Έρευνα

Η άσκηση μπορεί να αλλάξει τον εγκέφαλο στα άτομα με Πολλαπλή Σκλήρυνση;

1:34 μ.μ. Αλληλέγγυοι 0 Comments

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια κατάσταση άγνωστης αιτίας στην οποία η επικάλυψη των νευρικών ινών (που ονομάζεται μυελίνη) είναι κατεστραμμένη. Η μυελίνη είναι σαν μόνωση σε καλώδιο - όταν έχει υποστεί ζημιά, οι νευρικοί παλμοί δεν μεταδίδονται σωστά. Αυτό οδηγεί σε μια σειρά συμπτωμάτων όπως αδυναμία, προβλήματα όρασης, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, κακός συντονισμός και ανισορροπία στη βάδιση.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας θεωρείται ότι αναπτύσσεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος στο κεντρικό νευρικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Η σοβαρότητα της νόσου ποικίλλει. Το πιο συνηθισμένο μοτίβο είναι αυτό στο οποίο τα συμπτώματα κηρώνονται και εξασθενίζουν. Τα άτομα που βιώνουν αυτό περιγράφονται ως «πάσχοντες από υποτροπιάζοντα».

Μια πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι η άσκηση μπορεί να αλλάξει τον εγκέφαλο

Η μελέτη εξετάζει την άσκηση το πόσο βοηθά τα άτομα με υποτροπιάζουσα σκλήρυνσης κατά πλάκας. Αυτό που είναι διαφορετικό και συναρπαστικό για αυτήν τη μελέτη είναι ότι όχι μόνο ανέλυσε τον αντίκτυπο της άσκησης στα συμπτώματα της νόσου, αλλά αξιολόγησε επίσης πώς άλλαξε ο εγκέφαλος με την άσκηση.

Όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Multiple Sclerosis Journal, συμμετείχαν 35 ασθενείς με υποτροπιάζουσα σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι μισοί ξεκίνησαν ένα 24ωρο πρόγραμμα εποπτευόμενης άσκησης δύο φορές την εβδομάδα, ενώ τα άλλα μισά συνέχισαν να επισκέπτονται τους γιατρούς τους για φροντίδα ρουτίνας.
Στο τέλος των 24 εβδομάδων, οι εργασίες αντιστράφηκαν (αν και η ομάδα που ανατέθηκε να ξεκινήσει την άσκηση θα μπορούσε να συνεχίσει την άσκηση χωρίς επίβλεψη). Το πρόγραμμα άσκησης περιελάμβανε προοδευτική προπόνηση όπως βάρη, ελαστικές ταινίες ή μηχανήματα άσκησης με αυξανόμενη αντίσταση με την πάροδο του χρόνου. Μετά το πρόγραμμα άσκησης, οι ερευνητές αξιολόγησαν την κάθε μελέτη με μέτρα λειτουργίας, αναπηρίας και μαγνητικής μαγνητικής τομογραφίας.

Δείτε τι βρήκαν μετά την περίοδο άσκησης.

- Τα μέτρα της συνολικής λειτουργίας βελτιώθηκαν, ενώ τα μέτρα αναπηρίας δεν άλλαξαν.

- Συνολικά ευρήματα μαγνητικής τομογραφίας (συμπεριλαμβανομένου του όγκου του εγκεφάλου και της βλάβης από σκλήρυνση κατά πλάκας) δεν άλλαξαν. Δεδομένου ότι τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας για βλάβη της σκλήρυνσης κατά πλάκας τείνουν να επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι η άσκηση μπορεί να εμποδίσει την επιδείνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας ή να επιβραδύνει την πρόοδό της.

- Ορισμένα μέρη του εγκεφάλου φάνηκαν να «πυκνώνουν» στη μαγνητική τομογραφία (υποδηλώνοντας την διατήρηση του εγκεφαλικού ιστού ή ακόμη και την αναγέννηση). Ωστόσο, αυτό παρατηρήθηκε μόνο σε 19 από τις 74 περιοχές του εγκεφάλου που εξετάστηκαν.

Τι σημαίνει αυτό

Αυτά τα ευρήματα είναι ενδιαφέροντα και δυνητικά αρκετά σημαντικά. Και αυτή δεν είναι η μόνη μελέτη που εξετάζει την ικανότητα άσκησης να αλλάξει τον εγκέφαλο. Προηγούμενες μελέτες για τους υγιείς ηλικιωμένους, εκείνους με τη νόσο του Πάρκινσον και τους ασκούμενους του tai chi έχουν βρει στοιχεία για εγκεφαλικές αλλαγές στη μαγνητική τομογραφία.

Ωστόσο, η πραγματική σημασία αυτής της μελέτης είναι αβέβαιη επειδή:

- Παρόλο που τα θέματα της μελέτης με σκλήρυνση κατά πλάκας βελτιώθηκαν με την άσκηση, η συνολική εμφάνιση του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων των ενδείξεων βλάβης, δεν βελτιώθηκε.

- Η συνάφεια των αλλαγών MRI δεν είναι απολύτως σαφής. Δεν γνωρίζουμε εάν οι περιοχές «πάχυνσης του φλοιού» λειτουργούν κανονικά ή αντιπροσωπεύουν βελτιωμένα συμπτώματα.

- Η μελέτη ήταν αρκετά μικρή και βραχυπρόθεσμη.  Χρειάζονται λοιπόν πιο μακροπρόθεσμες μελέτες προτού να πούμε εάν οι βελτιώσεις που σχετίζονται με την άσκηση οφείλονται στην άσκηση, αντικατοπτρίζουν το πρότυπο της νόσου ή έχουν κάποια άλλη αιτία.

Συμπερασματικά

Είναι σαφές ότι η βελτίωση των συμπτωμάτων της σκλήρυνσης κατά πλάκας που φαίνεται να σχετίζεται με την άσκηση είναι λόγος να συνεχίσει να συνιστά σωματική δραστηριότητα για αυτήν την κατάσταση. Η εποπτευόμενη άσκηση μπορεί να είναι χρήσιμη, με ελάχιστες πιθανότητες να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. Νομίζω ότι στο μέλλον θα δούμε όλο και περισσότερες έρευνες για μη φαρμακευτικές θεραπείες της σκλήρυνσης κατά πλάκας και άλλων χρόνιων παθήσεων.

Πιστεύω ότι η χρησιμότητα των μη φαρμακευτικών προσεγγίσεων για την χρόνια ασθένεια μπορεί να μην αναγνωριστεί. Ενώ φαίνεται απίθανο ότι η άσκηση από μόνη της μπορεί να αντιστρέψει την  εγκεφαλική βλάβη από σκλήρυνση κατά πλάκας ή να θεραπεύσει την ασθένεια, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο όταν συνδυάζεται με άλλες τυπικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων.

( Robert H. Shmerling, MD, συντάκτης καθηγητών του Harvard Health Publications )
Πηγή: chicagohealthonline.com





0 σχόλια: