ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Το Γέλιο


«Δεν θα αντάλλασα ποτέ το γέλιο της Καρδιάς  μου με τα πλούτη όλου του Κόσμου»
Χαλίλ Γκιμπράν


Τόση σοφία συγκεντρωμένη μέσα σε λέξεις! Τόσος πλούτος ανεκμετάλλευτος! Στην καταθλιπτική εποχή μας, όπου όλοι παραπονιόμαστε για τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οικονομικά, συναισθηματικά, οικογενειακά, επαγγελματικά και τόσα άλλα, το καλύτερο φάρμακο όχι μόνο για την ψυχή αλλά και για το σώμα,  λένε οι ειδικοί, είναι το... γέλιο!


Γιατί το γέλιο είναι φάρμακο ;
ή αλλιώς ….
από το αχ,  αχ, αχ;… πώς να περάσουμε.… στα χα, χα χα  !!!!
κι όμως …

Έχει αποδειχθεί επιστημονικά, πως το γέλιο γιατρεύει ψυχή και σώμα μιας και προστατεύει την καρδιά μας, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, καταπολεμά τον πόνο και κυρίως  την κατάθλιψη.
Το γέλιο δίνει τη λύση και στους αγχώδεις τύπους, μιας και οτιδήποτε βασανιστικό και ανυπόφορο αποδυναμώνεται, γιατί…. απλώς μας φαίνεται αστείο.


Γελάστε λοιπόν! Δυνατά, ξεκαρδιστικά, αυθόρμητα, με την καρδιά σας… για την καρδιά σας και όχι μόνο! Μιας και το γέλιο σύμφωνα με ιατρικές έρευνες :

  • Ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό του σώματος, αφού όταν γελάσουμε ο οργανισμός απελευθερώνει αντισώματα στη μύτη και στο αναπνευστικό σύστημα, που τον προφυλάσσουν από ιούς και μικρόβια.
  • Ωφελεί την καρδιά, αφού διαστέλλονται τα αιμοφόρα αγγεία με αποτέλεσμα να τονώνεται η κυκλοφορία και να αυξάνεται η ποσότητα αίματος στους ιστούς. Σε εκείνους που έχουν υποστεί έμφραγμα, με μόνο μισή ώρα γέλιου την ημέρα, μειώνεται αρκετά το ενδεχόμενο να επαναληφθεί ένα καρδιακό επεισόδιο.
  • Καταπολεμούμε το άγχος, αφού παράγουμε περισσότερες ενδορφίνες, τις περίφημες «ορμόνες της χαράς».
  • Ξεπερνάμε ευκολότερα πόνους μιας και οι παραπάνω ορμόνες λειτουργούν και ως παυσίπονα!


Και βέβαια ακολουθεί η γνώμη των ψυχολόγων, οι οποίοι μας λένε: «δείξε μου το γέλιο σου να σου πω ποιος είσαι!» Θεωρούν λοιπόν ότι μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τον χαρακτήρα  και την ιδιοσυγκρασία κάποιου από το γέλιο του παρά από μια βαρετή ψυχολογική εξέταση. 
Συμφωνούν μάλιστα ότι το γέλιο φωτίζει κάποιες ξεχασμένες πλευρές των προβλημάτων μας, χώρια που μας χαλαρώνει κιόλας. Μας δείχνει το δρόμο, μας ανάβει το φως, και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μας ξεκουράζει κι από πάνω! 

«όσο γελάμε, τίποτα δεν χάθηκε !!!»
Σαίξπηρ


Ξεκαρδιστείτε,  λοιπόν, κάνει καλό!


Γέλιο Vs Κακής Διάθεσης

Προσοχή! Η κακή διάθεση είναι ένας εχθρός που επισκιάζει την προσωπικότητα μας. Ουσιαστικά η κακή διάθεση ή  το κακό χιούμορ είναι η έλλειψη εσωτερικής γαλήνης,  η έλλειψη συμφωνίας με τον εαυτό μας. 
Είναι σίγουρο ότι το γέλιο έχει την δυνατότητα να δώσει χαρά, ευτυχία. Όμως για ποια χαρά μιλάμε;  Συνήθως περιμένουμε από εξωτερικά πράγματα να βρούμε την χαρά. Λάθος ! Η φιλοσοφία μαθαίνει τον άνθρωπο να καλλιεργεί την χαρά μέσα του ή με άλλα λόγια  μας μαθαίνει ότι η χαρά είναι μια κατάσταση της Ψυχής ….

«Γέλα, καρδιά μου, γέλα
Βρες χρόνο να γελάς
αυτό είναι η μουσική της ψυχής»
Γιάννης Ρίτσος

Θυμηθείτε: 

- Γελάστε ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής σας.
- Γελάστε γιατί η ζωή αναδεικνύει την ομορφιά της μέσα από τις ανατροπές . 
- Εκεί που νομίζετε ότι τίποτε δεν μπορεί να πάει χειρότερα, θυμηθείτε ότι  το γέλιο μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα.
- Γιατί αν μπορέσουμε να γελάσουμε με κάτι, τότε μπορούμε και να το ξεπεράσουμε... 
- Γελάστε γιατί ζωή χωρίς θάνατο και θάνατος χωρίς ζωή δεν υπάρχει. Αυτό το λέμε αναγέννηση. 
- Γελάστε και το γέλιο σας θα εισακουστεί !

Γι αυτό λοιπόν…

- Να βρίσκουμε τα κίνητρα, ώστε κάθε μέρα που ξεκινάει να είναι μια γιορτή. «Μία ημέρα χωρίς γέλιο είναι μία χαμένη ημέρα».
- Ας ξυπνάμε με ενθουσιασμό και χαρά.
- Να φροντίζουμε να γεμίζουμε τις μπαταρίες μας με ενέργεια.
- Ας φέρουμε στην επιφάνεια το  κρυμμένο παιδί που υπάρχει  μέσα μας. 
- Να ( χαμο) γελάμε συχνά, ιδίως με τον εαυτό μας.
- Να απαντάμε στις προκλήσεις  της ζωής με αποφασιστικότητα.
- Να εκδηλώνουμε την αγάπη μας πιο συχνά.
- Χρειάζεται «να ανασαίνουμε» κάθε τόσο , να χαλαρώνουμε λίγα λεπτά , όχι μονό φυσικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά και νοητικά 

«Να θυμάσαι πως η ζωή σου ανήκει και μπορείς να τα αλλάξεις όλα . Κι αν πάλι δεν μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα τότε να αλλάξεις το μάτι που βλέπει την πραγματικότητα.» 

Ν. Καζαντάκης Ασκητική



Αυτό το ξέρατε; 

* Κατά μέσον όρο, ένας ενήλικας γελά περί τις 6.205 φορές τον χρόνο. Αυτό σημαίνει περί τις 17 φορές την ημέρα. Δεν είναι πολύ: τα παιδιά γελούν κατά μέσον όρο 40 φορές την ημέρα!  Εδώ χρειάζεται να  θυμόμαστε τα λόγια των ειδικών όπου λένε : « Δεν σταματάς να γελάς , επειδή γερνάς. Γερνάς επειδή σταματάς να γελάς.»( M.Pritchart)
* Φυσικά κάθε ηλικία γελά με διαφορετικά αστεία: τα παιδιά με τις εκπλήξεις που στην ηλικία τους είναι πολλές, οι έφηβοι με τα θέματα-ταμπού και με τη σάτιρα των γονέων και διδασκάλων και οι ενήλικοι με τα λεκτικά παιχνίδια, τη σάτιρα και, αν είμαστε αρκούντως ώριμοι, με τον ίδιο μας τον 
εαυτό. 
* Ένας άνδρας που γελά τρανταχτά εκπνέει τον αέρα από τους πνεύμονές του με ταχύτητα που αγγίζει τα 100 χιλιόμετρα την ώρα!
* H παρέα δεν είναι απαραίτητη για να γελάσουμε, έχει όμως διαπιστωθεί ότι γελάμε περισσότερο με το ίδιο αστείο, αν γίνεται παρουσία άλλων. Επίσης γελάμε κατά μέσον όρο 30 φορές περισσότερο με παρέα σε σχέση με τις μοναχικές στιγμές μας. 
* Το γέλιο δεν είναι μόνο ανθρώπινο προνόμιο (αρκετά ζώα όπως τα τρωκτικά και οι πίθηκοι γελάνε). Όμως μόνο ο άνθρωπος μπορεί να ξεχωρίσει τις διαφορετικές χρήσεις του γέλιου: γελάμε επιθετικά, σαρκαστικά, ερωτικά, φιλικά, αμυντικά (για να διώξουμε  το στρες). 
*Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο Γέλωτας, μαζί με τον Πόθο και την Ηδονή , ήταν δώρα της θεάς Αφροδίτης προς τους ανθρώπους. 
*Ο Λυκούργος είχε ιδρύσει στην Σπάρτη ναό, όπου λατρεύονταν ο Γέλωτας. Ναός του Γέλωτα, υπήρχε επίσης και στην πόλη των Αινιάνων Υπάτων της Θεσσαλίας. Μάλιστα μια φορά τον χρόνο τελούσαν και δημόσιους αγώνες προς τιμή του.
*Ο Ιπποκράτης πίστευε στην θεραπευτική αξία του γέλιου!





ΠΗΓΉ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΑΣ



Σκέψου λίγο . . . . .θετικά


Η εποχή μας, ανάμεσα σε άλλα, είναι μάρτυρας πολλών σωματικών, ψυχολογικών και νοητικών ασθενειών. Μια από αυτές είναι οι συχνές κρίσεις σύγχυσης και αναποφασιστικότητας, που χαρακτηρίζουν πολλούς ανθρώπους. Γιατί είναι πολλοί αυτοί που αφήνουν τη ζωή να τρέχει μέσα σε μια συνεχή ανησυχία, η οποία δημιουργείται, επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν, ούτε πώς να το κάνουν, ώστε τα αποτελέσματα να είναι θετικά.

Η αρχαία συμβουλή «Γνώρισε τον εαυτό σου» είναι και σήμερα επίκαιρη. Δεν μπορούμε να επιτύχουμε μια εργασία, αν δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, ποιες είναι οι ικανότητες και οι δυνάμεις μας, αν δεν ελέγξουμε τα συναισθήματά μας. Και αφού τα γνωρίσουμε όλα αυτά, πρέπει να τα εξασκήσουμε, ώστε να παράγουμε κάποιο έργο χρήσιμο σ’ εμάς και στους άλλους, δηλαδή να αυτοβελτιωθούμε.

Ο φόβος είναι ο πρώτος από τους εχθρούς στο δρόμο της αυτοβελτίωσης, αυτό το ξέρουμε, αλλά πρέπει να πειραματιστούμε με αυτό. Αυτοβελτίωση δεν είναι να γεμίσουμε το κεφάλι μας με ιδέες που ποτέ δε θα εφαρμοστούν από φόβο, δειλία ή βόλεμα (που είναι μια άλλη μορφή του φόβου και της δειλίας). Αυτοβελτίωση είναι να μάθουμε να ζούμε και να εξελισσόμαστε, να νιώθουμε σταθεροί και σίγουροι. Είναι φανερό ότι, για να φτάσουμε στη σοφία, θα πρέπει να διασχίσουμε πολλούς άγνωστους δρόμους και να βιώσουμε πολλές και διαφορετικές εμπειρίες. Το να μένουμε πίσω από φόβο και να νομίζουμε ότι θα τα αποφύγουμε όλα αυτά, έχει απλώς σαν αποτέλεσμα να αναβάλλουμε το αναπόφευκτο νόημα της ζωής. Κι ακόμα χειρότερα, ίσως να ζήσουμε ό,τι μας υπολείπεται στο μέλλον με τη συνεχόμενη σκιά του φόβου για όσα θα μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά δεν κάναμε, επειδή περιμέναμε τον εσωτερικό ήρωα, του οποίου η γέννηση απέτυχε μες στην άνεση και τη μετριότητα της ζωή μας.

Ο αρχαίος φιλόσοφος Επίκτητος έγραψε στο Εγχειρίδιο του για την ελευθερία: «Κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του». Δεν χρειάζεται να είναι κανείς υπερβολικά δυνατός και να ασκεί επιρροή στους άλλους, για να είναι ελεύθερος. Ούτε και είναι απαραίτητο να εμπνέει κανείς φόβο στους άλλους και να τους υποχρεώνει σε υποταγή, για να αποδείξει την αυτοκυριαρχία του.

Η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι μοναδική και βιώνεται εντελώς ξεχωριστά από οποιαδήποτε άλλη. Κανένας άλλος δεν μπορεί να ζήσει τη ζωή σου, να νιώσει αυτό που νιώθεις, να μπει στο πετσί σου και να βιώσει τον κόσμο σαν κι εσένα. Είναι  αυτονόητο, λοιπόν, ότι εσύ και μόνο πρέπει να αποφασίζεις πως θα λειτουργείς και η λειτουργία αυτή πρέπει να σου χαρίζει τη χαρά και την ικανοποίηση της αυτόνομης κίνησής σου και όχι τον πόνο και την ταπείνωση του θύματος.

Κάθε φορά που ο έλεγχος της ζωής σου δε βρίσκεται στα χέρια σου, είσαι θύμα. Η λέξη-κλειδί είναι: ΑΥΤΟ-ΒΕΛΤΙΩΣΗ. Αν δεν κινείς εσύ τα νήματά σου, τότε κατευθύνεσαι από κάποιον ή από κάτι. Τα θύματα είναι πρώτα απ’ όλα άνθρωποι που ζουν τη ζωή τους όπως το υπαγορεύουν οι άλλοι. Βρίσκονται να κάνουν πράγματα που δεν τους αρέσουν ή ωθούνται σε δραστηριότητες που απαιτούν περιττές προσωπικές θυσίες, πράγμα που γεννάει την κρυφή τους αγανάκτηση. Τα θύματα λειτουργούν σχεδόν πάντα από μια θέση αδυναμίας. Αφήνουν τους άλλους να τους διατάζουν και να τους καταπιέζουν, γιατί συχνά αισθάνονται πως δεν είναι αρκετά «έξυπνοι» ή αρκετά «δυνατοί» για ν’ αναλάβουν τη ζωή τους. Σπάνια θα γίνεις θύμα, αν δεν είσαι διατεθειμένος να το επιτρέψεις.

Η αυτοβελτίωση:

1.είναι ένας μακρινός στόχος για τον άνθρωπο που τείνει να θεωρείται μια ύψιστη και λογική κατάσταση πραγμάτων.

2.επιτρέπει στον άνθρωπο να «Είναι» και όχι απλά να βρίσκεται ή να «υπάρχει»

3.επηρεάζεται και ενεργοποιείται από τις ανικανοποίητες ανάγκες που έχουμε ως άνθρωποι



Η δύναμη της ζωής πηγάζει από την ευχαρίστηση που υπάρχει στο να αναπτύσσεται κανείς.



Σκέψου λίγο…….

Όταν δεν είσαι σίγουρος για το τι θα γίνει, τότε σκέψου την πιο θετική δυνατότητα. 

Oι σκέψεις σας είναι πολύ πιο δυνατές απ’ ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. 

Oι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας. 

Όταν κάνουμε θετικές σκέψεις, τότε στη ζωή μας συμβαίνουν θετικά πράγματα. 

Όταν σκεφτόμαστε αρνητικά, τότε προγραμματίζουμε να μας συμβούν αρνητικά πράγματα. 




Η ευτυχία είναι μια κατάσταση διαφορετική για τον κάθε άνθρωπο και για να τη βρούμε μέσα μας, πρέπει αρχικά να ορίσουμε: τι είναι ευτυχία για εμάς. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να ξεκινήσουμε με απλά πράγματα, προσιτά σε μας και πολύ συγκεκριμένα, είτε στο υλικό είτε στο πνευματικό επίπεδο.

Η χαρά είναι μια κατάσταση της ψυχής ή αλλιώς μια ψυχική διάθεση. Αλλά η «ψυχική διάθεση» είναι μια πολύ διφορούμενη έκφραση, που φαίνεται πως αναφέρεται σε μια μεταβλητή ψυχολογική στάση, ενώ η «κατάσταση της ψυχής» συμπεριλαμβάνει όχι μόνο τον ψυχισμό μα και τον νου.

Άλλωστε ένας άνθρωπος που έχει εναρμονίσει νου, ψυχή και σώμα και που έχει ορίσει ένα σκοπό στη ζωή του πιο υψηλό και διαχρονικό από τα υλικά και εφήμερα πράγματα, και έχει μπει σε διαδικασία κατάκτησής αυτού του στόχου, δεν έχει κανέναν λόγο να μην (χαμο)γελάει. Ίσα-ίσα που έχει πολλούς λόγους για να το κάνει αυτό. Το γέλιο μπορεί να οδηγήσει στην «κάθαρση».

Η αυτοβελτίωση είναι ένας εφικτός στόχος που όλοι μπορούν να πραγματοποιήσουν, αρκεί να χρησιμοποιήσουν όλο το δυναμικό του νου, της ψυχής και του σώματος τους. Ενεργοποιώντας δηλαδή τη θετική σκέψη στη ζωή τους, την ευτυχία και τα καθαρά συναισθήματα αλλά και την άμεση και υγιή δράση, τότε καθετί είναι πραγματοποιήσιμο. Κι έτσι, ο κόσμος μας εσωτερικά και εξωτερικά μπορεί να γίνει πιο ισορροπημένος, πιο αληθινός και πιο όμορφος.



πηγή: ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΑΣ

Η Διακήρυξή μου για την Εκτίμηση του Εαυτού (Βιρτζίνια Σατίρ)


Ευτυχώς είναι δυνατό να αυξήσει κανένας την αυτοεκτίμησή του, άσχετα από την ηλικία του ή την κατάστασή του. Το συναίσθημα να μη δίνεις μεγάλη αξία στον εαυτό σου “μαθαίνεται”, άρα και ξεμαθαίνεται και κάτι καινούριο μπορεί να το αντικαταστήσει. Η ευκαιρία υπάρχει από τη γέννηση μέχρι το θάνατο, γι’αυτό και δεν είναι ποτέ αργά. Σε οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή του ο άνθρωπος μπορεί ν’αρχίσει να βελτιώνει την αυτοεκτίμησή του.

Αυτό το βλέπω σαν το πιο σημαντικό μήνυμα του βιβλίου: υπάρχει πάντα ελπίδα ότι η ζωή σου μπορεί ν’αλλάξει, γιατί όσο ζεις μπορείς πάντα να μαθαίνεις καινούρια πράγματα. Οι άνθρωποι ωριμάζουν και αλλάζουν σε όλη τους τη ζωή. Αυτό γίνεται πιο δύσκολο όσο μεγαλώνουμε και καμιά φορά χρειάζεται λίγο περισσότερο καιρό. Το παν εξαρτάται από το πόσο αποφασισμένοι είμαστε να το πετύχουμε. Η πεποίθησή μας πως η αλλαγή είναι εφικτή και η δέσμευσή μας στην απόφαση ν’αλλάξουμε, είναι τα πρώτα μεγάλα βήματα. Μερικοί από μας μπορεί να χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να μάθουν, μα όλοι μπορούμε να μάθουμε.

Το παρακάτω απόσπασμα περιέχει όλα μου τα συναισθήματα και τις ιδέες για την αυτοεκτίμηση.

Η Διακήρυξή μου για την Εκτίμηση του Εαυτού

Είμαι εγώ.
Σ’όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν κι εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι ολότελα όμοιος με μένα. Επομένως, ό,τι προέρχεται από μένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.

Μου ανήκει ό,τι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματά μου, όποια κι αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά ή λαθεμένα. Η φωνή μου δυνατή ή σιγανή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.

Δικές μου είναι όλες μου οι φαντασιώσεις, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.
Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες μου οι αποτυχίες και τα λάθη μου.

Γιατί σε μένα ανήκει όλος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ βαθιά, στενά μαζί του. Έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να’μαι φίλος μαζί του, με όλες του τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλον τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία, το ξέρω, και άλλες μού είναι τελείως άγνωστες. Όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπάω, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για μένα.

Όπως κι αν μοιάζω κι αν φαίνομαι, ό,τι λέω και κάνω, ό,τι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει πού βρισκόμουν εκείνη τη στιγμή.

Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα και τι είπα, τι σκέφτηκα και πώς αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί και να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχτηκαν κατάλληλα και να εφεύρω κάτι καινούριο για να αντικαταστήσω ό,τι πέταξα.

Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέγω και πράττω.
Έχω τα εργαλεία που χρειάζομαι για να επιζήσω, να’μαι κοντά με τους άλλους, να’μαι παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη μες στο νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από μένα.

Είμαι κύριος του εαυτού μου και, επομένως, μπορώ να τον οργανώσω.
Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.




Πλάθοντας ανθρώπους
Βιρτζίνια Σατίρ
Εκδόσεις Συνεκδοχές





Εικόνα: HIPA Awards, faces category | First Place – Rudoi Vladimirovich – Russian Federation 
Πηγή: lectures bureau

Η αλληλεγγύη, θέλει καρδιά και ψυχή, όχι πλούτη.


Γράφει η Άντζελα Καμπέρου

Χριστούγεννα. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες, στολισμένα δέντρα, υπέροχες μουσικές και παντού φωτάκια. Δρόμοι ολόφωτοι από πάνω μέχρι κάτω να φέρνουν τον νυχτερινό ουρανό λίγο πιο κοντά μας. Κρύο και ατμόσφαιρα γιορτινή, άνθρωποι χαρούμενοι να κάνουν βόλτες στα μαγαζιά πιασμένοι χέρι χέρι.

Και κάπου εκεί, σε μια γωνιά βλέπεις ένα παιδάκι, έναν κύριο, μία κοπέλα, να τρέμουν από το κρύο κουρνιασμένοι σε κάποια εσοχή μιας παλιάς πολυκατοικίας μήπως και ζεσταθούν, μήπως και κόψει λίγο το κρύο ο τοίχος του κτιρίου. Άνθρωποι περνάνε κατά δεκάδες από μπροστά τους χαμογελαστοί μα κανείς δεν γυρίζει να κοιτάξει. Μην χαλάσει η όμορφη ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων που έχουν στο μυαλό τους.

Εκείνοι άλλωστε έχουν ένα σπίτι να γυρίσουν, ένα τζάκι να κουρνιάσουν, μια κουβέρτα να τυλιχτούν, έναν άνθρωπο στην τελική να τους προσέξει αν κρυώσουν, τι τους νοιάζει;
Πότε αλήθεια πάψαμε να είμαστε άνθρωποι;
Από πότε περνάμε μπροστά από κάποιον που έχει ανάγκη και δεν μας καίγεται καρφάκι;
Πότε γίναμε τόσο εγωιστές;
Πάμε κάνουμε τα ψώνια μας, παίρνουμε τα δώρα μας, γελάμε και τραγουδάμε την ίδια στιγμή που ακριβώς δίπλα μας στον δρόμο άνθρωποι υποφέρουν.
Μιλάμε για το πνεύμα των Χριστουγέννων και την αγάπη, την ομόνοια και την συμπαράσταση στον άνθρωπο δίπλα μας, μα είναι όλα λόγια. Δεν γίνεται τίποτα πράξη από όσα λέμε.

Λόγια. Λόγια και μπόλικη υποκρισία.

Κρίμα τους ανθρώπους, θα ακούσεις να λένε, μα κανείς δεν θα κάνει κίνηση να πάει λίγο φαγητό, να δώσει ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα περισσευούμενο πουλόβερ, κάτι τέλος πάντων που θα μπορέσει να απαλύνει τον πόνο και την στεναχώρια αυτών των ανθρώπων. Κάτι που θα ζεστάνει το μέσα τους και θα γλυκάνει λιγάκι την ψυχή τους. Δεν έχουν όλοι να δώσουν χρήματα και ίσως καμιά φορά τα χρήματα να περιττεύουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Σίγουρα όλοι έχουμε όμως ρούχα που δεν φοράμε. Που κάθονται στην ντουλάπα αχρείαστα ενώ κάποιος εκεί έξω τα έχει απόλυτη ανάγκη.
Δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος για να δώσεις, δεν χρειάζεται καν να έχεις πολλά για να δώσεις. Καρδιά χρειάζεσαι. Καρδιά και καλοσύνη μέσα σου. Μα κάπου αυτόν τον καιρό η καλοσύνη χάθηκε. Κάπου ποδοπατήθηκε μαζί με την αλληλεγγύη και την ευσπλαχνία.

Χριστούγεννα λέμε όλοι. Μέρες αγάπης, μέρες χαράς, μέρες μαγικές, μέρες σκληρές για κάποιους..
Ναι. Μαγικές, για εμάς που έχουμε μια στέγη πάνω από το κεφάλι μας και ένα πιάτο φαί στο τραπέζι μας. Δεν είναι για όλους μαγικές όμως.
Ας προσπαθήσουμε φέτος τα Χριστούγεννα όλοι μας να κάνουμε αυτές τις μέρες έστω και λίγο μαγικές και για αυτούς τους ανθρώπους εκεί έξω που έχουν ανάγκη. Που δεν ζητάνε τίποτα παραπάνω παρά μόνο λίγη αλληλεγγύη και αγάπη.

Ας δώσουμε όλοι από κάτι φέτος τα Χριστούγεννα. Έτσι για να μην πάει χαμένη και όλη αυτή η “μαγεία” που πλανάται στον αέρα.
Άντε και καλά Χριστούγεννα, ας τα κάνουμε λίγο πιο όμορφα φέτος!




πηγή: loveletters

Πολλαπλή Σκλήρυνση: Ελπίδα φυσιολογικής ζωής με τα νέα φάρμακα


Ανάγκη για εξειδικευμένα κέντρα
Ελπιδοφόρες είναι οι εξελίξεις για τους πάσχοντες από πολλαπλή σκλήρυνση, καθώς πλέον στη διάθεση των κλινικών γιατρών υπάρχουν 13 φάρμακα, τα οποία έχουν καταφέρει να αλλάξουν τη φύση της νόσου και να προσφέρουν στους ασθενείς τη δυνατότητα μιας καλής ποιότητας ζωής. Ωστόσο, στην Ελλάδα λείπει ακόμα το διευρυμένο δίκτυο εξειδικευμένων κέντρων για τη νόσο καθώς και το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό που θα βελτιώσει περαιτέρω την καθημερινότητα γιατρών και ασθενών.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας των εργασιών του 4ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Ακαδημίας Νευροανοσολογίας (ΕΛΛΑΝΑ), που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη (14-17 Δεκεμβρίου), ο καθηγητής Νικόλαος Γρηγοριάδης, διευθυντής της Β’ Νευρολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και πρόεδρος της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας , αναφέρθηκε στις  νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν γιατροί και ασθενείς.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γρηγοριάδης, «οι γιατροί σήμερα πρέπει να είναι καλοί στρατηγοί ώστε να χρησιμοποιούν σωστά τα ‘όπλα’ που έχουν στη διάθεσή τους» εννοώντας την πληθώρα των φαρμακευτικών επιλογών για την πολλαπλή σκλήρυνση και τη δυνατότητα επιλογής του σκευάσματος που ταιριάζει στις ανάγκες του κάθε ασθενή, αλλά και που ελέγχει καλύτερα κάθε τύπου της νόσου.

Η Ελληνική Ακαδημία Νευροανοσολογίας, μάλιστα, προς διευκόλυνση του κλινικού έργου των νευρολόγων που διαχειρίζονται ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση, και κατά το πρότυπο των ευρωπαϊκών και αμερικανικών επιστημονικών εταιρειών, κατήρτισε και παρουσίασε νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος.

«Στόχος του ‘αλγορίθμου’ αυτού είναι να τον επικαιροποιούμε ανάλογα με το κάθε νέο φάρμακο που τίθεται στη διάθεσή μας συν τω χρόνω. Διαρκώς προστίθενται νέα φάρμακα στην καθ’ ημέρα κλινική πράξη και αυτό προϋποθέτει βαθιά γνώση της φύσης της ασθένειας αλλά και κατανόηση των ιδιαιτεροτήτων κάθε ξεχωριστού ασθενή. Η Ιατρική προϋποθέτει παιδεία και εμπειρία για να μπορέσει να μετουσιωθεί η γνώση σε θεραπεία. Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια ασθένεια που μπορεί μόνο με επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση να ελεγχθεί και τελικά ο ασθενής να έχει μια καλή ποιότητα ζωής», εξήγησε ο κ. Γρηγοριάδης.

Πολλαπλή σκλήρυνση δεν σημαίνει αναπηρία

Σήμερα στην Ελλάδα κατ’ εκτίμηση πάσχουν από πολλαπλή σκλήρυνση περίπου 10.000 άτομα, κι ενώ η φύση της νόσου έχει πια αλλάξει και οι ασθενείς δεν ζουν πια στο κοινωνικό περιθώριο, δυστυχώς στην συνείδηση των περισσοτέρων κυριαρχεί η αναπηρία.

«Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα υπερτονίζεται η αναπηρία, παρά το γεγονός ότι τα σύγχρονα φάρμακα προλαμβάνουν την επιδείνωση ή και βελτιώνουν τη νόσο. Οι περισσότεροι ασθενείς, παγκοσμίως και στην Ελλάδα, ζουν μια σχεδόν φυσιολογική ζωή. Όταν βέβαια ακολουθούν πιστά τη θεραπευτική τους αγωγή και τηρούν τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού τους», εξήγησε ο ομότιμος καθηγητής Παναγιώτης Παπαθανασόπουλος, πρόεδρος της ΕΛΛΑΝΑ.

Βέβαια, σύμφωνα με τον ίδιο δεν πρέπει να αγνοηθεί και το γεγονός ότι δεν είναι λίγοι οι ασθενείς που εκδηλώνουν κατάθλιψη καθώς αντιμετωπίζουν κοινωνικά εμπόδια, όπως η ανεργία και η διάλυση της οικογένειας.

«Το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στη συμμόρφωση του ασθενή στη θεραπεία. Για εμάς, ως ιατρική κοινότητα, έχει μεγάλη αξία η έγκαιρη έναρξη της θεραπείας από τη στιγμή που θα τεθεί η διάγνωση. Αυτό προϋποθέτει να αποδεχθεί ο ασθενής την κατάσταση. Σ’ αυτό βοηθά και ο/η σύντροφος και το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον. Όσο πιο ενθαρρυντικός και υποστηρικτικός είναι ο περίγυρος, τόσο πιο εύκολο είναι να πείσουμε τον ασθενή για τη σημασία της συμμόρφωσης στη θεραπευτική αγωγή», πρόσθεσε ο κ. Παπαθανασόπουλος.

Όπως, όμως, συμπλήρωσε ο κ. Γρηγοριάδης, δεν είναι λίγες οι φορές που οι ασθενείς μη έχοντας ενεργά συμπτώματα αρνείται να λάβει φαρμακευτική αγωγή. «Εκεί ακριβώς είναι που πρέπει ο Νευρολόγος να πείσει με επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις ότι η θεραπεία είναι η μόνη που διασφαλίζει τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του. Είναι, επίσης, σημαντικό να του εξηγήσουμε τι προσδοκίες μπορεί να έχει από τη θεραπεία του, βάσει των ατομικών αναγκών του ώστε η πολλαπλή σκλήρυνση από ‘νόσος’ να μετατραπεί σε μια ‘συνθήκη ζωής’ με τη οποία θα μάθει να πορεύεται», είπε.

Ολιστική προσέγγιση μέσω εξειδικευμένων κέντρων

Φυσικά στην καλύτερη διαχείριση της πολλαπλής σκλήρυνσης έχουν συντελέσει εκτός από τα νέα φάρμακα και τα εξειδικευμένα κέντρα που λειτουργούν στα μεγάλα αμερικανικά και ευρωπαϊκά νοσοκομεία. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, υπάρχει έλλειμμα τέτοιων κέντρων, καθώς μόλις δύο (ένα στο ΑΧΕΠΑ και ένα στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο) έχουν καταφέρει να λειτουργούν βάσει των διεθνών προτύπων.

«Τα Κέντρα αυτά προσφέρουν μια ολιστική προσέγγιση και φροντίδα στον ασθενή με πολλαπλή σκλήρυνση. Δεν περιορίζονται απλώς στην φροντίδα του ασθενή. Παρέχουν και την κατάλληλη εκπαίδευση στον Νευρολόγο της κοινότητας ώστε να έχει την βαθιά γνώση που απαιτεί η ασθένεια, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται επαρκώς στα διαρκώς μεταβαλλόμενα δεδομένα της», σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας.

Η ΕΛΛΑΝΑ καταβάλλει, από το 2012 που ιδρύθηκε, προσπάθειες για την ίδρυση εξειδικευμένων κέντρων για την πολλαπλή σκλήρυνση, ώστε να καλύπτονται γεωγραφικά οι ανάγκες όλων των ελλήνων ασθενών. Παράλληλα, εργάζεται για την δημιουργία Μητρώου Ασθενών που θα ενισχύσει περαιτέρω τη ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας μεταξύ των γιατρών και τελικά θα βελτιώσει την αντιμετώπιση των ασθενών.

Προς την κατεύθυνση αυτή ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι, έχουν ήδη πιστοποιηθεί μέσω ευρωπαϊκού εκπαιδευτικού προγράμματος δύο νοσηλεύτριες στη διαχείριση ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση.

Η Θεανώ Τάτση, νοσηλεύτρια της Μονάδας Πολλαπλής Σκλήρυνσης στη Β’ Νευρολογική Κλινική του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, εξήγησε ότι «ο νοσηλευτής λειτουργεί σαν ‘γέφυρα’ ανάμεσα στον γιατρό και τον ασθενή, διευκολύνοντας την επικοινωνία αλλά και την καλύτερη εφαρμογή της θεραπευτικής αγωγής. Στο ΑΧΕΠΑ, έχουμε δημιουργήσει ένα ‘Ημερολόγιο’ το οποίο τηρεί ο ασθενής καταγράφοντας οτιδήποτε σχετικό με τη θεραπεία και τα συμπτώματα του και έτσι μπορούμε να παρακολουθούμε καλύτερα την καθημερινότητά του όταν δεν βρίσκεται μέσα στο νοσοκομείο».

Μαίρη Μπιμπή




πηγή: health.in.gr

Η κατάλληλη άσκηση για Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ή πολλαπλή σκλήρυνση ή MS)


Παλαιότερα πολλοί γιατροί συμβουλεύαν τους ασθενείς να αποφεύγουν την άσκηση. Εδώ και χρόνια (η πρώτη μελέτη δημοσιεύθηκε το 1996 για τα οφέλη της άσκησης) έχει αποδειχθεί ότι είναι μια τελείως λάθος προσέγγιση, καθώς η γυμναστική βοηθά στην καταπολέμηση του αισθήματος κόπωσης και της κατάθλιψης, στη βελτίωση της δύναμης, στη μείωση της σπαστικότητας και στον καλύτερο έλεγχο της κύστης και του γαστρεντερικού. Ειδικά η κόπωση είναι ένα σύμπτωμα που δεν γνωρίζουμε ακριβώς την αιτιολογία του και είναι πολύ διαφορετική από τη φυσιολογική κόπωση των ανθρώπων χωρίς MS. Επίσης η αύξηση της σωματικής θερμοκρασίας, αν και δεν προκαλεί έξαρση της νόσου, εντούτοις μπορεί να προκαλέσει την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων και προφανώς αυτό δεν είναι ευχάριστο. Θα πρέπει λοιπόν η γυμναστική σου να έχει κάποιους κανόνες.

  • Παρατήρησε πότε νιώθεις λιγότερη κόπωση και άδραξε το πλεονέκτημα που σου δίνει το σώμα σου
  • Ντύσου ελαφρά και φόρα κατάλληλα παπούτσια
  • Προτίμησε ασκήσεις σε πισίνα
  • Γυμνάσου με personal trainer
  • Γυμνάσου σε δροσερό χώρο (τα χειμερινά αθλήματα μπορούν να γίνουν το φόρτε σου!)
  • Πιες κρύα ροφήματα
  • Μετά την άσκηση κάνε δροσερό ντους
  • Σταμάτα την άσκηση μόλις αντιληφθείς ότι αρχίζει η κόπωση


Η διατήρηση της φυσικής κατάστασης δεν περιλαμβάνει απαραίτητα εντατική εκγύμναση με αερόβιες ασκήσεις. Μαγείρεμα, δουλειές στο σπίτι, ψώνια, όλα είναι άσκηση. Η καλύτερη επιλογή βέβαια είναι η κολύμβηση και η Ελλάδα προσφέρεται γι’ αυτό. 

Δες  ασκήσεις για ασθενείς με καθόλου ή χαμηλή αναπηρία


 με χαμηλή έως μέτρια αναπηρία


και εδώ ασκήσεις για όσους είναι σε αναπηρικό κάθισμα.



Ζησιμοπούλου Βάσω 
Στρατιωτικός Ιατρός
Επιμελήτρια Νευρολογικής Κλινικής 251 ΓΝΑ

Νευρολόγος ΙΑΣΩ General


πηγή: iform.gr

Αντόν Τσέχοφ - Η «Εκείνη» μου


Εκείνη, όπως βεβαιώνουν με σιγουριά οι γονείς και οι διευθυντές μου, γεννήθηκε πριν από μένα. Έχουν δίκιο ή όχι, εγώ ένα μόνο ξέρω, πως δεν θυμάμαι ούτε μια μέρα της ζωής μου που να μη της ήμουν δοσμένος και να μην ένιωθα πάνω μου την κυριαρχία της.

Δεν μ' εγκαταλείπει ούτε μέρα ούτε νύχτα: μα κι εγώ δεν εκδηλώνω τη διάθεση να το στρίψω, πράγμα που δείχνει πως πρόκειται για γερό, σταθερό δεσμό.

Όμως, μην ζηλεύετε, νεαρή αναγνώστρια!

Πρώτα-πρώτα, η «Εκείνη» που δεν μ' εγκαταλείπει ούτε μέρα ούτε νύχτα, δεν μ' αφήνει ν' ασχοληθώ με τις δουλειές μου.

Με εμποδίζει να διαβάζω, να γράφω, να κάνω περίπατο, να απολαμβάνω τη φύση...

Γράφω αυτές τις γραμμές αλλά «Εκείνη» με τραβάει απ' τον αγκώνα και κάθε λεπτό, σαν την αρχαία Κλεοπάτρα του όχι λιγότερο αρχαίου Αντώνιου, με τραβάει στο κρεβάτι.

Δεύτερο, με καταστρέφει σαν μια Γαλλίδα κοκότα. Εξαιτίας της αφοσίωσής της, της θυσίασα τα πάντα: καριέρα, δόξα, ανέσεις...

Για χάρη της βαδίζω γυμνός, μένω σε φτηνό ξενοδοχείο, τρέφομαι με τιποτένια πράγματα, γράφω με νερωμένο μελάνι.

Όλα, όλα μου τα καταβροχθίζει, η αχόρταγη!

Τη μισώ, την περιφρονώ...

Έπρεπε από καιρό να τη χωρίσω αλλά δεν χώρισα μέχρι σήμερα, όχι επειδή η αμοιβή των δικηγόρων της Μόσχας είναι τέσσερις χιλιάδες...

Για την ώρα δεν έχουμε παιδιά.

Θέλετε να μάθετε τ' όνομά της;

Όπως θέλετε...

Είναι ποιητικό όνομα και θυμίζει Μπέλα, Λέλια, Νέλα...

Τη λένε Τεμπελιά


Αντόν Τσέχοφ - Αστείες ιστορίες , Εκδόσεις Καστανιώτης




πηγή: Ο Κλόουν

Pierre Mérot: «Αγάπη είναι όταν ο καθένας πιστεύει πως ο άλλος βρήκε ένα φάρμακο διαφορετικό, και πως θα τον γιατρέψει..»


Δεν παύουμε ν' αγαπούμε αυτούς που αγαπήσαμε.

Αλλά από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κομμάτι σε κομμάτι, μας αρέσει να πιστεύουμε πως ανασυνθέτουμε σταδιακά ένα παζλ και πως μια μέρα θα σχηματιστεί ένα πρόσωπο.

Και πως δεν θα έχουμε πια ανάγκη να ψάχνουμε.

Μόνο που στη θέση της συνολικής εικόνας δεν έχουμε παρά την πιο πρόσφατη, κι αυτή δεν διαγράφει τις προηγούμενες.

Καμία μορφή δεν λησμονιέται, καμία δεν μας συγκρατεί.

Γι' αυτό και η ζωή μας δεν είναι μια διαδοχή από αποτυχίες αλλά μια αβέβαιη κατασκευή ολοκληρωτικά δοσμένη στην αγάπη.

Πόλεμοι γίνονται, μοναξιάς προς μοναξιά.

Λαβωμένοι συγκρούονται με άλλους λαβωμένους, και με διακύβευμα την αγάπη.

Αυτό που καταλογίζουμε στον άλλο δεν είναι ότι μοιράζεται με μας την ίδια πληγή αλλά ότι βρήκε τα ίδια αντίδοτα.

Αγάπη είναι όταν ο καθένας πιστεύει πως ο άλλος βρήκε ένα φάρμακο διαφορετικό, και πως θα τον γιατρέψει.

Όμως τον περισσότερο καιρό αγωνιζόμαστε ενάντια σε πλάσματα που μας μοιάζουν υπερβολικά, που υποφέρουν όσο κι εμείς, και ως προς αυτό είναι ακατανίκητα.


Pierre Mérot, Θηλαστικά (απόσπασμα) Εκδ. Εστία




πηγή: Ο Κλόουν

Δισκία κλαδριβίνης για ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας


Με νέες ελπιδοφόρες θεραπευτικές επιλογές, ενισχύεται το φαρμακευτικό «οπλοστάσιο» των νευρολόγων, στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα περιστατικά των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας. Μία από τις νέες και πλέον καινοτόμες θεραπείες, η οποία μάλιστα πρόσφατα έλαβε και το πράσινο φως ως αποζημιωνόμενης θεραπείας από τον ιδιαίτερα αυστηρό φορέα αξιολόγησης φαρμακευτικής τεχνολογίας, το βρετανικό NICE, θα μπορεί στο άμεσο μέλλον να χορηγείται στους ασθενείς. Πρόκειται για τη θεραπεία με δισκία κλαδριβίνης η οποία διαθέτει ένα βασικό πλεονέκτημα: αρκούν μόλις 20 δισκία για να καλύψουν ένα διάστημα θεραπείας για έως και 4 χρόνια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη θεραπεία η οποία βασίζεται σε φάρμακο το οποίο χορηγείται για κάποιες μορφές λευχαιμία, έλαβε πρόσφατα άδεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θεραπεία της υψηλής ενεργού υποτροπιάζουσας πολλαπλής σκλήρυνσης στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) εκτός από τη Νορβηγία, το Λιχτενστάιν και την Ισλανδία. Είναι η πρώτη θεραπεία από το στόμα μικρής διάρκειας που παρέχει σταθερό έλεγχο της νόσου για έως και τέσσερα χρόνια με μέγιστη θεραπεία 20 ημερών.

Ουσιαστικά ο ασθενής λαμβάνει δέκα χάπια τον πρώτο χρόνο στους δυο πρώτους και δέκα χάπια τον δεύτερο χρόνο ενώ για τα επόμενα δυο χρόνια δεν θα λάβει  καθόλου θεραπεία.

Πρόκειται για την πρώτη βραχεία από του στόματος θεραπεία για την υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση υψηλής ενεργότητας. Παρέχει αποτελεσματικότητα σε όλα τα βασικά σημεία μέτρησης της ενεργότητας της νόσου, μεταξύ αυτών και της εξέλιξης της αναπηρίας, του ρυθμού υποτροπών αλλά και της απεικόνισης στη μαγνητική τομογραφία. Μάλιστα, με βάση τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο Παρίσι, στο συνέδριο ECTRIMS για την Πολλαπλή Σκλήρυνση, φάνηκε ότι οι ασθενείς που έλαβαν κλαδριβίνη για δύο έτη δεν εμφάνισαν δραστηριότητα της νόσους σε ποσοστό 47%.

Σε επίπεδο ασφάλειας της θεραπείας, οι σημαντικότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η λεμφοπενία και ο έρπης ζωστήρας και στην πλειονότητά τους οι λοιμώξεις ήταν ήπιες. Βέβαια, τονίζεται ότι η θεραπεία αντενδείκνυται σε ορισμένες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ανοσοκατεσταλμένων ασθενών και των εγκύων γυναικών.

Όπως τονίστηκε στο Παρίσι, η κλαδριβίνη δεν φάνηκε να σχετίζεται με εμφάνιση κακοηθειών στην ομάδα των ασθενών που έλαβαν το φάρμακο καθώς τα ποσοστά ήταν ίδια με αυτά του γενικού πληθυσμού. «Η κλαδριβίνη παρουσιάζει ένα θετικό προφίλ οφέλους – κινδύνου με βάση τις αναλύσεις ασφάλειας και αποτελεσματικότητας» ανέφερε στο συνέδριο ο καθηγητής Ολαφ Στούβε από το Τμήμα Νευρολογίας και Νευροθεραπευτικής του Ιατρικού Κέντρου Southwestern στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας.

Δράση ανασύστασης

Όπως εξήγησε σε παρουσίασή του στη διάρκεια του συνεδρίου ο κ. Γκάβιν Τζιοβανόνι, καθηγητής Νευρολογίας στο Barts and The London School of Medicine and Dentistry του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, ένας από τους πλέον ειδήμονες σχετικά με τη θεραπεία και κύριος ερευνητής ενάντια στην πολλαπλή σκλήρυνση από το 2002 έως σήμερα, «η κλαδριβίνη είναι μια εκλεκτική θεραπεία ανοσολογικής ανασύστασης η οποία στοχεύει το αποκαλούμενο προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα, τη δεύτερη γραμμή ανοσο-άμυνας στην οποία κεντρικό ρόλο παίζουν τα Τ και Β λεμφοκύτταρα. Τα λεμφοκύτταρα αυτά παίζουν κεντρικό ρόλο και στην πολλαπλή σκλήρυνση οδηγώντας σε μια μη φυσιολογική ανοσολογική απόκριση που οδηγεί σε επίθεση του οργανισμού στο περίβλημα μυελίνης των νευρικών κυττάρων». Η ουσία αυτή είναι ουσιαστικώς ένα «προ-φάρμακο» που δρα μόνο όταν εισέλθει εντός των κυττάρων, σημείωσε ο καθηγητής. «Τα Τ και Β λεμφοκύτταρα διαθέτουν σε υψηλότερα επίπεδα την κινάση της δεοξυκυτιδίνης, ένα ένζυμο που ενεργοποιεί την κλαδριβίνη.

Η κλαδριβίνη εισέρχεται λοιπόν στα κύτταρα αυτά και τα οδηγεί σε απόπτωση, σε προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, αφήνοντας όμως σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα τα κύτταρα της εγγενούς ανοσίας – ουδετερόφιλα και μονοκύτταρα – που αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια στους ιογενείς και βακτηριακούς εχθρούς. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό, καθώς έτσι ο ασθενής δεν είναι τόσο ευάλωτος ενάντια σε πιθανές λοιμώξεις». Ο καθηγητής επεσήμανε ότι τώρα μελετάται ο μηχανισμός που κρύβεται πίσω από την «ανασύσταση» του ανοσοποιητικού συστήματος, η οποία φαίνεται να επιτυγχάνεται με τη συγκεκριμένη θεραπεία. «Εκτίμησή μου είναι ότι το κύριο κλειδί στην παθογένεση της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι τα Β κύτταρα συνεπικουρούμενα από τα Τ. Η κλαδριβίνη μειώνει κατά 70%-90% τα Β κύτταρα και κατά 60% περίπου τα Τ. Ως φαίνεται, όταν αρχίζει η αναγέννηση αυτών των κυττάρων έχουν συντελεστεί κάποιες ποιοτικές αλλαγές που μειώνουν την ενεργότητα της νόσου. Αυτό όμως κάποια στιγμή σταματά – μένει να δούμε ποια ακριβώς είναι αυτή η στιγμή – και έτσι απαιτείται επανάληψη της θεραπείας. Οι μακροπρόθεσμες μελέτες συνεχίζονται και θα φωτίσουν πολλές πτυχές της διαδικασίας».




πηγή: thesspress

Οι εξετάσεις αίματος που πρέπει να μην έχετε φάει ή πιει τίποτε


Οι εξετάσεις αίματος δίνουν στο γιατρό σας μια εικόνα για τη γενικότερη κατάσταση του οργανισμού σας.

Χωρίζονται σε 2 κατηγορίες:

Α) Σε αυτές που μπορείτε να τις κάνετε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, χωρίς να είστε νηστικοί και είναι:

1. Γενική αίματος: Από την γενική αίματος ελέγχεται ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη, τα αιμοπετάλια, τα ερυθρά αιμοσφαίρια κ.α. Από αυτή την εξέταση ο γιατρός σας μπορεί να αξιολογήσει αν υπάρχει λοίμωξη, αναιμία κ.α.
2. ΤΚΕ: Είναι η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών. Μια αυξημένη ΤΚΕ υποδηλώνει την ύπαρξη φλεγμονής, λοίμωξης ή διαταραχή της ισορροπίας του οργανισμού.
3. Χολερυθρίνη (Ολική και άμεση), SGOT, SGPT, ALP, γ-GT: Οι τιμές των εξετάσεων αυτών δίνουν πληροφορίες για την λειτουργία και την κατάσταση του ήπατος.
4. LDH: Είναι ένα ένζυμο που αυξάνεται σε αρκετές παθολογικές καταστάσεις και κυρίως σε αιματολογικά προβλήματα.
5. CPK: Αύξηση του ενζύμου παρατηρείται σε διαταραχές του μυϊκού συστήματος, γι’ αυτό δεν πρέπει να γίνεται ύστερα από έντονη γυμναστική ή στο διάστημα που γίνονται ενδομυϊκές ενέσεις.

Β) Σε αυτές που η λήψη αίματος πρέπει να γίνεται νωρίς το πρωί και πρέπει να μην έχετε φάει ή πιει τίποτε παρά μόνο νερό τις προηγούμενες 10-12 ώρες.

1. Χοληστερίνη, HDL, LDL, τριγλυκερίδια: Τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων συνθέτουν το λιπιδαιμικό προφίλ του οργανισμού σας και όταν βρίσκεται στα φυσιολογικά όρια δεν κινδυνεύετε από καρδιαγγειακές παθήσεις.
2. Σάκχαρο αίματος: Μια σταθερά υψηλή τιμή προμηνύει τον σακχαρώδη διαβήτη.
3. Κάλιο και νάτριο: Αν οι ηλεκτρολύτες αυτοί δεν βρίσκονται στα φυσιολογικά όρια μπορεί στον οργανισμό να υπάρχουν ενδοκρινολογικές, διατροφικές διαταραχές ή διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας ή να οφείλονται σε χρήση φαρμάκων ή σε παθολογικές καταστάσεις του αίματος κ.α.
4. Ουρία και κρεατινίνη: Οι εξετάσεις αυτές δίνουν πληροφορίες για την λειτουργία των νεφρών. Σε περίπτωση που είναι μόνο η ουρία αυξημένη πρέπει να πίνετε πολλά νερά και να επαναλάβετε την εξέταση. Αν και οι δύο είναι αυξημένες ή μόνο η κρεατινίνη απαιτείται εξέταση από νεφρολόγο, γιατί πιθανότατα υποκρύπτεται κάποια νόσος των νεφρών.
5. Ουρικό οξύ: Το ουρικό οξύ δείχνει ουρική αρθρίτιδα κυρίως.

Γενική ούρων: Πρέπει πριν την λήψη της γενικής ούρων να καθαρίσετε καλά την ευαίσθητη περιοχή και τα ούρα να είναι τα πρώτα πρωινά και να μαζευτούν καλύτερα σε αποστειρωμένο συλλέκτη που θα πάρετε από το φαρμακείο. Τα ούρα αυτά πρέπει να τα πάτε στο μικροβιολογικό εργαστήριο το πολύ εντός μίας ώρας.
Η γενική ούρων δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την υγεία του ουροποιητικού μας συστήματος, αλλά και όλου του οργανισμού όπως για μια κυστίτιδα ή ουρολοίμωξη ή για μια αιματουρία κ.α.
Κάθε μέρα που περνάει, ο σύγχρονος άνθρωπος περιμένει να ζήσει λίγο περισσότερο! Έχουμε πια συνειδητοποιήσει ότι όσο περνάει ο καιρός οι άνθρωποι θα ζουν όλο και περισσότερο. Γι’ αυτό η πρόληψη μέσω του τσεκάπ θεωρείται απαραίτητη.





Μεγάλος αριθμός Δωδ/σίων πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας! Κατάθεση ψυχής από τον πρόεδρο του Συλλόγου


Ο Κώστας Θανόπουλος είναι δραστήριος, αγωνιστής, πολίτης του κόσμου, υπερήφανος μπαμπάς ενός γιου, πρόεδρος του Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας Δωδεκανήσου και ασθενής ο ίδιος.
Είναι Ροδίτης από επιλογή, φύσει αισιόδοξος αλλά αρκετά ρεαλιστής για να μπορεί να προσαρμόσει το ελεύθερο πνεύμα του στα νέα δεδομένα που προέκυψαν όταν διαγνώσθηκε η ασθένειά του, το 2011.
Σήμερα, μιλά στην «δημοκρατική» για την εμπειρία του αλλά και για τις δράσεις του Συλλόγου, που μετρά ήδη δύο χρόνια ζωής και έχει περισσότερους από 1.700 ασθενείς-μέλη με τον μικρότερο να είναι 10 ετών. Ο Κώστας Θανόπουλος, μας λέει πώς έχοντας ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο ως γιατρός, επέλεξε τη Ρόδο για να μείνει και μας υπενθυμίζει πως «η ζωή είναι λίγη και λήγει…»

• Πώς βρεθήκατε στη Ρόδο κ. Θανόπουλε;

Πάντα αγαπούσα τη Ρόδο, μπορώ να την χαρακτηρίσω ως τη Χαβάη της Ελλάδας. Το 2009 αποφάσισα, λόγω του ότι έπρεπε να προχωρήσω σε κάποιες αλλαγές στη ζωή μου, να μετοικίσω από το Μάντσεστερ της Αγγλίας στην Ελλάδα και είχα την επιλογή μεταξύ Κρήτης και Ρόδου. Επέλεξα τελικά τη Ρόδο. Αγαπούσα το νησί πάντα και τώρα πολύ περισσότερο.

• Η ασθένεια, σας βρήκε στη Ρόδο;

Ναι. Τέλη του 2011, διεγνώσθην με σκλήρυνση κατά πλάκας. Ηταν επίπονα στην αρχή, παρέμεινα σε αναπηρικό καροτσάκι, έχασα τελείως την όρασή μου για ένα διάστημα. Προσπάθησα να σταθώ όρθιος, έκανα κάποιες αγωγές, διότι θεραπεία δεν υπάρχει για την συγκεκριμένη ασθένεια ακόμα, και τελικά πιστεύω ότι κάτι κατάφερα. Χρειάζεται δύναμη ψυχής, χρειάζεται θέληση για να κάνουμε πράγματα.

• Όταν σταθήκατε στα πόδια σας, αποφασίσατε να προχωρήσετε στην ίδρυση του Συλλόγου;

Ουσιαστικά, αυτή η ιδέα ξεκίνησε από μία ομάδα ανθρώπων, που είπαμε να νομιμοποιήσουμε αυτό που έχουμε, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε δράσεις νόμιμα. Προχωρήσαμε σε εκλογές και, ειλικρινά, εξεπλάγην από τα αποτελέσματα. Βγήκα πρόεδρος παμψηφεί. Από τα 143 άτομα που προσήλθαν να ψηφίσουν, έλαβα 142 ψήφους.

• Το αποτέλεσμα προφανώς ήταν η αναγνώριση της προσπάθειάς σας για την ανάδειξη των προβλημάτων της ασθένειας αλλά και της στήριξης των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί από αυτήν.

Αυτό ακριβώς με ενδιέφερε. Η ανάληψη της θέσης του προέδρου ενός τέτοιου συλλόγου είναι μια τεράστια ευθύνη. Παίρνεις τα προβλήματα των ασθενών, τα κάνεις δικά σου για να μπορέσεις να τα λύσεις. Πάσχω κι εγώ από αυτή την ασθένεια γι αυτό και καταλαβαίνω και αντιλαμβάνομαι, πώς αισθάνεται ο άλλος.

• Πόσα μέλη έχει ο Σύλλογος Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας Δωδεκανήσου;

Τα μέλη μας σε όλα τα Δωδεκάνησα ξεπερνούν τα 1.700!

• Ολοι ασθενείς;

Ναι, είναι εκπληκτικά μεγάλος ο αριθμός. Ο Σύλλογος απαρτίζεται από τα τακτικά και τα αρωγά μέλη. Τα τακτικά μέλη είναι οι ασθενείς και τα αρωγά είναι οι φίλοι του Συλλόγου. Φίλος του Συλλόγου μπορεί να είναι ο καθένας που θέλει να βοηθήσει και να συμπαρασταθεί στα μέλη μας που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Κάποιοι μπορούν να τα αντιμετωπίσουν και κάποιοι άλλοι δεν μπορούν. Οσοι δεν μπορούν, έχουν εμάς που μπορούμε να τους βοηθήσουμε στα φάρμακά τους, στους γιατρούς, στην μεταφορά τους σε άλλες πόλεις για ιατρικούς λόγους… Ο Σύλλογος σήμερα είναι κάτω από την ομπρέλα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας με έδρα την Αθήνα, της Ευρωπαϊκής Ενωσης Multiple Sclerosis με έδρα το Λονδίνο και κάτω από την παγκόσμια ομπρέλα του MS International με έδρα το Λος Αντζελες. Η βοήθεια που αντλούμε από εκεί είναι μεγάλη.

• Κύριε Θανόπουλε, πόσο αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου από την διάγνωση της ασθένειας και μετά;

Αρδην! Είναι απίστευτο πώς αλλάζει η ψυχολογία ενός ατόμου με σκλήρυνση κατά πλάκας. Όταν ένας άνθρωπος που ήταν απολύτως υγιής, από την μια στιγμή στην άλλη δεν μπορεί, για παράδειγμα,  να περπατήσει ή δεν μπορεί να δει αντιλαμβάνεσθε για τι σοκ μιλάμε. Το σλόγκαν της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι “δεν είναι κληρονομική, δεν είναι μεταδοτική, δεν θεραπεύεται”. Είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο να μάθει ότι έχει αυτή την ασθένεια.

• Τι ηλικίας είναι τα μέλη του Συλλόγου;

Εχουμε ασθενή που είναι και 10 ετών…

• Παραμένετε ένας πολύ δραστήριος άνθρωπος κ. Θανόπουλε, παρά την ασθένειά σας.

Πάντα ήμουν έτσι. Σήμερα, λόγω της ασθένειας, προσπαθώ να κάνω λίγο κράτει… Από τα νεότερά μου χρόνια, δεν καθόμουν στα αυγά μου! Ημουν μέλος σε μεγάλες οργανώσεις που βοηθούσαν παιδιά ανά τον κόσμο. Από τα παιδιά, πήρα πολλά περισσότερα απ΄οσα εγώ είχα να δώσω… Εχω μια μακράν ιστορία και δεν το λέω αυτό για να επαινέσω τον εαυτό μου. Ξέρετε, κάποιοι άνθρωποι έτσι γεννιούνται για να κάνουν πράγματα πολλά. Με ρωτάνε πολλές φορές, πώς μπορούσα να γυρνάω σε τόσα πολλά μέρη…

• Εχετε γυρίσει όλο τον κόσμο…

Εχω πάει και στις πέντε ηπείρους.

• Ως γιατρός.

Ναι, και μάλιστα έχω επισκεφθεί πολύ δύσκολες περιοχές στις οποίες κινδυνεύει η ζωή σου από την εγκληματικότητα που υπάρχει όπως σε κάποιες χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Όμως αυτό είναι έτερον εκάτερον. Παντού μπορεί να κινδυνεύεις, ακόμα κι εδώ που βρισκόμαστε μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε. Συνάντησα στη διάρκεια των ταξιδιών μου και πολύ καλούς ανθρώπους και επιστήμονες και απλούς ανθρώπους. Υπήρχαν βεβαίως και διαφορές κατά καιρούς, θυμάμαι έναν Καμποτζιανό γιατρό ο οποίος ήταν επιθετικός επειδή εμείς οι Δυτικοί δεν τρώμε έντομα που είναι γεμάτα πρωτεΐνες… Ε, δεν είναι και τόσο εύκολο να τα φάμε!!

• Η διάγνωση της νόσου, υποθέτω, αποτέλεσε τροχοπέδη στη ζωή που κάνατε μέχρι πρότινος.

Σαφώς. Από το πρωί που θα ξυπνήσω μπορεί να ασχοληθώ μέχρι το βράδυ με 1.000 πράγματα. Ένα χαρακτηριστικό όμως της νόσου είναι η κόπωση και πολλές φορές αισθάνομαι ότι θα καταρρεύσω. Το παλεύω, δεν το βάζω κάτω. Δεν μπορώ όμως να κάνω πράγματα που έκανα παλαιότερα. Αν σήμερα, με χαρακτηρίζετε δραστήριο, φανταστείτε πώς ήμουν πριν από 10 χρόνια.

• Αρα κ. Θανόπουλε, ένας ασθενής με σκλήρυνση κατά πλάκας, μπορεί να κάνει πράγματα, παρά το ότι η νόσος αυτή δεν θεραπεύεται, αν και το τελευταίο ακούγεται κάπως τρομακτικό.

Είναι τρομακτικό όταν το ακούει κάποιος άλλος άνθρωπος που δεν νοσεί, αλλά αυτός που νοσεί έχει την ελπίδα ότι κάποια στιγμή μπορεί να θεραπευτεί. Κι αν δεν θεραπευτεί θα ξέρει ότι θα το έχει, με βάση τα σημερινά δεδομένα, μέχρι το πέρας της ζωής του και θα παλεύει για να σταθεί όρθιος, να περπατάει με τον τρόπο που μπορεί. Μου έχει τύχει στη Θεσσαλονίκη, να θεωρήσουν ότι είμαι μεθυσμένος, επειδή παραπατούσα… Προσπαθούμε, συνηθίζουμε, το διακωμωδούμε και προχωράμε. Μπορεί να κοιμηθείς το βράδυ μια χαρά και το πρωί που θα ξυπνήσεις να σέρνεσαι, να μην μπορείς να βαδίσεις ή να κουνήσεις τα χέρια σου. Αυτό προσπαθούμε να αποφύγουμε γι αυτό και προσπαθούμε να φτιάχνουμε την ψυχολογία μας. Όμως είναι δύσκολο… Πολλές φορές περνάς στην απέναντι όχθη.

• Ποια είναι η απέναντι όχθη;

Η απέναντι όχθη είναι να σε ρίξει η ασθένεια και σωματικά και οργανικά και ψυχολογικά. Εχουμε τέτοιες περιπτώσεις, δυστυχώς. Εχουμε ένα παλικάρι 30 ετών στο Καστελόριζο… Το παιδί αυτό είχε μια φυσιολογική ζωή, ήταν δύτης, γυμναζόταν και σήμερα είναι κλινήρης. Δεν κουνιέται από το κρεβάτι του.

• Αρα είναι και θέμα ψυχολογίας κ. Θανόπουλε.

Βέβαια. Είναι ο κυριότερος παράγοντας. Η ψυχολογία μας πρέπει να είναι ανεβασμένη.

• Η ειδικότητά σας στην ιατρική ποια είναι;

Είμαι ψυχίατρος, αλλά δεν είμαι μόνο αυτό. Αυτό ήταν το αντικείμενο των σπουδών μου. Στη ζωή μου ασχολήθηκα με πάρα πολλά πράγματα, δεν έκανα μόνο την εργασία του γιατρού.

• Σας βοήθησε το αντικείμενο των σπουδών σας να εμβαθύνετε περισσότερο και να αντιληφθείτε τι συμβαίνει όταν νοσήσατε;

Δεν είχα πείρα στη σκλήρυνση κατά πλάκας. Απλά θυμάμαι, όσο απίστευτο κι αν σας φαίνεται, ότι πριν από κάποια χρόνια είχα συναντήσει κάποιον άνθρωπο που είχε σκλήρυνση κατά πλάκας και είχα σοκαριστεί. Τότε, θυμάμαι, σκέφτηκα πώς μπορεί να ζει έτσι ένας άνθρωπος… Ο άνθρωπος αυτός τότε ήταν σε άσχημη κατάσταση, ήταν σε κατάκλιση. Τελικά ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου τύχει… Ποτέ μην λες ποτέ. Γι΄αυτό ζητάμε να μας βοηθάει ο κόσμος, ηθικά. Δεν ζητήσαμε ποτέ χρήματα.
Η συμμετοχή του κόσμου, σε μια από τις δράσεις που κάνουμε, όπως για παράδειγμα θεατρικές παραστάσεις, είναι μεγάλη βοήθεια για εμάς. Εχουμε μέλη που δεν μπορούν εργαστούν, δεν μπορούν να πάρουν επίδομα, τα φάρμακα είναι ακριβά, κάποιες φορές χρειάζονται φυσικοθεραπείες… Όλα αυτά κοστίζουν. Δεν έχουμε άλλους πόρους, πέρα από τα έσοδα που συγκεντρώνουμε από τις δράσεις μας.

• Κλείνοντας την συνέντευξη κ. Θανόπουλε, θα ήθελα να δώσετε ένα μήνυμα στους νοσούντες αλλά επειδή όπως είπατε ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί, θα ήθελα να δώσετε ένα μήνυμα και στους εν δυνάμει νοσούντες.

Το μήνυμα δεν θα το δώσω στους ασθενείς, γιατί στους ασθενείς το δίνω καθημερινά. Να το ακούσουν ή να το διαβάσουν από το ΜΜΕ, δεν θα αλλάξει κάτι. Εκείνο που θέλω να αλλάξω είναι την νοοτροπία του απλού κόσμου. Να θυμάται πάντα ότι η ζωή είναι λίγη και λήγει…


Συνέντευξη στη Μαίρη Φώτη
Πηγή:www.dimokratiki.gr



Όσο κι αν μεγαλώνω, πάντα θα περιμένω τα Χριστούγεννα.


Της Ελένης Ομήρου.

Τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά. Είναι παιχνίδια και δώρα κάτω από το δέντρο, είναι βόλτες στο κρύο με κοκκινισμένες μυτούλες. Είναι πολύχρωμα λαμπάκια και αστραφτερές χρυσόσκονες, χειροτεχνίες και στολίδια σε κάθε γωνιά του σπιτιού.

Είναι μεγάλες λίστες στο γράμμα του Αη Βασίλη, χριστουγεννιάτικα παραμύθια, κινούμενα σχέδια και συγκινητικές ταινίες. Είναι ζεστή σοκολάτα με μελομακάρονα και κουραμπιέδες πασπαλισμένους με ζάχαρη. Τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά. Είναι κλειστά σχολεία, και ατελείωτες ώρες παιχνίδι με φίλους. Ξύπνημα αργά το μεσημέρι και σκανταλιές ως το βράδυ.

Τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά. Κι εγώ δεν είμαι πια παιδί. Μεγάλωσα. Έχω ζήσει τα παιδικά Χριστούγεννα. Έχω περάσει χρόνια να περιμένω τον Άγιο Βασίλη με τα δώρα και να μετρώ και να ξαναμετρώ τα κέρματα από τα κάλαντα. Έχω στολίσει χριστουγεννιάτικα δέντρα που φάνταζαν θεόρατα στα παιδικά μου ματάκια και έχω μαγευτεί από το παραμύθι. Μεγάλωσα και μεγαλώνω. Και όσο μεγαλώνω, τόσο θέλω να ξαναμαγευτώ από το παραμύθι. Θέλω να αφήσω πάλι τη χρυσόσκονη να λάμψει γύρω μου και τα λαμπάκια να φωτίσουν την καρδιά μου. Θέλω να νιώσω τη μαγεία του παιδικού μου παρελθόντος στο παρόν.

Όχι, δεν ονειρεύομαι πλέον τα απλά δώρα που ζητούσα κάποτε από τον Άγιο Βασίλη. Τα όνειρά μου είναι πιο μεγάλα πια. Στη λίστα μου φέτος γράφω υγεία, δύναμη, αγάπη, έμπνευση, δημιουργία, σύνεση, δικαιοσύνη, οικογένεια, φίλους. Ονειρεύομαι ζεστές αγκαλιές κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο μου και ρομαντικές χριστουγεννιάτικες ταινίες με εμένα πρωταγωνίστρια. Φίλους και πρόσωπα αγαπημένα να γεμίζουν το σπίτι μου και την καρδιά μου. Δημιουργία να θρέφει την ψυχή μου και να χορταίνει το μυαλό μου. Φτιάχνω μεγάλη και σημαντική λίστα φέτος τα Χριστούγεννα Άγιε μου Βασίλη και θέλω να βάλεις τα δυνατά σου και να μ’ ακούσεις – φέτος πιο πολύ από κάθε χρονιά. Γιατί τα Χριστούγεννα μπορεί να είναι για τα παιδιά. Κι εγώ μπορεί να μην είμαι πια παιδί. Μπορεί να μεγάλωσα και μεγαλώνω, αλλά σήμερα πάλι εσένα ονειρεύομαι – λες και είμαι πάλι μικρή. Φέτος πάλι εσένα θα περιμένω.
Θα σε περιμένω και θα αγωνιώ – από το παραμύθι σου θέλω να ξαναμαγευτώ…




πηγή: αναπνοές

Τέλος στην δωρεάν διάθεση πλαστικής σακούλας από τα σούπερ μάρκετ από 1/1/2018


Καθορισμός μέτρων και κανόνων νια τη μείωση της κατανάλωσης πλαστικών σακουλών μεταφοράς. Τέλος στις δωρεάν πλαστικές σακούλες από το 2018

Από την 1η Ιανουαρίου 2018 επιβάλλεται στους καταναλωτές η καταβολή περιβαλλοντικού τέλους ανά τεμάχιο λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς τρία (3) λεπτά και από την 1η Ιανουαρίου 2019 επτά (7) λεπτά


Ενδεικτικές επιπτώσεις από την χρήση πλαστικής σακούλας


Μια πλαστική σακούλα μπορεί να χρειαστεί 15 – 1000 χρόνια για να αποσυντεθεί. Σε ένα χώρο υγειονομικής ταφής όπου τα απορρίμματα είναι συμπιεσμένα και στερούνται οξυγόνο, είναι ακόμα πιο δύσκολο να βιοδασπαστεί η πλαστική σακούλα, ακόμα και η χάρτινη.


Οι πλαστικές σακούλες δεν βιοδιασπούνται, αντίθετα γίνονται πολύ μικρά κομμάτα, δηλαδή πολυμερή τοξικά σωματίδια. Αυτό συμβαίνει κυρίως στον ωκεανό.

Το κόστος για την ανακύκλωση πλαστικών σακουλών είναι μεγαλύτερο από την αξία τους, έτσι ώστε οι εταιρείες ανακύκλωσης δεν αναλαμβάνουν την ανακύκλωσή τους, με αποτέλεσμα όλο και περισσότερες απλά να πετιούνται με τα υπόλοιπα απορρίμματα.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, μόνο το 1% των πλαστικών σακούλων ανακυκλώνονται σε όλο τον κόσμο. Οι υπόλοιπες αφήνονται να ζουν επ ‘αόριστον σε χώρους υγειονομικής ταφής

Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούνται περίπου 100 δισεκατομμύρια καινούργιες πλαστικές σακούλες ανά έτος – ο μέσος άνθρωπος χρεισιμοποιεί μεταξύ 350 και 500 ετησίως.

Χάρη στο μικρό βάρος τους, οι πλαστικές τσάντες είναι πιθανότερο να πετάξουν μακριά από τους
χώρους υγειονομικής ταφής, και να βρεθούν σε δέντρα, αποχέτευση ομβρίων, παραλίες, και στον ωκεανό.

Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν πάνω από το 10% των ξεβρασμένων απορριμμάτων που ρυπαίνουν τις ακτές.

Υπολογίζεται ότι ένα εκατομμύριο πουλιά και εκατό χιλιάδες χελώνες και άλλα θαλάσσια ζώα πεθαίνουν από την πείνα κάθε χρόνο, έπειτα από την κατάποση πλαστικών σακούλων που μπλοκάρει το πεπτικό τους σύστημα.
– – –
Νόμος 4496/2017 – ΦΕΚ Τεύχος Α 170/08.11.2017
Τροποποίηση του ν. 2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις.

Άρθρο 6
Μετά το άρθρο 6 του ν. 2939/2001 προστίθεται άρθρο 6Α ως εξής:
«Άρθρο 6Α
Μέτρα διαχείρισης των πλαστικών σακουλών μεταφοράς

1. Οι παραγωγοί των πλαστικών σακουλών μεταφοράς υποχρεούνται να διαθέτουν στην αγορά τις πλαστικές σακούλες μεταφοράς με σήμανση, η οποία φέρει τον τόπο και την ημερομηνία παραγωγής και τον Αριθμό Εθνικού Μητρώου Παραγωγού (ΕΜΠΑ), με ευκρινή τρόπο ήτοι με χαρακτήρες μεγέθους τουλάχιστον 1,2 χιλιοστών και σε εμφανή θέση στο σώμα της πλαστικής σακούλας.

2. Από την 1η Ιανουαρίου 2018 επιβάλλεται στους καταναλωτές η καταβολή περιβαλλοντικού τέλους ανά τεμάχιο λεπτής πλαστικής σακούλας μεταφοράς, με εξαίρεση τις πολύ λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς της παραγράφου 27 του άρθρου 2 και τις βιοαποδομήσιμες (ή βιοαποικοδομήσιμες) / λιπασματοποιήσιμες πλαστικές σακούλες μεταφοράς της παραγράφου 29 του ίδιου άρθρου. Το τέλος ορίζεται από την 1 Ιανουαρίου του  2018 στα τρία (3) λεπτά και από την 1η Ιανουαρίου 2019 στα επτά (7) λεπτά. Το ποσό του περιβαλλοντικού τέλους αναγράφεται με τρόπο διακριτό και ευανάγνωστο στα παραστατικά πώλησης προ του ΦΠΑ. Το περιβαλλοντικό τέλος έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα και τα έσοδα από αυτό αποτελούν δημόσιο έσοδο, το οποίο εισπράττεται από την Α.Α.Δ.Ε. και στη συνέχεια αποδίδεται υπέρ του Ε.Ο.ΑΝ..

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Οικονομίας και Ανάπτυξης και Οικονομικών, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του Ε.Ο.ΑΝ.: α) καθορίζονται: αα) οι πλαστικές σακούλες μεταφοράς, για τις οποίες δεν επιτρέπεται η δωρεάν διάθεση ανάλογα με το είδος τους και το πάχος του τοιχώματός τους, ββ) ύστερα και από γνώμη της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), ο τρόπος και η διαδικασία καταβολής, είσπραξης και απόδοσης του περιβαλλοντικού τέλους που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, γγ) οι δράσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα που χρηματοδοτούνται από τα περιβαλλοντικά τέλη, οι φορείς διαχείρισης και ο τρόπος διάθεσης των εσόδων από τα περιβαλλοντικά τέλη, δδ) οι υποχρεώσεις των εμπόρων, των παραγωγών πλαστικών σακουλών μεταφοράς, των διακινητών και διανομέων πλαστικών σακουλών μεταφοράς για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, εε) τα σημεία πώλησης στα οποία εφαρμόζονται τα ως άνω μέτρα, στστ) οι έλεγχοι και οι επιβαλλόμενες κυρώσεις για την παράβαση των μέτρων, β) ρυθμίζεται κάθε άλλο θέμα σχετικό με τη διαχείριση των πλαστικών σακουλών μεταφοράς για την εναρμόνιση της νομοθεσίας με την Οδηγία 2015/720/ΕΕ, όπως ο τρόπος παρακολούθησης και αξιολόγησης της εφαρμογής των μέτρων, η πρόβλεψη της δυνατότητας επιβολής πρόσθετων περιορισμών εμπορίας ή απαγόρευσης της εμπορίας, γ) ρυθμίζονται θέματα σχετικά με τη σήμανση των σακουλών και την παροχή κινήτρων στους παραγωγούς βιοαποδομήσιμων και λιπασματοποιήσιμων πλαστικών σακουλών.

Μέχρι την έκδοση της ως άνω κοινής υπουργικής απόφασης διατηρείται σε ισχύ η 180036/952/ 10.8.2017 (Β ́ 2812) κοινή υπουργική απόφαση (το κείμενό της παρατίθεται παρακάτω), εκτός αν  έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του παρόντος νόμου.

3. Οι Ο.Τ.Α. υποχρεούνται κατά την κατάρτιση των Τοπικών Σχεδίων Διαχείρισης Αποβλήτων (ΤΣΔΑ) να μεριμνούν για την υλοποίηση των εθνικών μέτρων μείωσης της χρήσης των λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς από τους καταναλωτές και να τοποθετούν στα Πράσινα Σημεία υποδοχείς προσωρινής αποθήκευσης
πλαστικών σακουλών.».




πηγή: Οδηγός του Πολίτη