| ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ |

Βιταμίνη D, ο σύμμαχος για την υγεία


Η βιταμίνη D, γνωστή και ως ‘βιταμίνη της ηλιοφάνειας’, ανήκει στην ομάδα των λιποδιαλυτών βιταμινών και είναι απαραίτητη για την διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του φωσφόρου στο έντερο και στα οστά. Στην πραγματικότητα η βιταμίνη D συμπεριφέρεται  ως ορμόνη,  λόγω των ενδοκρινικών της δράσεων  με κύριο στόχο την προστασία του μυοσκελετικού συστήματος.

Η έλλειψή της προκαλεί διαταραχές των οστών όπως ραχίτιδα στα παιδιά και οστεοπόρωση στους ενήλικες. Λόγω της ύπαρξης υποδοχέων της βιταμίνης D σε όλους σχεδόν τους ιστούς και τα κύτταρα, η βιταμίνη D συμμετέχει σε ποικίλες λειτουργίες του οργανισμού.

Τα τελευταία χρόνια η εν λόγω βιταμίνη έχει συγκεντρώσει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον καθώς ανακύπτουν συνεχώς νέα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της στην συνολική υγεία

Ποιες είναι οι πηγές της;

Η βιταμίνη D είναι ένα σύμπλεγμα δύο βιταμινών,  της εργοκαλσιφερόλης (D2)  η οποία ανευρίσκεται σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης (π.χ. ζυμομύκητες και μανιτάρια) και της χοληκαλσιφερόλης (D3) η οποία λαμβάνεται από τις ζωικές τροφές και σχηματίζεται στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVB). Οι τροφές με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη D είναι:


  • τα λιπαρά ψάρια (π.χ. σολομός, σκουμπρί, σαρδέλες),
  • ο κρόκος του αυγού
  • εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως η φυτική μαργαρίνη, το γάλα, ο χυμός πορτοκαλιού, τα δημητριακά και κάποια αρτοσκευάσματα.

Η ενδογενής σύνθεση της βιταμίνης D επηρεάζεται από διάφορους  παράγοντες όπως η χροιά του δέρματος, η χρήση αντηλιακών, η διάρκεια έκθεσης στο ηλιακό φως, η εποχή του χρόνου, το γεωγραφικό πλάτος του κάθε τόπου, το κλίμα, η ενδυμασία, η ηλικία και το σωματικό βάρος.

Το 90% της βιταμίνης D προέρχεται από την έκθεση του δέρματος στον ήλιο ενώ το υπόλοιπο 10% λαμβάνεται μέσω της διατροφής ή με τη μορφή διατροφικών συμπληρωμάτων

Μέτρηση επιπέδων στο αίμα

Υπάρχει τρόπος να μετρήσουμε τα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα με απλή αιματολογική εξέταση. Κλινικά, γίνεται μέτρηση της -hydroxyvitamin D [25(OH)D], η οποία πρέπει να είναι το λιγότερο 20 nanograms/ml. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρέπει να είναι πάνω από 50 nmol/l.

Ποια είναι η ημερήσια συνιστώμενη πρόσληψη;

Με βάση τις νεότερες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EFSA) η ημερήσια συνιστώμενη πρόσληψη βιταμίνης D καθορίζεται στις 400IU (International Units - Διεθνείς Μονάδες) ή στα 10μg για τα βρέφη 7-11 μηνών και στις 600IU (15μg) για τα άτομα ηλικίας ενός έτους και άνω συμπεριλαμβανομένων των εγκύων και των θηλαζουσών. Ωστόσο, το Ινστιτούτο Ιατρικής των ΗΠΑ συστήνει την πρόσληψη των 800IU (20μg) για τα άτομα ηλικίας 71 ετών και άνω.

Τι ορίζεται ως ανεπάρκεια;

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ενδοκρινολογική Εταιρεία, επαρκείς θεωρούνται οι ποσότητες της 25(ΟΗ)D (δείκτης αποθηκευμένων ποσοτήτων της βιταμίνης στον οργανισμό) πάνω από 30 ng/ml. Ως ‘σχετική ανεπάρκεια’ ορίζονται τα επίπεδα από 20 έως 30 ng/ml. Ως ‘έλλειψη’ ορίζονται οι συγκεντρώσεις κάτω από 20 ng/ml, ενώ ως ‘σοβαρή έλλειψη’ χαρακτηρίζονται εκείνες που είναι μικρότερες από 10 ng/ml.

Υπάρχουν συμπτώματα;

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που σχετίζονται με την έλλειψη βιταμίνης D περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία, πόνο στα οστά και κόπωση. Η υπερβιταμίνωση είναι σχετικά σπάνια, ωστόσο παρατηρείται με συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από 500 nmol/l και μπορεί να εμφανιστεί όταν η πρόσληψη βιταμίνης D ξεπερνά τις 10.000 IU/ημέρα. Εκδηλώνεται με ναυτία, ανορεξία, δυσκοιλιότητα, απώλεια βάρους, αδυναμία και αυξημένα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου στο αίμα.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια ηλιόλουστη χώρα φαίνεται ότι ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού δεν εξασφαλίζει τη συνιστώμενη ποσότητα βιταμίνης D

Σε σχετικά πρόσφατη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 840 υγιείς γυναίκες ηλικίας 20-86 ετών από  αστικές και αγροτικές περιοχές της Ελλάδας διαπιστώθηκε ότι το 88% είχαν τιμές βιταμίνης D χαμηλότερες των 30ng/ml, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για λήψη μέτρων.

Σε ποιούς παράγοντες οφείλεται αυτή η έλλειψη;

  • Οι αυστηρές ιατρικές συστάσεις για αποφυγή της έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία στο πλαίσιο πρόληψης του καρκίνου του δέρματος.
  • Η χρήση αντηλιακών με υψηλό δείκτη προστασίας (άνω του 30) η οποία εμποδίζει τον σχηματισμό της βιταμίνης στο δέρμα.
  • Το γεωγραφικό πλάτος της Ελλάδας (35ο – 40ο) το οποίο δεν επιτρέπει την επαρκή σύνθεση της βιταμίνης, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του χειμώνα.
  • Η ατμοσφαιρική ρύπανση η οποία λειτουργεί ως φίλτρο κατά της ηλιακής ακτινοβολίας.
  • Το ελαιόλαδο ως βασική πηγή λίπους το οποίο όμως δεν περιέχει βιταμίνη D.
  • Το σκούρο δέρμα των λαών της Μεσογείου το οποίο εμποδίζει την σύνθεση βιταμίνης D.
  • Η μειωμένη ικανότητα ενδογενούς παραγωγής βιταμίνης D με την αύξηση της ηλικίας.
  • Η παραμονή σε κλειστούς χώρους για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. για λόγους εργασίας ή νοσηλείας).


Ποιές είναι οι επιπτώσεις στην υγεία από την έλλειψη της βιταμίνης;

Η υψηλή επικράτηση ανεπάρκειας βιταμίνης D αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό θέμα δημόσιας υγείας, καθώς η υποβιταμίνωση D θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για θνησιμότητα στον γενικό πληθυσμό. Η σοβαρή έλλειψη της βιταμίνης D προκαλεί μείωση της εναπόθεσης ασβεστίου και μετάλλων στα οστά με αποτέλεσμα την εμφάνιση ραχίτιδας στα παιδιά και οστεομαλάκυνσης στους ενήλικες. Επιπλέον, η μείωση των επιπέδων βιταμίνης D προκαλεί αύξηση της παραθορμόνης (PTH), ορμόνης του παραθυρεοειδή αδένα (δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός), η οποία μακροπρόθεσμα οδηγεί σε οστεοπόρωση και αύξηση της συχνότητας των καταγμάτων.

Πλήθος μελετών έχουν συνδέσει την έλλειψη της βιταμίνης με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας και ο διαβήτης τύπου Ι. Ακόμη, τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D φαίνεται να σχετίζονται με καρδιαγγειακά νοσήματα και   κάποιες μορφές καρκίνου όπως του εντέρου και του μαστού, καθιστώντας αντιληπτό πως η εν λόγω βιταμίνη δεν είναι απαραίτητη μόνο για την προαγωγή της σκελετικής υγείας.

Περίπου το 50% του συνολικού πληθυσμού της γης εμφανίζουν κάποιου βαθμού ανεπάρκειας της βιταμίνης D

Η έλλειψη της βιταμίνης D μπορεί να οφείλεται σε ανεπαρκή πρόσληψη και/ή μειωμένη έκθεση στον ήλιο, σε ανωμαλίες που περιορίζουν την απορρόφηση της και σε καταστάσεις που εμποδίζουν τη μετατροπή της βιταμίνης στους ενεργούς μεταβολίτες της, συμπεριλαμβανομένης της ηπατικής και νεφρικής δυσλειτουργίας.

Ραχίτιδα
Στα παιδιά με παραμόρφωση και μη ανάπτυξη των μακρών οστών. Σήμερα συμβαίνει σε χώρες της Αφρικής, Ασίας και Μέσης Ανατολής με χαμηλό εισόδημα. Η αποχή από το κρέας είναι παράγοντας κινδύνου. Όσα παιδιά έχουν σκουρόχρωμη επιδερμίδα ή μειωμένη έκθεση στον ήλιο και λαμβάνουν κρέας, ψάρι, αυγά δεν εμφανίζουν ραχίτιδα.

Τα νεογνά που τρέφονται με μητρικό γάλα, που είναι φτωχό σε βιταμίνη D και δεν εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία αναπτύσσουν ραχίτιδα σε μεγαλύτερο ποσοστό, ενώ σε ηλιόλουστες χώρες εμφανίζεται στα μεγαλύτερα παιδιά όταν δεν προσλαμβάνουν επαρκείς ποσότητες ασβεστίου.

Οστεομαλακία 
Εμφανίζεται στους ενήλικες και χαρακτηρίζεται από μυϊκή αδυναμία και εύθρυπτα οστά.

Οστεοπόρωση
Όσον αφορά τη χρήση αντιηλιακών, αυτή γενικά είναι επιβεβλημένη, αφού δεν παρεμποδίζεται η σύνθεση της βιταμίνης D, για την οποία αρκεί έκθεση στον ήλιο λίγα λεπτά της ημέρας. Η μηδενική έκθεση στον ήλιο είναι μόνο θεωρητική.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από έλλειψη της βιταμίνης D;

Τα βρέφη που θηλάζουν
Το μητρικό γάλα δεν μπορεί να καλύψει επαρκώς τις ημερήσιες ανάγκες του βρέφους σε βιταμίνη D καθώς περιέχει πολύ μικρές ποσότητες (<25IU/lt – 78IU/lt). Συνεπώς, η συγκέντρωση της βιταμίνης D στο μητρικό γάλα εξαρτάται από την κατάσταση θρέψης της μητέρας. Οι θηλάζουσες μητέρες που λαμβάνουν βιταμίνη D μέσω διαιτητικών συμπληρωμάτων παράγουν γάλα με υψηλότερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη D. Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία συστήνει τη χορήγηση 400IU ημερησίως σε βρέφη αποκλειστικού η μερικού θηλασμού.

Άτομα προχωρημένης ηλικίας
Η ικανότητα ενδογενούς παραγωγής βιταμίνης D υπό την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας ελαττώνεται με την ηλικία. Τα ηλικιωμένα άτομα που είναι κλεισμένα στο σπίτι καθώς και εκείνα που ζουν σε γηροκομεία ή νοσηλεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανεπάρκειας της βιταμίνης.

Άτομα με περιορισμένη έκθεση στο φως του ήλιου
Οι εργαζόμενοι σε κλειστούς χώρους, οι άνθρωποι που ζουν σε ιδρύματα καθώς και τα άτομα που καλύπτουν μεγάλο μέρος του δέρματός τους για θρησκευτικούς λόγους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ανεπάρκεια της βιταμίνης.

Ασθενείς με ηπατική ή νεφρική νόσο
Η βιταμίνη D μεταβολίζεται πρώτα στο ήπαρ και στη συνέχεια στα νεφρά όπου μετατρέπεται στην δραστική της μορφή. Τα άτομα με ηπατικές και νεφρικές παθήσεις έχουν μειωμένη ικανότητα μετατροπής της βιταμίνης στην ενεργή μορφή της.

Άτομα υπό φαρμακευτική αγωγή
Η μακροχρόνια λήψη γλυκοκορτικοειδών, αντιμυκητιασικών, αντιρετροϊκών και αντιεπιληπτικών φαρμάκων εμποδίζει την απορρόφηση της βιταμίνης D.

Ασθενείς με σύνδρομα δυσαπορρόφησης
Η απορρόφηση της βιταμίνης D απαιτεί την παρουσία λίπους στο έντερο. Συνεπώς τα άτομα με σύνδρομα δυσαπορρόφησης διατροφικού λίπους λόγω παθήσεων του εντέρου (π.χ. κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn)  έχουν μειωμένη ικανότητα απορρόφησης της βιταμίνης. Επίσης, μειωμένη ικανότητα απορρόφησης παρουσιάζουν και οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση αφαίρεσης τμήματος του εντέρου.

Άτομα με σκούρο χρώμα
Τα άτομα με σκούρο χρώμα δέρματος έχουν μειωμένη ικανότητα παραγωγής της βιταμίνης D σε σύγκριση με άτομα με ανοιχτό χρώμα δέρματος. Τα σκουρόχρωμα άτομα παράγουν μεγαλύτερη ποσότητα μελανίνης η οποία εμποδίζει την σύνθεση της βιταμίνης στο δέρμα.

Παχύσαρκα άτομα
Τα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D συγκριτικά με τα άτομα φυσιολογικού βάρους. Η υπερβολική συσσώρευση λίπους δεσμεύει την βιταμίνη D στα λιποκύτταρα μειώνοντας τη βιοδιαθεσιμότητα της και εμποδίζοντας την απελευθέρωση της στο αίμα.

Πώς μπορεί να προληφθεί η ανεπάρκεια της βιταμίνης D;

Οι ομάδες υψηλού κινδύνου θα πρέπει να ελέγχονται για πιθανή ανεπάρκεια βιταμίνης D, τα επίπεδα της οποίας εκτιμώνται βάσει της συγκέντρωσης της 25(OH)D στο αίμα. Η βιταμίνη D μπορεί να προσληφθεί από τον οργανισμό  μέσω της διατροφής και μετά από έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Όταν η έκθεση στον ήλιο δεν είναι δυνατή, η πρόσληψη της βιταμίνης μέσω της διατροφής αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διατροφή δεν μπορεί να καλύψει επαρκώς τις ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνη D καθώς η ποικιλία των τροφών που την περιέχουν είναι περιορισμένη.

Παρά το γεγονός ότι σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες τα τρόφιμα εμπλουτίζονται με βιταμίνη D, η συγκεκριμένη τακτική δεν είναι ακόμα διαδεδομένη στην χώρα μας. Γι’ αυτούς τους λόγους και λαμβάνοντας υπόψη ότι η έλλειψη της εν λόγω βιταμίνης στην Ελλάδα είναι συχνή, τα άτομα που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν αλλά και να διατηρήσουν επαρκή τα επίπεδα της βιταμίνης D μέσω ειδικών συμπληρωμάτων διατροφής (ημερησίως ή κατά εναλλακτικά χρονικά διαστήματα) η δοσολογία των οποίων θα πρέπει να καθορίζεται από ιατρό ή εξειδικευμένο διαιτολόγο.

Βιταμίνη D: Υπερδοσολογία

Σε υγιή άτομα, η υπερβολική ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης D προκαλεί τοξικότητα μετά από πολλούς μήνες. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού οι γυναίκες πρέπει να συμβουλεύονται το γιατρό τους για το αν πρέπει να λάβουν συμπληρώματα. Σε υπερδοσολογία ελλοχεύει ο κίνδυνος υπερασβεστιαιμίας με εκδηλώσεις, όπως ανορεξία, ναυτία, έμετοι, πολυουρία, πολυδιψία, νευρικότητα, κνησμός και αναστρέψιμη νεφρική ανεπάρκεια. Τότε απαιτείται άμεση διακοπή του συμπληρώματος και μείωση της πρόσληψης ασβεστίου.

Η υπερβολική έκθεση στον ήλιο δεν μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα από βιταμίνη D και αυτό γιατί 20 λεπτά έκθεσης στον ήλιο σε ανοιχτόχρωμους και 3-6 φορές μεγαλύτερης διάρκειας σε σκουρόχρωμους, αυξάνει τη συγκέντρωση της βιταμίνης D μέχρι μίας οριακής τιμής και στη συνέχεια η υπόλοιπη αποδομείται. Συνεπώς, τοξικότητα επέρχεται μόνο με τη χρήση συμπληρωμάτων από το στόμα.

Επιδράσεις της βιταμίνης D στην υγεία

Υγεία των οστών
Η βιταμίνη D ρυθμίζει την απορρόφηση του ασβεστίου από το έντερο, προωθεί την αποδόμηση του οστού από οστεοκλάστες, διατηρεί την ομοιοστασία ασβεστίου και φωσφόρου για τη δημιουργία των οστών. Σύμφωνα με μελέτη, μειωμένη ημερήσια λήψη βιταμίνης D αύξανει τον κίνδυνο κατάγματος ισχίου.

Ανοσολογικό σύστημα
Η βιταμίνη D ενισχύει τη άμυνα του οργανισμού και φαίνεται να παίζει ρόλο και στην εμφάνιση αλλεργικών αντιδράσεων . Στην πολλαπλή σκλήρυνση βρέθηκε ότι η βιταμίνη D απαιτείται για την ενεργοποίηση του υπεύθυνου γονιδίου και την εμφάνιση της νόσου.

Λοιμώξεις
Σε έλλειψή της βρέθηκε αυξημένο ποσοστό εμφάνισης γρίπης το χειμώνα.

Καρκίνος
Υποδοχείς της βιταμίνης D εκφράζονται σε καρκινικά κύτταρα. Μελέτη του 2006 σε >4000000 καρκινοπαθείς έδειξε σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου σε χώρες με μικρότερη ηλιοφάνεια. Επιπλέον μειωμένες τιμές βιταμίνης D σχετίστηκαν με καρκίνο μαστού και οστικές μεταστάσεις αυτού.

Η ημερήσια χορήγηση σκευασμάτων βιταμίνης D βρέθηκε να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου κατά 50%, καρκίνου μαστού και ωοθηκών κατά 30% και καρκίνου παγκρέατος κατά 43%. Το 2007 οι Καναδοί συνέστησαν ημερήσια χορήγηση σκευασμάτων βιταμίνης D για την περίοδο φθινοπώρου - χειμώνα. Παρατήρησαν ότι καρκινοπαθείς που χειρουργούνταν καλοκαίρι ή λάμβαναν θεραπεία τότε, είχαν καλύτερη πρόγνωση.

Καρδιαγγειακά νοσήματα
Μειωμένες συγκεντρώσεις βιταμίνης D αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επιπλέον βρέθηκε αρνητική συσχέτιση με την ολική χοληστερόλη. Από παρατηρήσεις σε κηπουρούς βρέθηκε ότι είχαν χαμηλότερες τιμές χοληστερόλης το καλοκαίρι.

Θνητότητα
Τόσο η αυξημένη όσο και η μειωμένη ποσότητα βιταμίνης D σχετίζονται με αυξημένη θνητότητα.


Η βιταμίνη D πρέπει να αποφεύγεται σε: υπερκαλιαιμία, νεφρική οστεοδυστροφία με υπερφωσφαταιμία

Φυτοφάγοι
Τα διαιτητικά συμπληρώματα που περιέχουν βιταμίνη D3 (χοληκαλτσιφερόλη) προέρχονται από ζωικές πηγές και επομένως δεν θεωρούνται κατάλληλα για τους αυστηρώς φυτοφάγους, ενώ, η βιταμίνη D2 (εργοκαλτσιφερόλη) προέρχεται από φυτικές πηγές.

Εγκυμοσύνη και θηλασμός
Δεν έχουν παρατηρηθεί προβλήματα σε φυσιολογική πρόσληψη. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υπερκαλιαιμικής τετανίας σε βρέφη τα οποία θηλάζουν, όταν οι μητέρες δεν προσλαμβάνουν αρκετές ποσότητες βιταμίνης D.

Σκλήρυνση κατά πλάκας και Βιταμίνη D

Λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν όσοι έχουν εκτεθεί πολύ στον ήλιο και όσοι έχουν υψηλά επίπεδα της βιταμίνης D.

Βάσει έρευνας που διεξήχθη από τον Ρόμπιν Λούκας του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας και τους συνεργάτες του, κατά μέσον όρο, εκείνοι που είχαν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου είχαν εκτεθεί σε μικρότερα επίπεδα υπεριωδών ακτινών UV - με βάση τον χρόνο έκθεσής τους στον ήλιο και το πόσο κοντά στον ισημερινό είχαν ζήσει στη διάρκεια της ζωής τους.

Ακολούθως, οι ίδιοι άνθρωποι είχαν επίσης λιγότερες από μισές πιθανότητες να έχουν υψηλά επίπεδα φθοράς στο δέρμα τους από την έκθεση στον ήλιο με τα επίπεδά τους της βιταμίνης D να είναι κατά 5 με 10% χαμηλότερα από εκείνους που δεν έπασχαν από τη νόσο.

Η μελέτη μας είναι η πρώτη που εξετάζει τόσο την έκθεση στον ήλιο, όσο και τα επίπεδα της βιταμίνης D, από τα πρώτα κιόλας συμπτώματα πριν από την εκδήλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας

Ωστόσο, δεν αποδεικνύεται αν  η πολύ μικρή έκθεση στον ήλιο ή τα πολύ χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D προκαλούν τη νόσο. Βέβαια, όπως αποκαλύπτει και ο Λούκας, «η περιορισμένη έκθεση στον ήλιο... που συμβαίνει συχνά, είναι μάλλον ενδεδειγμένη, τόσο για τη διατήρηση των επιπέδων της βιταμίνης D, αλλά και για άλλους λόγους υγείας», το οποίο αποτελεί και το κυριότερο μήνυμα της έρευνας.


Βιβλιογραφία:
Ευδοκία Σεκλιζιώτη - Διαιτολόγος-Διατροφολόγος BSc (Hons), MMedSci
Αναστασία Κόκκαλη - Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Χριστίνα Φοντόρ - Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος

Πηγή: www.mednutrition.gr


Καλή διάθεση με Σαφράν, από τη μητέρα φύση


Όλο και περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν σήμερα από την κατάθλιψη! Σύμφωνα με διάφορες μελέτες 1 στους 10 Αμερικανούς αναφέρει ότι πάσχει από κατάθλιψη, ενώ μέχρι το 2020, η κατάθλιψη ίσως είναι η δεύτερη αιτία αναπηρίας παγκοσμίως.

Οι παρενέργειες και οι κίνδυνοι που κρύβουν τα ψυχοφάρμακα είναι δύο βασικά μειονεκτήματα της συμβατικής αντικαταθλιπτικής θεραπείας, ενώ ως αγωγή δεν είναι εντελώς λειτουργική και θεραπευτική. Στην ουσία, ποσοστό 90% των ασθενών υποφέρουν από τουλάχιστον μία σοβαρή παρενέργεια των ψυχωσικών φαρμάκων.

Ως εκ τούτου, οι σύμβουλοι υγειονομικής περίθαλψης και οι ασθενείς τους αναζητούν έναν ασφαλέστερο τρόπο αντιμετώπισης των ψυχικών διαταραχών. Μία από αυτές είναι η πρόσληψη του σαφράν, του κρόκου, που γίνεται σταδιακά μια δημοφιλής φυσική αντικαταθλιπτική θεραπεία. Στην πραγματικότητα, φαίνεται πως είναι εξίσου αποτελεσματικό με κοινά αντικαταθλιπτικά χάπια όπως το Prozac και η ιμιπραμίνη και μάλιστα χωρίς τις παρενέργειες.

Αυτό το εξαιρετικό μπαχαρικό χρησιμοποιείται πάνω από 4.000 χρόνια για τη θεραπεία περισσότερων από 90 ασθενειών, ενώ θεωρείται το πιο ακριβό μπαχαρικό παγκοσμίως. Το κόστος είναι υψηλό, καθώς απαιτούνται περίπου 80.000 λουλούδια κρόκου και 250.000 αποξηραμένα στίγματα για την παραγωγή μισού κιλού σαφράν. Επιπλέον, η συγκομιδή δεν είναι εύκολη, καθώς συνιστά μια εξ΄ολοκλήρου χειρονακτική εργασία που χρειάζεται μία έως τρεις εβδομάδες το χρόνο.

Το σαφράν ως φυσικό αντικαταθλιπτικό:

Στην παραδοσιακή περσική ιατρική, το σαφράν χρησιμοποιείται για την κατάθλιψη, ενώ σύμφωνα με αρκετές μελέτες ο κρόκος ανακουφίζει από πολλές ψυχιατρικές παθήσεις.

Σύμφωνα με Ιρανούς ερευνητές ο κρόκος λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν πολλά αντικαταθλιπτικά. Δύο ενώσεις που βρίσκονται στο σαφράν (σαφράν και κροκίνη) προστατεύουν τα επίπεδα αρκετών χημικών ουσιών του εγκεφάλου, οι οποίες ενισχύουν και σταθεροποιούν τη διάθεση. Αυτές οι ενώσεις ενδεχομένως να έχουν αντικαταθλιπτικά αποτελέσματα διατηρώντας σε ισορροπία τα επίπεδα ντοπαμίνης, νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης. Σύμφωνα με Κινέζους επιστήμονες, η κροκίνη είναι η δραστική ουσία που βοηθά στην ανακούφιση από την κατάθλιψη και θεωρείται ως νέα φυσική ουσία θεραπείας της κατάθλιψης.

Σύμφωνα με μελέτες που έγιναν το 2014 σχετικά με τη λειτουργία του σαφράν ως αντικαταθλιπτικού, φαίνεται πως το σαφράν λειτουργεί καταπραϋντικά τόσο για το άγχος όσο και για την κατάθλιψη.

Παράλληλα, ερευνητές που μελέτησαν 40 άτομα με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη χωρισμένα σε δύο ομάδες, όπου η μία ομάδα ελάμβανε κρόκο (15mg x2 ημερησίως) και η άλλη φλουοξετίνη (Prozac), ανακάλυψαν ότι, μετά από δύο μήνες, η ομάδα που ελάμβανε κρόκο είχε τα ίδια αποτελέσματα στην αντικαταθλιπτική λειτουργίας με την ομάδα του Prozac.

Σύμφωνα με μια άλλη μελέτη από το Ιράν, μια ομάδα ασθενών πήρε 30mg σαφράν ημερησίως, ενώ η άλλη χρησιμοποίησε εικονικό φάρμακο. Μετά από 6 εβδομάδες, η «ομάδα του σαφράν» έδειξε πολύ χαμηλότερη βαθμολογία στην τυπική εξέταση για κατάθλιψη.

Παράλληλα, συνεχώς γίνονται έρευνες που εξετάζουν την αντικαταθλιπτική επίδραση αυτού του μπαχαρικού. Σύμφωνα με περαιτέρω μελέτες που συνέκριναν το σαφράν ακόμη και με τρικυκλική αντικαταθλιπτική ιμιπραμίνη (Tofranil) το σαφράν βρέθηκε να είναι εξίσου αποτελεσματικό χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες.

«Τα ευρήματα από τις κλινικές δοκιμές που διεξήχθησαν μέχρι σήμερα δείχνουν ότι η χορήγηση σαφράν μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης σε ενήλικες που πάσχουν από βαριάς μορφής κατάθλιψη».

«Τα ευρήματα από τις αρχικές κλινικές μελέτες δείχνουν ότι το σαφράν μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα και τις επιδράσεις της κατάθλιψης, του άγχους, του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, της σεξουαλικής δυσλειτουργίας και της στειρότητας».

Περισσότερες χρήσεις και οφέλη:


  • Σεξουαλική δυσλειτουργία (Μελέτες δείχνουν ότι το σαφράν είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας).
  • Εκφύλιση ωχράς κηλίδας (σύμφωνα με μια μελέτη από Αυστραλούς και Ιταλούς ερευνητές το σαφράν επιβραδύνει την εξέλιξη της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία, βελτιώνει την όραση και επίσης αποτρέπει τις βλάβες του αμφιβληστροειδούς σε πειραματόζωα).
  • Κύτταρα καρκίνου του παγκρέατος (Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το κροκετινικό οξύ ανέστειλε την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων σε νεοπλασίες του παγκρέατος).
  • Νόσος Alzheimer (ο κρόκος είναι εξίσου αποτελεσματικός με την φαρμακευτική ουσία της ντοεπεζίλης που σχετίζεται με τη θεραπεία της νόσου Alzheimer).
  • Μεταβολικό σύνδρομο (το σαφράν μπορεί να μειώσει σημαντικά τα συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου).
  • PMS (σύμφωνα με μια μελέτη το σαφράν ανακουφίζει από τα συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου).
  • Κράμπες εμμηνόρροιας (Σημαντική βελτίωση).
  • Αθηροσκλήρωση
  • Υπογονιμότητα (σύμφωνα με την Urology Journal – 50mg σαφράν ημερησίως για τρεις μήνες είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του ποσοστού φυσιολογικού σπέρματος κατά 21%).
  • Πολλαπλή σκλήρυνση (Πακιστανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο κρόκος ενδεχομένως να βοηθά στη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας).
  • Νόσος του Πάρκινσον (η κροκετίνη, μια ένωση που απομονώνεται από το σαφράν βοηθά στην πρόληψη του παρκινσονισμού και έχει θεραπευτικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση αυτής της νευρολογικής διαταραχής).
  • Άγχος και αϋπνία (σε μελέτες σε πειραματόζωα, ο κρόκος μειώνει την δραστηριότητα που μοιάζει με άγχος και αυξάνει τον συνολικό χρόνο ύπνου).
  • Απώλεια μνήμης (το σαφράν βελτίωσε τη μνήμη σε πειραματόζωα – σύμφωνα με ευρήματα (που προκύπτουν από την έρευνα συμπεριφοράς του εγκεφάλου).
  • Καρκίνος (σύμφωνα με περισσότερες από 30 επιστημονικές μελέτες τα ευρήματα είναι ενδεικτικά του συμπεράσματος ότι το σαφράν ενδεχομένως να έχει την ιδιότητα πρόληψης και θεραπείας ορισμένων μορφών καρκίνου).
  • Απώλεια βάρους (σύμφωνα με μια μελέτη του 2010 που δημοσιεύθηκε στο Elsevier, η λήψη σαφράν ενδεχομένως να βοηθά στον έλεγχο της βουλιμίας – σημαντική μείωση των σνακ).
  • Ας δούμε και ορισμένες πιο πιθανές χρήσεις και οφέλη: Φλεγμονές, στομαχικές διαταραχές, αναλγητική προστασία, διαβήτης, ενίσχυση καρδιακής υγείας, υπέρταση, χοληστερόλη, ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, άσθμα, βήχας.

Οδηγίες ασφαλείας, παρενέργειες και δοσολογία:

Η υπερκατανάλωση σαφράν ενδεχομένως να είναι επικίνδυνη.

Η θεραπευτική αγωγή για την ήπια έως μέτρια μορφή κατάθλιψης και το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο λειτουργεί αποτελεσματικά με δοσολογία 15 mg δύο φορές ημερησίως, ενώ δοσολογία έως και 1,5 γραμμάριο ημερησίως θεωρείται ασφαλής. Τα συμπτώματα δηλητηρίασης από σαφράν εμφανίζονται με τη χορήγηση δοσολογίας άνω των 5 γραμμαρίων σε μία δόση. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, διότι ενδεχομένως η δόση που υπερβαίνει τα 10-20g να είναι μοιραία.

Επίσης, γυναίκες σε ενδιαφέρουσα και θηλάζουσες θα πρέπει να αποφεύγουν την πρόσληψη σαφράν. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να συμβουλευτούμε  γιατρό ή ειδικό επαγγελματία βοτανολόγο πριν προσθέσουμε μια τόσο ισχυρή ουσία  όπως το σαφράν στο διαιτολόγιό μας.

Συμπέρασμα:

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι, παρά τα οφέλη του, το σαφράν σε υψηλές δόσεις ενδέχεται αν είναι επικίνδυνο – σε κάθε περίπτωση η υπερδοσολογία είναι βλαπτική. Μια πρέζα είναι υπεραρκετή για να νοστιμίσει τα περισσότερα πιάτα.

Σας προτείνουμε επίσης να αποφύγετε το σαφράν σε «μορφή σκόνης» και να προμηθευτείτε πλήρη στίγματα ή σπειρώματα. Οι σκόνες συχνά αναμειγνύονται με σκόνη κακής ποιότητας ή άλλα μπαχαρικά όπως ο κουρκουμάς. Η κακή απομίμηση κρόκου είναι αρκετά συνηθισμένη πρακτική, γι΄αυτό βεβαιωθείτε ότι έχετε στα χέρια σας γνήσιο κρόκο.

Εάν θέλετε να δοκιμάσετε το σαφράν για την ανακούφιση από την κατάθλιψη, καλύτερα να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν αλλάξετε αγωγή, ή δοκιμάσετε κάτι καινούργιο. Μπορείτε να μιλήσετε με κάποιον σύμβουλο που είναι καλά καταρτισμένος στη χρήση βοτάνων παράλληλα με την εκάστοτε φαρμακευτική αγωγή.


Κείμενο – Απόδοση, Λ.Τ.
Πηγή: naturalsoul.gr

Διασημότητες με σκλήρυνση κατά πλάκας


Η σκλήρυνση κατά πλακάς είναι δύσκολη, ανεξάρτητα από το ποιος είσαι. Οι διασημότητες αντιμετωπίζουν πρόσθετες προκλήσεις για να διατηρήσουν την εμφάνισή τους και να είναι μπροστά με τους οπαδούς, πολλές φορές με τα απαιτητικά χρονοδιαγράμματα και αγχωτικές εργασιακές συνθήκες.

Άλλος πολύ γνωστός και άλλος λιγότερο, εδώ είναι ένας μικρός κατάλογος με διάσημους ανθρώπους που κατατάσσονται και αυτοί στη λίστα των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλακάς.

Αιτίες και παράγοντες της σκλήρυνσης κατά πλάκας


150 χρόνια μετά την αναγνώριση της νόσου, η αιτία της πολλαπλής σκλήρυνσης παραμένει μυστήριο. Δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος, αλλά υπάρχουν διάφοροι παράγοντες κινδύνου που καθιστούν πιθανότατα την εμφάνισή της.

Μπορεί να αναρωτιέστε εάν κάνατε κάτι που να προκάλεσε την σκλήρυνση κατά πλάκας ή αν θα μπορούσατε να σταματήσετε να σας συμβεί. Η απάντηση είναι όχι.
Κανείς δεν θα μπορούσε να σας συμβουλεύσει πως να αποφύγετε την ΣΚΠ.

Οι παράγοντες κινδύνου για την σκλήρυνση κατά πλάκας είναι πολύ συνηθισμένοι και χιλιάδες άνθρωποι εκτίθενται σε αυτές καθημερινά, αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό νοσεί. Είναι πιθανό ότι πολλοί από αυτούς τους διαφορετικούς παράγοντες πρέπει να έρθουν μαζί για να προκαλέσουν σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά κανείς δεν ξέρει για το ποιος θα νοσήσει και ποιος όχι.

Η πιο ευρέως διαδεδομένη θεωρία είναι ότι, είναι μια αυτοάνοση ασθένεια - όπου κανονικά το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο πρέπει να σταματά μόνο τα εισβάλλοντα μικρόβια, στη περίπτωση αυτή το ανοσοποιητικό σύστημα προσβάλλει τη μυελίνη, τη λιπαρή πρωτεΐνη που καλύπτει τα νεύρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα . Θεωρείται ότι, σε ανθρώπους που έχουν γενετική τάση, στη ΣΚΠ προκαλείται από άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως ιογενή λοίμωξη, κάπνισμα ή έλλειψη βιταμίνης D.

Εδώ, εξετάζουμε εν συντομία ορισμένους από τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου.

Γενεσιολογία

Η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν θεωρείται κληρονομική, καθώς δεν μεταδίδεται με προβλέψιμο τρόπο όπως κάποιες παθήσεις. Ορισμένα γονίδια καθιστούν πιο πιθανό ότι κάποιος αναπτύσσει τη νόσο, αλλά δεν είναι αρκετά σίγουρο έχοντας μόνο αυτά τα γονίδια καθώς και άλλοι παράγοντες είναι απαραίτητοι για την ενεργοποίησή της.
Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος των άλλων μελών της οικογένειάς σας να τη κληρονομήσουν είναι μικρός.

Αν και υπάρχουν περιπτώσεις αρκετών μελών μιας οικογένειας που νοσούν με σκλήρυνση κατά πλάκας. Δεν είναι κληρονομική και η πλειοψηφία των ανθρώπων που νοσούν δεν έχουν προηγούμενο οικογενειακό ιστορικό της πάθησης. Μελέτες πανομοιότυπων δίδυμων, που έχουν ακριβώς την ίδια γενετική σύνθεση, δείχνουν ότι, δεν εξαρτάται αποκλειστικά μόνο από τα γονίδια. Εάν υπήρχε τέτοια περίπτωση, θα ήταν αναμενόμενο ότι ένα ταυτόσημο δίδυμο θα νοσούσε και αυτό από την ίδια πάθηση.

Μελέτες έχουν δείξει ότι αντί του ένα προς ένα του κινδύνου, ο πραγματικός κίνδυνος για τα πανομοιότυπα δίδυμα, όταν ο ένας έχει σκλήρυνση κατά πλάκας, είναι περίπου ένα προς τέσσερα. Αυτό υποδηλώνει ότι υπάρχει κάποιος άλλος παράγοντας ή παράγοντες που προκαλούν ορισμένους ανθρώπους με συγκεκριμένη γενετική για να νοσήσουν. Σήμερα θεωρείται ότι ένας από τους παράγοντες μπορεί να είναι μια μόλυνση.

Μόλυνση

Στις αρχές του εικοστού αιώνα η έρευνα επικεντρώθηκε στην ιδέα ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας προκαλείται άμεσα από έναν μολυσματικό παράγοντα. Αυτή η ερεύνα απέτυχε να βρει θετικά αποτελέσματα. Η μεταγενέστερη έρευνα, η οποία συνεχίζεται, επεξεργάζεται τη θεωρία ότι, αντί να αποτελεί άμεση αιτία, μια λοίμωξη, ενεργεί ως σκανδάλη που πυροδοτεί ένα στοιχείο και ξεκινάει από μια σειρά συμβάντων σε μερικούς ανθρώπους που νοσούν σε μια χρονική περίοδο.

Έχουν διερευνηθεί πολλοί ιοί, όπως η ανεμοβλογιά, ιλαρά, παρωτίτιδα, ασθένειας του Carre και ένας αριθμός ιών του έρπητα. Πρόσφατη έρευνα έχει εξετάσει και τον ιό Epstein-Barr (EBV), έναν πολύ κοινό ιό που προκαλεί αδενοπάθεια σε μερικούς ανθρώπους. Ωστόσο, εάν υπάρχει ένας συγκεκριμένος ιός ή ένας συνδυασμός ιών που προκαλεί σκλήρυνση κατά πλάκας, ο ακριβής μηχανισμός δεν έχει ακόμη να προσδιοριστεί.

Βιταμίνη D

Είναι γνωστό ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι πιο συνηθισμένη στις χώρες που βρίσκονται πιο μακριά από τον ισημερινό. Μία εξήγηση για αυτή την παρατήρηση μπορεί να είναι ότι, η μικρότερη έκθεση στο ηλιακό φως οδηγεί σε υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης της νόσου.
Η βιταμίνη D παράγεται από το δέρμα όταν εκτίθεται στο φως του ήλιου. Θεωρητικά, με χαμηλότερη έκθεση στον ήλιο, θα υπάρξει λιγότερη βιταμίνη D που παράγεται από το σώμα. Αυτό έχει οδηγήσει στην υπόθεση ότι η χαμηλή έκθεση στο ηλιακό φως και η επακόλουθη παραγωγή χαμηλής βιταμίνης D πυροδοτεί την ανάπτυξη της ΣΚΠ.

Διεξάγονται μελέτες για τη διερεύνηση τόσο του ρόλου της βιταμίνης D ως προστατευτικού παράγοντα κατά της ανάπτυξης της σκλήρυνσης κατά πλάκας όσο και ως θεραπεία.

Κάπνισμα

Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τα άτομα που νοσούν. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες που τελικά καθιστά και το κεντρικό νευρικό σύστημα ευάλωτο σε επιθέσεις στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Το κάπνισμα καθιστά επίσης τη πιθανότητα ότι ένα άτομο με ΣΚΠ θα προχωρήσει σε πιο σοβαρά συμπτώματα και αναπηρία.

Διαλύτες

Μια μελέτη του 2018 διαπίστωσε ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι η μακροχρόνια έκθεση σε διαλύτες όπως εκείνες σε χρώματα, βερνίκια και κόλλες θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα κινδύνου για σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ευσαρκία

Η αυξημένη συχνότητα της σκλήρυνσης κατά πλάκας αντιστοιχεί στην αύξηση της παχυσαρκίας στον κόσμο, αυτό πιστεύουν μερικοί επιστήμονες ότι, υπάρχει ένας αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ τους.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας, αν είστε παχύσαρκοι, ιδιαίτερα αν είστε παχύσαρκοι στην παιδική ηλικία ή στην πρώιμη ενηλικίωση. Μια μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι η μετάβαση από το να είσαι «υπέρβαρος» (BMI> 25) σε «παχύσαρκα» (BMI> 30) είχε ως αποτέλεσμα 41% αύξηση του κινδύνου εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μερικά γονίδια που σχετίζονται με την παχυσαρκία και σχετίζονται επίσης με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Αυτό σημαίνει ότι αν είστε γενετικά πιθανόν να γίνετε παχύσαρκοι, είστε επίσης πιο ευάλωτοι στη ΣΚΠ.

Η σχέση μεταξύ παιδικής παχυσαρκίας και ΣΚΠ είναι ιδιαίτερα έντονη στα κορίτσια. Αυτό μπορεί να σχετίζεται με τα υπέρβαρα κορίτσια που τείνουν να περνούν την εφηβεία νωρίτερα και έχοντας υψηλότερα επίπεδα ορμονών εκείνη την εποχή. Μια άλλη θεωρία είναι ότι ο περίσσιος λιπώδης ιστός διεγείρει τη φλεγμονή και ενισχύει την πιθανότητα ανάπτυξης ΣΚΠ. Ο λιπώδης ιστός τείνει επίσης να κάνει τη βιταμίνη D λιγότερο διαθέσιμη στο σώμα, αν και η επίδραση της παχυσαρκίας στον κίνδυνο της ΣΚΠ δεν οφείλετε αποκλειστικά από τη βιταμίνη D.

Συνδυασμένοι παράγοντες

Το 2011, μια μελέτη έδειξε ότι η συνδυασμένη επίδραση της έκθεσης στον ιό Epstein Barr και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. Οι ερευνητές μελέτησαν νοσοκομειακές εισαγωγές ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Αγγλία επί επτά χρόνια μέχρι το 2005 και επίσης άτομα που είχαν αδενοπάθεια. Συγκρίθηκαν με τα δεδομένα για το φως του ήλιου την ίδια περίοδο. Η ανάλυση της έκθεσης στο ηλιακό φως αφορούσε το 61% της διαφοράς μεταξύ υψηλών και χαμηλών ποσοστών σκλήρυνσης κατά πλάκας σε ολόκληρη τη χώρα. Η συνδυασμένη επίδραση του ηλιακού φωτός και της αδενοπάθειας σήμαινε ότι μπορεί να αυξηθεί στο 72% της διακύμανσης.

Μια παρόμοια μελέτη εξέτασε τη σχέση μεταξύ της ύπαρξης γενετικής ευαισθησίας για την ΣΚΠ και το κάπνισμα. Στη Σουηδία, το 20% όλων των περιπτώσεων με σκλήρυνση κατά πλάκας σχετίζεται με το κάπνισμα ή το παθητικό κάπνισμα. Ωστόσο, μεταξύ των ανθρώπων με ΣΚΠ που έχουν ευαίσθητο γενετικό τύπο, το 41% σχετίζεται με το κάπνισμα ή το παθητικό κάπνισμα. Αυτό δείχνει ότι εάν έχετε την γενετική τάση να νοσήσετε, το κάπνισμα κάνει τον κίνδυνο χειρότερο.

Υπάρχει μια προσομοίωση αλληλεπίδρασης μεταξύ παιδικής παχυσαρκίας και μόλυνσης με EBV και μελλοντικού κινδύνου ανάπτυξης ΣΚΠ. Οι νέοι με BMI άνω των 27 ετών, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε λοίμωξη με EBV, είχαν 6 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ΣΚΠ.


Πηγή: www.mstrust.org.uk

Συντάξεις Οκτωβρίου 2019 - Πότε πληρώνονται


Στο τέλος του μήνα αναμένεται να πληρωθούν όπως κάθε μήνα οι συντάξεις Οκτωβρίου 2019. Δείτε παρακάτω τις ακριβείς ημερομηνίες πληρωμής για όλους τους ασφαλισμένους σε ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ και Δημόσιο.

Από τις 25 Σεπτεμβρίου θα ξεκινήσει η καταβολή των συντάξεων Οκτωβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 2 Οκτωβρίου με την καταβολή των επικουρικών συντάξεων.

Αναλυτικότερα:

  • Ο ΟΑΕΕ θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019
  • Ο ΟΓΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019
  • Το ΕΤΑΑ (μη Μισθωτών) θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019
  • Ο ΟΠΕΚΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 των Ανασφάλιστων Υπερηλίκων την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019
  • Το ΙΚΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019 
  • Το ΝΑΤ θα καταβάλλει τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019
  • Τα υπόλοιπα ταμεία του ΕΦΚΑ (Μισθωτών) θα καταβάλλουν τις συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019
-Οι προσωρινές συντάξεις Ενόπλων Δυνάμεων, Σωμάτων Ασφαλείας και Πυροσβεστικού Σώματος του Οκτωβρίου 2019 θα καταβληθούν την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019
- Το ΕΤΕΑΕΠ θα καταβάλλει τις επικουρικές συντάξεις Οκτωβρίου 2019 την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019.

Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και το Πάρκινσον στο διάστημα


Εν εξελίξει ένα συνεχιζόμενο πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της πάθησης Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) και τη  νόσο του Πάρκινσον , μελετώντας το πώς αλληλεπιδρούν τα νευρικά κύτταρα και τα ανοσοκύτταρα όταν εκτίθενται σε μικροβαρύτητα.

Χρησιμοποιώντας κύτταρα που προέρχονται από ασθενείς, οι ερευνητές θα μελετήσουν τον τρόπο που αναπτύσσονται τα νευρικά κύτταρα, επιβιώνουν και αλλάζουν τη γονιδιακή τους δραστηριότητα  (γονιδιακή έκφραση) λόγω της βαρύτητας. Οι αποκτηθείσες γνώσεις αναμένεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους τα νευρικά και ανοσολογικά κύτταρα του εγκεφάλου μεταξύ τους και με τρόπους που βλάπτουν το νευρικό σύστημα, οδηγώντας σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες.
(Η γονιδιακή έκφραση είναι η διαδικασία με την οποία οι πληροφορίες σε ένα γονίδιο συντίθενται για να δημιουργήσουν ένα λειτουργικό προϊόν, όπως μια πρωτεΐνη).

Η ομάδα θα διερευνήσει επίσης πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει αυτά τα ίδια κύτταρα σε αστροναύτες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια αποστολών μακράς διαρκείας.

"Αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος ερευνά τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας και της διαστημικής πτήσης σε τέτοια κύτταρα", ανέφερε ο Andres Bratt-Leal, PhD από την Aspen Neuroscience  και επικεφαλής της μελέτης, δήλωσε στη NASA.

"Αυτά τα κύτταρα είναι δύσκολο να μελετηθούν σε ένα εργαστήριο εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο τα επηρεάζει η βαρύτητα. Το διάστημα είναι αυτό μέρος τώρα που μπορούμε να το κάνουμε! "Πρόσθεσε.

Η NASA ενδιαφέρεται για το πώς η διαστημική πτήση αλλάζει το ανοσοποιητικό σύστημα επειδή μερικοί αστροναύτες εμφανίζουν παράξενες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας προσωρινής επανεργοποίησης των αδρανών του ύπνου.

Για να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό, οι ερευνητές επικεντρώνονται στα εγκεφαλικά κύτταρα που εμπλέκονται στο Πάρκινσον και στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας. Και στις δύο ασθένειες, έχουν βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό) που θεωρείται ότι συμβαίνει λόγω ελαττωμάτων στο ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές θα μελετήσουν δύο τύπους κυττάρων  - τα νευρικά κύτταρα (νευρώνες) και τα μικρογλοία, υποστηρίζοντας τα ανοσοκύτταρα που περιπολούν τον εγκέφαλο και τον υπερασπίζουν από τους απειλητικούς εισβολείς όπως τα βακτήρια και τους ιούς.

"Τα μικρογλιακά κύτταρα βρίσκονται σε κάθε σημείο του εγκεφάλου και αρχίζουν πραγματικά να μοιάζουν με νευροεκφυλιστικές ασθένειες που αναπτύσσονται επειδή τα κύτταρα αρχίζουν να συμπεριφέρονται κατά τρόπο καταχρηστικό ή υπερβολικό ", δήλωσε Η Valentina Fossati, PhD, ερευνητής της ΣΚΠ στο New York Stem Foundation Research Institute, συν- επικεφαλής της μελέτης.

"Η κακή συμπεριφορά από τα μικρογλοία μπορεί να συμβάλλει στη θανάτωση των νευρώνων", πρόσθεσε η Fossati.

Οι νευρώνες και τα μικρογλοία από ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και Πάρκινσον, μαζί με κύτταρα από υγιείς ανθρώπους της ίδιας ηλικίας,  ξεκίνησαν  στην πτήση φορτίου SpaceX CRS-18 στις 31 Ιουλίου και τώρα βρίσκονται στο διαστημικό σταθμό, μέσα σε ένα  σύστημα CubeLab που αναπτύχθηκε από το Space Tango .

Δεδομένου ότι δεν είναι ασφαλές να συγκεντρωθούν αυτά τα κύτταρα απευθείας από τον εγκέφαλο ενός ατόμου, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα «τέχνασμα» της κυτταρικής βιολογίας.  Συλλέχθηκαν κύτταρα του δέρματος από ασθενείς και υγιείς ανθρώπους, τα λεγόμενα επαγόμενα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSCs) - ενήλικα γενετικά κύτταρα, προγραμματισμένα να επιστρέψουν σε κατάσταση εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων.

Τα iPSCs έχουν τη δυνατότητα να διαφοροποιούνται σε οποιοδήποτε τύπο κυττάρου του ανθρώπινου σώματος, έτσι οι ερευνητές τα χρησιμοποιήσουν για να κάνουν νευρώνες και μικρογλοία στο εργαστήριο.

Το CubeLab είναι περίπου το μέγεθος ενός μικρού κουτιού και περιέχει μια κάμερα για την καταγραφή των κυττάρων, καθώς και ένα ζεύγος δοχείων 96 θαλάμων που συγκρατούν τα κύτταρα. Ένα σύστημα σωλήνωσης και αντλίας παρέχει αυτόματα τα υγρά θρεπτικά στοιχεία σε αυτά τα κύτταρα.

Κατά τη διάρκεια ενός μηνός, οι ερευνητές θα παρακολουθήσουν με όργανα από απόσταση πώς οργανώνονται τα νευρικά κύτταρα σε τρισδιάστατα σχήματα που ονομάζονται οργανοειδή και πώς αναπτύσσονται τα μικρογλοία κύτταρα και μετακινούνται για να διεισδύσουν αυτά τα οργανοειδή.

Όταν τα κύτταρα επιστρέψουν στη Γη, θα εξεταστούν το σχήμα, και γονιδιακή έκφραση τους για να δουν τα αποτελέσματα της μικροβαρύτητας και της διαστημικής ακτινοβολίας.

"Γνωρίζουμε ότι οι δυνάμεις μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των κυττάρων αλλάζοντας πτυχές όπως το σχήμα τους. Λοιπόν, τι συμβεί όταν θα απομακρυνθούν από τη βαρύτητα; "είπε ο Bratt-Leal.
"Πώς τα κύτταρα ανταποκρίνονται θα μας πει νέα πράγματα για το πώς λειτουργούν."

Τέτοια ευρήματα θα μπορούσαν τελικά να βοηθήσουν τους επιστήμονες να εντοπίσουν νέους τρόπους αντιμετώπισης της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας και της νόσου του Πάρκινσον, καθώς και τρόπους καλύτερης προστασίας των αστροναυτών στο διάστημα.

Επισκόπηση: Έρευνα Διαστημικού Σταθμού, 12 Αυγούστου 2019 (στα Αγγλικά)
Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com

Η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων για τη ΣΚΠ συνδέεται με την ηλικία


Μία νέα μετα-ανάλυση δοκιμής φαρμάκων ΣΚΠ, που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Neurology , αποκάλυψε ότι η αποτελεσματικότητα των θεραπειών που τροποποιούν τη νόσο Disease modifying therapies (DMTs) ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία. 1

Δεδομένου του ευρέος φάσματος των DMT που είναι τώρα διαθέσιμα, οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας και οι άνθρωποι με σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να είναι καλά πληροφορημένοι σχετικά με τη σχετική αποτελεσματικότητα των διαφόρων θεραπειών σε διαφορετικά στάδια της πορείας της νόσου. Αυτή η νέα μελέτη εξέτασε κατά πόσο η αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων DMT διαφέρει ανάλογα με την ηλικία του ατόμου που έλαβε θεραπεία.

Η Δρ Ann Marie Weideman και οι συνάδελφοί της εξήγαγαν μεσαία δεδομένα από 38 δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές και έπειτα εφάρμοσαν ένα στατιστικό μοντέλο που ονομάζεται γραμμική παλινδρόμηση για να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ αποτελεσματικότητας φαρμάκου και ηλικίας. Η αποτελεσματικότητα μετρήθηκε με βάση πόσο καλά το κάθε φάρμακο εμπόδισε την εξέλιξη της αναπηρίας σε σύγκριση (άμεσα ή έμμεσα) με το εικονικό φάρμακο. Αυτές οι μελέτες περιελάμβαναν πάνω από 28.000 άτομα με ΣΚΠ και 13 τύπους φαρμάκων ΣΚΠ (παρασκευάσματα ιντερφερόνης βήτα και 12 ανοσορρυθμιστικά φάρμακα).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αποτελεσματικότητα των DMTs μειώθηκε σημαντικά με την πρόοδο της ηλικίας, ανεξάρτητα από το επίπεδο αναπηρίας στην αρχή της δοκιμής (βλ. Εικόνα).

Συγκεκριμένα, το μοντέλο προέβλεπε ότι κατά μέσον όρο τα DMT παύουν να είναι αποτελεσματικά πέρα από την ηλικία περίπου 53 ετών.

Όταν τα DMT χαμηλής και υψηλής αποτελεσματικότητας μοντελοποιήθηκαν χωριστά, τα φάρμακα υψηλής αποτελεσματικότητας ήταν πιο αποτελεσματικά από τα φάρμακα χαμηλής αποτελεσματικότητας μόνο όταν χρησιμοποιούνται σε άτομα ηλικίας 40,5 ετών ή νεότερα. Μετά από αυτό το σημείο δεν υπήρχε όφελος για τον μέσο άνθρωπο με ΣΚΠ να χρησιμοποιεί φάρμακα υψηλής αποτελεσματικότητας.
Οι συγγραφείς υπογράμμισαν ότι η συνεχής απώλεια αποτελεσματικότητας με την ηλικία που αναφέρθηκε σε αυτή τη μελέτη υποστηρίζει την ιδέα ότι "η προοδευτική ΣΚΠ είναι απλώς ένα μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας της νόσου".

Φιγούρα. Η σχέση μεταξύ της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων ΣΚΠ και της ηλικίας. Αναπαράγεται από τους Weideman et al. Front Neurol. 2017;8:577.1


Τι δείχνει αυτό το γράφημα;

Κάθε  έγχρωμος κύκλος  αντιπροσωπεύει μια κλινική δοκιμή. Η θέση του δείχνει τη  μέση  αποτελεσματικότητα του φαρμάκου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και τη  μέση  ηλικία των συμμετεχόντων στη συγκεκριμένη δοκιμή, ενώ το μέγεθος του κύκλου υποδεικνύει τη σπουδαιότητα αυτής της δοκιμής στο στατιστικό μοντέλο (δοκιμές με περισσότερους συμμετέχοντες και μεγαλύτερη διάρκεια, δόθηκαν περισσότερο βάρος από ό, τι οι πολύ μικρότερες δοκιμές).

Οι διακεκομμένες γραμμές  δείχνουν το στατιστικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που εφαρμόζεται στα δεδομένα - αυτό υποδεικνύει τη  μέση  αναμενόμενη αποτελεσματικότητα σε διαφορετικές ηλικίες.

Υπάρχουν περιορισμοί σε αυτήν την προσέγγιση μοντελοποίησης; η ανάλυση περιελάμβανε μόνο μία δοκιμή με μέση ηλικία άνω των 50 ετών, για παράδειγμα και τα οφέλη των ατόμων που θα βιώσουν από τα DMT θα διαφέρουν ανάλογα με τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Παρόλα αυτά, αυτά τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ενημέρωση των κλινικών και των ατόμων με ΣΚΠ όταν συζητούν εναλλακτικές θεραπείες. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα: "Η καθυστέρηση κάθε DMT, ακόμη και για μερικά χρόνια, οδηγεί σε μείωση της αθροιστικής αποτελεσματικότητας που δεν μπορεί να επανακτηθεί εύκολα επιλέγοντας πιο επιθετικές θεραπείες σε μεταγενέστερη ηλικία".

Αναφορά

1.Weideman AM, Tapia-Maltos MA, Johnson K, et al. Meta-analysis of the Age-Dependent Efficacy of Multiple Sclerosis Treatments. Front Neurol. 2017;8:577; doi:10.3389/fneur.2017.00577.

Πηγή: www.msbrainhealth.org

Πολλαπλή σκλήρυνση: Ο παράγοντας κινδύνου που επηρεάζει τα παιδιά


Μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν με πολλαπλή σκλήρυνση και χειρότερη ανταπόκριση στις θεραπείες έχουν τα παιδιά, τα οποία φέρουν έναν συγκεκριμένο παράγοντα κινδύνου.

Αυτός δεν είναι άλλος από τα παραπανίσια κιλά, όπως αναφέρει το Journal of the American Medical Association.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Göttingen, Georg August University Göttingen.

Όπως φαίνεται, τα υπέρβαρα και τα παχύσαρκα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης της υποτροπιάζουσας μορφής της νόσου και είναι λιγότερο δεκτικά στα φάρμακα, που προορίζονται για τη θεραπεία της ασθένειας.

Τα στοιχεία προήλθαν από την ενδελεχή εξέταση των ιατρικών αρχείων 453 παιδιών, τα οποία διαγνώστηκαν με πολλαπλή σκλήρυνση πριν από την ηλικία των 18 ετών.

Πρόκειται για μια απομυελινωτική ασθένεια, στην οποία τα νεύρα δεν λειτουργούν σωστά. Οι επιπτώσεις μπορεί να διαφέρουν, όπως και τα συμπτώματα.

Πρόκειται, πάντως, για μια ανίατη ασθένεια, τα συμπτώματα της οποίας, ωστόσο, μπορούν να αντιμετωπιστούν, με τις κατάλληλες θεραπείες.

Υπάρχουν δύο μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης, η υποτροπιάζουσα και η προοδευτική. Τα άτομα με υποτροπιάζουσα μορφή περνούν από περιόδους, κατά τις οποίες η ασθένεια είναι ενεργή και από άλλες, που δεν είναι. Στα άτομα με την προοδευτική μορφή η νόσος δεν σταματά ποτέ και τα συμπτώματα και οι βλάβες αυξάνονται προοδευτικά.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13% των παιδιών με πολλαπλή σκλήρυνση ήταν υπέρβαρο και το 14,8% ήταν παχύσαρκο.

Αυτό και μόνο το εύρημα δείχνει ότι η παιδική παχυσαρκία σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν, επίσης, ότι αυτά τα παιδιά δεν ανταποκρίθηκαν στα φάρμακα και ότι είχαν υψηλότερα ποσοστά υποτροπής. Μάλιστα όσα περισσότερα τα κιλά, τόσο χειρότερη η υποτροπή.

Επιπλέον οι ερευνητές εξέτασαν τις μαγνητικές τομογραφίες των παιδιών κατά τη διάγνωση και κατά τη διάρκεια των υποτροπών. Ανέφεραν ότι δεν βρέθηκαν ενδείξεις για υψηλότερη από την κανονική ενεργή φλεγμονώδη ανταπόκριση σε παιδιά με υψηλό δείκτη μάζας σώματος.


Από Βίκυ Καρατζαφέρη
Πηγή: healthmag.gr

Τι είναι ένα περίβλημα μυελίνης;


Το περίβλημα μυελίνης είναι η μόνωση λιπώδους ιστού που προστατεύει τα νευρικά σας κύτταρα. Αυτά τα κύτταρα αποτελούν μέρος του κεντρικού νευρικού σας συστήματος , το οποίο μεταφέρει μηνύματα εμπρός και πίσω μεταξύ του εγκεφάλου σας και του υπόλοιπου σώματος.

Εάν έχετε Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ), μια ασθένεια που προκαλείτε από το ανοσοποιητικό σας σύστημα και επιτίθεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα η μόνωση της μυελίνης να υποστεί βλάβη. Αυτό σημαίνει ότι τα νεύρα σας δεν θα μπορούν να στέλνουν και να λαμβάνουν μηνύματα όπως θα έπρεπε.

Εξαιτίας αυτού, η ΣΚΠ μπορεί να αποδυναμώσει τους μυς σας, να βλάψει το συντονισμό σας και, στις χειρότερες περιπτώσεις, να σας παραλύσει. Η ΣΚΠ επηρεάζει περίπου 1 στους 750 ανθρώπους και εμφανίζεται συνήθως μεταξύ των 20 και 50 ετών. Δεν είναι ξεκάθαρο τι το προκαλεί και δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία.

Τη μυελίνη και τα νεύρα σας
Το περίβλημα της μυελίνης περιτυλίγεται γύρω από τις ίνες που είναι το μακρύ σπειροειδές τμήμα ενός νευρικού στοιχείου. Το περίβλημα προστατεύει αυτές τις ίνες, γνωστές ως άξονες, όπως σαν τη μόνωση γύρω από ένα ηλεκτρικό καλώδιο.

Όταν αυτή η μόνωση της μυελίνης είναι υγιής, τα νευρικά σήματα αποστέλλονται και λαμβάνονται γρήγορα. Αλλά αν έχετε ΣΚΠ, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού σας αντιμετωπίζει τη μυελίνη ως απειλή. Επιτίθεται τόσο στη μυελίνη όσο και στα κύτταρα που την κάνουν.
Όταν συμβεί αυτό, τα νεύρα μέσα από το περίβλημα μπορούν να υποστούν βλάβη. Αυτό αφήνει τα σημάδια στα νεύρα σας - γνωστά ως σκλήρυνση - και αυτό καθιστά πιο δύσκολο για αυτά να στέλνουν τα μηνύματα που λένε στο σώμα σας να κινηθεί.

Η ερεύνα της μυελίνης
Πολλές από τις έρευνες στη ΣΚΠ επικεντρώνονται στην ενίσχυση της ικανότητας του οργανισμού σας να επισκευάσει την κατεστραμμένη μυελίνη.

Οι επιστήμονες εξετάζουν:

  • Τρόπους πρόληψης των χημικών αντιδράσεων που οδηγούν σε βλάβη της μυελίνης.
  • Φάρμακα ή πειραματικές θεραπείες που μπορεί να αποτρέψουν ή να διορθώσουν τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
  • Ποια είναι αντισώματα και οι πρωτεΐνες που καταπολεμούν τη νόσο στο ανοσοποιητικό σας σύστημα που προκαλούνται όταν αρρωστήσετε και προσβάλλουν τη μυελίνη.
  • Εάν τα βλαστοκύτταρα - τα οποία μπορούν να αναπτυχθούν σε διαφορετικούς τύπους ιστών - μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιστροφή της βλάβης που προκαλείται από την σκλήρυνση κατά πλάκας.



Πηγή: www.webmd.com

Απλές συμβουλές για την ουροδόχο κύστη όταν έχετε Πολλαπλή Σκλήρυνση


Εάν τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας σας κάνουν να πηγαίνετε στο μπάνιο πιο συχνά από ότι θέλετε, δοκιμάστε μερικές απλές συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν.

Πίνετε λιγότερο νερό. Πιείτε ένα μικρό ποτήρι νερό (περίπου 6 έως 8 γουλιές) όλες με τη μία, κάθε λίγες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό είναι καλύτερο από το να πίνετε συνεχώς, κάτι που μπορεί να σας κάνει να θέλετε να ουρήστε πιο συχνά. Θα ξέρετε πότε θα έχετε πιει αρκετά, επειδή τα ούρα σας θα γίνουν ανοικτά κίτρινα.

Σταματήστε να πίνετε πριν από τον ύπνο. Μείνετε ενυδατωμένοι, αλλά μην πίνετε πολύ κοντά στην ώρα του ύπνου. Το τελευταίο ποτό της ημέρας, νερό ή άλλο υγρό να είναι τουλάχιστον 2 ώρες πριν πάτε για ύπνο.

Περιορίστε την καφεΐνη και το αλκοόλ. Περιορίστε τον καφέ, τη σόδα, την μπύρα και το κρασί. Η καφεΐνη και το αλκοόλ μπορεί να ερεθίσουν την ουροδόχο κύστη σας και να αυξήσουν την επιθυμία να πάτε στη τουαλέτα. Το αλκοόλ επηρεάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο τα νεφρά σας απορροφούν το νερό και μπορεί να κάνει την ουροδόχο κύστη σας να γεμίζει πιο γρήγορα από ό, τι συνήθως.

Μην καπνίζετε. Η νικοτίνη είναι μια άλλη ερεθιστική ουσία στην ουροδόχο κύστη. Αν καπνίζετε, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού σας για προϊόντα αντικατάστασης νικοτίνης, φάρμακα και άλλες μεθόδους που θα σας βοηθήσουν να το κόψετε.

Κάνετε ασκήσεις Kegel . Ακριβώς όπως γυμνάζετε τους δικέφαλους και τους τρικέφαλους σας, μπορείτε να ενισχύσετε τους μυς του πυελικού εδάφους που υποστηρίζουν την ουροδόχο κύστη. Αυτοί οι μύες κρατούν ούρα στην ουροδόχο κύστη σας, έτσι ώστε να μην διαρρεύσουν όταν φτερνίζεστε, βήχετε ή γελάτε.

Για να βρείτε τους σωστούς μυς, συμπιέστε, όπως θα κάνατε για να σταματήσει η ροή των ούρων, κρατήστε τους πατημένους για περίπου 4 δευτερόλεπτα και μετά αφήστε τους. Κάνετε αυτές τις ασκήσεις μερικές φορές κάθε ώρα. Δεν χρειάζεται να είστε σε ένα ιδιαίτερο μέρος ή να το κάνετε σε κάποιο συγκεκριμένο χρόνο. Κάντε τις ασκήσεις όπου και όποτε θέλετε.

Αν αντιμετωπίζετε δυσκολίες στην εύρεση των μυών του πυελικού εδάφους, ζητήστε βοήθεια από κάποια νοσοκόμα ή φυσιοθεραπευτή.

Επανεκπαίδευση της ουροδόχου κύστης. Πηγαίνετε στο μπάνιο με κανονικό πρόγραμμα, όπως κάθε 2 ώρες. Κάντε το ακόμη και αν δεν αισθάνεστε να το χρειάζεστε. Με αυτόν τον τρόπο θα εμποδίσετε την ουροδόχο κύστη σας να γεμίσει πάρα πολύ και να ξεχειλίζει.

Αν νιώθετε την ανάγκη να ουρήστε πριν γεμίσει στις 2 ώρες, προσπαθήστε να το κρατήσετε για 5 λεπτά ακόμα, σφίγγοντας τους μυς του πυελικού σας εδάφους. Με την πάροδο του χρόνου, θα πρέπει να έχετε τη δυνατότητα σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα μεταξύ των επισκέψεων στο μπάνιο.


Πηγή: www.webmd.com

13 παράδοξα συμπτώματα της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας (ΕΙΚΟΝΕΣ)


Υπερβολική κούραση, έλλειψη ισορροπίας, τσιμπήματα και μούδιασμα, επιβράδυνση της σκέψης, προβλήματα όρασης, συγκαταλέγονται στα κλασικά πρώτα συμπτώματα της πολλαπλής σκλήρυνσης ή σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Η βλάβη όμως στο κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, έχει επιπτώσεις σε ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών, οι οποίες εκδηλώνονται με πολλούς και συχνά μη αναμενόμενους τρόπους.

Μελέτη: Η δίαιτα στη χοληστερόλη, μειώνει την κόπωση στη Πολλαπλή Σκλήρυνση


Μια μικρή μελέτη διαπιστώνει ότι η δίαιτα που βελτιώνει τα επίπεδα χοληστερόλης μπορεί να μειώσει την κόπωση που σχετίζεται στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

  • Σε μια μικρή πιλοτική μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια συγκεκριμένη δίαιτα που βελτίωσε το προφίλ των λιπιδίων των συμμετεχόντων (επίπεδα λιπών στο αίμα, συμπεριλαμβανομένης της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων) και το μειωμένο σωματικό βάρος, οδήγησε επίσης σε μειώσεις της κόπωσης που σχετίζεται στη ΣΚΠ.
  • Εάν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν από μεγαλύτερες μελέτες, αυτό μπορεί να προσφέρει μια άλλη στρατηγική για τη θεραπεία της κόπωσης κατά της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας. Βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η μελέτη παρακολούθησης.
  • Ο Dr. Kelly Fellows Maxwell και άλλοι στο State University της Νέας Υόρκης, Buffalo, ο Dr. Terry Wahls και άλλοι στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο PLOS ONE ( που δημοσιεύτηκε online στις 18 Ιουνίου 2019 ).


ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ 

Ιστορικό: Η κόπωση - η έλλειψη σωματικής ή ψυχικής ενέργειας - είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα ΣΚΠ. Η κόπωση που σχετίζεται με τη ΣΚΠ έχει πολλές πιθανές αιτίες, όπως φλεγμονή του κεντρικού νευρικού συστήματος, θερμότητα, διαταραχές του ύπνου, κατάθλιψη, άγχος, κακή διατροφή και άλλες υποκείμενες ιατρικές παθήσεις. Υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της κόπωσης κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας, οι οποίες είχαν μικτά αποτελέσματα. Ορισμένες διατροφικές παρεμβάσεις έχουν δείξει προκαταρκτική υπόσχεση και επειδή τα επίπεδα χοληστερόλης έχουν συσχετιστεί με την πρόοδο της νόσου στη σκλήρυνση κατά πλάκας, οι ερευνητές αναρωτήθηκαν εάν μια δίαιτα που σχεδιάστηκε για να βελτιώσει τα επίπεδα χοληστερόλης θα μπορούσε να επηρεάσει την κούραση.

Η μελέτη: Σε αυτήν την πιλοτική μελέτη, 18 άτομα με προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας ακολούθησαν δίαιτα που συνιστούσε υψηλή πρόσληψη λαχανικών, φρούτων και συμπληρωμάτων διατροφής όπως το ιχθυέλαιο, που ενθάρρυνε την κατανάλωση ζωικών και φυτικών πρωτεϊνών • και εξαίρεσαν τα τρόφιμα με σπόρους που περιέχουν γλουτένη, γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά. Επιπλέον, σχεδίασαν προγράμματα άσκησης, νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης (NMES) και προγράμματα περιορισμού του στρες για κάθε συμμετέχοντα, ο οποίος τηρούσε καθημερινά ημερολόγια των δραστηριοτήτων και της πρόσληψης τροφής του. Η χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια των συμμετεχόντων ελέγχθηκαν στην αρχή της μελέτης και 12 μήνες αργότερα και τα επίπεδα κόπωσης αξιολογήθηκαν κάθε τρεις μήνες.

Αποτελέσματα: Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα βελτιωμένα προφίλ λιπιδίων του αίματος, ιδιαίτερα τα τριγλυκερίδια και η HDL χοληστερόλη, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της κόπωσης της ΣΚΠ. Βρήκαν βελτιώσεις στους συμμετέχοντες συνολικά - σε επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, μειωμένο σωματικό βάρος και βαθμολογίες κόπωσης (που μετράται στη κλίμακα σοβαρότητας της κόπωσης). Η μείωση της κόπωσης σχετίζεται περισσότερο με την κατανάλωση περισσότερων από τα συνιστώμενα τρόφιμα και λιγότερο με τα αποκλεισμένα τρόφιμα. Η άσκηση, η νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης (NMES) και τα στοιχεία περιορισμού του στρες δεν φαίνεται να επηρεάζουν την κόπωση.

Οι περιορισμοί της μελέτης περιλαμβάνει μικρό μέγεθος δείγματος και έλλειψη ομάδας ελέγχου για σύγκριση. Ένα άλλο πιθανό πρόβλημα είναι ότι το μέγεθος των τροφίμων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διατηρηθεί με ακρίβεια.

Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτής της μικρής πιλοτικής μελέτης δείχνει ότι οι διαιτητικές προσεγγίσεις μπορεί να έχουν πολλά υποσχόμενα για τη μείωση της κόπωσης της ΣΚΠ. Μια μεγαλύτερη, ελεγχόμενη δοκιμή βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Dr. Wahls, με τη χρηματοδότηση της National MS Society, για να συγκρίνει την ικανότητα δύο διαφορετικών δίαιτων να μειώσει την κόπωση.


Πηγή: www.nationalmssociety.org


Ποια κληρονομική αιτία αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο στη Πολλαπλή Σκλήρυνση


Επιστήμονες στον Καναδά εντόπισαν μια σπάνια κληρονομική γενετική μετάλλαξη, που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο να εμφανίσει ένας άνθρωπος πολλαπλή σκλήρυνση.

Η μετάλλαξη βρέθηκε σε δύο καναδικές οικογένειες, πολλά μέλη των οποίων έχουν διαγνωσθεί με τη νευρολογική πάθηση, γνωστή και ως σκλήρυνση κατά πλάκας. Στις δύο αυτές οικογένειες το 70% όσων ατόμων διαθέτουν τη συγκεκριμένη μετάλλαξη, έχουν εμφανίσει τη νόσο.

Η ανακάλυψη ενισχύει την πεποίθηση των επιστημόνων ότι μερικές τουλάχιστον μορφές της νόσου είναι κληρονομικές. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι το γενετικό υπόβαθρο της σκλήρυνσης είναι πολύπλοκο και ότι για την εμφάνισή της πολλά γονίδια εμπλέκονται ταυτόχρονα, ενώ οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν τον δικό τους ρόλο.

Η νέα μελέτη αποδεικνύει ότι αρκεί μία και μόνη μετάλλαξη για να προκληθεί η νόσος και να περάσει από γενιά σε γενιά. Πάντως η εν λόγω μετάλλαξη φαίνεται να είναι πολύ σπάνια, αφού εκτιμάται ότι μόνο ένας ασθενής στους 1.000 με σκλήρυνση την έχει στο DNA του.

Η νόσος προκαλείται, όταν το ανοσποιητικό σύστημα καταστρέφει τη μυελίνη που προστατεύει και μονώνει τους νευρώνες, με συνέπεια να εμποδίζεται πλέον η ταχεία μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων μέσω των νεύρων από και προς τον εγκέφαλο.

Το «ένοχο» γονίδιο είναι το NR1H3, το οποίο παράγει μια πρωτεΐνη, την LXRA, που δρα ως «διακόπτης» ενεργοποίησης-απενεργοποίησης άλλων γονιδίων. Η μετάλλαξη του γονιδίου αυτού εμποδίζει την ενεργοποίηση ζωτικών γονιδίων, με συνέπεια την πρόκληση φλεγμονής και την καταστροφή της μυελίνης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή ιατρικής γενετικής Καρλς Βιλαρίνο-Γκουέλ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Neuron" (Νευρών), δήλωσαν ότι η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων γενετικών θεραπειών για τη νόσο, ιδίως όσον αφορά την ταχέως εξελισσόμενη προϊούσα μορφή της νόσου (περίπου το 15% των ασθενών).

Πιο συνήθης και πιο ήπια είναι η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Αν μελλοντικά κάποιος με αυτή τη μορφή της νόσου διαγνωσθεί πως έχει το γονίδιο NR1H3 στο γονιδίωμά του, θα πρέπει να κάνει έγκαιρα πιο επιθετική θεραπεία για να καθυστερήσει την επιδείνωση της νόσου.


Από Μιχάλη Θερμόπουλο
Πηγή: www.iatropedia.gr