ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Θεέ Μου, Είμαι Χαμένος, Βοήθησέ Με Θεέ Μου, Είμαι Χαμένος. . .» - Χόρχε Μπουκάι


Πάει κάποιος μια μέρα στη θάλασσα για να κάνει μια βόλτα με το ιστιοφόρο του και, ξαφνικά, ξεσπά μια δυνατή καταιγίδα και παρασύρει ανεξέλεγκτα το σκάφος του στ’ ανοιχτά. Μες στην καταιγίδα, ο άνθρωπος δεν βλέπει προς τα πού πάει το ιστιοφόρο. Με κίνδυνο να γλιστρήσει και να πέσει από το κατάστρωμα, ρίχνει την άγκυρα για να μη συνεχίσει να τον παρασύρει ο άνεμος, και καταφεύγει στην καμπίνα του μέχρι να κοπάσει λίγο η καταιγίδα. Όταν πέφτει ο αέρας, βγαίνει ο άντρας από το καταφύγιό του και επιθεωρεί το σκάφος από την πρύμνη ως την πλώρη. Το εξετάζει σπιθαμή προς σπιθαμή, και με χαρά διαπιστώνει ότι το σκάφος είναι ανέπαφο. Η μηχανή δουλεύει μια χαρά, το κύτος δεν έχει υποστεί την παραμικρή ζημιά, τα πανιά είναι άθικτα, το πόσιμο νερό δεν έχει χυθεί και το τιμόνι λειτουργεί σαν καινούριο.

Ο ιστιοπλόος χαμογελά και σηκώνει το βλέμμα του με την πρόθεση να ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής προς το λιμάνι. Κοιτάζει από ψηλά ένα γύρω προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά παντού βλέπει μόνο θάλασσα. Συνειδητοποιεί πως η θύελλα τον έχει παρασύρει μακριά από την ακτή κι έχει χαθεί.

Αρχίζει ν’ απελπίζεται και να αγχώνεται.

Όπως συμβαίνει σε κάποιους ανθρώπους σε στιγμές υπερβολικά δυσάρεστες, ο άντρας αρχίζει να κλαίει και να παραπονιέται φωναχτά:

“Είμαι χαμένος, είμαι χαμένος…τι θ’απογίνω…”

Και ενθυμούμενος ότι είναι ένας άνθρωπος με θρησκευτική παιδεία- όπως συμβαίνει μερικές φορές, δυστυχώς μόνο σε τέτοιες στιγμές-, λέει:

“Θεέ μου, είμαι χαμένος, βοήθησέ με Θεέ μου, είμαι χαμένος…”

Αν και μπορεί να φανεί ψέμα, γίνεται ένα θαύμα σ’αυτή την ιστορία: ανοίγει ο ουρανός, εμφανίζεται ένας διάφανος κύκλος ανάμεσα στα σύννεφα, περνάει μια ακτίνα ήλιου, όπως στις ταινίες, και ακούγεται μια βαθιά φωνή (του Θεού;) που λέει:

“Τι σου συμβαίνει;”

Μπροστά στο θαύμα, ο άντρας γονατίζει και παρακαλεί:

“Είμαι χαμένος, δεν ξέρω πού βρίσκομαι, είμαι χαμένος, φώτισέ με, Κύριε. Πες μου πού βρίσκομαι… Κύριε; Πού βρίσκομαι…;”

Εκείνη τη στιγμή η φωνή, απαντώντας στην απελπισμένη παράκληση, λέει:

“Βρίσκεσαι σε γεωγραφικό πλάτος 38 μοίρες νότια, γεωγραφικό μήκος 29 μοίρες δυτικά” κι αμέσως κλείνει ο ουρανός.

“Ευχαριστώ, ευχαριστώ…” λέει ο άντρας.

Μόλις, όμως, περνάει η πρώτη χαρά, το σκέφτεται λιγάκι και ξαναρχίζει να κλαίγεται ανήσυχος:

“Είμαι χαμένος, είμαι χαμένος…”

Συνειδητοποιεί ότι, ακόμα κι αν ξέρει πού βρίσκεται, πάλι χαμένος είναι. Γιατί το να ξέρεις πού βρίσκεσαι, δεν σου λέει τίποτα για να πάψεις να είσαι χαμένος.

Ο ουρανός ανοίγει ακόμη μια φορά:

“Μα, τι σου συμβαίνει επιτέλους;”

“Να, στην πραγματικότητα δεν με εξυπηρετεί σε τίποτα να ξέρω πού βρίσκομαι… Αυτό που θέλω να ξέρω είναι πού πάω. Σε τι ωφελεί να ξέρω πού βρίσκομαι αν δεν ξέρω πού πάω; Αυτό που με κάνει να είμαι χαμένος είναι ότι δεν ξέρω πού πάω.”

“Ωραία” λέει η φωνή, “πας στο Μπουένος Άιρες” και αρχίζει πάλι να κλείνει ο ουρανός.
Τότε, πιο γρήγορα τώρα και πριν προλάβει να κλείσει τελείως ο ουρανός, λέει ο άντρας:
“Είμαι χαμένος, Θεέ μου, είμαι χαμένος και απελπισμένος…!”

Ανοίγει ο ουρανός για τρίτη φοράς:

“Τι τρέχει πάλι;”

“Να…εγώ, ξέροντας πού βρίσκομαι, και ξέροντας πού πάω, συνεχίζω να είμαι χαμένος όπως και πριν, γιατί στην πραγματικότητα δεν ξέρω καν πού βρίσκεται το μέρος όπου πάω.”

Η φωνή απαντάει:

“Το Μπουένος Άιρες είναι 38 μοίρες…”

“Όχι, όχι, όχι!” αναφωνεί ο άντρας. “Είμαι χαμένος, είμαι χαμένος… Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; Συνειδητοποιώ ότι δεν φτάνει να ξέρω πού βρίσκομαι και πού πάω. Χρειάζεται να ξέρω ποιος είναι ο δρόμος για να φτάσω εκεί. Χρειάζομαι τον δρόμο.”

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, πέφτει από τον ουρανό μια περγαμηνή δεμένη με μια κορδέλα.

Την ανοίγει ο άντρας και βλέπει έναν ναυτικό χάρτη. Επάνω αριστερά αναβοσβήνει ένα κόκκινο σημείο και από κάτω λέει:

“Βρίσκεστε εδώ.”

Και κάτω δεξιά, ένα γαλάζιο σημείο γράφει:

“Μπουένος Άιρες”.

Με χρώμα φούξια φωσφορίζον, ο χάρτης δείχνει μια πορεία με πολλές ενδείξεις:

δίνη

ύφαλος

βράχια…
και, φυσικά, σημειώνει την πλεύση που πρέπει να ακολουθήσει ο ήρωάς μας για να φτάσει στον προορισμό του.
Επιτέλους, ο άντρας είναι ευχαριστημένος. Γονατίζει, κάνει τον σταυρό του και λέει:
“Σ’ευχαριστώ, Θεέ μου…”
Ο άπειρος και άτυχος ήρωάς μας
Κοιτάζει τον χάρτη…
Βάζει μπροστά τη μηχανή…
Σηκώνει τα πανιά…
Κοιτάζει ολόγυρα…
Και λέει:
“Είμαι χαμένος, είμαι χαμένος!”

Ασφαλώς.

Ο κακομοίρης, συνεχίζει να είναι χαμένος.

Όπου κι αν κοιτάξει, παντού υπάρχει μόνο νερό, κι όλες μαζί οι πληροφορίες που έχει δεν του χρησιμεύουν σε τίποτα, αφού δεν ξέρει από πού ν’αρχίσει το ταξίδι.

Σ’αυτήν την ιστορία ο άντρας βλέπει πού βρίσκεται, ξέρει ποιος είναι ο προορισμός του, γνωρίζει τον δρόμο που συνδέει το σημείο όπου βρίσκεται με το μέρος όπου πηγαίνει, κι εντούτοις, κάτι του λείπει για να πάψει να είναι χαμένος.
Τι είναι αυτό που του λείπει;
Να ξέρει προς τα πού πάει.
Τι θα έκανε ο κυβερνήτης ενός πλοίου για να καθορίσει την πορεία του;
Θα κοίταζε μια πυξίδα. Γιατί μόνο μια πυξίδα μπορεί να του δώσει αυτή την πληροφορία.
Τώρα που ξέρει πού βρίσκεται, ξέρει πού πάει κι έχει και τον χάρτη που τον κατευθύνει, τώρα, του λείπει η πυξίδα. Γιατί αν δεν έχει πυξίδα, με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να ξέρει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί.

Ευτυχία είναι η ικανοποίηση να ξέρεις ότι είσαι στον σωστό δρόμο.

Ευτυχία είναι η εσωτερική ηρεμία που νιώθει αυτός που ξέρει προς τα πού πάει η ζωή του.

Ευτυχία είναι η σιγουριά ότι δεν είσαι χαμένος.


Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ opera

Φλεγμονώδεις νόσοι του Εντέρου, Αυτοανοσία και βιταμίνη D


Η βιταμίνη D συνεχίζει τα τελευταία χρόνια να είναι το επίκεντρο έντονης έρευνας με θετικά αποτελέσματα σε όλες σχεδόν τις πλευρές της υγείας και κυρίως στο πεδίο των αυτοάνοσων νοσημάτων.

Νέα δεδομένα ενισχύουν την συσχέτιση χαμηλών επίπεδων βιταμίνης D με την αύξηση της εμφάνισης νοσημάτων όπως τα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ψωρίαση, η ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.

Οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου είναι μια ομάδα αυτοάνοσων ασθενειών που αφορούν κυρίως στην ελκώδη κολίτιδα και στην νόσο του Crohn. Η συχνότητα εμφάνισης τους είναι διαρκώς αυξανόμενη σε όλον τον κόσμο τα τελευταία 60 χρόνια σε σημείο που να χαρακτηρίζονται ως μια παγκόσμια νόσος.

Πρόκειται για νοσήματα που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτά και την συνολική υγεία του οργανισμού τους τόσο λόγο της πλημμελούς λειτουργίας του εντέρου όσο και από τις παρενέργειες των φαρμακευτικών θεραπειών που πρέπει αυτοί οι ασθενείς να λαμβάνουν, συνήθως ισόβια.

Πρόσφατες μελέτες συνδέουν τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D με την αυξημένη επίπτωση των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου αλλά και την βαρύτητα των συμπτωμάτων κατά την εκδήλωση της νόσου και προτείνουν την χρήση της ως πρόσθετο θεραπευτικό παράγοντα.

Όσο χαμηλότερα τα επίπεδα της βιταμίνης D τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και τόσο πιο έντονη είναι και η συμπτωματολογία. Η θετική επίδραση της βιταμίνης D ασκείται μέσα από πολλαπλούς μηχανισμούς.

Ανοσορυθμιστική δράση

Η βιταμίνη D ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα ενώ παράλληλα αποκαθιστά την ικανότητα του οργανισμού να αναγνωρίζει τα δικά του κύτταρα και ιστούς.

Δεν ενισχύει απλά το ανοσοποιητικό σύστημα αλλά το επαναφέρει στην αρχική φυσιολογική του λειτουργία. Αυτή, η απώλεια της αναγνώρισης των ίδιων των κυττάρων σε έναν οργανισμό, είναι η βασική αιτία για την εμφάνιση των αυτοάνοσων ασθενειών.

Η ανοσορυθμιστική δράση της D είναι ζωτικής σημασίας τόσο στην αυτοανοσία όσο και στον καρκίνο.

Έλεγχος των παθογόνων μικροοργανισμών

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την παραγωγή 200 ενδογενών αντιβιοτικών ουσιών και για την ομαλή λειτουργία και ενεργοποίηση των λευκών αιμοσφαιρίων.
Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συνδέονται με αυξημένη εμφάνιση λοιμώξεων και ανεπαρκή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Rochester ανακάλυψαν άμεση συσχέτιση της εντερικής χλωρίδας με την δράση της βιταμίνης D. Ενώ χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με αυξημένη παρουσία παθογόνων οργανισμών στο έντερο.

Η αλλοίωση της φυσιολογικής ισορροπίας της εντερικής χλωρίδας σχετίζεται άμεσα με την εκδήλωση ελκώδους κολίτιδας και νόσου του Crohn.

Άμεση αντιφλεγμονώδη δράση

Η βιταμίνη D είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη που παράγεται μέσα στο σώμα μας από την χοληστερίνη, όπως παράγονται για παράδειγμα η κορτιζόλη και η τεστοστερόνη.

Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση που εκφράζεται μέσα από ειδικούς υποδοχείς (VDR: Vitamin D Receptors). Η άμεση αντιφλεγμονώδης και αντικαρκινική της δράση έχει μελετηθεί σε πολυάριθμες έρευνες και εκφράζεται μέσα από τη δράση των υποδοχέων της.

Το έντερο είναι ένας από τους ιστούς που παρουσιάζουν από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις υποδοχέων για την βιταμίνη D. Η επίτευξη Ιδανικών επίπεδων βιταμίνης D πρέπει να είναι στόχος τόσο για την πρόληψη όσο και για την θεραπεία των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου.

Η μέτρηση των επιπέδων της 25 OH D3 θα πρέπει να γίνεται σε όλους τους ασθενείς που πάσχουν από αυτοάνοσο νόσημα. Ιδανικές θεωρούνται τιμές που κυμαίνονται από 50-80 ng/dl.

Είναι αξιοσημείωτο ότι οι ασθενείς που πάσχουν από αυτοανοσία μπορεί να εμφανίζουν αντίσταση στην βιταμίνη D και να χρειάζονται μεγαλύτερες δόσεις και υψηλότερες τιμές για να μπορέσει το σώμα τους να εκφράσει πλήρως τη δράση της πολύτιμης αυτής βιταμίνης.

Αυτό όμως θα πρέπει να γίνεται μόνο υπό ιατρική παρακολούθηση και την παράλληλη μέτρηση εργαστηριακών παραμέτρων που μας επιτρέπουν να αξιολογήσουμε αντικειμενικά την ανταπόκριση του οργανισμού.

Μέσα σε εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης η φύση ανέπτυξε λύσεις και θεραπείες που σταδιακά ανακαλύπτουμε. Όσο αυξάνεται η τεχνολογική μας εξέλιξη τόσο κατανοούμε ότι έχουμε πολύ περισσότερα να μάθουμε απ’ όσα πιστεύουμε.


Στην Υγειά Σας!

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD

Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine, E.I.Nu.M

Συναίνεση του ασθενούς στην θεραπεία από τη νομική πλευρά. . .


Η συναίνεση του ασθενή είναι ελεύθερη και έγκυρη, όταν παρέχεται μετά από αντικειμενική, πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση του, τόσο από τον γιατρό που διέγνωσε την ανάγκη διενέργειας ιατρικής πράξης, όσο και από τον ιατρό που πρόκειται να ενεργήσει αυτήν. Η ενημέρωση αφορά τόσο στην γενική κατάσταση της υγείας του, όσο και την συγκεκριμένη ιατρική πράξη: Περιεχόμενο, αναγκαιότητα, κίνδυνοι, συνέπειες καθυστέρησης, αποτελέσματα, εκτιμώμενος χρόνος αποκατάστασης, εναλλακτικές προτάσεις, κόστος.

«Πριν θεραπεύσεις κάποιον, ρώτησέ τον εάν είναι πρόθυμος να αφήσει όλα όσα τον κάνουν να αρρωσταίνει»: Ιπποκράτης

Τα σημαντικά νομικά ερείσματα ως προς την αυτονομία, την αυτοδιάθεση και την προστασία της προσωπικότητας κάθε ατόμου ως μοναδικού όντος, η ραγδαία ανάπτυξη της Ιατρικής, αλλά και ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης μεταξύ του ασθενή και του ιατρού του από την πατερναλιστική ιατρική υπερεξουσία σε κατάσταση ισορροπίας και συνεργασίας, με τον ασθενή να συμμετέχει στις αποφάσεις που αφορούν στην υγεία του και τον ιατρό να ελαφρύνεται από το βάρος της απόλυτης ευθύνης, όλοι αυτοί οι παράγοντες οδήγησαν στην νομική κατοχύρωση του δικαιώματος του ασθενή και της υποχρέωσης του ιατρού να τον ενημερώνει, έτσι ώστε ο ασθενής να συναινεί, ελεύθερα και έγκυρα, πριν την διενέργεια οποιασδήποτε ιατρικής πράξης, διαγνωστικής και θεραπευτικής (Informed Consent).

Οι επιλογές του γιατρού

Ο ιατρός, με βάση την επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία του και συνεκτιμώντας το μορφωτικό και το επίπεδο κατανόησης του ασθενή, τον ενημερώνει με τρόπο απλό και κατανοητό, χωρίς όμως να παραλείπει απαραίτητους ιατρικούς όρους, δεν τον υπερ ή υπο – πληροφορεί και δεν τον αποτρέπει ή προτρέπει στην λήψη οποιασδήποτε απόφασης.

Μόνο με αυτόν τον τρόπο ενημέρωσης ο ασθενής μπορεί να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη, προκειμένου να αποφασίσει, με έγκυρο τρόπο, αν επιθυμεί ή ακόμα κι αν δεν επιθυμεί την διενέργεια της συγκεκριμένης ιατρικής πράξης.

Ο ασθενής δικαιούται ακόμα και να παραιτηθεί από το δικαίωμα της ενημέρωσης του και να υποδείξει το πρόσωπο που θα λάβει την ενημέρωση, το οποίο όμως δεν μπορεί να αρνηθεί αυτήν.

Πράξη χωρίς έγκυρη συναίνεση ασθενή, ακόμα κι αν εκτελείται με κάθε κανόνα της Ιατρικής Επιστήμης (De Lege Artis) είναι παράνομη, αυθαίρετη και συνιστά:

α) παραβίαση των νόμων που ρυθμίζουν αυτό το δικαίωμα του ασθενή, β) παράνομη σωματική του βλάβη, γ) παράνομη προσβολή της προσωπικότητας του. Ο ιατρός ευθύνεται και ποινικά και αστικά. Ο ασθενής έχει αξίωση αποκατάστασης κάθε ζημιάς που επήλθε στο σώμα και την υγεία του και η οποία συνδέεται αιτιωδώς με την αυθαίρετη ιατρική πράξη.

Η παρανομία της ιατρικής πράξης έγκειται στο ότι διενεργείται χωρίς έγκυρη συναίνεση του ασθενή και όχι στο αν υπάρχει ιατρικό σφάλμα.

Η συναίνεση μπορεί να είναι, εκτός από έγγραφη, προφορική και σιωπηρή. Ανακαλείται ελεύθερα μέχρι την διενέργεια της πράξης. Υποχρεωτικά έγγραφη είναι η συναίνεση σε τρεις περιπτώσεις: στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, στις μεταμοσχεύσεις και στην ιατρική έρευνα.

Ανήλικοι ασθενείς: συναινούν οι ασκούντες γονική μέριμνα ή επιμέλεια.

Σε επείγουσες περιπτώσεις και επί διαζυγίου:

Κατά τον νόμο, και ο ένας μόνο γονέας μπορεί να συναινεί ή όχι, τόσο επί συνήθων όσο και επί επειγουσών πράξεων. Κατά την κρατούσα νομολογία, απαιτείται συναίνεση και των δύο γονέων, ακόμα κι όταν η επιμέλεια ασκείται από τον ένα, δεδομένου ότι η υγεία αποτελεί παράγοντα που διαμορφώνει ουσιωδώς την παιδική προσωπικότητα.

Διανοητικά διαταραγμένοι ασθενείς:

Συναινεί ο δικαστικός συμπαραστάτης. Αν δεν έχει οριστεί τέτοιος, συναινούν οι οικείοι τους. Αναίσθητοι, σε κώμα ασθενείς: συναινούν οι οικείοι τους.

Επείγουσα περίπτωση:

Δεν απαιτείται συναίνεση του ασθενή, εφόσον όμως ο ιατρός έχει προβεί σε κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια, ώστε να μη καταστεί ένα περιστατικό επείγον.

Δικαίωμα άρνησης συναίνεσης (Informed Refusal):

Ο ενήλικος και ικανός για συναίνεση ασθενής δικαιούται να αρνηθεί να υποβληθεί σε ιατρικές πράξεις, ακόμα και αν κινδυνεύει σοβαρά η υγεία και η ζωή του. Σε τέτοιες περιπτώσεις ερευνάται η αυξημένη ευθύνη του ιατρού για εκτενέστερη ενημέρωση. Εξαιρείται η απόπειρα αυτοκτονίας.

Βασικό νομοθετικό πλαίσιο:

Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Βιοϊατρικής (Σύμβαση Οβιέδο, 1997). Υπερισχύει του εσωτερικού δικαίου (Ν.2619/1998) άρθρα 5-10. Σύνταγμα άρθρα 2 παρ.1, 5, 7παρ.2 (προστασία αξίας ανθρώπου, ελεύθερης ανάπτυξης προσωπικότητας, απαγόρευση βλάβης υγείας και προσβολής προσωπικότητας). Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν.3418/2005) άρθρα 11,12 (υποχρέωση ενημέρωσης, συναίνεση ενημερωμένου ασθενούς ως προϋπόθεση εκτέλεσης οποιασδήποτε ιατρικής πράξης).

Η υποχρέωση της ενημέρωσης δεν πρέπει να εξαντλείται στην υπογραφή ενός τυπικού «βιομηχανοποιημένου» εντύπου «συναίνεσης & ενημέρωσης» όπως συνήθως συμβαίνει στην καθημερινή πρακτική. Η δημιουργία ενός πλήρους και νομικά ορθού εγγράφου πληροφόρησης κρίνεται απαραίτητη, καθώς λειτουργεί προστατευτικά και για τις δύο πλευρές.

Με την εφαρμογή των κανόνων της σωστής ενημέρωσης του ασθενή προκειμένου να παρέχει, ελεύθερα και έγκυρα, τη συναίνεση του, η μέχρι πρότινος παθητική και άνιση σχέση με τον ιατρό του αποκτά βάσεις ισοτιμίας και αμοιβαιότητας. Ο ιατρός, έχοντας ως πρωταρχικό καθήκον την ανθρώπινη ζωή και την προστασία της, ενεργεί με τις γνώσεις, την εμπεριστατωμένη επιστημονική εμπειρία του και συνδράμει τον ασθενή, ο οποίος, βιώνοντας τη νόσο και τις συνέπειές της, συνεργάζεται με βάση τις αρχές της αυτονομίας και αυτοδιάθεσης της προσωπικότητας του.

Άγγελος Λάμπρου – Αλεξάνδρα Καπλανέρη
Managing Partners της Δικηγορικής Εταιρείας LEX FORTIS LAW FIRM


iatropedia


Γυναίκες και άτομα κάτω των 35 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από το άγχος


Το άγχος συνοδεύει πια τη σύγχρονη ζωή, αλλά περισσότερο (σχεδόν διπλάσια) από τους άνδρες και τα άτομα έως 35 ετών, ανεξαρτήτως φύλου, κινδυνεύουν περισσότερο σε σχέση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία, σύμφωνα με μια βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι οι άνθρωποι στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική είναι πιθανότερο να υποφέρουν από άγχος, σε σχέση με ανθρώπους σε άλλες χώρες και κουλτούρες.

Η έρευνα δείχνει ότι οι αγχώδεις διαταραχές συχνά αποτελούν ένα πρόσθετο βάρος σε ανθρώπους που ήδη βιώνουν άλλα χρόνια προβλήματα υγείας, όπως καρδιοπάθεια ή καρκίνο. Ενδεικτικά, το 11% όσων έχουν καρδιαγγειακή νόσο, πάσχουν επίσης από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό ανεβαίνει στο 32% για όσους πάσχουν από πολλαπλή σκλήρυνση.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου και του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, με επικεφαλής την Ολίβια Ρεμς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Brain and Behavior» (Εγκέφαλος και Συμπεριφορά), ανέλυσαν όλες τις έως δημοσιευμένες μελέτες πάνω στο ζήτημα.

Οι ψυχικές διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος, είναι πολύ εξαπλωμένες στον Δυτικό κόσμο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμάται ότι πάνω από 60 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο υποφέρουν από αυτές, ενώ στις ΗΠΑ το ετήσιος κόστος τους υπολογίζεται σε 42,3 εκατ. δολάρια.

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα (μετα-ανάλυση), από διαγνωσμένη αγχώδη διαταραχή πάσχει περίπου το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού. Το υψηλότερο ποσοστό (σχεδόν 8%) εμφανίζεται στις ΗΠΑ, ενώ το χαμηλότερο στην Ανατολική Ασία (κάτω από 3%).

Οι αγχώδεις διαταραχές φαίνεται επίσης να είναι συχνότερες μεταξύ των ομοφυλοφίλων, ανδρών και γυναικών, καθώς και των αμφιφυλοφίλων.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το άγχος μειώνει την ποιότητα ζωής, την παραγωγικότητα στην εργασία, ενώ μπορεί να αυξήσει και τον κίνδυνο αυτοκτονίας, γι' αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα.



trelogaidouri

Η Μαρίνα Ζεκάκου στο Πρώτο Πρόγραμμα


Η Μαρίνα Ζεκάκου μίλησε σήμερα 24-2-2018 στο Πρώτο πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στην εκπομπή, ο Άλλος Άνθρωπος της κοινωνικής κουζίνας, με την Έλενα Αγγελοπούλου.

Σχετικά αναφέρθηκε για τον διαχωρισμό της Σκλήρυνσης κατά Πλακάς στην ένταξη της, στις ανίατες ασθένειες. Επίσης, για ότι σε πολλούς ασθενείς, ακόμη είναι νόσος ταμπού. Τέλος αναφέρθηκε ότι η Ομάδα Ανθρώπων με Σκλήρυνση κατά Πλακάς γίνεται και επίσημα Σωματείο.





Η διατροφή της Σαρακοστής


Η διατροφή της Σαρακοστής περιορίζεται σε μερικές ομάδες τροφίμων, ωστόσο αποτελεί ιδανική ευκαιρία για αποτοξίνωση και πρόσληψη ορισμένων σπουδαίων θρεπτικών συστατικών, τα οποία αν συνδυαστούν μας δίνουν πολλές παραπάνω επιλογές. Ας δούμε μαζί τις βασικές κατηγορίες τροφίμων που αξίζουν προσοχής.

Η περίοδος της Σαρακοστής είναι η νηστεία, που πραγματοποιείται 40 ημέρες πριν από την εορτή του Πάσχα, σύμφωνα με την ορθόδοξη πίστη. Η νηστεία της Σαρακοστής επιτάσσει αποχή από την κατανάλωση τροφίμων, που έχουν ζωική προέλευση. Τέτοια τρόφιμα είναι το κρέας, το ψάρι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά και τα παράγωγα αυτών. Επίσης στη διάρκεια της νηστείας συνηθίζεται αποχή από την αυξημένη κατανάλωση αμυλούχων τροφίμων, όπως είναι το ψωμί, το ρύζι, τα μακαρόνια, οι πατάτες, τα δημητριακά αλλά και τα θαλασσινά. Έχει ειπωθεί πολλές φορές ότι οι περίοδοι της νηστείας εναρμονίζονταν  με τις γεωργικές εργασίες της αντίστοιχης εποχής.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η νηστεία, ως τρόπος σωστής διατροφής, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη πολλών ασθενειών, κυρίως των καρδιοπαθειών και του καρκίνου. Υπάρχουν όμως πράγματα τα οποία θα πρέπει να προσέξουμε εφόσον θελήσουμε να ακολουθήσουμε τη νηστεία, προετοιμαζόμενοι για το Πάσχα. Αυτά είναι τα παρακάτω:

Έλλειψη ζωικής πρωτεΐνης

Το γεγονός ότι στη διατροφή μας δεν υπάρχει κρέας την περίοδο της νηστείας, με γνώμονα ότι βρίσκεται σχεδόν σε καθημερινή βάση πλέον στο τραπέζι μας, μπορεί να προκαλέσει κάποια ατονία στον οργανισμό, ίσως και εξάντληση. Για το λόγο αυτό στη διατροφή μας κατά τη νηστεία πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλάβουμε προϊόντα ισοδύναμα της ζωικής πρωτεΐνης και υψηλής βιολογικής αξίας. Τέτοια προϊόντα είναι τα όσπρια, τα οποία θα πρέπει να καταναλώνονται τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό πρωτεΐνη αλλά και φυτικές ίνες. Όσπρια χαμηλής βιολογικής αξίας, αναφορικά με την περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη, όπως οι φακές και τα ρεβύθια, όταν συνδυαστούν με δημητριακά, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με τη ζωϊκή πρωτεΐνη. Καλός συνδυασμός των παραπάνω οσπρίων είναι το ρύζι, το γάλα και το ψωμί.

Έλλειψη ασβεστίου

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα που λείπουν από τη διατροφή μας, στη διάρκεια της νηστείας, θα πρέπει να αντικαθίσταται από τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και βιταμίνη  D, αλλά και από συμπληρώματα ασβεστίου. Τέτοιες τροφές είναι το γάλα σόγιας, το γάλα καρύδας, τα αμύγδαλα, το ρύζι, τα ρεβύθια, τα φασόλια, το ταχίνι. Η κατανάλωσή τους βέβαια θα πρέπει να γίνεται με μέτρο, καθώς περιέχουν αρκετές θερμίδες και πολλά λιπαρά.

Έλλειψη σιδήρου

Το κόκκινο κρέας, που λείπει από το καθημερινό μας διαιτολόγιο, στη διάρκεια της νηστείας αποτελεί πηγή σιδήρου. Για το λόγο αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθεί με τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο, όπως τα όσπρια, το σπανάκι, το μπρόκολο και τα δημητριακά. Ο συνδυασμός δε αυτών των τροφίμων με άλλα πλούσια σε βιταμίνη C όπως το λεμόνι, η ντομάτα, η πιπεριά αλλά και οι φρέσκοι χυμοί φρούτων, θα φέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, καθώς βοηθούν στην απορρόφησή του.

Κατανάλωση ελαιολάδου

Το ελαιόλαδο είναι γνωστό ως πηγή πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, βιταμίνη  Ε, καθώς και φαινόλες. Έρευνες έχουν αποδείξει την ευεργετική επίδραση του ελαιολάδου στο καρδιαγγειακό σύστημα, αλλά και στην πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου. Δε πρέπει όμως να ξεχνάμε πως είναι πλούσια και σε θερμίδες, οπότε η κατανάλωσή του πρέπει να γίνεται πάντα  με προσοχή.

Μαλάκια και οστρακοειδή

Αγαπημένα στους περισσότερους, με πολλές ποσότητες  Ω–3 και Ω–6  λιπαρών οξέων και με μεγάλη νοστιμιά. Επιτρέπονται κατά την περίοδο της νηστείας και αποδεδειγμένα  βελτιώνουν την καρδιακή και νευρική λειτουργία. Είναι πηγή πλούσια σε βιταμίνη Β-12. Το καλαμάρι λοιπόν, οι σουπιές, το χταπόδι, τα μύδια και τα στρείδια επιτρέπονται στην περίοδο της νηστείας. Πρέπει ωστόσο να είμαστε προσεκτικοί στην κατανάλωση, όταν πρόκειται για καβούρια, αστακό και μικρές γαρίδες, καθώς έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε χοληστερόλη. Το θετικό με τα οστρακοειδή και τα μαλάκια, είναι ότι μπορούν  να μαγειρευτούν με πολλούς και εύκολους τρόπους, όπως ψητά, βραστά, αλλά και τηγανητά. Ο τελευταίος τρόπος βεβαίως δεν είναι και ο καλύτερος. Τέλος μπορούν να συνδυαστούν με πολλά λαχανικά αλλά και ρύζι.

Θωμάς Κυργιόπουλος



flowmagazine

Επιστήμονες αναδημιουργούν πνεύμονα με βλαστοκύτταρα


Κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωσαν μια σημαντική ανακάλυψη στη θεραπεία της νόσου των πνευμόνων, η οποία επιτρέπει στους ασθενείς με βλάβη των αναπνευστικών οργάνων να αναπνέουν κανονικά.

Ερευνητές της αναγεννητικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Τονγκτζί σε συνεργασία με γιατρούς του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Σανγκάης μεταμόσχευσαν με επιτυχία βλαστικά κύτταρα ενηλίκων για να ανασυγκροτήσουν τον προσβληθέντα πνεύμονα ενός ασθενούς. Τα βλαστοκύτταρα λήφθηκαν από τους βρόγχους του ασθενούς και εξετάσθηκαν εκατομμύρια φορές in vivo πριν από τη μεταμόσχευση. Μετά από τρεις έως έξι μήνες, αναπτύσσονται νέες κυψελίδες και βρόγχοι που βελτιώνουν τη λειτουργία των πνευμόνων. Τα αποτελέσματα της ερευνητικής ομάδας δημοσιεύθηκαν ως πρώτο θέμα στο τελευταίο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού «Protein and Cell».

Ένας 67χρονος ασθενής ήταν ένας από τους πρώτους που υποβλήθηκε σε αυτήν τη διαδικασία. Πριν από δύο χρόνια, διαγνώστηκε με πνευμονική ίνωση, μια αναπνευστική νόσο στην οποία σχηματίζονται ουλές στους ιστούς του πνεύμονα, με αποτέλεσμα να προκαλείται σοβαρή δύσπνοια. Η πνευμονική ίνωση χαρακτηρίζεται από μη αναστρέψιμη και προοδευτική βλάβη στον πνευμονικό ιστό και τα φάρμακα επιδρούν ελάχιστα. Ως εκ τούτου οι μεταμοσχεύσεις ήταν μέχρι σήμερα η μοναδική λύση στο πρόβλημα. Ωστόσο, οι μεταμοσχεύσεις οργάνων είναι πολύ περιορισμένες λόγω έλλειψης δοτών. Ενδεικτικά το 2017 πραγματοποιήθηκαν μόνο 299 σε είκοσι κινεζικά νοσοκομεία.

Οι ασθένειες των πνευμόνων είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως και το 11% των Κινέζων ηλικίας άνω των 40 ετών αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με τους πνεύμονες του. Μετά από δύο χρόνια πειραμάτων σε ποντίκια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα βλαστοκύτταρα από τα επιθήλια αεραγωγών ήταν πιο αποτελεσματικά από άλλα. Τα τελευταία δύο χρόνια, περισσότεροι από 80 ασθενείς με πρόβλημα στους πνεύμονες έχουν κάνει μεταμόσχευση με βλαστικά κύτταρα. Η ερευνητική αυτή ομάδα μελετά τώρα τρόπους αναγέννησης του ήπατος, των νεφρών και της μήτρας. Δηλώνουν μάλιστα ευτυχείς να βλέπουν πολλούς ασθενείς να αναρρώνουν γρήγορα και να επιστρέφουν στη κανονική τους ζωή.


ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα 8 πιο απίθανα συμπτώματα στην Σκλήρυνση κατά Πλάκας


Οι περισσότεροι άνθρωποι με Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ή, αλλιώς, Πολλαπλή Σκλήρυνση) αντιμετωπίζουν πόνο, κόπωση και κινητικά προβλήματα, αλλά υπάρχουν και άλλα, λιγότερο κοινά συμπτώματα.

Όταν έχετε Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣκΠ), τα σήματα μεταξύ του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού δυσλειτουργούν, προκαλώντας πόνο, κόπωση και μειωμένη κινητικότητα καθώς εξελίσσεται η ασθένεια. Μερικά άτομα με ΣκΠ έχουν μόνο μερικά συμπτώματα της διαταραχής, ενώ άλλα άτομα έχουν πολλά. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι τα συμπτώματά σας “έρχονται και φεύγουν”, ενώ άλλα παραμένουν για μεγάλες χρονικές περιόδους.

Τείνουμε να επικεντρωνόμαστε σε εκείνα τα συμπτώματα που όλοι μπορούμε να δούμε, αλλά πολλοί άνθρωποι μπορεί να ζουν με μια ποικιλία συμπτωμάτων που δεν είναι εμφανή.

Εδώ είναι μερικά λιγότερο προφανή συμπτώματα στην Σκλήρυνσης κατά Πλάκας, που, ως επί το πλείστον, είναι αρκετά σπάνια. Μπορεί να είναι δευτερογενή ως προς την Πολλαπλή Σκλήρυνση, ή θα να είναι ενδείξεις κάποιας άλλης πάθησης. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να ενημερώσετε τον γιατρό σας (κατά προτίμηση, έναν νευρολόγο) για οποιοδήποτε νέο σύμπτωμα.

1. Ίλιγγος

Πολλοί άνθρωποι με Σκλήρυνση κατά Πλάκας βιώνουν ζάλη, μαζί με αίσθηση εξασθένησης και μερική απώλεια της ισορροπίας. Ένα λιγότερο κοινό σύμπτωμα είναι ο ίλιγγος. Όταν έχετε επεισόδιο ιλίγγου, αισθάνεστε σαν να γυρίζει το δωμάτιο γύρω σας. Ο ίλιγγος μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα για τη ναυτία, ή, εάν τα συμπτώματά σας είναι πολύ σοβαρά, με κορτικοστεροειδή φάρμακα.

2. Διαταραχές λόγου

Τα προβλήματα με την ομιλία που σχετίζονται με την Πολλαπλή Σκλήρυνσησυνήθως προκαλούν δυσκολία στην άρθρωση. Οι λέξεις δεν εκφέρονται καθαρά στον λόγο σας. Δεν είναι σαφές πόσο εκτεταμένο γίνεται το εν λόγω πρόβλημα. Σε μια έρευνα που βασίστηκε σε ασθενείς που ανέφεραν συμπτώματα ΣκΠ, το 23% θεώρησε ότι είχαν προβλήματα ομιλίας και φωνής. Η έρευνα που διεξήχθη μέσω του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία έδειξε ότι σε μια ομάδα 77 ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας περίπου το ήμισυ είχε δυσκολίες ομιλίας, συνήθως ήπιες. Αυτή η μελέτη δεν εστίασε σε τυχόν προβλήματα ομιλίας σε άτομα χωρίς ΣκΠ, επομένως δεν είναι δυνατόν να πούμε εάν τα προβλήματά τους οφείλονταν στην ασθένεια, ή ήταν δευτερεύοντα συμπτώματα από άλλη αιτία.

3. Δυσκολία στην κατάποση

Μπορεί να αντιμετωπίσετε δυσκολία στην κατάποση, ή δυσφαγία. Μπορεί κατά την κατάποση υγρών ή τροφών, εκείνα να πάνε στον πνευμονικό σωλήνα και όχι στον οισοφάγο. Άλλοι μπορεί να δυσκολεύονται να μασήσουν, ή να πνιγούν όταν τρώνε. Τα προβλήματα με την κατάποση μπορεί να εμφανιστούν στα αρχικά στάδια της ΣκΠ, ή καθώς αυτή εξελίσσεται.

4. Κνησμός

Στην Σκλήρυνση κατά Πλάκας μπορεί να έχετε την αίσθηση σαν να σας τρυπούν “καρφίτσες” στο δέρμα, ή να νιώθετε καψίματα, “σουβλιές”, ή πόνους πιασίματος. Επιπλέον, μερικοί άνθρωποι αισθάνονται φαγούρα. Όταν έχετε Πολλαπλή Σκλήρυνση, τα νεύρα στο δέρμα σας, ή τα νεύρα που στέλνουν σήματα στο δέρμα σας μπορεί να υποστούν βλάβη. Αυτή η βλάβη μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε φαγούρα ακόμα κι αν δεν βλέπετε κανέναν ερεθισμό. Επειδή η αιτία είναι νευρολογική και όχι σωματική, όπως από τσίμπημα εντόμου, ή από εξάνθημα, οι τοπικές αλοιφές δε θα βοηθήσουν.

Πολλά φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν αυτόν τον τύπο κνησμού, συμπεριλαμβανομένων των αντισπασμωδικών όπως το Tegretol (καρβαμαζεπίνη) και το Neurontin (gabapentin), αντικαταθλιπτικά όπως το Elavil (αμιτριπτυλίνη) και το αντιισταμινικό Atarax (υδροξυζίνη). Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να σας συνταγογραφήσει φάρμακα κατά του κνησμού. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πόσοι άνθρωποι εκδηλώνουν αυτό το σύμπτωμα, αλλά δεν είναι πολύ συνηθισμένο.

5. Προβλήματα ακοής

Η δυσκολία στην ακοή είναι ένα ασυνήθιστο σύμπτωμα στην Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να κυμαίνεται από ένα κουδούνισμα στα αυτιά έως μια ξαφνική απώλεια ακοής. Η απώλεια ακοής μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι της ΣκΠ. Επίσης, επειδή αυτό το σύμπτωμα είναι τόσο σπάνιο, είναι πιο πιθανό να είναι από κάτι άλλο. Συζητήστε με το γιατρό σας αν αντιμετωπίζετε δυσκολία στην ακοή. Η κώφωση είναι σπάνια αποτέλεσμα της ΣκΠ, αλλά δεν είναι και απίθανο.

6. Τρέμουλο

Το τρέμουλο είναι ένα από τα πιο αγχωτικά συμπτώματα στην Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Πρόκειται για τρέμουλο που διαφέρει από εκείνο στη νόσο του Πάρκινσον. Εάν έχετε Πολλαπλή Σκλήρυνση, μπορεί να αντιμετωπίσετε τρόμο χεριών, όταν πιάνετε ένα ποτήρι, ή σηκώνετε ένα πιρούνι, αλλά στο Πάρκινσον το τρέμουλο υπάρχει και σε κατάσταση ηρεμίας. Το τρέμουλο επηρεάζει κυρίως τα χέρια.

Δεν υπάρχουν πολλά που θα σας βοηθήσουν σε αυτή την περίπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να σας συνταγογραφήσει κάποιο φάρμακο που μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε. Ένας τρόπος για να αντιμετωπίσετε το τρέμουλο από την ΣκΠ είναι να δουλέψετε με έναν φυσιοθεραπευτή για ασκήσεις, για να αυξήσετε τη μυϊκή σας δύναμη, τον έλεγχο και την ισορροπία στις κινήσεις σας.

7. Σεξουαλική δυσλειτουργία

Έρευνες δείχνουν ότι πολλοί άνθρωποι με Σκλήρυνση κατά Πλάκας κάνουν σεξ λιγότερο συχνά, λόγω της ασθένειάς τους. Η βλάβη στο σύστημα μετάδοσης σημάτων κατά μήκος των νεύρων του νωτιαίου μυελού διακόπτει τα σήματα του εγκεφάλου προς τα γεννητικά όργανα. Οι άνδρες μπορεί να παρουσιάσουν στυτική δυσλειτουργία, ή καθυστερημένη εκσπερμάτιση. Για τις γυναίκες, τα σεξουαλικά προβλήματα περιλαμβάνουν την κολπική ξηρότητα και την απώλεια της αίσθησης στην ευαίσθητη περιοχή.

8. Πονοκέφαλος

Αν και δεν θεωρείται συνήθως ως σύμπτωμα της ασθένειας αυτής, μερικές μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας είναι πιο πιθανό να έχουν ορισμένα είδη πονοκεφάλου από ό,τι εκείνα χωρίς την ασθένεια. Ερευνητές του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με Σκλήρυνση κατά Πλάκας ενδέχεται να υποφέρουν από πονοκεφάλους “τάσης”, ή από ημικρανίες.

Μπορείτε να βρείτε ανακούφιση με απλά φάρμακα για τον πονοκέφαλο, αλλά μιλήστε με το γιατρό σας πρώτα, για να βρείτε την καλύτερη στρατηγική για την αντιμετώπιση της ΣκΠ σε σχέση με το είδος των πονοκεφάλων που αντιμετωπίζετε



briefingnews

Ελπίδες εξατομικευμένης θεραπείας της πολλαπλής σκλήρυνσης με αναπρογραμματισμένα κύτταρα δέρματος


Αναπρογραμματισμένα κύτταρα δέρματος που εξελίχθηκαν σε εγκεφαλικά βλαστοκύτταρα και εν συνεχεία μεταμοσχεύθηκαν στο κεντρικό νευρικό σύστημα συντέλεσαν σε μείωση της φλεγμονής και αποκατάσταση της βλάβης που προκαλεί η πολλαπλή σκλήρυνση, σύμφωνα με πειραματική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Cell Stem Cell.

Αυτό κάνει τους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ να ελπίζουν ότι θα μπορέσουν κάποια στιγμή να σχεδιάσουν μια εξατομικευμένη θεραπεία για παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος με βάση τα δερματικά κύτταρα του ίδιου του ασθενή.

Στην πολλαπλή σκλήρυνση, ως γνωστόν, το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή επιτίθεται και καταστρέφει την μυελίνη, το προστατευτικό κάλυμμα των νευρικών ινών, προκαλώντας έτσι διαταραχή στην μετάδοση μηνυμάτων στον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εκδήλωση συμπτωμάτων, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν διαταραχές της κίνησης, αστάθεια, σοβαρή κόπωση και διαταραχές της όρασης.

Κεντρικό ρόλο στην πρόκληση αυτής της βλάβης παίζουν τα μικρογλοία, ένας συγκεκριμένος τύπος μακροφάγων (ανοσοκύτταρα), που εντοπίζονται στον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη, ειδικά τις προοδευτικές μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης, εξαπολύοντας επίθεση κατά του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας χρόνια φλεγμονή και τελικά καταστρέφοντας τα νευρικά κύτταρα.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί προσδοκίες για διαχείριση των παθήσεων του ΚΝΣ από θεραπεία με βλαστοκύτταρα, καθώς έχουν την ικανότητα να εξελίσσονται σε σχεδόν κάθε είδος κυττάρου του ανθρώπινου σώματος.

Προηγούμενη μελέτη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ είχε δείξει ότι η μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων που προσπαθούν να εξελιχθούν σε νευρικά κύτταρα μειώνει τη φλεγμονή και βοηθά στην επούλωση του τραυματισμένου ΚΝΣ.

Όμως, η λύση αυτή προϋποθέτει την συλλογή βλαστοκυττάρων από έμβρυα και όχι σε μεγάλες ποσότητες, ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος το σώμα να τα θεωρήσει ξένα και να προσπαθήσει να τα καταστρέψει.

Λύση στα προβλήματα αυτά θεωρούνται τα επαγόμενα νευρικά βλαστικά κύτταρα, δηλαδή κύτταρα που έχουν παραχθεί από ενήλικα δερματικά κύτταρα και έχουν επαναπρογραμματιστεί ώστε να γίνουν νευρικά βλαστοκύτταρα. Και επειδή προέρχονταιθ από τον ίδιο τον ασθενή είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν ανοσοποιητική αντίδραση και να απορριφθούν.

Οι βρετανοί ερευνητές, λοιπόν, απέδειξαν ότι τα επαγόμενα νευρικά βλαστοκύτταρα μπορεί να είναι μια βιώσιμη λύση για την αποκατάσταση μέρους της βλάβης που έχει προκαλέσει η πολλαπλή σκλήρυνση.

Μελετώντας ποντίκια που είναι τροποποιηθεί ώστε να εκδηλώσουν πολλαπλή σκλήρυνση ανακάλυψαν ότι η χρόνια νόσηση συντελεί σε αυξημένα επίπεδα ηλεκτρικού, ενός μεταβολίτη που στέλνει σήματα στα μακροφάγα και τα μικρογλοία, ξεγελώντας τα να προκαλέσουν φλεγμονή, αλλά μόνο στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, και όχι στο περιφερικό αίμα.

Η μεταμόσχευση νευρικών βλαστοκυττάρων και επαγόμενων νευρικών βλαστοκυττάρων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό μείωσε την ποσότητα του ηλεκτρικού, αναπρογραμματίζοντας τα μακροφάγα και τα μικρογλοία, μετατρέποντας δηλαδή τα «κακά» ανοσοκύτταρα σε «καλά». Αυτό οδήγησε σε μείωση της φλεγμονής και της επακόλουθης δευτροπαθούς βλάβης στο εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη.

«Το ζωικό μας μοντέλο δείχνει ότι η χρήση αναπρογραμματισμένων κυττάρων από τον ίδιο τον ασθενή ανοίγει τον δρόμο για μια εξατομικευμένη θεραπεία των παθήσεων με χρόνια φλεγμονή, περιλαμβανομένων των προοδευτικών μορφών της πολλαπλής σκλήρυνσης», εξηγεί ο Δρ Στέφανο Πλουτσινο, κύριος συγγραφέας της μελέτης.

Και συμπληρώνει ότι «τα πολλά υποσχόμενα αυτά κύτταρα μπορεί να συλλεχθούν γρηγορότερα από τα νευρικά βλαστοκύτταρα και δεν ενέχουν τον κίνδυνο των ανεπιθύμητων ανοσολογικών αντιδράσεων».

Μαίρη Μπιμπή


health.in.gr

Οι σχέσεις δεν έχουν οδηγίες χρήσης !


Προφανώς οι σχέσεις δεν έχουν, ούτε θα μπορούσαν να έχουν, ένα manual εγχειρίδιο το οποίο θα μας καθοδηγούσε στην σωστή διαχείριση τους. Είναι κατά συνέπεια αναπόφευκτο οι σχέσεις μας συχνά να έχουν προβλήματα, μερικές φορές ανυπέρβλητα.

Ωστόσο η εμπειρία, η κοινή λογική και πάνω απ’όλα η “χαμηλή περιεκτικότητα” σε εγωισμό είναι το πιθανότερο καλοί οδηγοί στο να αποφύγουμε ορισμένες σίγουρες κακοτοπιές!

Με γνώμονα τους 3 παραπάνω άξονες προτείνονται οι εξής βασικές κατευθύνσεις:

1. Δεν μπορεί να φταίνε πάντα/μόνο οι άλλοι... Αυτό δεν είναι σχέση! Η σχέση προϋποθέτει δύο μέρη, αλληλένδετα. Άρα κάπου εκεί βρισκόμαστε και εμείς... Χρειάζεται ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη του, το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί και όχι να το φορτώνει στον/ην άλλον/η, όσο κι αν αυτό μας βολεύει...

2. Δεν μπορεί να περιμένουμε απ΄τον/την άλλον/η να κάνουν αυτοί το πρώτο βήμα-ούτε μπορούμε πάντα να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς! Μαζί ''τα κάνουμε'', μαζί πρέπει και να τα “μαζέψουμε”... («it makes two to tango!»). Η ανάληψη της πρωτοβουλίας σε μια κρίσιμη στιγμή της σχέσης είναι πολύ σημαντική και υπό μια έννοια τιμά αυτόν που την παίρνει, όμως και πάλι θα πούμε ότι δεν μπορεί αυτός/η που παίρνει την πρωτοβουλία να είναι πάντα ο/η ίδιος/α, γιατί προφανώς αυτό κάποια στιγμή κουράζει...

3. Αφήστε έξω από το πρόβλημα τους γονείς σας!.. Όσο πιο μακριά τόσο καλύτερα - όσο περισσότερο ανακατεύονται τόσο το χειρότερο! Διαφορετικά οι δύο γίνονται έξι, με κίνδυνο οι έξι να γίνουν δώδεκα μετά γινόμαστε από δύο χωριά χωριάτες! Ίσως μία συμβουλή ενός φίλου να μπορεί να βοηθήσει, όμως θα λέγαμε καλύτερα όχι ενός γονέα: Οι γονείς σπάνια μπορούν να μείνουν ουδέτεροι σε τέτοια θέματα και ακόμα σπανιότερα αντέχουν αυτό που τους λέμε... και έτσι (ίσως και) άθελα τους αντί να βοηθήσουν ρίχνουν λάδι στη φωτιά!

4. Αφήστε λίγο το "σίδερο να κρυώσει...". Οι πρώτες ώρες (κάποιες φορές και οι πρώτες μέρες) δεν είναι καλοί σύμβουλοι στις αντιδράσεις μας... Πάρτε λίγο χρόνο, «πάρτε μία ανάσα», συλλογισθείτε, αναλογισθείτε, συμβουλευθείτε... και ύστερα μιλήστε: ήρεμα, όσο γίνεται, αν θέλετε να τα βρείτε. Αλλιώς με τις άμεσες, συχνά σπασμωδικές αντιδράσεις, το μόνο εύκολο είναι να τσακωθείτε βαθαίνοντας την κρίση ακόμα περισσότερο.

Ομολογουμένως, "τι δύσκολες" που είναι οι σχέσεις... Δύσκολες και υπέροχες!

Και τι αδικία... Πόσο δύσκολα χτίζονται και πόσο εύκολα γκρεμίζονται!

Για αυτό προσοχή στα θεμέλια..

Γιάννης Ξηνταράς



πηγή: THE CLOWN

Διϋπουργική για κλινικές μελέτες & φαρμακευτική κάνναβη


Την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου ξεκινά στη Βουλή στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων αλλά όχι με την μορφή του κατεπείγοντος, η συζήτηση για το νομοσχέδιο που αφορά στη φαρμακευτική κάνναβη.

Πρόκειται για το νομοσχέδιο «Διατάξεις για την Παραγωγή Τελικών Προϊόντων Φαρμακευτικής Κάνναβης»- το οποίο είχε παρουσιαστεί στις 7 Φεβρουαρίου από τρία υπουργεία- και το οποίο ρυθμίζει το πεδίο παραγωγής, ελέγχου και διάθεσης των σκευασμάτων που περιέχουν φαρμακευτική κάνναβη με σκοπό να προωθηθούν παραγωγικές επενδύσεις στον τομέα αυτό και να προκύψουν αναπτυξιακά οφέλη στην οικονομία και το κράτος.

Να σημειωθεί ότι στη Βουλή θα κληθούν να μιλήσουν όλοι οι φορείς που εμπλέκονται με το ζήτημα.

Το project της φαρμακευτικής κάνναβης στην Ελλάδα είναι μεγάλο, τόσο από οικονομικής, εργασιακής και επιχειρηματικής πλευράς, όσο και από φαρμακευτικής και υγειονομικής, όπως τόνισαν στη συνέντευξη τύπου οι τρεις υπουργοί, Υγείας, Οικονομίας και Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης. Γι αυτό, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί προσεκτικά και με ολιστικό τρόπο, όπως σημείωσε ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, προσθέτοντας ακόμη, πως «Οι γιατροί καλούνται για πρώτη φορά να συνταγογράψουν ιδιότυπα σκευάσματα, με όρους δημόσιας υγείας. Η τελική διάθεση των προϊόντων θα γίνει με τον τρόπο του κρατικού μονοπωλίου (πίνακας Β΄) ενώ υπάρχει η ιδέα της δίγραμμης συνταγής αλλά και της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης μέσω ΗΔΙΚΑ σε δεύτερο χρόνο». Ο υπουργός Υγείας διευκρίνησε ακόμη, ότι μπορεί να δημιουργηθεί και Μητρώο Ασθενών.

Οι υπουργοί στη διάρκεια της συνέντευξης τύπου, είχαν αναφερθεί στην ανάγκη να αντιμετωπιστεί το ζήτημα ώριμα και στο πλαίσιο της πράσινης ανάπτυξης, ενώ ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε στην ανάγκη να δούμε το ζήτημα όχι με φοβικά και συντηρητικά αισθήματα, εκτιμώντας ότι και οι φορείς θα συνεισφέρουν θετικά, όπως είπε.

Δύο τροπολογίες & Διϋπουργική για τις Κλινικές Μελέτες

Εν τω μεταξύ στο νομοσχέδιο για τη φαρμακευτική κάνναβη, περιλαμβάνονται και δύο τροπολογίες, οι οποίες απασχολούν σφόδρα την κυβέρνηση. Πρόκειται για την τροπολογία που αφορά στην κατάργηση των έντυπων συνταγών και στο πέρασμα των άυλων συνταγών και μία δεύτερη, που αφορά το ευρύτερο πλαίσιο των κλινικών μελετών.

Μάλιστα για το θέμα των κλινικών μελετών θα πραγματοποιηθεί Διϋπουργική Επιτροπή υπό τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου.

Ασφαλείς πληροφορίες από το υπουργείο Υγείας αναφέρουν ότι η κυβέρνηση δίνει μεγάλη έμφαση στο θέμα των κλινικών μελετών καθώς έχει αποδειχθεί ξεκάθαρα, ότι μπορούν να τονώσουν την οικονομία αλλά και την υγεία και να εισέλθουν σημαντικά ποσά στη χώρα. Άλλωστε είναι κάτι για το οποίο φωνάζουν εδώ και χρόνια, οι εκπρόσωποι των φαρμακευτικών επιχειρήσεων.

Να σημειώσουμε, όπως έχουν τονίσει πολλές φορές οι επικεφαλής των εταιρειών, οι κλινικές μελέτες μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερρς από 20.000 θέσεις εργασίας, ενώ η ετήσια θετική επίπτωση με βάση τους σχετικούς δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, θα ήταν αύξηση στο ΑΕΠ πάνω από 1 δισ. € και αύξηση στα κρατικά έσοδα πάνω από 230 εκατ. €.

Όπως τονίστηκε στο τελευταίο 6th Clinical Research Conference, τον περασμένο Δεκμέμβριο, κατά μέσο όρο υλοποιούνται 134 νέες κλινικές μελέτες το χρόνο (2000-2017) στη χώρα μας, εντούτοις, την τελευταία 3ετία καταγράφεται μια φθίνουσα τάση.

Όπως είχε τονίσει από το βήμα του Συνεδρίου ο Sr. Δ/ντής Κλινικών Ερευνών & Εγκρίσεων της ΦΑΡΜΑΣΕΡΒ-LILLY ΑΕΒΕ, Γιάννης Χονδρέλης «Φέτος έως τέλη Νοεμβρίου είμαστε στις 144 μελέτες που είναι λιγότερες από το 2015. Είμαστε ήδη χαμηλά, άρα κάτι πρέπει να αλλάξει στον τομέα των κλινικών μελετών». Συγκεκριμένα, το 2015 διεξήχθησαν 204 νέες κλινικές μελέτες, το 2016 164, ενώ φέτος μόλις 144.

«Με δεδομένη την αλματώδη αύξηση του αριθμού κλινικών δοκιμών διεθνώς, την επικέντρωση των επενδύσεων στο πεδίο της ιατροφαρμακευτικής έρευνας και ακριβώς τη στιγμή που η διεθνής φαρμακοβιομηχανία επενδύει στην Ευρώπη περισσότερα των 30 δισ. € σε έρευνα και ανάπτυξη, η χώρα μας δεν επωφελείται από τα πλεονεκτήματα που διαθέτει και δε λαμβάνει το μερίδιο που της αναλογεί στην επένδυση» είχε σημειώσει ο κ. Χονδρέλης, τονίζοντας την επιτακτικότητα της άμεσης υλοποίησης μεταρρυθμίσεων εκ μέρους της Πολιτείας: «άρση της γραφειοκρατίας, δραστική μείωση των καθυστερήσεων σε επίπεδο Νοσοκομείων και Φορέων οικονομικής διαχείρισης, δημιουργία φορολογικών και επενδυτικών κινήτρων».

Σήμερα, οι εταιρίες-μέλη του ΣΦΕΕ διεξάγουν κλινικές δοκιμές σε 51 Νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα: 44 δημόσια και 7 ιδιωτικά νοσοκομεία. Με βάση την προαναφερόμενη ανάλυση, τα 10 πλέον ανταγωνιστικά Νοσοκομεία για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών στην Ελλάδα είναι: Ογκολογικό Κηφισιάς, Πανεπιστημιακό Λάρισας, Νοσοκομείο Σωτηρία, Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακό Ηρακλείου, Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών, Γενικό Κρατικό Αθηνών, Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων, Πανεπιστημιακό Πατρών, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα.

Νατάσσα Ν. Σπαγαδώρου


πηγή: onmed

Σλαβο-Mακεδονικός χαλβάς του bakkal


Έχω βρει ένα καινούριο κόλπο για να μην πεινάω. Κάθομαι ακίνητος και κοιτάω τον αφαλό μου μέχρι που να δω φωτάκια. Τι ασκητές και γιόγκι μου λένε, εγώ έχω φτάσει σ’ άλλα επίπεδα.

Έτσι καθόμουν τις προάλλες, όταν άκουσα θόρυβο από σακούλες. Με την άκρη του ματιού είδα την Αγλαΐα να ετοιμάζεται για έξω.

«Πάω να πάρω κάτι να κάνουμε κούλουμα, αρχίζει η νηστεία», είπε η Αγλαΐα.
«Η νηστεία είναι για τους χορτάτους, Αγλαΐα. Οι νηστικοί δεν νηστεύουν», της είπα.
«Ο θεός δεν ξεχωρίζει πλούσιους από φτωχούς.»
«Ναι, το ‘χω καταλάβει καλά αυτό. Κι αν τον πετύχω κάποτες θα του πω δυο λογάκια.»
«Ντροπή σου», είπε η Αγλαΐα κι έφυγε.

Συνέχισα τον διαλογισμό μου, κοιμήθηκα και λιγάκι, ξεχάστηκα. Ώσπου ακούω τη γυναίκα να γυρνάει με γεμάτες σακούλες. Έχω μάθει να τις ξεχωρίζω, άδειες-γεμάτες, και με κλειστά μάτια.

Και βγάζει από μέσα μια λαγάνα, κρεμμύδια φρέσκα κι ένα κομμάτι χαλβά ίσαμε την κεφάλα μου. Πετάγομαι πάνω, ελατήριο.

«Πού τα βρήκες τόσα λεφτά, ρε Αγλαΐα;» της λέω.
«Μού δωσε κάτι λίγα η γιαγιά μου.»
«Καλά να ‘ναι η γυναίκα, χίλια χρόνια να ζήσει να τη θάψουμε. Αλλά τόσος χαλβάς, μια περιουσία θα ‘κανε.»
«Τον είχε ο μπακάλης μισοτιμής.»
«Για πέταμα ήταν;»
«Όχι, είναι απ’ τη Μακεδονία.»
«Απ’ τη Θεσσαλονίκη;»
«Όχι, πιο πάνω.»
«Απ’ το Κιλκίς;»
«Πιο πάνω, πιο πάνω.»
«Τι πιο πάνω, ρε γυναίκα; Απ’ τη Σουηδία είναι ο χαλβάς;»
«Όχι, απ’ την Οχρίδα.»

Τι την ήθελα τη γεωγραφία και τα πιο πάνω-πιο πάνω; Όσο εγώ μιλούσα τα Κολλητήρια πήραν χαμπάρι πως είχαμε φαΐ κι ορμήσανε σαν σκυλιά λυσσασμένα. Έπεσα κι εγώ στη μάχη, κλώτσησα το ένα, έσπρωξα το άλλο, με το ζόρι κατάφερα να πάρω ένα κομμάτι χαλβά.

Το ‘κρυψα στο σώβρακο και βγήκα απ’ την παράγκα για να το φάω, γιατί αυτά τα κωλόπαιδα δεν έχουν ιερό κι όσιο. Κι εμένα θα με τρώγανε αν πλενόμουν.

~~

Έκατσα σε μια άκρη κι έκανα τον σταυρό μου. Θεός δεν ξέρω αν υπάρχει ή όχι, αλλά για καλό και για κακό σταυροκοπιέμαι. Ποτέ δεν ξέρεις.

Τσιμπάω ένα ψίχουλο, κόντεψα να τυφλωθώ απ’ τη γλύκα. Όταν δεν τρως σου φαίνονται όλα πιο νόστιμα.

Αλλά πριν προλάβω να φάω αρχίζουν τα κλαρίνα και τα κλαπατσίμπανα, και νάτος ο καράβλαχος ο μπάρμπας μου, κουβαλώντας τη γαλανόλευκη.

«Πού πάς, μπαρμπούλη, με τη σημαία επ’ ώμου;»
«Στο συλλαλατήριο, ωρέ ζουλάπι. Άιντε ‘κολούθα.»
«Περίμενε, μπάρμπα, να φάω τον χαλβά μου τον μακεδονικό να πάρω δυνάμεις, περίμενε.»
«Πού τον βούτηξες τον χαλβά, βρε μισοριξιά;» λέει ο μπάρμπας.
«Με προσβάλλεις, μπάρμπα. Τον αγόρασε η γυναίκα. Χαλβάς απ’ Οχρίδα, πρώτο πράμα.»
«Βρε να χαθείς. Απ’ τα Σκόπια είναι; Και τον λες μακεδονικό; Δεν ντρέπεσαι;»
«Την τελευταία φορά που ντράπηκα έμεινα νηστικός. Μαθαίνω απ’ τα λάθη μου.»

Και μ’ αρχίζει το κήρυγμα ο μπαρμπα-Γιώργος, για τη Μακεδονία που είναι ελληνική και τον χαλβά που είναι Μακεδονίας και τον μεγαλέξανδρο κι άλλα τέτοια και δεν μ’ αφήνει να φάω. Κάθε φορά που πάω να τον βάλω στο στόμα, μου ρίχνει καρπαζιά.

«Άσε με, ρε μπάρμπα να φάω, και δεν με νοιάζει κι αν είναι χαλβάς Αραβίας. Πεινάω.»
«Φάγε, αλλά να γρικάς τι λες.»
«Δηλαδή πώς το λέμε έχει σημασία, όχι τι κάνουμε. Εντάξει, θα φάω σλαβομακεδονίτικο χαλβά. Σου κάνει;»
«Όχι! Ο χαλβάς μακεδονίας είναι ελληνικός, ωρέ κουράδι.»

«Κάτσε, ρε μπάρμπα. Κι όταν πήγαινες εσύ στα καζίνα εκεί πάνω;»
«Άλλο αυτό.»
«Κι όταν πήγαινες να σου βγάλουν τα δόντια εκεί πάνω;»
«Άλλο αυτό.»
«Κι όταν πήγαινες να πάρεις φτηνό σανό για το μουλάρι;»
«Άλλο αυτό.»
«Όλα άλλα είναι. Κι ο χαλβάς άλλο είναι. Άσε με κι εμένα να φάω και τον λέω όπως θες.»

Τι τα ‘θελα και του ‘φερα αντίρρηση; Μ’ άρχισε στις κατραπακιές για να αποκτήσω πατριωτική συνείδηση. Όταν βαρέθηκε να δέρνει έφυγε.

~~

Ευτυχώς το ξύλο το ‘χω συνηθίσει. Χίλια χρόνια με δέρνουν, απ’ όλες τις πλευρές, μυαλό δεν έβαλα, νηστικός έμεινα.

Φτιάχνω λίγο την γραβάτα που μου την τσαλάκωσε, κάνω πάλι τον σταυρό μου για να φάω, αλλά…

Να που βρίσκεται μπροστά μου ο ξεπεσμένος αριστοκράτης, ο πολιτικάντης ο Νιόνιος. Μ’ αρχίζει τα ψυχής της ψυχής μου και τις χειραφτίες και τα καρδούλα μου και τα συκωτάκια μου. Ήταν κι αυτός με μια πλαστική σημαία. Τραβούσε στο συλλαλητήριο.

«Κάτσε, ρε Νιόνιο», του λέω. «Εσύ μέχρι χθες έλεγες ότι όσοι πάνε στις διαδηλώσεις είναι άπλυτοι, είναι τεμπέληδες, είναι χαραμοφάηδες, είναι…»
«Άλλο αυτό», μου λέει ο λιμοκοντόρος.
«Πάλι άλλο αυτό;»
«Ναίσκε, τζιέρι μου. Τώρα το κάνουμε για την πατρίδα.»
«Α, τώρα σ’ έπιασε πόνος για την πατρίδα.»
«Πάντα είχα πόνο, Καραγκιόζο διρούθουνε. Δεν είμαι εθνομηδενιστής σαν του λόγου σου.»
«Ε, κάτσε να σου δώσω λίγο κι απ’ τον δικό μου πόνο, τον μηδενιστικό.»

Τον άρχισα στις σφαλιάρες κι έφυγε τρέχοντας. Τζάμπα πατριώτης. Ούτε λιγάκι να υποφέρει για την πατρίδα δεν άντεχε.

~~

Κάθομαι πάλι. Κάνω πάλι τον σταυρό μου. Κι ο θεός θα με βαρέθηκε. Αλλά πριν αρχίσω να τρώω εμφανίζεται ο μαλαγάνας ο Χατζατζάρης. Και πάρτον να ξελαρυγγιάζεται για τον Σουλτάνο-τον-πολυχρονεμένο. Πού να φάω;

«Τι φωνάζεις, ρε Αρτέμη Μάτσα;» του λέω.
«Το διάγγελμα του Σουλτάνου μας ντελαλώ, Καραγκιόζη μου», λέει με την παπαδίστικη φωνή του.
«Και δεν μπορείς να λαλάς πιο σιγά; Να μας αφήσεις να φάμε; Τι θέλει πάλι ο πολυβολεμένος σου ο Σουλτάνος;»
«Ο αγαπημένος μας ο Σουλτάνος, ο πολυχρονεμένος, ο αξιοσέβαστος, ο αναντικατάστατος, που χαλί να γίνω να με πατήσει, που χρόνια να μου κόβει ο θεός και να του δίνει μέρες, που…»
«Καλά, κοψτ’ το γλύψιμο, δεν σ’ ακούει. Τι λαλάει;»
«Όποιος πάει στο συλλαλητήριο είναι φασίστας, είναι πατριδοκάπηλος, είναι προδότης του…»
«Για κάτσε, ρε Χατζατζάρη. Τόσο καιρό, πριν να γίνει σουλτάνος στη θέση του σουλτάνου, μας τραβούσε στις διαδηλώσεις και στις απεργίες.»
«Άλλο αυτό, Καραγκιόζη.»
«Πάλι άλλο αυτό; Πολύ μ’ έχετε μπερδέψει σήμερα. Όλα άλλο-αυτό είναι, μόνο τον χαλβά μου δεν μ’ αφήνετε να φάω.»

Έκανε ο Χατζατζάρης μια γκριμάτσα, έφτιαξε τα καινούρια του ρουχαλάκια κι έκανε να φύγει. Κάπου εκεί όμως στάθηκε να μου μιλήσει, δεν άντεξε.

«Και τι σε νοιάζει εσένα, Καραγκιόζη; Εσύ πάντα αμοραλιστής ήσουν.»

Ε, δεν άντεξα. Άφησα τον χαλβά και τον πήρα στο κυνήγι. Να με λέει εμένα ληστή ο γλυψιματίας, που όπου φέγγει στήνει τον κώλο του.

Φτάνει πια!

Βαρέθηκα να λέω στην Αγλαΐα «μη κλαις, θα μας δώσει βερεσέ ο μπακάλης». Δεν μας δίνει ούτε σαρδέλα.

Βαρέθηκα να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ -και χαμπάρι να μη παίρνουν.

Βαρέθηκα ν’ ακούω τους κλεφταράδες να μου κάνουν κίριγμα ορθογραφίας.

Βαρέθηκα να μου λένε τι πρέπει να κάνω για να σώσω τους σωσμένους.

Βαρέθηκα να μου λένε ποιος είμαι και τι είμαι. Πού με ξέρουν και με μολογάνε;

Γεννήθηκα στην Ινδία κι ήμουν φτωχός. Πέρασα απ’ τη Μέση Ανατολή στην Τουρκία, κι ήμουν πεινασμένος. Ήρθα στην Ελλάδα ξυπόλητος.

Βαρέθηκα να πεινάω. Αυτός είμαι.

Αλλά δεν το βάζω κάτω. Ούτε προσκυνάω. Οι μεγαλέξανδροι κι οι σουλτάνοι θα φύγουν. Εγώ θα μείνω.

Πώς με λένε; Κοιτάξτε γύρω σας, είμαστε παντού. Κι όταν ξυπνήσουμε μονομιάς…




πηγή: Γελωτοποιός

Σκλήρηνση κατά Πλάκας και κόπωση


Η ΚΟΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει μια ποικίλη συμπτωματολογία με διαφορετικής εντάσεως ευρήματα, που εναλλάσσονται κατά καιρούς και πολλές φορές υπερκαλύπτονται από την καθημερινότητα.
Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την κόπωση.

Η κόπωση με σιγουριά είναι το συνηθέστερο και πρώτο σύμπτωμα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, το οποίο κατά κανόνα δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, γιατί, όπως είναι φυσικό, ο κάθε κουρασμένος, ακόμα και πολύ κουρασμένος, δεν πηγαίνει αμέσως στον γιατρό.

Αυτό θα συμβεί ύστερα από πολύ καιρό, και ιδιαίτερα για την σκλήρυνση κατά πλάκας, αφού εμφανιστούν ήδη και άλλα συμπτώματα, τα οποία θα έχουν πιέσει τον ασθενή να πάει στον γιατρό.
Έτσι, λοιπόν, ακόμη και η έντονη κόπωση σαν αποκλειστικό φαινόμενο της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι δυσδιάγνωστη, παρόλα αυτά πρέπει να λαμβάνεται πάντα σωστά υπόψη.

Η περίπτωση, όμως, που δεν πρέπει να υποτιμάται καθόλου, είναι αυτή που υπάρχει η υπόνοια της διάγνωσης, όπου με μεγάλη πιθανότητα στην εμφανιζόμενη κόπωση έχουμε το πρώτο έντονο σύμπτωμα.

Γενικά, οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας όταν έχουν το αίσθημα της κόπωσης και τη γενικευμένης αδυναμίας, είναι προοίμιο μιας ώσης ή χειροτέρευσης της κατάστασης τους.
Στις γυναίκες εμφανίζεται πιο τακτικά τις ημέρες της περιόδου, λόγω της εμμήνους ρύσης και σε όλους τους ασθενείς σε περιπτώσεις που υπάρχουν μεγάλα κρυώματα, μεγάλη καταβολή έργου, ή έντονο στρες.

Dr D. Kountouris