ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Τριαντάφυλλος Ντόσκας, νευρολόγος: ''θα πρέπει να δημιουργηθούν ειδικά κέντρα πολλαπλής σκλήρυνσης''


Παρά το γεγονός ότι η Πολλαπλή Σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά Πλάκας) είναι μία ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η πρόοδος που έχει σημειωθεί –ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία– στη φαρμακευτική αντιμετώπιση της νόσου έχει φέρει μια πραγματική επανάσταση στην εξασφάλιση ικανοποιητικής ποιότητας ζωής και μιας σχετικής κανονικότητας στους πάσχοντες.

Απευθύναμε ερωτήματα σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου στον νευρολόγο Τριαντάφυλλο Ντόσκα, Δ/ντή Νευρολογικής Κλινικής Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών (ΝΝΑ).

Συνέντευξη στη Γιάννα Σουλάκη (αφιέρωμα Limberal)

Γιατρέ, υπήρξε έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον για την Πολλαπλή Σκλήρυνση την τελευταία δεκαετία, η οποία φαίνεται ότι έχει αποφέρει καρπούς. Υπάρχει, λοιπόν, μία έξαρση νέων θεραπειών, που έχει δημιουργήσει μεγάλη αισιοδοξία για την αντιμετώπιση της νόσου στους ασθενείς. Επιβεβαιώνεται στην πράξη αυτή η αισιοδοξία; Έχει αλλάξει πράγματι το τοπίο στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της Πολλαπλής Σκλήρυνσης;

Όπως πολύ σωστά είπατε, υπάρχει έξαρση νέων θεραπειών στην αντιμετώπιση της πολλαπλής σκλήρυνσης, η οποία έχει επιφέρει κλίμα αισιοδοξίας μεταξύ των ασθενών, αλλά και των θεραπόντων ιατρών. Και η αισιοδοξία, καθώς και η θετική στάση των ασθενών είναι καλοί σύμβουλοι για την εξέλιξη της νόσου.

Από τότε που εισήχθησαν οι νοσοτροποποιητικές θεραπείες (DMTs) στη φαρέτρα μας για την αντιμετώπιση της νόσου και στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες αποτελεσματικότερες θεραπείες, όλο και λιγότερους ασθενείς βλέπουμε με βαρύτερη κλινική και λειτουργική εικόνα, που παλαιότερα, λόγω της έλλειψης εξειδικευμένων θεραπειών, απαντούσαμε.

Συνεπώς, πράγματι επιβεβαιώνεται στην πράξη αυτή η αισιοδοξία που καλλιέργησε η έξαρση των νέων θεραπειών και το γεμάτο οπλοστάσιο που πλέον διαθέτουμε για τον έλεγχο της νόσου.

Ποιοι πρέπει να είναι οι θεραπευτικοί στόχοι στην Πολλαπλή Σκλήρυνση και τι προσφέρουν σήμερα στον ασθενή οι διαθέσιμες θεραπείες;

Πρώτα θα πρέπει να θέσουμε βέβαια διάγνωση της νόσου. Μόλις αυτό επιβεβαιωθεί, θα πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα θεραπεία.

Η παρουσία πολλών και διαφορετικών θεραπευτικών επιλογών έχουν ανεβάσει πολύ υψηλά τον πήχη του θεραπευτικού μας στόχου. Σε αυτό που πλέον αποσκοπούμε είναι η απουσία οποιασδήποτε ενεργότητας της νόσου και στις 4 παραμέτρους που την διαμορφώνουν, δηλαδή το NEDA 4 (No Evidence of Disease Activity).

Δηλαδή η θεραπεία που επιλέγουμε θα πρέπει να αντιμετωπίζει όλες τις παραμέτρους ενεργότητος της νόσου, δηλαδή τις κλινικές υποτροπές, τις εστίες που απεικονίζονται στη μαγνητική, την αναπηρία και την εγκεφαλική ατροφία, η οποία είναι συνδεδεμένη με την εξέλιξη της αναπηρίας και συσχετίζεται με τη διεργασία της νευροεκφύλισης.

Όταν το άτομο με Π.Σ. είναι υπό αγωγή και υπάρχουν ενδείξεις ενεργότητος της νόσου –είτε κλινικές, είτε απεικονιστικές–, τότε θα πρέπει ο θεράπων ιατρός να σκεφτεί την κλιμάκωση της αγωγής με θεραπείες πιο αποτελεσματικές, εκμεταλλευόμενος το θεραπευτικό παράθυρο μέσα στο οποίο πρέπει να δράσει. Και χρειάζεται να δράσουμε νωρίς και πριν η συσσωρευμένη αναπηρία οδηγήσει σε μειωμένη κινητικότητα του ατόμου.

Βάσει αυτή της στρατηγικής γίνεται και η κατάταξη των θεραπειών σε θεραπείες έναρξης (1ης γραμμής) και σε θεραπείες κλιμάκωσης (2ης ή και 3ης γραμμής).

Ως θεραπείες έναρξης έχουμε τις ιντερφερόνες, καθώς και την οξική γλατιραμέρη που χορηγούνται ενέσιμα. Πρόκειται για τις πρώτες θεραπείες που είχαμε διαθέσιμες και αποτέλεσαν σταθμό για την αντιμετώπιση της νόσου. Προσφάτως έχουμε διαθέσιμες και από του στόματος θεραπείες 1ης γραμμής, όπως τον φουμαρικό διμεθυλεστέρα και την τεριφλουνομίδη.

Ενώ σαν θεραπείες κλιμάκωσης, οι οποίες χαρακτηρίζονται από υψηλότερη αποτελεσματικότητα, έχουμε τη φινγκολιμόδη, που είναι το μοναδικό από του στόματος σε αυτήν την κατηγορία, και τα μονοκλωνικά αντισώματα: ναταλιζουμάμπη και αλεμτουζουμάμπη, που χορηγούνται ενδοφλεβίως. Αναμένονται και στη χώρα μας σύντομα και άλλα δύο μονοκλωνικά, η δακλιζουμάμπη και η οκρελιζουμάμπη.

Υπάρχει συντηρητικό και επιθετικό είδος θεραπείας; Και με ποια κριτήρια επιλέγετε το είδος της θεραπείας που χορηγείται στον κάθε ασθενή;

Υπάρχει σαφής ορισμός από τη διεθνή νευρολογική κοινότητα για τη μορφή αλλά και τη σοβαρότητα της νόσου. Εάν η νόσος χαρακτηριστεί ως ταχέως εξελισσόμενη, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να δράσει άμεσα επιθετικά ξεκινώντας με αποτελεσματικότερη αγωγή. Συνεπώς, η νόσος και ειδικά στα πρώτα της χρόνια θα μας καθορίσει και το είδος της θεραπείας. Επιπλέον η παρουσία ενεργότητος σε ασθενείς υπό αγωγή θα μας οδηγήσει σε αλλαγή προς αποτελεσματικότερη θεραπεία.

Άλλοι παράγοντες που πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν μας είναι η ηλικία του ασθενούς, η επιθυμία για τεκνοποίηση, το επάγγελμα του/της, η δυνατότητα για συμμόρφωση, άλλα συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας και συγχορηγούμενα φάρμακα.

Γνωρίζουμε ότι οι θεραπείες είναι σημαντικό να έχουν μακροχρόνια δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Ποια είναι η σημασία αυτών των δύο παραμέτρων για ένα χρόνιο νόσημα, όπως είναι η Πολλαπλή Σκλήρυνση;

Σε ένα νόσημα που διέπεται από μακροχρόνια επιδείνωση είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσφέρουμε μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου. Δηλαδή αποφυγή της εξέλιξης της αναπηρίας και διατήρηση της λειτουργικότητος του ασθενούς. Αυτό θα πρέπει να μας προσφέρουν οι θεραπείες και μέσα από μακροχρόνια δεδομένα να το επιβεβαιώνουν. Όμως και η δική μας προσωπική εμπειρία έρχεται να συμβάλλει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Επιπλέον μια θεραπεία δεν αρκεί μόνο να είναι αποτελεσματική. Χρειάζεται να είναι και ασφαλής και μάλιστα με μακροχρόνιο τεκμηριωμένο προφίλ.

Οι θεραπείες για την Πολλαπλή Σκλήρυνση γνωρίζουμε ότι πρέπει να δρουν εντός και εκτός Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ). Ποια προβλήματα αντιμετωπίζονται σε κάθε μία από τις δύο αυτές περιπτώσεις;

Σήμερα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε ακόμα περισσότερο την παθολογία της νόσου απ’ ό,τι στο παρελθόν. Και αυτό που πλέον γνωρίζουμε είναι ότι η νόσος χαρακτηρίζεται από φλεγμονή και νευροεκφύλιση. Η φλεγμονώδης και η νευροεκφυλιστική διαδικασία είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους και ξεκινούν από τα πρώιμα στάδια της νόσου.

Οι περισσότερες θεραπείες που έχουμε στη διάθεσή μας αντιμετωπίζουν κυρίως τη φλεγμονή, συνεπώς υπάρχει ανάγκη στην Π.Σ για θεραπείες που στοχεύουν όχι μόνο στη φλεγμονή, αλλά και στη νευροεκφύλιση. Και μάλιστα να έχουν τη δυνατότητα να διεισδύουν εντός του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) και να αντιμετωπίζουν απευθείας την αιτιοπαθογένεια της νόσου.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η φαρμακευτική δράση και παρέμβαση εντός του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος είναι πολύ σημαντική στην Πολλαπλή Σκλήρυνση. Ποια προβλήματα προλαμβάνει; Μπορεί ακόμα και να θεραπεύσει;

Όπως είδαμε πέραν της φλεγμονής, έχουμε από τα αρχικά στάδια της νόσου και τη διαδικασία της νευροεκφύλισης. Συνέπεια αυτής της παθογένειας είναι η εγκεφαλική ατροφία, αλλά και η επιδείνωση της αναπηρίας. Κλινικά η εγκεφαλική ατροφία έχει συνδεθεί και με γνωσιακές διαταραχές, αλλά και με την επιδείνωση της νόσου.

Συνεπώς, θεραπείες που μπορούν να διεισδύσουν εντός του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (Κ.Ν.Σ) μπορούν δυνητικά να ελέγξουν τη διαδικασία της νευροεκφύλισης και τις συνέπιες της, δηλαδή την ατροφία και την εξέλιξη της αναπηρίας, γεγονός πολύ σημαντικό.

Αυτή η δυνητική δράση θα πρέπει να τεκμηριώνεται από μακροχρόνια κλινικά δεδομένα πάνω στην εγκεφαλική ατροφία και στην αναπηρία.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη θεραπευτική δράση στους S1P υποδοχείς. Τι είναι οι S1P υποδοχείς και γιατί είναι σημαντική η ρύθμιση τους στον βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο έλεγχο της νόσου;

Πρόκειται για υποδοχείς της σφιγγοσίνης που απαντώνται σε πολλά μέρη του οργανισμού, τόσο στην περιφέρεια, όσο και στα κύτταρα του εγκεφάλου.

Στην περιφέρεια βρίσκουμε τέτοιους υποδοχείς κυρίως στα λεμφοκύτταρα που εμπλέκονται στη διαδικασία της φλεγμονής και της προσβολής της μυελίνης. Στο ΚΝΣ, η σηματοδότηση μέσω των υποδοχέων S1P εμπλέκεται σε πολλές λειτουργίες σχετικές με τη παθολογία της Π.Σ.

Συνεπώς, η ρύθμιση αυτών των υποδοχέων τόσο στο ανοσοποιητικό, όσο και στο ΚΝΣ μπορεί να προσφέρει αιτιολογημένο έλεγχο της νόσου.

Η καθυστέρηση της εξέλιξης της αναπηρίας και της μετάβασης σε SPMS (δευτεροπαθώς προϊούσα μορφή), αλλά και η μείωση του ρυθμού απώλειας εγκεφαλικού όγκου είναι στόχοι για μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου και γιατί;

Όταν η νόσος εξελιχθεί και περάσει στις προϊούσες μορφές, τότε η δυνατότητα θεραπευτικής παρέμβασης μειώνεται σημαντικά. Συνεπώς, κύριο μέλημα μας είναι η καθυστέρηση της εξέλιξης της αναπηρίας, καθώς και η μετάπτωση σε SPMS. Για αυτόν τον λόγο δίνουμε τις θεραπείες, για να μπορέσουμε να καθυστερήσουμε σημαντικά αυτήν τη μετάπτωση. Έχουμε στοιχεία διαθέσιμα από τις θεραπείες, όπως τη μελέτη ACROSS, η οποία έδειξε ότι οι ασθενείς που λάμβαναν για 10 χρόνια φινγκολιμόδη καθυστέρησαν σημαντικά να μεταπέσουν στην προϊούσα μορφή της νόσου ( SPMS).

Επιπλέον και ο ρυθμός απώλειας του εγκεφαλικού όγκου είναι πολύ σημαντικός δείκτης αξιολόγησης της πορείας της νόσου αλλά και της θεραπείας, αφού συσχετίζεται με την εξέλιξη της νόσου, αλλά και με γνωσιακές διαταραχές. Μάλιστα τώρα μπορούμε και εμείς οι Έλληνες Νευρολόγοι να μετρήσουμε αυτό τον ρυθμό με συγκεκριμένη απεικονιστική μεθοδολογία.

Γιατρέ, κάποτε υπήρχαν μόνο ενέσιμες θεραπείες, ενώ σήμερα οι περισσότερες είναι από του στόματος χορηγούμενες. Πόσο έχουν αλλάξει την ποιότητα ζωής των ασθενών στην καθημερινότητά τους οι νέες θεραπείες;

Είναι αλήθεια ότι οι από του στόματος θεραπείες ήρθαν να καλύψουν το κενό που υπήρχε στη συμμόρφωση αλλά και στην ανοχή των ενέσιμων θεραπειών. Στη κλινική μας πράξη αρκετοί ασθενείς τις προτιμούν, αφού προσφέρουν μεγαλύτερη αίσθηση ελευθερίας, αλλά και καλύτερη ανοχή, που βοηθά τόσο στη συμμόρφωση, όσο και στο αποτέλεσμα. Όμως μεγάλη προσοχή, η επιλογή μια θεραπείας είναι απόλυτα εξατομικευμένη και μόνο ύστερα από συναπόφαση του θεράποντος ιατρού και του ασθενούς.

Με τον σημερινό ρυθμό προόδου που καταγράφεται στις θεραπείες της Σκλήρυνσης, πόσο αισιόδοξος είστε για την οριστική θεραπεία της νόσου;

Είμαι πολύ αισιόδοξος, διότι ήδη βλέπουμε τη θετική έκβαση των θεραπειών πάνω στη πορεία της νόσου. Οι βεβαρυμμένες εικόνες του παρελθόντος ήδη έχουν μειωθεί και ευχή όλων μας είναι να εξαλειφθούν. Η έγκαιρη διάγνωση, ή έγκαιρη έναρξη θεραπείας, η έγκαιρη κλιμάκωση όταν η ενεργότητα εμμένει έχουν βοηθήσει πολύ στη καλύτερη και μακροχρόνια διαχείριση της νόσου. Σε αυτό μεγάλη ευθύνη έχουμε και εμείς ως ιατροί, στο να διαχειριστούμε σωστά και συνετά τα όπλα που διαθέτουμε. Τα ειδικά κέντρα πολλαπλής σκλήρυνσης που θα πρέπει να δημιουργηθούν, όπου θα υπάρχει διεπιστημονική παρακολούθηση και παρέμβαση για την ολοκληρωμένη θεραπεία και αποκατάσταση του ασθενούς, θα πρέπει να είναι το κύριο και αποκλειστικό μέλημά μας.



Πηγή: liberal health

ο ΕΟΠΥΥ προχωρά στην υλοποίηση συμβάσεων με τους Οπτικούς και Οπτομέτρες.


 Της Νατάσσας Ν. Σπαγαδώρου

Με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των δικαιούχων - ασφαλισμένων, οι οποίοι δεν θα προπληρώνουν μια σημαντική δαπάνη και δεν θα συνωστίζονται στις Περιφερειακές Διευθύνσεις (ΠΕΔΙ) του Οργανισμού, ο ΕΟΠΥΥ προχωρά και στην υλοποίηση συμβάσεων με τους Οπτικούς και Οπτομέτρες.

Να σημειωθεί ότι η εν λόγω σύμβαση, αποτελεί προαπαιτούμενο της συμφωνίας με τους Θεσμούς, προκειμένου να ολοκληρωθεί η Τρίτη Αξιολόγηση.

Ήδη η πρόσκληση για τις συμβάσεις αναρτήθηκε χθες το βράδυ στην ιστοσελίδα του ΕΟΠΥΥ, με την οποία η διοίκηση καλεί τους επιχειρηματίες του κλάδου, να συμβληθούν (όποιος φυσικά επιθυμεί) με στόχο να προκύψει όφελος, win win για όλες τις πλευρές. Να σημειώσουμε ακόμη, ότι ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ για τα οπτικά ανέρχεται σε 47 εκατ. ευρώ ετησίως. Μέσω των συμβάσεων των επιχειρήσεων με τον ΕΟΠΥΥ, ο δικαιούχος δεν θα προπληρώνει το ποσό, καθώς ο Οργανισμός θα αποζημιώνει απευθείας τα καταστήματα που θα συμβληθούν.

Πρόκειται για ένα ακόμη σημαντικό και σοβαρό βήμα εξορθολογισμού το οποίο έχει ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ με επικεφαλής τον πρόεδρο Σωτήρη Μπερσίμη, με όλους τους παρόχους υγείας. Η αλήθεια είναι πάντως ότι ο κλάδος των οπτικών, αντιστεκόταν σθεναρά μέχρι σήμερα στο να συμβληθεί, όπως επίσης και ο κλάδος της Ειδικής Αγωγής, για τον οποίο εκκρεμούν οι συμβάσεις.

Έτσι, όποιος οπτικός επιθυμεί να συμβληθεί με τον ΕΟΠΥΥ, θα πρέπει να καταθέσει ηλεκτρονικά την αίτησή του εντός 20 ημερών και να προχωρήσει στη συνέχεια η διαδικασία. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ επίσης, ότι τα 2.500 περίπου καταστήματα οπτικών στη χώρα, πλέον αποτελούν ΝΠΔΔ (Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου), γεγονός που προσδίδει κύρος και αξιοπιστία για τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Έτσι, συστάθηκε με νόμο, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Οπτικών και Οπτομετρών Ν.Π.Δ.Δ.» (Π.Σ.Ο.Ο.), με εποπτεία από το Υπουργείο Υγείας, το οποίο αποτελούσε πάγιο αίτημα του κλάδου, συνεπώς, ο θεσμικός ρόλος του ΝΠΔΔ μπορεί να αποτελέσει θεματοφύλακα της σύμβασης με τον ΕΟΠΥΥ.

Πρόκειται για μία ενέργεια που υλοποιήθηκε από κοινού με το υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΠΥΥ και διήρκεσε σχεδόν όλο το 2017.

Τα οφέλη λοιπόν, που αναμένεται να προκύψουν από τις συμβάσεις μεταξύ οπτικών και ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από το περιβάλλον της διοίκησης του Οργανισμού είναι:

- Απελευθέρωση του προσωπικού των ΠΕΔΙ του Οργανισμού, που σήμερα ασχολείται με την πρωτοκόλληση των αιτημάτων, δεδομένου ότι μόλις σε επίπεδο ενός μήνα (παράδειγμα Οκτώβριου 2017) παρελήφθησαν περίπου 29.000 αιτήματα ασφαλισμένων σε όλη τη χώρα, για την κατηγορία των οπτικών. Με δεδομένο ότι οι ΠΕΔΙ της Αττικής δεν έχουν ενισχυθεί επαρκώς με προσωπικό, σήμερα η διαχείριση των αιτημάτων είναι εξαιρετικά δυσχερής (εκκρεμούν περισσότερα από 95.000 αιτήματα μόνο για οπτικά είδη).

- Ενισχύεται η προσβασιμότητα και η δυνατότητα ελεύθερης επιλογής των ασφαλισμένων, εξασφαλίζοντας ποιοτικές υπηρεσίες υγείας από άρτια λειτουργούντα καταστήματα οπτικών. Εξασφαλίζεται η ενημέρωση των ασφαλισμένων ως προς το είδος και το εύρος της παροχής υπηρεσίας υγείας, ενώ δεν θα απαιτείται να προπληρώνουν ιδία δαπάνη το κόστος αγοράς των οπτικών ειδών. Παράλληλα, αποφεύγεται η ταλαιπωρία των ασφαλισμένων με την εξάλειψη των φαινομένων συνωστισμού στις Περιφερειακές Δ/νσεις ΕΟΠΥΥ για την υποβολή αιτημάτων αποζημίωσης στους ασφαλισμένους.

- Εκσυγχρονίζεται η διοικητική διαδικασία μέσω απλούστευσης διαδικασιών με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών (one stop service) και το υφιστάμενο ανθρώπινο δυναμικό του ΕΟΠΥΥ αφιερώνεται στην εκτέλεση επιμέρους σημαντικών εργασιών.

- Προάγεται η διαφάνεια στις διαδικασίες και στον τρόπο συναλλαγής του παρόχου υγείας με τις αρμόδιες υπηρεσίες.

- Ενισχύεται ο έλεγχος και η εποπτεία μέσω πιστοποιημένων διαδικασιών, με καθολική εφαρμογή για όλα τα συνεργαζόμενα συμβεβλημένα καταστήματα οπτικών.

- Στη σύμβαση καθορίζονται οι απαραίτητοι όροι και προϋποθέσεις για την ανάπτυξη συνεργασίας του ΕΟΠΥΥ με νομίμως αδειοδοτημένα καταστήματα οπτικών, προστατεύοντας τους πολίτες και παράλληλα τα επαγγελματικά δικαιώματα του κλάδου.

- Θεμελιώνεται η συνεργασία ΕΟΠΥΥ και των οπτικών καταστημάτων μέσω αμοιβαία συμβατικής δέσμευσης και ο ΕΟΠΥΥ διαθέτει πανελλαδικό δίκτυο συμβεβλημένων καταστημάτων οπτικών.

- Τέλος, ανοίγει νέος κύκλος διαλόγου με τους επαγγελματίες του κλάδου για αναθεώρηση των παρεχόμενων υπηρεσιών του ΕΟΠΥΥ, προσαρμοσμένος στις πραγματικές ανάγκες του ασθενούς και σύμφωνα με τις ιατροτεχνολογικές εξελίξεις του κλάδου των οπτικών ειδών.




πηγή: onmed

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Συχνές οι αδιάγνωστες διαταραχές ύπνου


Η κούραση την οποία πολλοί ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας αισθάνονται μπορεί να αποτελεί σημάδι αδιάγνωστης διαταραχής ύπνου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι διαταραχές ύπνου που είναι πιο συχνές σε ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας συχνά παραμένουν αδιάγνωστες και αθεράπευτες.

Αν μένουν αθεράπευτες, οι διαταραχές ύπνου, θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εξέλιξη της νόσου, καθώς και τη γενική ευεξία των ανθρώπων, προειδοποιούν οι ερευνητές.

Ο Steven Brass, του Neurology Sleep Clinical Program και του UC Davis Sleep Medicine Laboratory, δήλωσε ότι η συχνότητα των διαταραχών ύπνου, οι συνήθειες ύπνου και τα παράπονα για υπερβολικού βαθμού υπνηλία την ημέρα μπορεί ενδεχομένως να αποτελούν κρυφή επιδημία στον πληθυσμό των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘’Journal of Clinical Sleep Medicine’’, πραγματοποιήθηκε σε 2.400 ανθρώπους που διαγνώστηκαν με σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν γυναίκας και λευκές, με μέση ηλικία τα 54 χρόνια.

Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με το ιστορικό ύπνου, την υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, την αυπνία και το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών.

Σχεδόν το 52% των συμμετεχόντων χρειαζόταν περισσότερα από 30 λεπτά για να αποκοιμηθεί τη νύχτα. Σχεδόν 11% χρειαζόταν φάρμακα για να αποκοιμηθεί.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι περισσότερο από το 70% των συγκεκριμένων ασθενών είχε τουλάχιστον μια διαταραχή ύπνου. Σχεδόν το 38% όσων ρωτήθηκαν είχε διαγνωστεί με άπνοια, σχεδόν το 32% εμφάνιζε μέτρια έως σοβαρή αυπνία και περίπου το 37% είχε σύνδρομο ανήσυχων ποδιών.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με διαταραχή ύπνου δεν είχαν διαγνωστεί, αποκάλυψε η έρευνα. Στην πραγματικότητα, μόνο περίπου το 4% όσων είχαν άπνοια είχαν διαγνωστεί από γιατρό.

Ο Brass δήλωσε ότι ένα μεγάλο ποσοστό συμμετεχόντων με σκλήρυνση κατά πλάκας εμφάνιζε στέρηση ύπνου και ήταν θετικό για μια ή περισσότερες διαταραχές ύπνου. Πρόσθεσε ότι η πλειοψηφία αυτών των διαταραχών ύπνου πιθανόν δεν έχει διαγνωστεί και θεραπευτεί. Η έρευνα υποδεικνύει ότι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί ενδεχομένως να έχουν διαταραχές ύπνου που απαιτούν ανεξάρτητη διάγνωση και έλεγχο.


Πηγή: www.iatronet.gr



Δυσκοιλιότητα: αίτια εμφάνισης, αντιμετώπιση και συμπτώματα


Δυσκοιλιότητα τι είναι;

Η δυσκοιλιότητα δεν είναι νόσος, αλλά σύμπτωμα, το οποίο μπορεί να είναι είτε ιδιοπαθές ή μπορεί να αποτελεί εκδήλωση πολλών παθήσεων και διαταραχών.

Μολονότι οι περισσότεροι θεωρούν ως φυσιολογικό ρυθμό κένωσης την μια ημερησίως, αυτό δεν είναι σωστό, δεδομένου ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός φυσιολογικών κενώσεων. Αυτές μπορεί να είναι από 3 την ημέρα, έως 3 την εβδομάδα. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι σε κάποια φάση της ζωής τους, πάσχουν από δυσκοιλιότητα, η οποία δεν είναι ούτε μόνιμη ούτε σοβαρή. Είναι σημαντικό λοιπό να γίνει κατανοητό τι την προκαλεί, προκειμένου να την προλάβει και να την θεραπεύσει κάποιος.

Δυσκοιλιότητα θεωρείται η μείωση της συχνότητας των κενώσεων σε λιγότερες από 3 την εβδομάδα ή η ανάγκη για σημαντικά αυξημένη εφαρμογή πίεσης ώστε να επιτευχθεί η αφόδευση. Ο κλινικός ορισμός της δυσκοιλιότητας περιλαμβάνει δύο τουλάχιστον από τα παρακάτω εφ’ όσον συμβαίνουν για τουλάχιστον 12 εβδομάδες, όχι απαραίτητα συνεχόμενες, κατά τους τελευταίους 12 μήνες.

  • Λιγότερες από 3 κενώσεις την εβδομάδα
  • Προσπάθεια κατά την διάρκεια της κένωσης
  • Σκύβαλα ή σκληρά κόπρανα
  • Αίσθημα ατελούς κένωσης
  • Αίσθημα ορθοπρωκτικής απόφραξης


Σύμφωνα με το National Health Interview Survey το 1996 στις USA περίπου 3 εκατομ. πληθυσμού έπασχαν από δυσκοιλιότητα. Συνήθως οι πάσχοντες είναι γυναίκες και ενήλικες >65 ετών, οι οποίοι προσπαθούν να θεραπευτούν μόνοι τους, αγοράζοντας διάφορα υπακτικά ή φυτικά προϊόντα που διαφημίζονται ως βελτιωτικά των κενώσεων.

Δυσκοιλιότητα: αίτια εμφάνισης

Τα αίτια εμφάνισης της δυσκοιλιότητας εντοπίζονται σε:

  • Δίαιτα χαμηλή σε υπόλειμμα
  • Όχι ικανοποιητική πρόσληψη υγρών
  • Έλλειψη σωματικής άσκησης
  • Χρήση φαρμάκων
  • Αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες (εγκυμοσύνη, ταξίδια)
  • Αγνόηση της έπειξης για αφόδευση
  • Αυξημένη και χρόνια χρήση καθαρκτικών
  • Ειδικές νόσοι
  • Προβλήματα της ορθοπρωκτικής περιοχής
  • Γήρας
  • Χρόνια ιδιοπαθής δυσκοιλιότητα


Δίαιτα χαμηλή σε φυτικές ίνες. Είναι η πιο συχνή αιτία δυσκοιλιότητας. Τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες είναι τα σιτηρά, όσπρια, δημητριακά, φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Οι φυτικές ίνες διαλύονται στο νερό και παίρνουν μια απαλή σαν gel μορφή η οποία βελτιώνει τον όγκο των κενώσεων και βοηθάει στο σχηματισμμό μαλακών κοπράνων.

Οι καθημερινές μας ανάγκες είναι περίπου 20-35gr. Τα άτομα που προσλαμβάνουν τις απαιτούμενες ποσότητες, σπάνια αποκτούν δυσκοιλιότητα.

Μειωμένη πρόσληψη υγρών. Το νερό και οι χυμοί αυξάνουν την ποσότητα του νερού στο έντερο, με αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου των κοπράνων και τη βελτίωση της υφής τους. Οι ημερίσιες ανάγκες σε υγρά είναι 1,5ltr. Μειωμένη πρόσληψη, προκαλεί αφυδάτωση και μειωμένο όγκο κοπράνων, τα οποία γίνονται σκληρότερα.

Έλλειψη σωματικής άσκησης. Μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα, χωρίς να είναι γνωστός ο τρόπος. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι άνθρωποι που παραμένουν κλινήρεις μετά από ατύχημα ή αρρώστια γίνονται ξαφνικά δυσκοίλιοι.

Χρήση φαρμάκων:

  • Παυσίπονα (ειδικά τα ναρκωτικά)
  • Αντιόξινα (που περιέχουν αργίλιο ή ασβέστιο)
  • Αντιυπερτασικά (ανταγωνιστές ασβεστίου)
  • Συμπληρώματα σιδήρου
  • Διουρητικά
  • Σπασμολυτικά
  • Αντικαταθλιπτικά
  • Αντιπαρκινσονικά


Σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου(ΣΕΕ). Τα περισσότερα άτομα με ΣΕΕ ιδίως γυναίκες, εμφανίζουν δυσκοιλιότητα. Πάντως το σύνδρομο που είναι γνωστό και ως «σπαστική κολίτιδα», μπορεί να εμφανίζεται με διάρροιες εναλλασσόμενες με δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος και μετεωρισμό. Αν και το ΣΕΕ μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνια συμπτώματα, δεν αποτελεί κατάσταση απειλητική για τη ζωή. Συχνά επιδεινώνεται με το stress.

Αλλαγές των καθημερινών συνηθειών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι γυναίκες μπορεί να παρουσιάσουν δυσκοιλιότητα, λόγω των ορμονικών αλλαγών αλλά και λόγω του βάρους της μήτρας που πιέζει το έντερο. Το γήρας επίσης επηρεάζει το έντερο, λόγω του αργού μεταβολισμού, αλλά και έλλειψης κινήσεως, όπως επίσης και της αλλαγής της διατροφής. Επιπρόσθετα τα άτομα που ταξιδεύουν συχνά γίνονται παροδικά δυσκοίλια, επειδή η διατροφή και οι καθημερινές τους συνήθειες τροποποιούνται.

Μακροχρόνια χρήση καθαρκτικών. Τα καθαρκτικά συνήθως δεν χρειάζονται ενώ η χρόνια χρήση τους μπορεί να προκαλέσει εθισμό και το έντερο αρχίζει να εξαρτάται από αυτά για να έχει κινητικότητα. Η συχνή χρήση υποκλυσμών επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου.

Αναστολή της έπειξης για αφόδευση. Άτομα που αγνουούν το ένστικτό τους για εντερική κένωση, μπορεί να σταματήσουν το αίσθημα της ώθησης και έτσι να οδηγηθούν σε δυσκοιλιότητα, διακόπτοντας το αντανακλαστικό της αφόδευσης. Ορισμένοι αναβάλλουν το αίσθημα για αφόδευση, επειδή δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν ξένες τουαλέτες ή επειδή είναι πολυάσχολοι. Τα παιδιά μπορεί να αναβάλλουν την εντερική κένωση, επειδή δεν θέλουν να διακόψουν το παιχνίδι τους.

Διάφορες παθολογικές καταστάσεις:

  • Νευρολογικές διαταραχές (σκλήρυνση κατά πλάκας, N. Parkinson, χρόνια ιδιοπαθή εντερική ψευδοαπόφραξη, βλάβες του νωτιαίου μυελού)
  • Μεταβολικές και ενδοκρινικές διαταραχές (σακχαρώδης διαβήτης, υποθυρεοειδισμός, υπερασβεσταιμία)
  • Συστηματικές διαταραχές (αμυλοείδωση, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, σλκηροδερμία)
  • Ανατομικές και λειτουργικές διαταραχές της ορθοπρωκτικής περιοχής (εντερικές αποφράξεις, όγκοι, στενώσεις, N. Hirschprung’s)
  • Χρόνια ιδιοπαθής δυσκοιλιότητα (είναι δυσκοιλιότητα η οποία δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή και δεν ανευρίσκεται κανένα αίτιο)


Η εντερική ανδράνεια και η δυσκοιλιότητα βραδείας διάβασης είναι δύο τύποι λειτουργικής δυσκοιλιότητας, που οφείλονται σε μείωση της συσταλτικότητας λόγω έκπτωσης της μυϊκής λειτουργίας του εντέρου.

Λειτουργική δυσκοιλιότητα είναι η αυτή η οποία οφείλεται σε ανωμελίες που υπάρχουν στη δομή του πρωκτού και του ορθού και είναι γνωστή ως ορθοπρωκτική δυσλειτουργία. Αυτές οι ανωμαλίες έχουν ως αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η χαλάρωση των μυών της  ορθοπρωκτικής περιοχής ώστε να επιτραπεί η δίοδος των κοπράνων.

Διάγνωση της δυσκοιλιότητας

Στα περισσότερα νεαρά άτομα με δυσκοιλιότητα, εκτός από ένα καλό ιστορικό και πρσεκτική φυσική εξέταση, δεν χρειάζονται άλλες διαγνωστικές εξετάσεις. Τα άτομα αυτά μπορούν να θεραπευτούν μόνο με αλλαγές στο διαιτολόγιο και σωματική άσκηση.

Περισσότερες εξετάσεις μπορεί να χρειαστούν σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, σε όσους αναφέρουν αιφνίδιες αλλαγές στις κενώσεις τους, όπως απώλεια αίματος από το ορθό, πρόσφατη απώλεια βάρους και σε όσους πιστεύει ο ιατρός ότι χρειάχεται. Χρήσιμοι παράμετροι στην αξιολόγηση είναι οι παρακάτω:

Ιστορικό:

Σημασία έχει η συζήτηση για

  • Τη διάρκεια των συμπτωμάτων
  • Τη συχνότητα των κενώσεων
  • Τη σύσταση των κοπράνων
  • Την παρουσία αίματος στα κόπρανα


Επίσης πρέπει να καταγράφονται και οι διατροφικές συνήθεις, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητα και η τυχόν λήψη φαρμάκων.

Φυσική εξέταση. Περιλαμβάνει προσεκτική επισκόπηση και δακτυλική εξέταση της ορθοπρωκτικής περιοχής για να εκτιμηθεί ο τόνος του πρωκτού και να αποκαλυγθεί τυχόν σκληρία, απόφραξη ή αίμα στον αυλό του. Σε μερικές περιπτώσεις κρίνεται απαραίτητη η λήψη αίματος για ανεύρεση θυρεοειδικών, ενδοκρινικών ή συστηματικών διαταραχών.

Μελέτη γαστροκολικής διάβασης. Αυτή η εξέταση, χρησιμοποιείται σε όσους έχουν χρόνια δυσκοιλιότητα, για να εξακριβωθεί πόσο γρήγορα περνούν οι τροφές στον εντερικό σωλήνα.

Λειτουργικές εξετάσεις της ορθοπρωκτικής περιοχής. Διερευνούν τη δυσκοιλιότητα που οφείλεται σε δυσλειτουργία της πυελικής χώρας και τουι πρωκτού. Είναι οι εξής:

  • Ορθοπρωκτικής μανομετρία
  • Αφοδευόγραμμα
  • Ηλεκτρομυογράφημα


Βαριούχος υποκλυσμός. Η εξέταση περιλαμβάνει την απεικόνιση του παχέος και το χαμηλότερο τμήμα του λεπτού εντέρου. Για την εξέταση αυτή είναι απαραίτητη καλή εντερική προετοιμασία (εντερικός καθαρισμός). Αυτό επιτυγχάνεται με λήψη από του στόμαχος το προηγούμενο βράδυ, ενός ειδικού καθαρκτικού.

Σιγμοειδοσκόπηση. Με αυτή την εξέταση γίνεται επισκόπηση του εντέρου έως και το σιγμοειδές. Η προετοιμασία σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνει έναν υποκλυσμό το πρωί. Για την σιγμοειδοσκόπηση χρησιμοποιείται ένας εύκαμπτος σωλήνας ο οποίος στην άκρη έχει ένα φως. Πρώτα γίνεται δακτυλική εξέταση και μετά εισχωρεί το σιγμοειδοσκόπιο από τον πρωκτό. Μερικές φορές ο εξεταστής βάζει αέρα στο έντερο για να έχει περισσότερη ορατότητα. Σ’ αυτό το σημείο ο ασθενής μπορεί να νιώσει κοιλιακή πίεση ή να έχει τάση για αφόδευση.

Κολονοσκόπηση. Η ίδια εντερική προετοιμασία που δίνεται για τον βαριούχο υποκλυσμό, χρειάζεται και για την κολονοσκόπηση. Το κολονοσκόπιο είναι και αυτός ένας εύκαμπτος σωλήνς με φως στην άκρη όπως και το σιγμοειδοσκόπιο αλλά πιο μακρύς ώστε να γίνει επισκόπηση ολόκληρου του εντέρου. Αυτές οι τρες τελευταίες εξετάσεις χρησιμοποιούνται συνήθως σε άτομα αυξημένου κινδύνου να αναπτύξουν ορθοπρωκτικό καρκίνο ή όταν ο ιατρός κρίνει ότι υπάρχει λόγος.

Θεραπεία δυσκοιλιότητας

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι διατροφικές αλλαγές και οι αλλαγές του τρόπου ζωής, βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

Δίαιτα. Καθημερινή κατανάλωση 20-35gr φυτικών ινών, βοηθά στο σχηματισμό μαλακών κοπράνων. Ένας διαιτολόγος μπορεί να βοηθήσει στο σχεδιασμό μιας δίαιτας πλούσια σε πίτουρο, δημητρικά, όσπρια, φρέσκας φρούτα και λαχανικά (σπαράγγια, λάχανο, καρότο, λαχανάκια βρυξελλών). Στις περισσότερες δυσκοιλιότητες τα μέτρα και η δίαιτα που περιγράφονται παρακάτω μπορούν να βοηθήσουν.

  • Όχι καθαρκτικά
  • Πριν το πρωινό γεύμα, ένα ποτήρι δροσερό νερό με ένα κουιταλάκι γάλα μαγνησίας (milk of magnesia).  Όταν φανούν τα πρώτα επιτυχή αποτελέσματα της θεραπείας, να διακόπτεται σταδιακά.
  • Για πρωινό γεύμα, 4 γεμάτες κουταλιές ωμής βρώμης (quaker) και 4 κουταλιές σταρένιο πίτουρο (all bran) με μια κουταλιά λακτουλόζη (duphalac). Να ανακατεύονται καλά προσθέτοντας κρύο γάλα ή γιαούρτι.
  • Εναλλακτικά, πρωινό με ψωμί ολικής αλέσεως προαιρετικά με μαρμελάδα από δαμάσκηνα ή άλλα φρούτα, και να συνοδεύεται με τσάι από βότανα (μέντα, μολόχα, εκχύλισμα ροδιού). Αν υπάρχει ανάγκη καφέ, προτιμάται αλεσμένος καφές τύπου espresso.
  • Μετά το πρωινό για 5-10 λεπτά θα πρέπει να χαλαρώστε και προσπαθήστε να πάτε στην τουαλέτα. Δεν χρειάζεται να πιεστείτε. Κάνετε υπομονή αν η μέθοδος δεν λειτουργήσει από τις πρώτες ημέρες.
  • Για κύρια γεύματα επίσης, επιλέξατε τροφές με υψηλά επίπεδα υπολείμματος (πχ μαρούλι, ραπανάκια, αγγουράκια, λάχανο τουρσί, πορτοκάλια, μήλα ή ξηρά βερίκοκα και δαμάσκηνα).
  • Από τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες προτιμάτε ξινόγαλο, αφέψημα γάλακτος με ευβιοτικά (probiotics) και γιαούρτι. Από οινοπνευματώδη ποτά συνιστάται το λευκό ξηρό κρασί (σε μικρές ποσότητες) πιθανόν μαζί με εμπλουσιμένο σε μαγνήσιο μεταλλικό νερό.
  • Φυσική άσκηση και περιστασιακές εντριβές στην κοιλιακή χώρα.
  • Άφθονα υγρά, κυρίως για τους ηλικιωμένους ασθενείς (1,5 με 2,5 ltr ημερησίως).
  • 1-3 κουταλιές λακτουλόζης (duphalac).
  • Η δυσκοιλιότητα μπορεί να επιδεινωθεί με διατροφή χαμηλή σε πρόσληψη φυτικών ινών (με λίγα φρούτα ή σαλάτες και με λευκό ψωμί και πολλά γλυκά), και με κατανάλωση σοκολάτας, κόκκινου κρασιού, με δυνατό μαύρο τσάι και με σκευάσματα που περιέχουν κωδεΐνη (αναλγητικά, σιρόπια για τον βήχα).


Αλλαγές της καθημερινότητας

  • Κατανάλωση αρκετών υγρών (νερό, χυμοί φρούτων και λαχανικών)
  • Καθημερινή σωματική άσκηση
  • Να μην διακόπτουμε την έπειξη για αφόδευση


Στην περίπτωση που δεν υπάρχει ανταπόκριση στις παραπάνω αλλαγές των συνηθειών, ο θεράπων ιατρός θα επιλέξει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει και τη χορήγηση καθαρκτικών.

Τα καθαρκτικά ταξινομούνται στις ακόλουθες κατηγορές:

  • Αυξητικά όγκου των κοπράνων: είναι τα ασφαλέστερα, αν και παρεμβαίνουν στην απορρόφηση ορισμένων φαρμάκων. Είναι γνωστά ως φυτικές ίνες και λαβάνονται με άφθονο νερό. Σκευάσματα: Metamucil, Cictrucel, Konsyl
  • Διεγερτικά: προκαλούν ρυθμικές μυϊκές συσπάσεις. Σκευάσμα: Correctol, Dulcolax, Purge, Senokot.
  • Μαλακτικά κοπράνων: εφοδιάζουν με υγρασία τα κόπρανα και προσλαμβάνουν την αφυδάτωση. Σκευάσματα: Colace, Surfak
  • Λιπαντικά: επαλείφουν τα κόπρανα και έτσι διευκολύνουν τη δίοδο τους στο έντερο. Σκευάσματα: Mineral oil
  • Αλατούχα καθαρκτικά: δρουν όπως το σφουγγάρι στο νερό. Σκευάσματα: Duphalac


Άτομα που έχουν αποκτήσει εθισμό από τα καθαρκτικά πρέπει να κάνουν σταδιακή μείωση της χρήσης τους διότι μπορεί να αναστείλουν τη φυσική σσυσπαστική ικανότητα του εντέρου.

Άλλες θεραπείες


  • Χειρουργική θεραπεία: θεραπεία επιλογής σε ασθενείς με εντερική αδράνεια. Τα οφέλη του χειρουργείου φαίνεται να είναι περισσότερα έναντι των πιθανών επιπλοκών.
  • Βιοανάδραση: πρόκειται για διαδικασία εκπαίδευσης των ασθενών , που στοχεύει στο να αντιλαμβάνονται και να απαντούν καλύτερα στα βιολογικά ερεθίσματα. Συγκεκριμένα, ζητείται από τους ασθενείς να εκτελέσουν ασκεήσεις σύσφιξης-χάλασης. Καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται αν ο ασθενής διδαχθεί την ανατομία και τη φυσιολογία της τελικής φάσεων της αφόδευσης.


Επιπλοκές δυσκοιλιότητας

Μερικές φορές η δυσκοιλιότητα μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές όπως:

  • Αιμορροΐδες: οφειλόμενες στην αυξημένη πίεση για αφόδευση
  • Ραγάδες δακτυλίου: οφείλονται στη δίοδο σκληρών κοπράνων. Σαν αποτέλεσμα μπορεί να υπάρξει αιμορραγία, ύπαρξη ζωηρού κόκκινου αίματος γύρω από τα κόπρανα. Η θεραπεία ραγάδων περιλαμβάνει τοπική καθαριότητα και επάλειψη με ειδικές αλοιφές.
  • Κοπρανώδης ενσφήνωση: συμβαίνει κυρίως στα παιδά και τους ηλικιωμένους όταν τα σκληρά κόπρανα πιέζουν το ορθό τόσο δυνατά ώστε η φυσιολογική εξώθηση να μην είναι αρκετή για την απβολή των κοπράνων.


Θυμηθείτε

  • Τρώτε καλά ισορροπημένη δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες.
  • Πίνετε αρκετή ποσότητα υγρών.
  • Διαθέστε χρόνο μετά το πρωινό γεύμα για μια μη διακοπτόμενη επίσκεψη στην τουαλέτα.
  • Μην αγνοείτε την έπειξη για αφόδευση.
  • Καταλάβετε ότι φυσιολογικές κενώσεις διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
  • Σημαντικές αλλαγές στις εντερικές κενώσεις πρέπει να αναφέρονται στον θεράποντα ιατρό


Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι οι άνθρωποι σε κάποια φάση της ζωής του υποφέρουν από δυσκοιλιότητα. Αν λοιπόν ακολουθήσετε τις παραπάνω οδηγίες, θα βοηθήσετε στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, στην πρόληψη και στην επιτυχή θεραπεία της δυσκοιλιότητας.






Χόρχε Μπουκάι: Ο πραγματικός χρόνος που έχουμε ζήσει. . .


Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς, που τα κείμενά τους μας αγγίζουν βαθιά. Ένας από αυτούς είναι ο Χόρχε Μπουκάι. Παρακάτω, έχουμε διαλέξει για σας ένα κομμάτι από το "Ιστορίες για να σκεφτείς". Στόχος μας; Ακριβώς αυτό που λέει κι ο τίτλος...

«Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή ...

Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει,  όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.

Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.

Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.

Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτάσει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δεξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο.

Μια μπρούντζινη πορτούλα τον προσκαλούσε να μπει.

Ξαφνικά, αισθάνθηκε να ξεχνά το χωριό και υπέκυψε στην επιθυμία του να ξαποστάσει για λίγο σ' εκείνο το μέρος.

Ο ερευνητής πέρασε την είσοδο κι άρχισε να βαδίζει αργά δίπλα στις λευκές πέτρες που ήταν τοποθετημένες ανάκατα ανάμεσα στα δέντρα.

Άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει σαν την πεταλούδα, σε κάθε λεπτομέρεια του πολύχρωμου αυτού παραδείσου.

Τα μάτια του, όμως, ήταν μάτια ερευνητή, κι ίσως γι' αυτό ανακάλυψε εκείνη την επιγραφή πάνω σε μια απ' τις πέτρες: Αμπντούλ Ταρέγκ: έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο εβδομάδες και 3 μέρες.

Τρόμαξε λίγο συνειδητοποιώντας ότι εκείνη η πέτρα δεν ήταν απλώς μια πέτρα: ήταν μια ταφόπλακα.

Λυπήθηκε όταν σκέφτηκε ότι ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας ήταν θαμμένο σ' εκείνο το μέρος.

Κοιτάζοντας γύρω του, είδε ότι και η διπλανή πέτρα είχε μια επιγραφή. Πλησίασε να τη διαβάσει. Έλεγε: Γιαμίρ Καλίμπ: έζησε 5 χρόνια, 8 μήνες και 3 εβδομάδες.

Ο ερευνητής αισθάνθηκε φοβερή συγκίνηση.

Αυτό το πανέμορφο μέρος ήταν νεκροταφείο, και κάθε πέτρα ήταν ένας τάφος.

Μία μία, άρχισε να διαβάζει τις πλάκες.

Όλες είχαν παρόμοιες επιγραφές: ένα όνομα και τον ακριβή χρόνο ζωής του νεκρού.

Αλλά αυτό που τον τάραξε περισσότερο ήταν η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος που είχε ζήσει τον πιο πολύ καιρό, μόλις που ξεπερνούσε τα έντεκα χρόνια ...

Νικημένος από μια αβάσταχτη θλίψη, έκατσε κι άρχισε να κλαίει.

Ο φύλακας του νεκροταφείου που περνούσε από εκεί τον πλησίασε.

Τον κοίταξε να κλαίει για λίγο σιωπηλός, και μετά τον ρώτησε αν έκλαιγε για κάποιον συγγενή.

«Όχι, για κανέναν συγγενή» είπε ο ερευνητής. «Τι συμβαίνει σ' αυτό το χωριό; Τι πράγμα φοβερό έχει αυτός ο τόπος; Γιατί έχει τόσα πολλά νεκρά παιδιά θαμμένα σ' αυτό το μέρος; Ποια είναι η τρομερή κατάρα που βαραίνει αυτούς τους ανθρώπου; και τους έχει υποχρεώσει να φτιάξουν ένα νεκροταφείο για παιδιά:»

Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε και είπε:

Μπορείτε να ηρεμήσετε. Δεν υπάρχει τέτοια κατάρα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εδώ έχουμε ένα παλιό έθιμο. Θα σας εξηγήσω ...

Όταν ένας νέος συμπληρώνει τα δεκαπέντε του χρόνια, οι γονείς του, του χαρίζουν ένα τετράδιο όπως αυτό που έχω εδώ, για να το κρεμάει στο λαιμό. Είναι παράδοση στον τόπο μας. Από τη στιγμή εκείνη κι έπειτα, κάθε φορά που κάποιος απολαμβάνει έντονα κάτι, ανοίγει το τετράδιο και σημειώνει:

Στα δεξιά, αυτό που απόλαυσε.

Στ' αριστερά, πόσο χρόνο κράτησε η απόλαυση.

«Έστω ότι γνώρισε μια κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Πόσο κράτησε το μεγάλο αυτό πάθος και η χαρά της γνωριμίας τους; Μια εβδομάδα; Δύο; Τρεις και μισή:»

Και μετά, η συγκίνηση του πρώτου φιλιού, η θαυμάσια ευχαρίστηση του πρώτου φιλιού ... Πόσο κράτησε; Μόνο το ενάμισι λεπτό του φιλιού; Δύο μέρες; Μια εβδομάδα;

Και η εγκυμοσύνη, και η γέννηση του πρώτου παιδιού;

Και ο γάμος των φίλων;

Και το ταξίδι που πάντα ήθελε;

Και η συνάντηση με τον αδελφό που γυρίζει από μια μακρινή χώρα;

Πόσο κράτησε στ' αλήθεια η απόλαυση αυτών των αισθήσεων;

Ώρες; Μέρες;

Έτσι , συνεχίζουμε να σημειώνουμε στο τετράδιο κάθε λεπτό που απολαμβάνουμε ... Κάθε λεπτό.

Όταν κάποιος πεθαίνει, έχουμε τη συνήθεια να ανοίγουμε το τετράδιό του και να αθροίζουμε το χρόνο της απόλαυσης για να τον γράψουμε πάνω στον τάφο του.
Γιατί αυτός είναι για εμάς ο μοναδικός και πραγματικός χρόνος ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ»

Χόρχε Μπουκάι, "Ιστορίες να σκεφτείς".
Στεύη Τσούτση



πηγή: ewoman

Πάτρα: Σείστηκε το γήπεδο από το χειροκρότημα του κόσμου - Η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο!


O Ανδρέας Στρατουδάκης στο περιθώριο του αγώνα του Προμηθέα παρέδωσε μαθήματα ζωής...

Συγκίνηση και μαθήματα ζωής από τον Ανδρέα Στρατουδάκη, στο γήπεδο του Δ. Τόφαλος, στην Πάτρα, στον αγώνα του Προμηθέα με την ΑΕΚ, το απόγευμα της Κυριακής.

Ο Ανδρέας Στρατουδάκης χόρεψε στο περιθώριο της αναμέτρησης με το καροτσάκι του, μαζί με τα δύο κορίτσια της σχολής Dirty Dancing που τον συνόδευσαν.

Το χειροκρότημα του κόσμου, βλέποντας τον Ανδρέα στο πλευρό της Χρυσάνθης Τάτση, της κοπέλας που ήταν παρτενέρ του και της δασκάλας της σχολής της Ελένης Ανδριοπούλου, ήταν τόσο δυνατό που έκανε το γήπεδο να δονηθεί από συναισθήματα που δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς με λόγια.

Ο Ανδρέας Στρατουδάκης έδωσε μαθήματα ζωής, τη στιγμή που στις κερκίδες ήταν μαζί με τον κόσμο και αρκετά παιδάκια από την Κιβωτό της Αγάπης και έτσι είχαν την δυνατότητα να λάβουν το μήνυμα της πράξης του.

Το μήνυμα ότι η αναπηρία δεν μπορεί να στέκεται εμπόδιο στη ζωή και ότι η δύναμη της θέλησης μπορεί να νικήσει τα πάντα στο πέρασμα της.

Rumba καροτσάκι 2018

Η Σοφία Στρατουδάκη, αδελφή του Ανδρέα και η κοπέλα που πήρε την πρωτοβουλία για να κάνει τη πρόταση στην διοίκηση του Προμηθέα για την ξεχωριστή και μοναδική αυτή επίδειξη χορού με καροτσάκι, έγραψε τα εξής στο facebook.

"Ευχαριστούμε θερμά την διοίκηση του Προμηθέα, που επέτρεψε στον Αντρέα να παρουσιάσει την προσπάθεια του στο χορό. Τα 5 αυτά λεπτά που του παραχώρησαν ήταν αρκετά ώστε να τον στείλουν στα ουράνια...Το χειροκρότημα και τα συγχαρητήρια που δέχτηκε ο Αντρέας μας έχουν δώσει τόση δύναμη και τόση ικανοποίηση που δεν μπορώ να σας περιγράψω.

Ευχαριστούμε και τον κ. Τάκη Τσαγκρώνη για την συμβολή του. Τέλος ευχαριστώ έναν έναν όλους εσάς που χαίρεστε με ότι κάνει και καταφέρνει ο αδερφός μου. Μας κάνετε και τους 2 να χαμογελάμε!!

Ήταν το πρώτο εγχείρημα του να χορέψει σε καρότσι.  Έκανε επίσης ένα κομμάτι μόνο της χορογραφίας όπου χορεύει όρθιος λόγω τραυματισμού στο πόδι του. Την επόμενη φορά θα είναι όλα καλύτερα! Και μην ξεχνάτε: η αναπηρία είναι μια κατάσταση και δεν πρέπει να στέκεται εμπόδιο σε τίποτα στη ζωή!!!".




(Οι φωτογραφίες είναι του Μενέλαου Μιχαλάτου).
Πηγή: www.patrasevents.gr



ΣΚΠ: Η ασθένεια που «χτυπά» την ποιότητα ζωής των ασθενών


Η νόσος της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας, η οποία επιστημονικά ονομάζεται Πολλαπλή Σκλήρυνση, είναι μια χρόνια διαταραχή που επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφάλου, οπτικών νεύρων και νωτιαίου μυελού), μέσω φλεγμονής και απώλειας ιστού, ενώ, την ίδια στιγμή και με την πάροδο των ετών, οι ασθενείς βιώνουν μια σταδιακή απώλεια:

- της σωματικής τους λειτουργίας (περπάτημα),
- της νοητικής τους λειτουργίας (μνήμη) και εν τέλει...
- της φυσιολογικότητάς τους στην καθημερινότητά, στην οικογενειακή ζωή και στην εργασία τους.

Αυτή η απώλεια λειτουργίας στην Πολλαπλή Σκλήρυνση προκαλείται από δύο κύριους τύπους βλαβών, που έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια νευρώνων και εγκεφαλικού ιστού.

Αυτές είναι οι :


  • διακριτές φλεγμονώδεις αλλοιώσεις (εστιακή βλάβη) και
  • εκτεταμένες φλεγμονώδεις νευροεκφυλιστικές αλλοιώσεις (διάχυτη βλάβη).


 Πόσο συχνή είναι η Πολλαπλή Σκλήρυνση;

Έως και 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως προσβάλλονται κάθε χρόνο από Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Διαγιγνώσκεται συχνότερα σε:

- νέους ανθρώπους ηλικίας 20 έως 40 ετών,

- γυναίκες (ο αριθμός των γυναικών είναι διπλάσιος από αυτόν των ανδρών) και

- σε κατοίκους χωρών που βρίσκονται στη μεγαλύτερη απόσταση από τον Ισημερινό.



Ο ΕΠΙΠΟΛΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΑΝΑ 100.000 ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
Η νόσος της Πολλαπλής Σκλήρυνσης δεν είναι για όλους ίδια

Η εξέλιξη των συμπτωμάτων, όμως, εμφανίζει διαφοροποιήσεις από ασθενή σε ασθενή. Τόσο ως προς τα συμπτώματα, όσο και ως προς τη βαρύτητα και την εξέλιξή της.

Έτσι οι πάσχοντες διαγιγνώσκονται με διάφορες μορφές της νόσου (υποτροπιάζουσα διαλείπουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα, πρωτοπαθώς προϊούσα και προϊούσα υποτροπιάζουσα). Διαφοροποιήσεις που με απλά λόγια σημαίνουν ότι οι ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση αντιμετωπίζουν κατά διαστήματα επεισόδια επιδείνωσης της νόσου (υποτροπές), ενώ άλλες φορές η ασθένεια είναι σε ύφεση. Σε κάθε μορφή της νόσου υπάρχει απόκλιση στη σοβαρότητα, την ένταση και τη διάρκεια των υποτροπών και των συνοδών συμπτωμάτων.
Όσο περνούν τα χρόνια, πάντως, και μετά από κάθε υποτροπή, υπάρχει σταθερή φθίνουσα πορεία, όπως μπορείτε να δείτε και στο παρακάτω σχεδιάγραμμα.

Αν και ο κάθε ασθενής «γράφει» τη δική του ιστορία στην πορεία του με τη νόσο κι έχει διαφορετικό ρυθμό εξέλιξης.

Πρώιμα συμπτώματα στην Πολλαπλή Σκλήρυνση

Η εμφάνιση της ασθένειας συμβαίνει με ποικίλα συμπτώματα, τα οποία έρχονται και παρέρχονται καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση.

Στα πρώιμα (πρωτοεμφανιζόμενα) συμπτώματα περιλαμβάνονται τα παρακάτω:

  • Προβλήματα όρασης: οπτική νευρίτιδα, θολή όραση, διπλωπία, θαμπάδα στα χρώματα, πόνος στο μάτι (κατά την κίνηση)
  • Παράξενες αισθήσεις: αίσθηση ότι στο σώμα συμβαίνει ένα ηλεκτροσόκ,
  • Πάρεση στο πρόσωπο
  • Μουδιάσματα γενικώς στο σώμα
  • Αίσθημα σφιξίματος ή πρήξιμο
  • Έντονος κνησμός (φαγούρα)
  • Κούραση
  • Προβλήματα που σχετίζονται με τη θερμοκρασία του σώματος
  • Προβλήματα στο περπάτημα
  • Προβλήματα διατήρησης της ισορροπίας
  • Πρόβλημα με τα πόδια σας, στο απλό καθημερινό βάδην



Διάγνωση στην Πολλαπλή Σκλήρυνση

Αν διαπιστώσετε ότι παρουσιάζετε ένα ή περισσότερα συμπτώματα που συνδέονται με την πολλαπλή σκλήρυνση, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να κάνετε κάποιες εξετάσεις.

Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Εξετάσεις αίματος για να αποκλειστούν άλλες ασθένειες που έχουν παρόμοια συμπτώματα με την Π.Σ., όπως είναι η νόσος Lyme.
  • Τεστ για τη μέτρηση της ταχύτητας με την οποία ταξιδεύουν τα «αισθητικά σήματα» κατά μήκος των νεύρων σας (Η «απομυελίνωση» που συμβαίνει στην πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια κατάσταση σύμφωνα με την οποία υπάρχει καθυστέρηση στη μετάδοση των μηνυμάτων μεταξύ των νεύρων).
  • Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού, στην οποία φαίνονται οι περιοχές που έχουν προσβληθεί από Π.Σ. Αν και αυτή είναι η μόνη εξέταση στην οποία είναι ορατή η νόσος, δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι 100% αποφασιστικής σημασίας όσον αφορά στην τελική διάγνωση.
  • Οσφυονωτιαία παρακέντηση, με την οποία ο γιατρός ελέγχει το υγρό που ρέει στον εγκέφαλό σας και το νωτιαίο μυελό. Αυτή η εξέταση δείχνει αν υπάρχουν αντισώματα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, τα οποία μπορεί να βλάπτουν το νευρικό σας σύστημα, ακριβώς αυτό δηλαδή που συμβαίνει με την Πολλαπλή Σκλήρυνση.
  •  


Πολλαπλή Σκλήρυνση και ποιότητα ζωής

Δυστυχώς, όπως έχει αποδειχθεί, τα άτομα που πάσχουν από Πολλαπλή Σκλήρυνση έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής από άλλους χρονίως πάσχοντες, όπως είναι οι διαβητικοί και τα άτομα που πάσχουν από επιληψία.

Παρόλο που η κατάλληλη θεραπεία και διαχείριση της νόσου μπορεί να συμβάλλει στη μείωση των επιπτώσεών της, οι ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση έρχονται συχνά αντιμέτωποι με:


  • Μειωμένη ανεξαρτησία: Σχεδόν το 1/3 των ατόμων με Πολλαπλή Σκλήρυνση θα χρειαστεί αναπηρικό αμαξίδιο, εντός 20 ετών από την εμφάνιση της νόσου.
  • Προβλήματα στην εργασία: Ποσοστό μόνο ~50% των ατόμων με Πολλαπλή Σκλήρυνση θα εργάζονται 10 χρόνια μετά τη διάγνωση και τα 2/3 των ασθενών αναφέρουν ότι η νόσος έχει επηρεάσει την εργασία τους.



Πολλαπλή Σκλήρυνση: το δικαίωμα των ασθενών στην εργασία

Πολλοί ασθενείς –όπως ανέφεραν στη μεγάλη έρευνα του Liberal.gr και οι ίδιοι– αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εργασία τους ή κάποιες φορές απολύονται, καθώς οι εργοδότες τους θεωρούν ότι δεν μπορούν πλέον να εκτελέσουν με επάρκεια τα επαγγελματικά τους καθήκοντα. Μόλις οι 5 στους 10 ασθενείς θα καταφέρουν να διατηρήσουν την εργασία τους 10 χρόνια μετά τη διάγνωση, ενώ περισσότεροι από 7 στους 10 δηλώνουν ότι η Πολλαπλή Σκλήρυνση έχει επηρεάσει την εργασία τους. Πάνω από 3 στους 10, επίσης, μέσα σε είκοσι χρόνια από την εμφάνιση της νόσου θα χρειαστούν αναπηρικό αμαξίδιο για τις μετακινήσεις τους.

Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς τη σημασία που έχει για τους ασθενείς αυτούς να μπορούν να εξασφαλίζουν μέσα από τη θεραπεία τους όχι μόνο βελτίωση των συμπτωμάτων της νόσου, αλλά και μια –όσο το δυνατόν– μεγαλύτερη καθυστέρηση στη ραγδαία εξέλιξή της, όπως θα συμβεί εάν δεν πάρουν ειδική αγωγή.


Πηγή: Liberal Health

Τι πιστεύουν οι Έλληνες για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας; έρευνα του Liberal Health


Ολοκληρώθηκε η μεγάλη έρευνα του Liberal για τη στάση και τις αντιλήψεις του κοινού για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Το Liberal Health, στο πλαίσιο του επιστημονικού κύκλου ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για σημαντικά ιατρικά θέματα, απευθύνθηκε στο κοινό του για να αντλήσει τις απόψεις του για το ιδιαίτερο αυτό θέμα.

Ο τρόπος με τον οποίο το Liberal προσέγγισε τους αναγνώστες του ήταν απευθείας μέσω ειδικής ενότητας στην ομπρέλα του Liberal, είτε μέσω των κοινωνικών του δικτύων, είτε μέσω του Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι 3.061 ξεχωριστοί επισκέπτες του Liberal Health αποφάσισαν να συμμετέχουν ενεργά στην Έρευνα, ολοκλήρωσαν το ερωτηματολόγιο το 90% των επισκεπτών, εκ των οποίων το 54,5% ήταν γυναίκες και το 45,5 άνδρες.

Τα συμπεράσματα που μπορεί κανείς να αντλήσει από τους επισκέπτες μας παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η κοινή γνώμη είναι, σε γενικές γραμμές, ενημερωμένη για την ασθένεια, τα συμπτώματα και τις συνέπειές της, καθώς επίσης για τους μύθους που την περιβάλλουν.

Από τα ευρήματα, εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι οι συμπολίτες μας δίνουν ιδιαίτερο βάρος στις ψυχολογικές συνέπειες που προκαλεί η ασθένεια, αφού το 86% πιστεύει ότι προκαλεί ψυχολογικές διακυμάνσεις. Επίσης εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας (43%) δεν γνωρίζει ότι σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 12 διαθέσιμες θεραπείες στη χώρα μας, αποδεικνύοντας ότι ορισμένα κατάλοιπα των παλαιών αντιλήψεων παραμένουν ισχυρά. Εντύπωση προκαλεί το συμπαγές ποσοστό του 37% που πιστεύει ακόμα ότι η Σκλήρυνση είναι βέβαιο ότι οδηγεί σε αναπηρία (μαζί με το 9% που δεν γνωρίζει προσεγγίζει το 46%), καθώς και το 35% των συμπολιτών μας που δεν κρίνει ότι οι πάσχοντες από την ασθένεια είναι ικανοί προς εργασία.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, αν εξαιρεθεί αυτό το μειοψηφικό ποσοστό που είναι εμποτισμένο με τις παλαιές αντιλήψεις και δεν είναι εξοικειωμένο με τις νέες αποτελεσματικές θεραπείες, οι αναγνώστες μας δείχνουν ενημερωμένοι, αναγνωρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η ΣκΠ δεν είναι κληρονομική νόσος, ότι τα συμπτώματά της μπορεί να ξεκινούν με προβλήματα στην όραση των ασθενών, ενώ διαχωρίζουν την εγκυμοσύνη των γυναικών από την ασθένεια.

Ακολουθεί αναλυτικά το αποτέλεσμα της έρευνας:

Ταυτότητα έρευνας: Στην έρευνα συμμετείχαν 3.061 διαφορετικοί αναγνώστες του Liberal, εκ των οποίων το 54,5% ήταν γυναίκες, έναντι του 45,5% που ήταν άνδρες. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων είναι ηλικίας 35-44 (29.11%), 45 -54 (25,14%), 25.34 (17.77%), 55-64 (13.04%) και 65+ (10.40%), ενώ το 91 % όσων συμμετείχε διαμένει σε αστικά κέντρα, έναντι του 9% που διαμένει σε ημιαστικές ή αγροτικές περιοχές.

Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι ενδεικτικό και όχι επιστημονικό, διότι αποτελεί απλώς ποσοτική αποτύπωση της επικρατούσας τάσης και όχι απολύτως σταθμισμένο αποτέλεσμα βάσει ηλικίας, φύλου και γεωγραφικής κατανομής του δείγματος.

Ακολουθούν οι κάρτες της έρευνας:
















ΕΣΑμεΑ :Η απαίτηση των δανειστών της χώρας για την εισαγωγή της λειτουργικότητας στην πιστοποίηση της αναπηρίας είναι παράλογη, αδικαιολόγητη και εχθρική


Με το άρθρο 215 του πολυνομοσχεδίου θεσπίζεται η εφαρμογή ενός πιλοτικού προγράμματος στην Περιφέρεια Αττικής, γι' αυτούς που υποβάλλουν πρώτη φορά αίτηση για αναπηρικά επιδόματα. Εδώ και πολλά χρόνια η ΕΣΑμεΑ στήριξε τη θέση ότι η χώρα έχει ανάγκη από έναν φορέα απονομής και πληρωμής επιδομάτων. Τονίστηκε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο στη Βουλή, όπως έχει ήδη πράξει η ΕΣΑμεΑ και στην Κυβέρνηση και στην ελληνική κοινωνία, ότι το αναπηρικό κίνημα στηρίζει οποιαδήποτε πρωτοβουλία απλοποιεί τη διαδικασία απονομής και πληρωμής επιδομάτων και απαλλάσσει τους πολίτες με αναπηρία και τις οικογένειές τους από περιττή γραφειοκρατία.

Η απαίτηση όμως των δανειστών της χώρας για την εισαγωγή της λειτουργικότητας στην πιστοποίηση της αναπηρίας είναι παράλογη, αδικαιολόγητη και εχθρική. Το ICF, το οποίο έμμεσα ή άμεσα υποστηρίχθηκε από τους δανειστές, κάηκε στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία. Το αναπηρικό κίνημα έχει κάνει σαφές με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τόσο στην Κυβέρνηση όσο και στους εκπροσώπους της Παγκόσμιας Τράπεζας, ότι η εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος μπορεί να είναι αποδεκτή, μόνο εάν μέσω αυτού επιδιώκεται η πραγματική αποτύπωση της κατάστασης που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην Ελλάδα της κρίσης.

Στις επανειλημμένες συναντήσεις με την αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας, κ. Θ. Φωτίου παρουσιάστηκε η κρυστάλλινα διαυγή θέση του αναπηρικού κινήματος γι' αυτό το θέμα:

1. Το εν λόγω πιλοτικό πρόγραμμα δεν παρεμβαίνει στην απονομή πιστοποίησης αναπηρίας.
2. Δεν αλλάζουν οι όροι προϋπόθεσης για τη χορήγηση των αναπηρικών επιδομάτων.
3. Δεν εισάγονται εισοδηματικά κριτήρια ή περιουσιακά στοιχεία και στον υπολογισμό των εισοδηματικών κριτηρίων που αφορά στα άτομα με αναπηρία ή χρόνια πάθηση και των οικογενειών που έχουν μέλη τους άτομα με αναπηρία δεν προσμετρούνται τα πάσης φύσεως επιδόματα αναπηρίας
4. Δεν μειώνονται τα αναπηρικά επιδόματα ούτε 1 ευρωλεπτό.

Ο κ. Λυμβαίος ζήτησε από την κ. Φωτίου να επαναλάβει τη δέσμευση που έχει εκφράσει στην ΕΣΑμεΑ εκ μέρους της ελληνικής Κυβέρνησης και στη Βουλή, και αυτή η δέσμευση να γίνει μέρος των πρακτικών του ελληνικού κοινοβουλίου. Όπως και έπραξε η υπουργός αμέσως μετά την τοποθέτηση του εκπροσώπου της ΕΣΑμεΑ.
Τέλος τονίστε ότι σε κάθε περίπτωση, το αναπηρικό κίνημα σύσσωμο, θα στηρίξει οποιαδήποτε προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίηση του συστήματος πιστοποίησης της αναπηρίας, αλλά θα αγωνιστεί σκληρά εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας μείωσης των ελάχιστων που παρέχονται στα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην Ελλάδα της κρίσης.

 Το δελτίο Τύπου

http://www.esaea.gr/

ΕΣΑμεΑ Για τους δύο νέους Πίνακες αξιολόγησης αναπηρίας και μη αναστρέψιμων παθήσεων


Από την έναρξη της κρίσης η ΕΣΑμεΑ έβαλε ψηλά στην ατζέντα των διεκδικήσεών της το φλέγον ζήτημα της πιστοποίησης της Αναπηρίας καθώς και των μη αναστρέψιμων παθήσεων. Πριν ακόμη θεσπιστούν τα ΚΕΠΑ με το άρθρο 16 του νόμου 3846/10 προβλέπονταν μόλις 8 κατηγορίες μη αναστρέψιμων παθήσεων. Το 2011 συγκροτήθηκε η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή (απόφαση υπ. Εργασίας Φ.80000/οικ. 3647/212/4.7.2011) με αντικείμενό της την ανανέωση του Πίνακα μη αναστρέψιμων παθήσεων.

Μετά από μεγάλους αγώνες της ΕΣΑμεΑ και όλων των φορέων της το 2013 οι παθήσεις που περιελάμβανε ο Πίνακας έφτασαν τις 43. Το 2015 και πάλι μετά από αγώνες του αναπηρικού κινήματος για την τροποποίηση της σύνθεσης της Επιτροπής, επιτεύχθηκε η στελέχωσή της με ευρέος κύρους επιστήμονες και τότε η ΕΣΑμεΑ έθεσε εμφατικά το ζήτημα της συνολικής αναμόρφωσης και επέκτασης τόσο του Πίνακα των μη αναστρέψιμων παθήσεων όσο και του Ενιαίου Πίνακα Πιστοποίησης Αναπηρίας.

Από το 2016 ξεκίνησε η διαδικασία αναμόρφωσης των ανωτέρω όπου συμμετείχαν, καταθέτοντας τις προτάσεις τους, όλες οι αναπηρικές ομοσπονδίες. Το αποτέλεσμα αυτής της αναμόρφωσης είναι οι δύο νέοι Πίνακες, όπως δημοσιεύθηκαν και παραθέτει η ΕΣΑμεΑ και οι οποίοι θα κριθούν από την υλοποίησή τους.

 Το αναπηρικό κίνημα εξακολουθεί όπως πάντα να παρακολουθεί και θα παρεμβαίνει όπου χρειαστεί άμεσα, δυναμικά και υπεύθυνα. Παραμένουν μεγάλα προβλήματα, οι Πίνακες είναι ελλιπείς καθώς λείπουν αναπηρίες και παθήσεις. Ο αγώνας όμως συνεχίζεται αδιάκοπα, μέχρι να προστατευθεί κάθε πολίτης με αναπηρία ή χρόνια πάθηση.

Παράλληλα, η ΕΣΑμεΑ θέλει να ενημερώσει ότι, καθώς πολύ συζήτηση γίνεται για αλλαγές στον τρόπο αξιολόγησης της Αναπηρίας, εδώ και μήνες έχει διαμηνύσει με τον πλέον κατηγορηματικό και ξεκάθαρο τρόπο στην Κυβέρνηση ότι είναι σκληρά αντίθετη στην εισαγωγή νέου συστήματος αξιολόγησης, το οποίο θα επηρεάσει δυσμενώς την εφαρμογή των Πινάκων και θα οδηγήσει σε περικοπές ποσοστών και αναπηρικών επιδομάτων.

Ο νέος Ενιαίος Πίνακας Πιστοποίησης Αναπηρίας

Ο πίνακας μη αναστρέψιμων παθήσεων σε μορφή pdf

http://www.esaea.gr/

Η μουσική είναι ζωή


“The only truth is music” – Jack Kerouac


«Δεδομένου ότι ούτε η απόλαυση ούτε η ικανότητα παραγωγής της μουσικής είναι χρήσιμες -έστω και στο παραμικρό- για τον άνθρωπο, πρέπει να καταχωριστούν μεταξύ των πλέον μυστηριωδών από τις δεξιότητες με τις οποίες είναι προικισμένος»

Κάρολος Δαρβίνος, Καταγωγή του Ανθρώπου

«Τόσο οικείος, αυτός ο Σοπέν, που νομίζω ότι η ψυχή του θα έπρεπε να ανασταίνεται μόνο ανάμεσα σε φίλους».

T.S. Elliot, Portrait of a lady

Ο επιστήμονας και ο ποιητής. Ποιος από τους δύο κατανοεί καλύτερα την ανθρώπινη φύση; Χαμογελάω καθώς κάνω αυτήν την ερώτηση. Σαν εξωγήινος που αντιμετωπίζει συγκαταβατικά το ανθρώπινο είδος.

Ο Άρθουρ Κλαρκ, στο «Τέλος της Παιδικής Ηλικίας», επινόησε ένα εξωγήινο είδος, τους «Επικυρίαρχους». (Η επιστημονική φαντασία είναι το αμάλγαμα επιστήμης και τέχνης;)

Οι Επικυρίαρχοι είναι εκνευριστικά εγκεφαλικοί, με τεχνολογία πολύ πιο προηγμένη από τη δική μας, και… άμουσοι.

Επισκέπτονται τον πλανήτη μας για να κατανοήσουν αυτό ακριβώς το οξύμωρο των ανθρώπων που προβλημάτιζε και τον Δαρβίνο: Το πάθος τους και την εμμονή τους για κάτι «άχρηστο», όπως η μουσική.

Πρεσβευτές τους παρευρίσκονται σε μια συναυλία. Σαν τελειώνει συγχαίρουν τους μουσικούς για τη δεξιοτεχνία τους, επαινούν την εφευρηματικότητα του συνθέτη και μπαίνουν στο διαστημόπλοιο για να γυρίσουν στο αστέρι τους.

Αλλά δεν έχουν καταλάβει (όπως και ο εξίσου άμουσος Δαρβίνος) γιατί αυτή η δραστηριότητα των ανθρώπων ασκεί τόσο καταλυτική επίδραση στη ζωή τους. Τι τους προσφέρει;

Παρόμοια ικανοποίηση με τον οργασμό, υποστηρίζουν πλέον οι νευρολόγοι. Λιγότερο εκρηκτική, αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια.

Όμως ας ξεκινήσουμε με τα προκαταρκτικά.

~~{}~~

Μουσική υπάρχει σε όλους τους πολιτισμούς, όσο «πρωτόγονοι» ή απομονωμένοι και να είναι αυτοί.

Οι διάφορες φυλές των Αβορίγινων της Αυστραλίας, παρότι μιλάνε πολλές διαφορετικές γλώσσες, μπορούν να συννενοηθούν με τα τραγούδια τους. (διαβάστε «Τα μονοπάτια των τραγουδιών», του ταξιδευτή-συγγραφέα Μπρους Τσάτουιν)

Οι Εσκιμώοι έλυναν τις διαφορές τους με αγώνες τραγουδιού και η βαρύτερη προσβολή για κάποιον ήταν να του πουν ότι δεν ξέρει να τραγουδάει.

Οι ιθαγενείς της περιοχής Arnhem χρησιμοποιούν τη μουσική σαν ένα μέσο που τους διδάσκει όλα όσα πρέπει να ξέρουν για τον πολιτισμό τους και για τη θέση τους μέσα στο φυσικό και τον υπερφυσικό κόσμο.

Στο Μπαλί, τα gamelan, οι αυτοσχέδιες ορχήστρες κάθε χωριού, ήταν μέρος της κοινωνικής ζωής, σε τέτοιο βαθμό που δεν υπήρχε ξεχωριστή λέξη για τη μουσική. Η μουσική είναι το χωριό.

Σε πολλές φυλές της «μαύρης Αφρικής» κάθε άνθρωπος ήταν και μουσικός, ανεξάρτητα από το «επάγγελμα» του. Και η μουσική τους είναι τόσο πολύπλοκη που ένας δυτικός δυσκολεύεται να την κατανοήσει.

Στην Αρχαία Κίνα η μουσική αφορούσε στις σχέσεις του ανθρώπου με το σύμπαν. Με αυτή ο άνθρωπος αναλάμβανε την ευθύνη να τονώνει ή να κλονίζει την ισορροπία του κόσμου.

Ανάμεσα στα προελληνικά κυκλαδίτικα ειδώλια υπάρχουν και πολλά μουσικών. Ο Πυθαγόρας ταύτιζε την Κτίση με τη Μουσική. Και είναι γνωστή η σημασία της μουσικής για τους αρχαίους Έλληνες.

~~{}~~

Η εξελικτική ψυχολογία μοιάζει να συμφωνεί με την εξέλιξη της ανθρωπότητας και την εθνομουσικολογία.

Τα παιδιά απολαμβάνουν τη μουσική πριν μιλήσουν, πριν ακόμα περπατήσουν.

Έρευνες που έγιναν το 2006 έδειξαν ότι τα μωρά των ανθρώπων γεννιούνται με απόλυτο αυτί.

(Απόλυτο αυτί είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις την τονικότητα ενός ήχου χωρίς να χρειαστείς να τον συγκρίνεις με κάποιον άλλο. Να ακούς την κόρνα του αυτοκινήτου και να ξέρεις ότι είναι «λα».)

Αυτή η ικανότητα φθίνει με τα χρόνια, ειδικά μόλις τα δίχρονα ξεκινούν να κατακτούν την ομιλία. Σε λαούς όμως, όπως οι Κινέζοι, όπου η γλώσσα είναι τονική, το απόλυτο αυτί διατηρείται και στους ενήλικους, σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ’ ό,τι στους μη-τονικούς λαούς.

~~{}~~

Τα παιδιά γεννιούνται με το μυαλό τους έτοιμο για να υποδεχτεί τη μουσική (όπως συμβαίνει και με τους κανόνες της γλώσσας).

Άλλωστε από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης τους, πολύ πριν γεννηθούν, ζουν μέσα στο ρυθμό. Η κύρια και συνεχής «μουσική» υπόκρουση της ενδομήτριας ζωής είναι ο χτύπος της καρδιάς της μητέρας.

Ο ρυθμός είναι η βάση της μουσικής και η αρχή της ζωής.

~~{}~~

Θυμάμαι μια παρέα από ανθρώπους με βαριά νοητική καθυστέρηση που είχαν έρθει σε ένα υπαίθριο μπαρ, όπου δούλευα κάποιο καλοκαίρι. Οι άνθρωποι αυτοί δυσκολεύονταν ακόμα και να ρουφήξουν το χυμό τους με το καλαμάκι. Οι συνοδοί έτρεχαν από τραπέζι σε τραπέζι για να τους βοηθήσουν.

Όταν όμως ακούστηκε από τα ηχεία ένα κομμάτι του James Brown όλοι έπιασαν το ρυθμό. Διστακτικά στην αρχή, χτυπώντας το πόδι ή κουνώντας το κεφάλι. Μετά κάποιοι σηκώθηκαν και ξεκίνησαν να χορεύουν.

Δεν μπορούσαν να ντυθούν μόνοι τους ή να μιλήσουν σωστά, αλλά είχαν το ρυθμό μέσα τους για να χορέψουν. Και το κυριότερο: Η μουσική τους είχε κάνει χαρούμενους.

~~{}~~

Δεν είναι τυχαίο που η μουσική μας δημιουργεί ερωτική διάθεση.

«Ακούμε τη μουσική με τους μύες μας», έγραφε ο Νίτσε, ο φιλόσοφος που ήθελε έναν θεό-χορευτή.

Η αλήθεια είναι ότι ακούμε μουσική με όλο μας το σώμα -και κάτι παραπάνω.

Οι μαγνητικοί τομογράφοι έδειξαν κάτι που οι ποιητές είχαν ψυχανεμιστεί (και ο Δαρβίνος αγνοούσε): Ενώ η ομιλία, η όραση και οι υπόλοιπες λειτουργίες του εγκεφάλου εστιάζονται σε συγκεκριμένα κέντρα, η μουσική ενεργοποιεί τουλάχιστον δώδεκα διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου.

Όταν ο άνθρωπος ακούει μουσική που του αρέσει και ειδικά όταν συμμετέχει σε αυτήν (τραγουδώντας, χτυπώντας τα χέρια ή χορεύοντας), τότε το εγκεφαλογράφημα θυμίζει οργασμό.

Αν δείτε μαγνητική τομογραφία της εγκεφαλικής δραστηριότητας την ώρα του οργασμού θα πιστέψετε ότι το κεφάλι του ανθρώπου ανατινάχτηκε.

Σκεφτείτε τώρα όλη τη συναισθηματική, νοητική και σωματική ένταση που βιώνετε σε μια δίωρη συναυλία να τη ζούσατε συμπυκνωμένη σε λίγα δευτερόλεπτα!

Θα ουρλιάζατε από την ηδονή (αν δεν ανατιναζόταν το κεφάλι σας).

Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να προσφέρει η ανάγνωση του καλύτερου βιβλίου -θα αναγκαστώ να παραδεχτώ, παρότι υπηρέτης του λόγου.

Επειδή όμως έχω περάσει και από τη μουσική, ως ημι-ερασιτέχνης κιθαρίστας, γνωρίζω ότι η ενορατική σχεδόν επικοινωνία που επιτυγχάνεται ανάμεσα στα μέλη μιας μπάντας, ειδικά όταν αυτοσχεδιάζουν, είναι μία από τις πιο καθάριες απολαύσεις που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος.

Αυτή η επικοινωνία δημιουργεί ισχυρότατους δεσμούς. Ακριβώς ό,τι επιζητούσαν οι «πρωτόγονες» φυλές με τη συμμετοχή και τη συνεργασία όλων των μελών στη μουσική.

~~{}~~

Η έκσταση είναι συνώνυμη με τη μουσική (και το χορό) από τις απαρχές του ανθρώπου.

Μαινάδες και σαμάνοι, δερβίσηδες και μάγοι, επικοινωνούσαν με το θείο χάρη aστη μουσική (και με λίγη βοήθεια από ενθεογενή φυτά).

Κατά κάποιο τρόπο η μουσική δημιούργησε το θεό.

(Ο φίλος Όττο μου γνωστοποίησε ότι ο Τόλκιν βάζει το θεό να δημιουργεί τον Κόσμο τραγουδώντας. Κάτι ήξερε ο Τόλκιν από θεούς και δαίμονες).

Και δείτε πως όλες οι θρησκείες έχουν τις τελετουργίες τους άρρητα δεμένες με τη μουσική.

Μόνο οι θρησκείες;

~~{}~~

Ο Merlin Donald, στο βιβλίο του «Η καταγωγή του μοντέρνου νου», υποστηρίζει ότι η μουσική είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του ανθρώπινου πολιτισμού.

Πριν εξελιχτούν η γλώσσα και η εννοιολογική σκέψη οι homo πέρασαν από έναν «μιμητικό» πολιτισμό, όπου η αναπαράσταση αισθημάτων, εξωτερικών συμβάντων και ιστοριών γινόταν με τη στάση του σώματος και το ρυθμό, καθώς και με τον ήχο, αλλά όχι με τη γλώσσα.

(Εδώ ας θυμηθούμε το Ζορμπά, που όταν του «τελείωναν» οι λέξεις σηκωνόταν και χόρευε για να εξηγήσει στον συνομιλητή του όσα δεν μπορούσε να του πει.)

~~{}~~

Ο Όλιβερ Σάκς, ο αγαπημένος μου νευρολόγος, μας δίνει πάμπολλα παραδείγματα για τη θεραπευτική δύναμη της μουσικής.

Άνθρωποι με αφασία, παρκισονικοί, άλλοι με διαταραχές μετατραυματικού άγχους, καθώς και πάσχοντες από σχιζοφρένεια, ανταποκρίνονταν στη μουσική καλύτερα από κάθε άλλη προσπάθεια επικοινωνίας, λες και αυτή είναι φωλιασμένη στα βαθύτερα επίπεδα του νου.

Κάποια παρκισονική κυρία, η οποία δυσκολευόταν να μιλήσει και να περπατήσει, με τη μουσική κατάφερνε να χορέψει και να τραγουδήσει, και ένιωθε: «Σαν να θυμάμαι ξαφνικά τον εαυτό μου, το δικό μου ζωντανό σκοπό».

~~{}~~

Οι μουσικές αναμνήσεις αποδεικνύονται πολύ πιο διεγερτικές από κάθε «μαντλέν του Προυστ», ενώ παραμένουν αναλλοίωτες ακόμα και όταν κάθε άλλη μνήμη χάνεται.

Ασθενείς με Αλτσχάιμερ, οι οποίοι δεν μπορούσαν να θυμηθούν το όνομα τους και την οικογένεια τους, που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν ένα παπούτσι ως παπούτσι ούτε να μιλήσουν, άνθρωποι οι οποίοι ζούσαν χωρίς να έχουν συνείδηση του εαυτού τους, κατάφεραν να τραγουδήσουν χωρίς δισταγμό ολόκληρες όπερες ή να παίξουν ολόκληρα κοντσέρτα (εφόσον, βεβαίως, είχαν μουσική εκπαίδευση).

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός υπερήλικα δεξιοτέχνη πιανίστα, στα τελευταία στάδια του Αλτσχάιμερ.

Όσο περίμενε στα παρασκήνια του Κάρνεγκι Χολ, για την τελευταία του συναυλία, δεν ήξερε καν που βρισκόταν και ποιος ήταν. Αν δεν τον οδηγούσαν μέχρι το πιάνο θα έμενε να κοιτάει τον τοίχο.

Σαν ξεκίνησε όμως η εισαγωγή του κοντσέρτου και ακούμπησε τα χέρια στα πλήκτρα ο ανοιακός γέρος ξανάγινε ο σπουδαίος πιανίστας που όλοι (εκτός ίσως από τον ίδιο) θυμόντουσαν.

Έπαιξε άψογα ολόκληρο το κοντσέρτο και μόλις τέλειωσε η μουσική επέστρεψε στο σκοτάδι, αδιαφορώντας για τα χειροκροτήματα και τα δάκρυα των ακροατών.

«When the music’s over, turn out the lights».

~~{}~~

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμη για τη μουσική, όμως πιστεύω ότι και με αυτά τα λίγα φαίνεται ότι ο Δαρβίνος είχε άδικο.

Η μουσική δεν είναι απλώς χρήσιμη για τον άνθρωπο, η μουσική τού είναι απαραίτητη.

Πέρα από την τόσο σημαντική της κοινωνική αξία, ως μέσο που βοηθάει τη διασύνδεση των μελών, πέρα από την καταλυτική της επίδραση στην εξέλιξη του ανθρώπου, πέρα από τον προσδιορισμό της ταυτότητας (φυλετικής, εθνικής, προσωπικής), η μουσική προσφέρει κάτι που είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης ύπαρξης: Απόλαυση!

(Και μη ρωτήσετε σε τι χρησιμεύει η απόλαυση.)

~~{}~~

ΠΗΓΗ: Γελωτοποιός 
Υλικό ο Γελωτοποιός άντλησε από τα:

«Μουσικοφιλία», Όλιβερ Σακς, εκδόσεις Άγρα, μτφ Ποτάγας-Σπυράκου

«Μουσική, Κοινωνία, Εκπαίδευση», Κρίστοφερ Σμολ, εκδόσεις Νεφέλη, μτφ Μιχάλης Γρηγορίου



Η φωτογραφία είναι από το Woodstock του ’69

Δείτε κι αυτό το ντοκιμαντέρ, για το Αλτσχάιμερ και τη μουσική. Εμφανίζεται κι ο Όλιβερ Σακς.


Συλλογική η ευθύνη για την πλαστική ρύπανση της ελληνικής φύσης


Με 84 κομμάτια πλαστικού στο στομάχι της, ανάμεσά τους ένα μπαλόνι, πλαστικές σακούλες και θραύσμα από παιχνίδι, ζούσε μία μικρή θαλάσσια χελώνα καρέτα, που βρέθηκε να πλέει νεκρή στο ανατολικό Αιγαίο τις ημέρες των Χριστουγέννων!

   Ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στις θάλασσές μας από την απόρριψη πλαστικών είναι η περίπτωση της νεκρής χελώνας, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διευθυντής στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος" Θοδωρής Τσιμπίδης, με αφορμή την εφαρμογή του μέτρου χρέωσης της πλαστικής σακούλας στην χώρα μας.

   "Η χελώνα αυτή ζούσε έχοντας στο στομάχι της 84 κομμάτια πλαστικού (ένα μπαλόνι, κομμάτια από πλαστικές σακούλες και πολυεστερικές συσκευασίες, ένα θραύσμα από παιχνίδι και πολλά άλλα) και τελικά πέθανε από πρόσκρουση με ταχύπλοο σκάφος. Λίγες ημέρες πριν, μία πράσινη θαλάσσια χελώνα βρέθηκε επίσης νεκρή στην ακτή έπειτα από την κατάποση ενός παραγαδιού. Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια χαρακτηριστική εικόνα της κατάστασης που έχουμε από κοινού προκαλέσει στις θάλασσές μας" λέει ο κ. Τσιμπίδης.

   Η έρευνα του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος στον τομέα της πλαστικής ρύπανσης των θαλασσών ξεκίνησε το 2009 σε εργαστήρια που εδρεύουν στη Σάμο, με στόχο να εκτιμηθεί το μέγεθος του προβλήματος από την αλόγιστη χρήση και απόρριψη πλαστικών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η έρευνα γίνεται σε συνεργασία με πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως τα Πανεπιστήμια Essex και West England, Bristol της Βρετανίας, καθώς και με τον ελβετικό οργανισμό Ocean Care.

   Όπως προκύπτει, τουλάχιστον ανησυχητικά είναι μερικά από τα αποτελέσματα της έρευνας που έχουν ήδη παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά, όπως ότι:

   - Σε περισσότερα από 500 δείγματα ψαριών που αναλύθηκαν, το 100% περιείχε μικροσκοπικές ίνες πλαστικού στο στομάχι τους, με τον αριθμό των μικροπλαστικών ινών να είναι υψηλότερος, στα είδη ψαριών που ανήκουν σε υψηλότερο τροφικό επίπεδο (π.χ. οι γόπες είχαν κατά μέσο όρο 15,4 ίνες ενώ οι λούτσοι είχαν 42,2 ίνες ανά ψάρι). Αντίστοιχα εντοπίστηκαν μικροπλαστικές ίνες και στο σύνολο των δειγμάτων από θαλάσσια ασπόνδυλα είδη (αχινοί, ολοθούρια, σφουγγάρια), αλλά και από τα επιφανειακά νερά.





πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανθυγιεινές τροφές: Οι ολέθριες επιπτώσεις τους στο ανοσοποιητικό


Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά και θερμίδες με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που αντιδρά σε μια βακτηριακή λοίμωξη.

Αυτό προκύπτει από νέα μελέτη επιστημόνων του πανεπιστημίου της Βόννης.

Ακόμη χειρότερη είναι η διαπίστωση ότι το ανθυγιεινό φαγητό καθιστά την άμυνα του οργανισμού πιο επιθετική μακροπρόθεσμα. Ακόμα και αρκετό καιρό δηλαδή μετά τη μετάβαση σε μια υγιεινή διατροφή, η φλεγμονή που προκαλεί η εσωτερική ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού παραμένει ισχυρή.

Μακροπρόθεσμα, οι αλλαγές αυτές μπορεί να εμπλέκονται στην ανάπτυξη αρτηριοσκλήρυνσης και διαβήτη, ασθένειες που συνδέονται με το δυτικό μοντέλο διατροφής.

Οι επιστήμονες χορήγησαν επί ένα μήνα σε ποντίκια τροφές που καταναλώνουν όσοι ακολουθούν δυτικού τύπου διατροφή, δηλαδή πλούσιες σε λιπαρά και ζάχαρη και φτωχές σε φυτικές ίνες. Τα πειραματόζωα ανέπτυξαν οξεία φλεγμονή στον οργανισμό, σχεδόν όπως συμβαίνει μετά από μόλυνση με επικίνδυνα βακτήρια. «Η ανθυγιεινή διατροφή οδήγησε σε μια απροσδόκητη αύξηση του αριθμού συγκεκριμένων ανοσοκυττάρων στο αίμα των ποντικιών, ειδικά των κοκκιοκυττάρων και των μονοκυττάρων, γεγονός που αποτελεί ένδειξη εμπλοκής των προγόνων ανοσοκυττάρων του ανοσοποιητικού στον μυελό των οστών», δήλωσε η Anette Christ, μεταδιδακτορική συνεργάτιδα του Ινστιτούτου Έμφυτης Ανοσίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.

Για να κατανοήσουν καλύτερα τα ευρήματα αυτά, οι ερευνητές απομόνωσαν τους προγόνους μείζονων ανοσοκυττάρων του μυελού των οστών από τα ποντίκια που έκαναν δυτικού τύπου διατροφή ή υγιεινή δίαιτα και τα ανέλυσαν.

«Οι αναλύσεις έδειξαν ότι πράγματι η δυτική διατροφή ενεργοποιούσε έναν μεγάλο αριθμό γονιδίων στα προγονικά κύτταρα. Από τα γονίδια αυτά επηρεάζονταν και εκείνα που είναι υπεύθυνα για τον πολλαπλασιασμό και την ωρίμανση», αναφέρει ο καθηγητής Χοακίμ Σουλτς από το Ινστιτούτο Ζωής και Ιατρικών Επιστημών και το Γερμανικό Κέντρο Νευροεκφυλιστικών Ασθενειών.

Όταν τα ποντίκια επέστρεψαν στην συνήθη διατροφή τους με δημητριακά για τέσσερις εβδομάδες, η οξεία φλεγμονή εξαφανίστηκε, όχι όμως και ο γενετικός αναπρογραμματισμός των ανοσοκυττάρων. Πρακτικά δηλαδή ακόμα και μετά από τέσσερις εβδομάδες υγιεινής διατροφής πολλά από τα γονίδια που είχαν ενεργοποιηθεί από την παρουσία του πρόχειρου φαγητού παρέμεναν ενεργά.

Μελετώντας περαιτέρω τον «αισθητήρα» του πρόχειρου φαγητού στα ανοσοκύτταρα, οι ερευνητές μελέτησαν δείγματα αίματος από 120 άτομα. Σε ορισμένα εξ αυτών, το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα επιδείκνυε ένα ισχυρό χαρακτηριστικό εκπαίδευσης. Στα άτομα αυτά, οι επιστήμονες εντόπισαν γενετικές αποδείξεις εμπλοκής των φλεγμονοσωμάτων. Τα τελευταία είναι βασικά ενδοκυτταρικά συμπλέγματα σηματοδότησης που αναγνωρίζουν τους μολυσματικούς παράγοντες και άλλες επιβλαβείς ουσίες και απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες φλεγμονωδών σηματοδοτών.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι η δυτική διατροφή, εκτός από την οξεία φλεγμονώδη αντίδραση που πυροδοτεί, αλλάζει τον τρόπο αποθήκευσης των γενετικών πληροφοριών. Το γενετικό υλικό αποθηκεύεται στο DNA και κάθε κύτταρο περιέχει αρκετές δέσμες DNA, οι οποίες συνολικά έχουν μήκος περίπου δύο μέτρων.

Συνήθως, τυλίγονται γύρω από συγκεκριμένες πρωτεΐνες στο πυρήνα και άρα πολλά γονίδια στο DNA δεν μπορούν να διαβαστούν, καθώς είναι μη προσβάσιμα.

Όλες οι προαναφερόμενες φλεγμονώδεις αντιδράσεις μπορούν με την σειρά τους να επιταχύνουν την εκδήλωση αγγειακών παθήσεων ή διαβήτη τύπου 2. Η αθηροσκλήρωση για παράδειγμα, απαρτίζεται από μεγάλα λιπίδια και ανοσοκύτταρα. Η φλεγμονώδης αντίδραση συντελεί απευθείας στην ανάπτυξή τους, επειδή τα νεο-ενεργοποιημένα ανοσοκύτταρα αποικίζουν τα τροποποιημενα αγγειακά τοιχώματα. Όταν πια οι αθηρωματικές πλάκες είναι πολύ μεγάλες, μπορούν να σπάσουν, προκαλώντας θρόμβωση, με συνέπεια ένα πιθανό έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Τα ευρήματα μας έχουν μεγάλη συσχέτιση με τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Η υγιεινή διατροφή πρέπει να γίνει βασικό στοιχείο της ακαδημαϊκής μας μόρφωσης, ώστε, ειδικά τα μικρά παιδιά να μάθουν να αντιστέκονται στους πειρασμούς της βιομηχανίας τροφίμων», καταλήγουν οι ερευνητές.

Τα ευρήματα θα δημοσιευτούν στο επιστημονικό έντυπο Cell.
sciencedaily.com



Πηγή: onmed