| ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ |

Αισθάνομαι εύθραυστος απέναντι στη Σκλήρυνση Κατά Πλακάς


Αισθάνεστε εύθραυστοι για την διάγνωση σας

Η αρχική διάγνωση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) ή η ενημέρωση ότι η διάγνωσή σας έχει αλλάξει σε προοδευτική μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα. Μπορεί να αισθανθείτε θυμωμένοι, ανήσυχοι ή θλιμμένοι. Μπορεί και να αισθάνεστε ίσως και ανακουφισμένοι, ειδικά αν έχει περάσει πολύς καιρός προσπαθώντας να ανακαλύψετε τον λόγο των συμπτωμάτων σας. Μπορεί να αισθάνεστε σοκαρισμένοι, ειδικά αν τα συμπτώματα ξεκίνησαν πολύ ξαφνικά και η διάγνωσή σας, έγινε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Μπορεί να αισθάνεστε σαν να είναι εξωπραγματικό ή να συμβαίνει σε κάποιον άλλο. Μπορεί επίσης να αντιμετωπίσετε έλλειψη συναισθημάτων.

Ότι αισθάνεστε, είναι θετικό. Δεν υπάρχει σωστός τρόπος για να αντιδράσουμε στα νέα της διάγνωσης . 

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι η προσαρμογή στη διάγνωση της ΣΚΠ είναι παρόμοια με τη διαδικασία της θλίψης, όπου λέγεται ότι αντιμετωπίζουν πέντε στάδια θλίψης. Τα στάδια δεν συμβαίνουν σε μια καθορισμένη σειρά και ίσως να μην τα αντιμετωπίσετε όλα.

Τα στάδια είναι:

  • Αρνούμενοι ότι κάτι συνέβη.  Αυτό σας επιτρέπει να απομονώσετε τον εαυτό σας από την αιτία και σας απομακρύνει από το αρχικό σοκ.
  • Νιώθετε θυμωμένοι.  Αυτός ο θυμός μπορεί να απευθύνεται σε άλλους ανθρώπους ή σε άψυχα αντικείμενα, αν και στην πραγματικότητα, είναι σαφές ότι δεν φταίνε.
  • Διαπραγματεύσεις.  Αυτός είναι ένας τρόπος να αισθάνεστε περισσότερο έλεγχο και μπορεί να σας κάνει να σκέφτεστε πράγματα όπως «Αν είχα δει τον γιατρό νωρίτερα» ή «Αν μόνο είχα μια δεύτερη γνώμη».
  • Κατάθλιψη ή χαμηλή διάθεση.
  • Αποδοχή.  Αυτό σας επιτρέπει να γίνετε πιο ήρεμοι, παρόλο που δεν είστε ευχαριστημένοι, αισθάνεστε καλύτερα και συνεχίζετε τη ζωή σας.


Αισθάνεστε εύθραυστοι για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας

Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων μπορεί να θέλει πολύ υπομονή. Η κόπωση, ο πόνος, η κατάθλιψη, το άγχος και άλλα συμπτώματα μπορεί να σας κάνουν να νιώθετε εύθραυστοι. Μπορεί να μην κοιμάστε καλά και αυτό μπορεί να το κάνει ακόμα πιο δύσκολο. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι τα συμπτώματά σας ποικίλλουν από μέρα σε μέρα ή ακόμα και από στιγμή σε στιγμή, γεγονός που μπορεί να πάρει αρκετό καιρό κάποιος για να συνηθίσει.

Μπορεί να είναι καλό να σκεφτείτε το τι μπορεί να σας κάνει να νιώθετε συναισθηματικά καλά. Ανησυχείτε για κάτι συγκεκριμένο και υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε τα πράγματα; Θα μπορούσατε να λάβετε θεραπεία για τα συμπτώματά σας; Θα μπορούσατε να βελτιώσετε τη ρουτίνα σας για το βραδινό ύπνο, έτσι ώστε να έχετε περισσότερες πιθανότητες για ξεκούραση; Υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε μόνοι σας ή μήπως είναι καιρός να συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας;

Αισθάνεστε εύθραυστοι μπροστά στην οικογένεια σας

Μπορεί να ανησυχείτε για τον αντίκτυπό σας στους γύρω σας, συμπεριλαμβανομένου του συντρόφου σας, των παιδιών, των αδελφών ή των γονέων σας. Μπορεί να αισθανθείτε ότι η ΣΚΠ παρεμβαίνει στις σχέσεις σας, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών στιγμών. Μπορεί να αισθάνεστε διαφορετικά για τον εαυτό σας ή για το σύντροφό σας ή ίσως να ανησυχείτε για το πώς τα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένων των δυσκολιών στην κόπωση, τον πόνο ή την ένταση, περιορίζουν τις δραστηριότητές σας.

Το να είστε ανοιχτοί για το πώς αισθάνεστε και για το πώς επηρεάζει η ΣΚΠ, μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμο. Ίσως χρειαστεί να δώσετε έμφαση στην απρόβλεπτη φύση της ΣΚΠ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορείτε να υποσχεθείτε ότι θα κάνετε σίγουρα κάτι σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Σε αντάλλαγμα, καλό είναι να ενθαρρύνετε την οικογένειά σας να είναι ανοιχτή μαζί σας. Θα έχουν τις δικές τους ερωτήσεις και ανησυχίες. Μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο να μιλήσετε με ανθρώπους εκτός της οικογένειας για να έχετε μια ανεξάρτητη άποψη. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένας καλός φίλος, άλλοι άνθρωποι με σκλήρυνση κατά πλάκας ή ένας γιατρός.

Αισθάνεστε εύθραυστοι για το μέλλον σας

Μπορεί να ανησυχείτε για το μέλλον και για το τι μπορεί να σημαίνει για εσάς η ΣΚΠ. Αυτή είναι μια φυσική και κοινή απάντηση στη διάγνωση και όταν ζούμε μαζί της μακροπρόθεσμα. Ίσως να είχατε ένα επεισόδιο με νέα ή αυξημένα συμπτώματα ή να κάνατε μια υποτροπή και αυτό μπορεί να το σκεφτήκατε περισσότερο για το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Η ΣΚΠ έχει μια απρόβλεπτη κατάσταση και για να μάθουμε να ζούμε με αυτήν την αβεβαιότητα μπορεί να είναι προκλητική.

Η ζωή δεν έχει ποτέ ένα σταθερό μονοπάτι, αλλά σημαντικά γεγονότα ή αλλαγές που υπογραμμίζουν αβεβαιότητες για εμάς.

"Προσπαθήστε να μην επικεντρωθείτε σε μεγάλο βαθμό για το τι μπορεί να συμβεί ή να υποθέσετε ότι η ΣΚΠ θα επηρεάσει κάποια συγκεκριμένη πτυχή της ζωής σας. Αυτός ο χρόνος σκέψεις και η ενέργεια θα μπορούσαν να δαπανηθούν με πιο θετικό τρόπο σε κάτι που είναι σημαντικό για εσάς αυτή τη στιγμή."

Μελέτη εξετάζει υποτροπές κατά τη διακοπή της Gilenya κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη


Οι μισές γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας (MS) που διακόπτουν τη θεραπεία με Gilenya ( fingolimod ) όταν προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες, θα υποστούν υποτροπή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Επίσης υποτροπές είχαν κατά τους πρώτους έξι μήνες μετά τον τοκετό σε ένα τέταρτο των γυναικών που διέκοψαν τη Gilenya πριν ή μετά την εγκυμοσύνη.

Η έρευνα, « δραστηριότητα της νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μετά την διακοπή της φινγκολιμόδη, λόγω προγραμματισμένης  εγκυμοσύνης σε γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας » παρουσιάστηκε στο  34 ο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Θεραπεία και την Έρευνα στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ECTRIMS) , η οποία έλαβε χώρα στις 10 - 12 Οκτωβρίου, στο Βερολίνο.

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν από τον Spalmai Hemat, από το  νοσοκομείο St. Joseph στο Πανεπιστήμιο Ruhr του Bochum  στη Γερμανία.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η συχνότητα επιδείνωσης των συμπτωμάτων (υποτροπές) σε ασθενείς με ΣΚΠ μειώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δημιουργώντας ένα είδος φυσικής προστασίας. «Στις έγκυες γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας, η ασθένεια μειώνεται σημαντικά, ειδικά στο τρίτο τρίμηνο», δήλωσε ο Hemat στην παρουσίαση.

Ωστόσο, οι γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας, οι οποίες σταματούν τη θεραπεία με Gilenya της Novartis και σχεδιάζουν να μείνουν έγκυες, έχουν έναν άγνωστο κίνδυνο για υποτροπή ή αναπηρία, αν και έχουν περιγραφεί σοβαρά αποτελέσματα της νόσου.

Με στόχο την αντιμετώπιση αυτού του κενού, μια ομάδα από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ισπανία, την Αυστρία, την Ιταλία και το Βέλγιο συνέκρινε το ποσοστό υποτροπής, τον κίνδυνο αναπηρίας και τα αποτελέσματα της εγκυμοσύνης σε γυναίκες που σταμάτησαν τη θεραπεία με Gilenya είτε πριν (ομάδα Α)  είτε μετά (ομάδα Β).

Οι ερευνητές συγκέντρωσαν λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την πορεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας και την εγκυμοσύνη, τις υποτροπές, την αναπηρία και τα αποτελέσματα από το γερμανικό μητρώο κύησης και εγκυμοσύνης (σε 140 ασθενείς) και από έξι διεθνείς συνεργάτες (σε 16 ασθενείς) έως τον Σεπτέμβριο του 2017.

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι 46 γυναίκες στην ομάδα Α που σταμάτησαν τη Gilenya 295 ημέρες (εύρος 61-312 ημερών) πριν από την τελευταία εμμηνορροϊκή περίοδο (LMP). Στην ομάδα Β, 110 γυναίκες είχαν διάμεση έκθεση Gilenya 35,4 ημερών (εύρος 1-123 ημέρες) μετά την LMP τους.

Το (21,7%) στην ομάδα Α υπέστησαν υποτροπή μεταξύ της διακοπής της Gilenya και της εγκυμοσύνης. Η ομάδα Α παρουσίασε επίσης υψηλότερο ποσοστό με υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σύμφωνα με τον Hemat, "μέχρι και το 50% των γυναικών που λαμβάνουν Gilenya πριν ή μέχρι την εγκυμοσύνη θα παρουσιάσουν υποτροπή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης".

Πρόσθεσε επίσης ότι «οι γυναίκες που σταμάτησαν τη Gilenya για περισσότερο από 2 μήνες, βιώνουν περισσότερες υποτροπές πριν από την εγκυμοσύνη και κατά την έναρξη της εγκυμοσύνης ».

Η βαθμολογία της εκτεταμένης κλίμακας της κατάστασης αναπηρίας (EDSS) παρέμεινε σταθερή και δεν έδειξε μόνιμη αναπηρία στους περισσότερους ασθενείς, αν και μία γυναίκα στην ομάδα Α (5,13%) και εννέα στην ομάδα Β (7,69%) παρουσίασε σημαντική επιδείνωση δύο ή περισσότερων σημείων EDSS έξι μήνες μετά τον τοκετό. (Όσο μεγαλύτερη είναι η βαθμολογία EDSS, τόσο χειρότερο είναι το επίπεδο αναπηρίας του ασθενούς.)

"Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών δεν θα αντιμετωπίσει μόνιμη αναπηρία", δήλωσε ο Hemat, "αλλά μέχρι 10-20% θα υποφέρουν από σοβαρή επιδείνωση του EDSS 6 μήνες μετά τον τοκετό".

Οι 31 ασθενείς που επανέφεραν τη θεραπεία με Gilenya κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 ημερών μετά τον τοκετό, παρουσίασαν ασήμαντη μείωση του κινδύνου υποτροπής τους πρώτους έξι μήνες.

Ο μόνος σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για υποτροπές μετά τον τοκετό ήταν υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Συνολικά, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, παρά τη φυσική προστασία της εγκυμοσύνης, μέχρι το ήμισυ των γυναικών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Gilenya πριν ή μέχρι την εγκυμοσύνη θα υποστούν μια υποτροπή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Σύμφωνα με τον Hemat, "χρειάζονται περισσότερα δεδομένα για να διερευνηθεί αν είναι πολύ νωρίς (πρώτες 14 ημέρες) θεραπεία μετά τον τοκετό με Gilenya μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής μετά τον τοκετό".

Αξιοσημείωτο είναι ότι τέσσερις από τους συγγραφείς της μελέτης έλαβαν χρηματικά ποσά από την Novartis.


Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com

Ο εγκέφαλος αρχίζει να «τρώει» τον εαυτό του όταν δεν κοιμάται καλά


Ο ύπνος είναι κάτι πολύ παραπάνω από μία απλή ξεκούραση.

Ο λόγος που κοιμόμαστε, βρίσκεται πολύ πιο πέρα ​​από την απλή αναπλήρωση των ενεργειακών μας επιπέδων, η οποία γίνεται κάθε 12 ώρες. Οι εγκέφαλοί μας αλλάζουν την κατάστασή τους όταν κοιμόμαστε, προκειμένου να καθαρίσουν τα τοξικά παραπροϊόντα της νευρικής δραστηριότητας που απομένουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Είναι αρκετά περίεργο ότι η ίδια διαδικασία αρχίζει να συμβαίνει και στους εγκεφάλους των ανθρώπων που υποφέρουν επίσης από χρόνια αϋπνία, εκτός εκείνων που βρίσκονται σε υπερδιέγερση. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι ο επαναλαμβανόμενος κακός ύπνος προκαλεί στον εγκέφαλο την εξαφάνιση μιας σημαντικής ποσότητας νευρώνων και συναπτικών συνδέσεων και η ανάκτηση του ύπνου μπορεί να μην είναι σε θέση να αντιστρέψει τη ζημιά.

Μια ομάδα ερευνητών από το Marche Polytechnic University στην Ιταλία εξέτασε την ανταπόκριση του εγκεφάλου των θηλαστικών σε κακές συνήθειες ύπνου και βρήκε μια παράξενη ομοιότητα ανάμεσα στα ποντίκια που είχαν ξεκουραστεί και στα άυπνα ποντίκια.

Όπως και τα κύτταρα που βρίσκονται σε άλλο σημείο στο σώμα σας, έτσι και οι νευρώνες στον εγκέφαλό σας, ανανεώνονται συνεχώς από δύο διαφορετικούς τύπους γλοιακών κυττάρων, μίας μορφής υποστηρικτικών κυττάρων.

Τα μικρογλοιακά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την εκκαθάριση παλαιών και φθαρμένων κυττάρων μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φαγοκυττάρωση. Η δουλειά των αστρογλοιακών κυττάρων είναι να κόψουν τις περιττές συνάψεις (συνδέσεις) στον εγκέφαλο ώστε να ανανεώσουν και να αναμορφώσουν την σύνδεση.

Γνωρίζουμε ότι αυτή η διαδικασία συμβαίνει όταν κοιμόμαστε ώστε να καθαριστεί η νευρολογική φθορά της ημέρας, αλλά τώρα φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να μην κοιμόμαστε καλά.

Αλλά αντί αυτό να είναι κάτι καλό, ο εγκέφαλος χάνει το όριο με την εκκαθάριση και αρχίζει να προκαλεί βλάβη στον εαυτό του.

Σκεφτείτε το εξής: σαν κάποιος να καθαρίζει τα σκουπίδια όταν κοιμάστε, σε αντίθεση με κάποιον που έρχεται στο σπίτι σας μετά από αρκετές άυπνες νύχτες και αδιάκριτα πετάει έξω την τηλεόραση, το ψυγείο και το σκυλί της οικογένειάς σας.

«Για πρώτη φορά φαίνεται ότι τα αστρογλοιακά κύτταρα τρώνε κυριολεκτικά τμήματα των συνάψεων εξαιτίας της απώλειας ύπνου», δήλωσαν οι ερευνητές.

Για να το διαπιστώσουν αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους τεσσάρων ομάδων ποντικών:

  • Μία ομάδα αφέθηκε να κοιμηθεί για 6 έως 8 ώρες (η ξεκούραστη ομάδα)
  • Μια άλλη την ξυπνούσαν περιοδικά από τον ύπνο (η αυθόρμητα ξύπνια ομάδα)
  • Μια τρίτη ομάδα διατηρήθηκε ξύπνια για επιπλέον 8 ώρες (η στερημένη από ύπνο ομάδα)
  • Και μια τελική ομάδα διατηρήθηκε αφυπνισμένη για πέντε ημέρες χωρίς καθόλου ξεκούραση (η χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα).

Όταν οι ερευνητές συνέκριναν τη δραστηριότητα των αστρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, τα εντόπισαν στο 5,7% των συνάψεων στους εγκεφάλους της ξεκούραστης ομάδας και στο 7,3% των αυθόρμητα ξύπνιων ποντικιών.

Στην στερημένη από ύπνο και στη χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα, παρατηρούσαν κάτι διαφορετικό: τα αστρογλοιακά κύτταρα είχαν αυξήσει τη δραστηριότητά τους στην κατανάλωση τμημάτων των συνάψεων, όπως τα μικρογλοιακά κύτταρα τρώνε τα απόβλητα, μια διαδικασία γνωστή ως αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση.

Στους εγκεφάλους ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου, τα αστρογλοιακά κύτταρα βρέθηκαν να είναι ενεργά στο 8,4% των συνάψεων και στα χρόνια στερημένα από ύπνο ποντίκια, ένα επιβλητικό 13,5% των συνάψεών τους, παρουσίαζε ενεργοποίηση των αστρογλοιακών κυττάρων.

Οι περισσότερες από τις συνάψεις που φαγώθηκαν στις δύο ομάδες ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου ήταν οι μεγαλύτερες, οι οποίες ήταν και οι παλαιότερες και πιο βαριά χρησιμοποιούμενες - «σαν τα παλιά έπιπλα ενός σπιτιού» - κάτι που είναι καλό.

Όμως, όταν η ομάδα ήλεγξε τη δραστηριότητα των μικρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, διαπίστωσαν ότι είχε επίσης επιδεινωθεί στην ομάδα που είχε υποστεί χρόνια στέρηση ύπνου.

Και αυτό είναι μια ανησυχία, επειδή η αχαλίνωτη μικρογλοιακή δραστηριότητα έχει συνδεθεί με ασθένειες του εγκεφάλου όπως η νόσος του Alzheimer και άλλες μορφές νευροεκφυλισμού.

«Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση, κυρίως των προσυναπτικών στοιχείων σε μεγάλες συνάψεις, παρουσιάζεται μετά από οξεία και χρόνια απώλεια ύπνου, αλλά όχι μετά από αυθόρμητο ξύπνημα, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να προωθήσει την εκκαθάριση και την ανακύκλωση φθαρμένων συστατικών των ισχυρά χρησιμοποιούμενων, ισχυρών συνάψεων», αναφέρουν οι ερευνητές.

«Αντίθετα, μόνο η χρόνια απώλεια ύπνου ενεργοποιεί τα μικρογλοιακά κύτταρα και προάγει τη φαγοκυτταρική δραστηριότητά τους ... υποδηλώνοντας ότι η εκτεταμένη διακοπή του ύπνου μπορεί να προκαλέσει μικρογλοία και ίσως να προδιαθέσει τον εγκέφαλο σε άλλες μορφές προσβολής».

Πολλά ερωτήματα φυσικά παραμένουν, όπως εάν η διαδικασία αυτή αναπαράγεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο και εάν η ανάκτηση του ύπνου, μπορεί να αντιστρέψει τη ζημιά.

Αλλά το γεγονός ότι οι θάνατοι του Αλτσχάιμερ έχουν αυξηθεί κατά ένα απίστευτο 50% από το 1999, μαζί με την δυσκολία που πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουμε για να έχουμε έναν καλό ύπνο, σημαίνει ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να ερευνήσουμε σε βάθος και γρήγορα.

Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στο Journal of Neuroscience.


Πηγή: www.psychologynow.gr

Κάνναβη και κατάθλιψη


Ακούμε πολλά για το πώς η κάνναβη βοήθησε ανθρώπους που πάσχουν από μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών, από τον καρκίνο έως το γλαύκωμα και το AIDS. Ωστόσο, οι αναφορές σχετικά με τη χρήση της κάνναβης για τη θεραπεία ψυχολογικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη, είναι λιγότερο συχνές. Εδώ και καιρό όμως όλο και περισσότεροι άνθρωποι μιλάνε για το πώς η κάνναβη τους βοήθησε να αντιμετωπίσουν ψυχικές νόσους, ενώ γιατροί και οι ερευνητές επίσης αρχίζουν να μεταβάλουν τη θέση τους και να εμφανίζονται υπέρ της κάνναβης και της δυνατότητάς της να θεραπεύει ψυχικές διαταραχές.

[ Το  άρθρο στηρίζεται στη δημοσίευση “Cannabis and Depression”  του Leafly που μεταφράστηκε από τον Σίμο Δαλκυριάδη]

Τι είναι η κατάθλιψη;

Η κατάθλιψη είναι μια περίπλοκη διαταραχή διάθεσης που συχνά αφήνει στους πάσχοντες ανίκανους να εργαστούν, να φάνε, να κοιμηθούν ή να διασκεδάσουν, λόγω της αδυναμίας τους να αισθανθούν χαρά ή ευχαρίστηση. Υπάρχουν διάφορες μορφές κατάθλιψης:

* Μείζονα κατάθλιψη (Major depression) – συνεχής ανικανότητα να απολαμβάνεις τη ζωή για έξι μήνες ή περισσότερο
* Δυσθυμία (Dysthymia) – τουλάχιστον δύο χρόνια ήπιας κατάθλιψης με σταθερές περιόδους
* Διπολική διαταραχή ή μανιακή κατάθλιψη (Bipolar disorder or manic depression) – κατάθλιψη με ταχείες αλλαγές διάθεσης, συχνά συνοδεύεται από υπερκινητικότητα, παρορμητική συμπεριφορά, ταχεία ομιλία και αϋπνία
* Εποχιακή συναισθηματική διαταραχή (Seasonal affective disorder, SAD) – κατάθλιψη που προκαλείται από εποχιακές αλλαγές

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (World Health Organization) εκτιμά ότι 350 εκατομμύρια άνθρωποι όλων των ηλικιών υποφέρουν από κατάθλιψη

Αυτό καθιστά την κατάθλιψη ως την κύρια αιτία αναπηρίας παγκοσμίως.

Ποια είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης;

Δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι ίδιοι στα συμπτώματα της κατάθλιψης, αλλά η απελπισία και ο λήθαργος είναι κοινά συμπτώματα, μαζί με την χαμηλή αυτοεκτίμηση, την ενοχή ή την ντροπή. Μπορεί να αφήσει ένα άτομο κουρασμένο και ανίκανο να συγκεντρωθεί ή να καταστείλει τις αρνητικές σκέψεις, οδηγώντας το σε απότομες αντιδράσεις και ευερεθιστότητα. Μπορεί να είναι δύσκολο να πάρεις αποφάσεις ή να θυμάσαι πράγματα. Η κατάθλιψη μπορεί επίσης να προκαλέσει απρόσεκτη συμπεριφορά μαζί με σημαντικές διακυμάνσεις στο βάρος και με προβλήματα ύπνου. Οι ασήμαντες εργασίες μπορεί να είναι εξαιρετικά εξαντλητικές και χρονοβόρες.

Η κατάθλιψη μπορεί τελικά να οδηγήσει σε αυτοκτονικές σκέψεις και ενέργειες. Η αυτοκτονία είναι η δέκατη κύρια αιτία θανάτου στην Αμερική, σύμφωνα με τα Centers for Disease Control and Prevention (Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων), τα οποία κατέγραψαν περισσότερες από 42.000 αναφερόμενες αυτοκτονίες το 2014. Αυτό σημαίνει μια χαμένη ζωή κάθε 15 λεπτά. Παρόλο που η κατάθλιψη επηρεάζει περισσότερες γυναίκες από ότι άνδρες, πάνω από το 75% των αυτοκτονιών που πραγματοποιήθηκαν στην Αμερική το 2014 ήταν από άντρες.

Τρέχουσες θεραπείες για την κατάθλιψη

Δεδομένου ότι ένας συνδυασμός βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, δεν υπάρχει απλή αντιμετώπιση ή θεραπεία. Η διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής είναι σημαντική. Εξαλείφοντας τους στρεσογόνους παράγοντες, προσθέτοντας τον διαλογισμό στην καθημερινή ρουτίνα, την τακτική άσκηση για την ενίσχυση των ενδορφινών, τη σωστή διατροφή, τα ισορροπημένα γεύματα και τον σταθερό ύπνο 7 με 9 ώρες κάθε μέρα, έχουμε έναν τέτοιο υγιεινό τρόπο.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναγνωριστούν και να εκφραστούν τα συναισθήματα και παράλληλα να δημιουργηθούν οι δεξιότητες που απαιτούνται για να αντιμετωπιστούν οι αντιξοότητες, το τραύμα και η απώλεια.

Τα αντικαταθλιπτικά από μόνα τους δεν αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη και πολλά από αυτά μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες για να επιδράσουν. Οι παρενέργειές τους μάλιστα περιλαμβάνουν ζάλη, αποπροσανατολισμό και αύξηση βάρους.

Πώς βοηθά η κάνναβη στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης;

Η κάνναβη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της κατάθλιψης ανά τους αιώνες. Το 1621, ο Άγγλος κληρικός Robert Burton συνέστησε τη χρήση της στο βιβλίο του “The Anatomy of Melancholy”, ενώ οι γιατροί στην Ινδία την ίδια περίοδο την χρησιμοποίησαν ενεργά για να θεραπεύσουν την κατάθλιψη των ασθενών τους.

Η κάνναβη είναι μια λειτουργική εναλλακτική λύση στα αντικαταθλιπτικά, διεγείρει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα και επιταχύνει την αύξηση και την ανάπτυξη του νευρικού ιστού με ελάχιστες -έως καθόλου- δυσάρεστες παρενέργειες. Αυτή η φυσική θεραπεία προσφέρει στους ασθενείς «ειρήνη στο πνεύμα» και καταπολεμά το άγχος ενισχύοντας τη διάθεση, παρέχοντας ενέργεια και εστίαση, ανακουφίζοντας το άγχος, προκαλώντας όρεξη και καταπολεμώντας την αϋπνία.

Οι περιστασιακοί ή οι καθημερινοί καταναλωτές κάνναβης έχουν χαμηλότερα επίπεδα καταθλιπτικών συμπτωμάτων από ότι οι μη χρήστες, σύμφωνα με μελέτη του 2006.

Οι ερευνητές στο McGill University στο Μόντρεαλ ανακάλυψαν ότι η THC σε χαμηλές δόσεις μπορεί να χρησιμεύσει ως αντικαταθλιπτικό και να παράγει σεροτονίνη – αλλά διαπίστωσαν επίσης ότι οι υψηλές δόσεις THC μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Τα κανναβινοειδή THC και CBD είναι γνωστό ότι ασκούν καταπραϋντικά, αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωτικά αποτελέσματα στους χρήστες τους.

Το University Medical Center Utrecht, στην Ολλανδία, περιέγραψε τη κάνναβη ως μια θεραπεία για την κατάθλιψη και για άλλες ψυχικές ασθένειες μετά τη διεξαγωγή μελέτης στην οποία διαπιστώθηκε ότι η THC μπορεί να αλλάξει την ανταπόκριση σε αρνητικές εικόνες ή συναισθήματα ενεργοποιώντας το ενδοκανναβινοειδές σύστημα στον εγκέφαλο.

Μια άλλη μελέτη συνέδεσε τη χρήση κάνναβης με τη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας σε άτομα που πάσχουν από διπολική διαταραχή. Προφανώς χρειάζεται να γίνει περαιτέρω έρευνα, αλλά μιας και ακόμη σε πολλά μέρη του πλανήτη η κάνναβη είναι απαγορεευμένη ουσία η έρευνα προχωράει με αργά βήματα.

Ο Samir Haj-Dahmane, υπεύθυνος έρευνα στο University at Buffalo’s Research Institute on Addictions, που μελετά το χρόνιο άγχος και την κατάθλιψη, δηλώνει:

“Η χρήση ενώσεων που προέρχονται από την κάνναβη για την αποκατάσταση της φυσιολογικής ενδοκανναβινοειδούς λειτουργίας θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβάλει στη σταθεροποίηση των διαθέσεων και στη μείωση της κατάθλιψης”.



πηγές: cannabisnews.gr

Ηλεκτρονική αίτηση και συμπλήρωση φακέλου για χορήγηση προνοιακών παροχών σε ΑμεΑ


Υποβολή ηλεκτρονικής αίτησης και ηλεκτρονική συμπλήρωση του εισηγητικού φακέλου για τα ΚΕΠΑ από τον θεράποντα γιατρό

ΠΩΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Ο ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΠΑ ΣΤΟ ΠΙΛΟΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΑΠΗΡΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ

Όπως είναι γνωστό, από αρχές Μαρτίου, εφαρμόζεται πιλοτικό πρόγραμμα χορήγησης προνοιακών παροχών σε άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) που υποβάλλουν για πρώτη φορά αίτηση και διαμένουν στην Περιφέρεια Αττικής.

Πρώτο βήμα είναι η υποβολή ηλεκτρονικής αίτησης σε ένα από τα 50 Κέντρα Κοινότητας των Δήμων της Αττικής (η λίστα στην διεύθυνση www.opeka.gr) ή στην Κεντρική Υπηρεσία του Οργανισμού, Πατησίων 30.

Το δεύτερο απαιτούμενο βήμα για την ένταξη στην πιλοτική διαδικασία, είναι η ηλεκτρονική συμπλήρωση του εισηγητικού φακέλου για τα ΚΕΠΑ από τον θεράποντα γιατρό, μέσω της πλατφόρμας της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης (www.e-prescription.gr), κάνοντας κλικ στο εικονίδιο «Εισηγητικοί φάκελοι Παροχών ΚΕΠΑ»

Αναλυτικές οδηγίες υπάρχουν στο εγχειρίδιο χρήσης της εφαρμογής «Εισηγητικός Φάκελος Παροχών Αναπηρίας» το οποίο έχει ετοιμάσει η ΗΔΙΚΑ

Ειδικότερα αναφέρεται πως ο θεράπων ιατρός αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία των εξετάσεων θα πρέπει να ενημερώσει τον ηλεκτρονικό (και όχι τον έντυπο) Γενικό Εισηγητικό Φάκελο για την κύρια πάθηση του ασθενούς μέσα από το νέο σύστημα και την εφαρμογή που παρέχεται σε όλους τους γιατρούς που έχουν πιστοποιηθεί στο σύστημα της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης και του Ιατρικού Φακέλου της Α΄βάθμιας.

Αντίστοιχη διαδικασία θα πρέπει να ακολουθηθεί και σε περίπτωση κατά την οποία διαπιστωθεί και συνυπάρχουσα πάθηση: οι ιατροί αντίστοιχων ειδικοτήτων θα πρέπει να ενημερώσουν τους ηλεκτρονικούς Ειδικούς Εισηγητικούς Φακέλους.

Τέλος, ο θεράπων ιατρός της κύριας πάθησης οριστικοποιεί τον Γενικό Εισηγητικό φάκελο ο οποίος διαβιβάζεται (μαζί με τους τυχόν ειδικούς εισηγητικούς φακέλους) αυτόματα στο ΟΠΣ των ΚΕΠΑ για τον προσδιορισμό ημερομηνίας εξέτασης του ασθενή από Υγειονομική Επιτροπή. Ο αιτών ενημερώνεται από τα ΚΕΠΑ με e-mail ή sms για την ημερομηνία εξέτασής του.

Με την ηλεκτρονική διαδικασία:

  • Δεν επιβαρύνεται ο αιτών με τη καταβολή του παραβόλου των 46,14€ της εξέτασής σας από τα ΚΕΠΑ.
  • Δεν απαιτείται η επικύρωση του γνησίου υπογραφής του θεράποντα γιατρού.
  • Ο γιατρός με βάση τον ΑΜΚΑ του άτομου με αναπηρία θα βρει προσυμπληρωμένα στην ηλεκτρονική πλατφόρμα όλα τα στοιχεία του.


Ο ΟΠΕΚΑ έχει ήδη αποστείλει ενημερωτικό σε όλα τα Κέντρα Κοινότητας της Αττικής που εμπλέκονται στην διαδικασία, ώστε για διευκόλυνση των ανάπηρων και των γιατρών, μετά την υποβολή της ηλεκτρονικής αίτησης, να εκτυπώνουν και να δίνουν στους αιτούντες ενημερωτικό σημείωμα, το οποίο θα πρέπει να προσκομίζουν στον θεράποντα γιατρό.

Επισημαίνουμε πως ο ρόλος του θεράποντος ιατρού είναι ιδιαίτερα κρίσιμος σε όλο το εγχείρημα, καθώς αυτός είναι που έχει την ευθύνη για την εισαγωγή ιατρικών δεδομένων στον ηλεκτρονικό φάκελο του ασθενούς και για την ηλεκτρονική διαβίβασή του στο ΟΠΣ των ΚΕΠΑ.


odigostoupoliti

1ο Street Food Festival


Street Food Festival
Το Σωματείο "Ομάδας Αλληλεγγύης Ανθρώπων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας" Ν. Αττικής βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει τη διοργάνωση του 1oυ Street Food Festival στο χώρο του Θερινού Δημοτικού Κινηματογράφου Αλίμου, στις 13 και 14 Οκτωβρίου και για τις ώρες 12:00 - 24:00.

Είσοδος Δωρεάν πολλές εκπλήξεις για μικρούς και μεγάλους.

Ο Δήμος Αλίμου συνεχής αρωγός των σκοπών του Σωματείου μας αποφάσισε τη διάθεση του χώρου με σκοπό την αρχή της χρηματοδότησης του Σωματείου μας για την οικοδόμηση του "Σπιτιού του Σκληρυντικού Ασθενή".

Ευχαριστούμε πολύ το Δήμαρχο κύριο Ανδρέα Κονδύλη για την ευαισθησία του προς τα μέλη του Σωματείου μας αλλά και γενικότερα προς τα άτομα με αναπηρίες.

Με εκτίμηση

Το ΔΣ


Τα κλειδιά για την θεραπεία χρόνιων ασθενειών μέσω της σύνδεσης μυαλού-σώματος


Συναισθήματα, μυαλό και πνεύμα

Ο Donald M. Epstein, συγγραφέας του «The Twelve Stages of Healing and Healing Myths, Healing Magic» έλεγε συχνά ότι η θεραπεία είναι μια «εσωτερική δουλειά». Εννοεί πως τα πιο βασικά συστατικά για την θεραπεία, όπως η δύναμη της ζωής, η αρμονία και η αναγέννηση δεν μας δίνονται από τους άλλους αλλά προέρχονται από μέσα μας. Αυτή είναι η βάση της θεραπείας μυαλού-σώματος. Η έμφυτη θεραπευτική δύναμη του μυαλού είναι μέρος των δικαιωμάτων που έχουμε από την γέννηση μας και βρίσκεται μέσα στον καθένα.

Στο δοκίμιο του «There Is No Cure for Healing» ο Δρ Epstein γράφει: «Η θεραπεία είναι μια διαδικασία, όχι ένα μαγικό γεγονός. Τίποτα καινούργιο δεν προστίθεται στο σώμα ή στο μυαλό σας… Τίποτα δεν αφαιρείται. Η θεραπεία περιλαμβάνει μια μεγαλύτερη εμπειρία της ενότητας, της ολότητας και της επανασύνδεσης με όλες τις πτυχές της ύπαρξης σας».

Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε την δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα επειδή ξέρουμε ανθρώπους που αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας και παρά την καλύτερη ιατρική περίθαλψη (και συχνά μια θετική ιατρική πρόγνωση) αρρώστησαν ακόμα περισσότερο και πέθαναν. Έχουμε δει επίσης ανθρώπους με θανατηφόρες ασθένειες, στους οποίους οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα, να επιστρέφουν από το χείλος του θανάτου για να απολαύσουν μια μακρά, υγιή και παραγωγική ζωή. Οι περισσότερες από αυτές τις θεραπείες μυαλού-σώματος υποβαθμίζονται από μέλη του ιατρικού κλάδου επειδή εναντιώνονται στην κυρίαρχη άποψη ότι εξωτερικοί παράγοντες όπως τα φάρμακα, η ακτινοβολία και οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι καθοριστικοί για να ανακτήσει κάποιος την υγεία του. Η πεποίθηση ότι η θεραπεία συμβαίνει κυρίως εσωτερικά είναι δυσνόητη.

Η δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα: η ιστορία του Χοσέ

Πριν δεκαπέντε χρόνια ο φίλος μου Χοσέ διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας, που είχε εξαπλωθεί στο συκώτι του. Ο γιατρός του, διακεκριμένος ογκολόγος σε ένα μεγάλο νοσοκομείο της Βοστώνης, ανέφερε τον Χοσέ στους συναδέλφους του ως θλιβερή περίπτωση και δεν είχε καμία ελπίδα για την ανάρρωση του. Πρότεινε την χειρουργική επέμβαση ως τον μοναδικό τρόπο παράτασης της ζωής του.

Ο Χοσέ αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του, την Βραζιλία όπου εξετάστηκε από άλλους ογκολόγους στο νοσοκομείο που συνεργάζεται με την καλύτερη ιατρική σχολή της Βραζιλίας. Επιβεβαίωσαν την αρχική διάγνωση και όπως ο γιατρός της Βοστώνης, δεν είχαν καμία ελπίδα για την ανάρρωση του. Του πρότειναν την χειρουργική επέμβαση και την χημειοθεραπεία που εκείνος απέρριψε. Ο Χοσέ, ως ψυχίατρος, είχε πτυχίο ιατρικής και γνώριζε πως αυτές οι θεραπείες θα τον σκότωναν. Αποφάσισε αντί γι αυτό να εγκατασταθεί στην ύπαιθρο, όπου ξεκίνησε μια ολιστική πορεία προς την θεραπεία μυαλού- σώματος που περιλάμβανε έντονη πνευματική και ψυχολογική δουλειά, με την χρήση ντόπιων ιατρικών φυτών. Αυτό τον οδήγησε σε σημαντικές πληροφορίες για την ζωή του, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλες αλλαγές στην στάση, στην πεποίθηση, στην συμπεριφορά και στην διατροφή και είχαν θετική (και ισχυρή) επίδραση στην υγεία του.

Όταν ο Χοσέ επέστρεψε στο νοσοκομείο στο Ρίο ντε Τζανέιρο για έλεγχο έξι μήνες αργότερα, η αξονική τομογραφία και οι άλλες εξετάσεις έδειξαν πως ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί εντελώς. Οι γιατροί του ήταν έκπληκτοι. Εφόσον ήξεραν ότι σχεδόν οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο στο πάγκρεας σε προχωρημένο στάδιο πεθαίνουν έξι μήνες μετά την αρχική διάγνωση, δεν μπορούσαν να δεχτούν τις αποδείξεις της πλήρους απαλλαγής, που συνέβη χωρίς την παραδοσιακή ιατρική θεραπεία. Αν και ήταν χαρούμενοι για τον Χοσέ ( ο οποίος είχε πολύ καλή υγεία για άλλα 8 χρόνια πριν πεθάνει από καρδιακή προσβολή), του ανακοίνωσαν ότι πρέπει να είχαν κάνει λάθος στην αρχική τους διάγνωση και τελικά δεν είχε εξ αρχής καρκίνο! Η ιδέα μιας πλήρους ανάρρωσης από τον καρκίνο στο πάγκρεας μέσω της ολιστικής θεραπείας ήταν αδιανόητη γι αυτούς.

Θεραπεία μυαλού σώματος

Η ολιστική άποψη για την θεραπεία διδάσκει ότι τα ανθρώπινα όντα είναι κάτι περισσότερο από το φυσικό σώμα και πως τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι συμπεριφορές και η πνευματικότητα παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην θεραπεία. Αντί να συμμορφωθεί με την κυρίαρχη άποψη ότι υπάρχει μια αιτία για τις ασθένειες, ο ολισμός τονίζει την σύνδεση του σώματος με το μυαλό και υποστηρίζει ότι η υγεία και η ασθένεια εξαρτώνται από μια δυναμική και συχνά διακριτική αλληλεπίδραση μεταξύ των σωματικών, συναισθηματικών, ψυχικών και πνευματικών πτυχών της ύπαρξης μας, καθώς και από την σχέση μας με το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, έχει δημιουργηθεί ένας σημαντικός νέος τομέας που ονομάζεται ψυχονευροανοσολογία. Έχει να κάνει με την αναγνώριση των δεσμών μεταξύ του μυαλού, του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος και του τρόπου επικοινωνίας μεταξύ τους.

Ερευνητές όπως η Candace B. Pert, καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσιολογίας και Βιοφυσικής του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Georgetown στην Ουάσινγκτον, επιβεβαίωσε επιστημονικά ότι το μυαλό και τα συναισθήματα μας επηρεάζουν την υγεία και ότι η υγεία μας έχει ισχυρή επίδραση στο μυαλό.

Στο βιβλίο της «Good Health in a Toxic World», η Sara Shannon συνοψίζει τα κύρια ευρήματα της ψυχονευροανασολογίας στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης στη θεραπεία μεταξύ του σώματος και του μυαλού:


  • Οι χημικές ουσίες που ενισχύουν τα κύτταρα και κατευθύνονται από το μυαλό επικοινωνούν άμεσα με το ανοσοποιητικό σύστημα.
  • Η ψυχική συμπεριφορά και διάθεση μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ασθένειας.
  • Το μυαλό μπορεί να αλλάξει το σώμα.
  • Οι ορμόνες που σχετίζονται με το στρες εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα.
  • Οι χημικές ουσίες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα επικοινωνούν με τον εγκέφαλο.
  • Ο εγκέφαλος μιλάει στο ανοσοποιητικό σύστημα και εκείνο μιλά στον εγκέφαλο.


Αυτές οι ανακαλύψεις αποκαλύπτουν την σύνδεση του μυαλού και του σώματος και δείχνουν ότι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας και τις καταστάσεις της ζωής μπορεί να επηρεάσει την ανοσολογική μας αντίδραση. Ο φόβος, η απελπισία και η αίσθηση ότι τίποτα δεν πάει καλά έχει συνδεθεί με την παραγωγή νευροχημικών ουσιών μπορούν να μειώσουν την ανοσολογική αντίδραση και να προωθήσουν την διαδικασία γήρανσης.

Οι χημικές ουσίες (γνωστές και ως νευροδιαβιβαστές) που δημιουργούνται από τα θετικά συναισθήματα προς την ζωή, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιβραδύνουν την διαδικασία γήρανσης και σας προστατεύουν από τον καρκίνο και άλλους ιούς. Ενώ αυτές οι διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα μπορεί να έχουν μια προσωρινή επίδραση στην υγεία, οι χρόνιες επαναλαμβανόμενες σκέψεις και συναισθηματικά μοτίβα μπορούν να έχουν μια πολύ πιο μακροπρόθεσμη επίδραση στην ευεξία μας. Αυτή η επίδραση βρίσκεται στην δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα. Τα συναισθήματα φόβου, απελπισίας, ανησυχίας και αναξιότητας, επηρεάζουν το σύστημα του μυαλού- σώματος, όσο διακριτικές και να είναι αυτές οι επιδράσεις. Οι κριτικές αντιλήψεις, οι πεποιθήσεις σε αρνητικά αποτελέσματα, ο θυμός, η δυσαρέσκεια και η πίστη (είτε συνειδητά είτε όχι) του ότι «δεν έχω κανέναν έλεγχο στην ζωή μου» έχουν συνδεθεί με πολλές ασθένειες, όπως ο καρκίνος, τα έλκη και οι καρδιακές ασθένειες.

Άγχος και δυσφορία

Ερευνητές όπως ο Hans Selye, διαπίστωσε ότι δεν είναι απαραίτητα τα άγχη της ζωής που οδηγούν σε ασθένειες, αλλά μάλλον το πώς προσαρμοζόμαστε σε αυτά. Ο τρόπος με τον οποίο προσαρμοζόμαστε συχνά βασίζεται στις αντιλήψεις μας για τον εαυτό και την ζωή μας, πολλές από τις οποίες μαθαίνουμε από την παιδική ηλικία. Όταν συμβαίνει ένα αγχωτικό περιστατικό (είτε η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ένα δύσκολο έργο ή μια αλλαγή στην κοινωνική κατάσταση), τείνουμε να εξετάζουμε τα προβλήματα μέσω αυτών των παλιών αντιλήψεων. Αν είμαστε κολλημένοι σε άκαμπτες, σταθερές αντιλήψεις για τον εαυτό μας και για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να είναι η ζωή, συχνά βρίσκουμε πιο δύσκολο το να αντιμετωπίσουμε τα μεταβαλλόμενα γεγονότα της ζωής. Αντί να προσαρμοζόμαστε στην κατάσταση και να αναζητάμε πρακτικές λύσεις, αισθανόμαστε απελπισμένοι, απογοητευμένοι και φοβισμένοι. Αντί να κινητοποιηθούμε και να αναλάβουμε δράση, η δυσκολία της ζωής μας οδηγεί στον φόβο και στην παράλυση.

Ασθένεια: κάλεσμα αφύπνισης για αλλαγή

Στο πλαίσιο της ολιστικής θεραπείας μυαλού-σώματος, η ασθένεια δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται ως τιμωρία ή αποτυχία. Αντί γι αυτό, η ασθένεια μπορεί να θεωρηθεί ως το αποτέλεσμα της έλλειψης ευθυγράμμισης των σωματικών, συναισθηματικών , ψυχικών και πνευματικών πτυχών της ύπαρξης μας. Αντί να τα βλέπουμε ως «κακά», τα συμπτώματα είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μας λέει ότι κάτι είναι λάθος. Είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης που μας λέει ότι πρέπει να αλλάξουμε τις παλιές συμπεριφορές, αντιλήψεις και συνήθειες που μπορεί να έχουν συμβάλλει στο πρόβλημα υγείας μας. Όταν είμαστε ευαίσθητοι στα διακριτικά μηνύματα του σώματος μας, συχνά μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα πριν γίνει σοβαρό.

Οι θανατηφόρες ασθένειες όπως ο καρκίνος και το AIDS μπορούν να παίξουν ειδικό ρόλο στην μετασχηματιστική διαδικασία. Προκαλούν τον πυρήνα της ίδιας της ύπαρξης μας και μπορούν να μας κινητοποιήσουν-όπως έκανε ο καρκίνος για τον φίλο μου- να κάνουμε μεγάλες αλλαγές στην προσωπικότητα, στην σκέψη και στον τρόπο ζωής μας.

Οι ασθένειες μας αναγκάζουν να κάνουμε επιλογές. Οι επιλογές που βασίζονται στον φόβο και σε άλλες περιορισμένες αντιλήψεις συχνά οδηγούν σε περισσότερη ταλαιπωρία, ενώ εκείνες που βασίζονται στην γνώση και στην ελπίδα έχει βρεθεί ότι συχνά οδηγούν στην θεραπεία. Αυτές οι επιλογές που διευκολύνουν την θεραπεία σώματος-μυαλού μπορεί να περιλαμβάνουν το να αναζητήσουμε μεγαλύτερη εσωτερική ευθυγράμμιση και αρμονία, το να αλλάξουμε τα καταστροφικά συναισθηματικά ή σκεπτικά μοτίβα, να αφήσουμε την δυσαρέσκεια μας όπως και τα τραύματα της παιδικής μας ηλικίας και να λύσουμε άλλες δύσκολες πτυχές του παρελθόντος.

Στο βιβλίο τους, «Living in Hope» η Cindy Mikluscak–Cooper και ο Emmett E. Miller, καταγράφουν κάποια συνηθισμένα χαρακτηριστικά των ασθενών με AIDS. Πολλά είναι παρόμοια με αυτά των ασθενών του καρκίνου. Αυτά που εμφανίζονται εδώ ισχύουν για τα άτομα που πάσχουν από όλες τις σοβαρές ασθένειες, είτε είναι θανατηφόρες είτε όχι.

Αυτά τα χαρακτηριστικά των ασθενών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:


  • Αίσθηση προσωπικής ευθύνης για την υγεία τους και ότι μπορούν να την επηρεάσουν.
  • Στόχος για την ζωή.
  • Καινούργιο νόημα στην ζωή ως αποτέλεσμα της ίδιας της ασθένειας.
  • Είχαν ξεπεράσει προηγουμένως μια άλλη θανατηφόρα ασθένεια ή μια άλλη κρίση.
  • Αποδέχτηκαν την πραγματικότητα της διάγνωσης, αρνήθηκαν όμως να πιστέψουν ότι πρόκειται για θανατική καταδίκη.
  • Μπόρεσαν να μοιραστούν τις ανησυχίες τους με άλλους, συμπεριλαμβανομένων και των ανησυχιών σχετικά με την ίδια την ασθένεια.
  • Είναι θετικοί και μπορούν να πουν όχι.
  • Μπορούν να αποσυρθούν από εμπλοκές και να φροντίσουν τον εαυτό τους.
  • Είναι ευαίσθητοι στο σώμα και στις ανάγκες του.


Άλλα κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών με AIDS που μιλούν για την θεραπευτική δύναμη του μυαλού βρίσκονται στο βιβλίο του Scott J. Gregory «A Holistic Protocol for the Immune System.». Τα 10 συγκεκριμένα που ξεχωρίζουν, συνοψίζονται στα ακόλουθα:


  • Είχαν προσδοκίες για ευνοϊκά αποτελέσματα σχετικά με την κατάσταση τους.
  • Ανέλαβαν την θεραπεία τους και πήραν τον έλεγχο των αποφάσεων που επηρέασαν ζωτικά την ζωή τους.
  • Ανέπτυξαν μια αίσθηση χιούμορ και έμαθαν να γελούν.
  • Ανέπτυξαν συμπόνια προς τους άλλους.
  • Ήταν υπομονετικοί με τις προσδοκίες τους και δεν περίμεναν να θεραπευτούν μέσα σε μια νύχτα.
  • Άλλαξαν την στάση τους προς τον εαυτό τους και ανέπτυξαν μια ισχυρότερη εικόνα γι αυτόν.
  • Συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε κανένα πράγμα που θα μπορούσε να τους θεραπεύσει και αναζήτησαν ένα συνδυασμό παραγόντων και τρόπων για να ενισχύουν την ζωή τους.
  • Δεν φοβόταν τον θάνατο- ούτε την ζωή.
  • Εκπαιδεύτηκαν στην πρόληψη και στην θεραπεία.
  • Ήταν μαχητές. 


Φροντίδα του εαυτού

Ένα σημαντικό συστατικό στην διαδικασία θεραπείας μυαλού-σώματος είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα διευκολύνει την θεραπευτική δύναμη του μυαλού. Δεν διαφέρει πολύ από έναν αγρότη που προετοιμάζει το έδαφος με την προσδοκία μιας άφθονης καλλιέργειας. Ενώ το περιβάλλον θα διαφέρει ανάλογα με τις προσωπικές μας ανάγκες και την κατάσταση της ζωής θα περιέχει συχνά παραμελημένες πτυχές του εαυτού μας: την συναισθηματική και ψυχική μας ύπαρξη. Παρακάτω παρέχονται μερικές ιδέες που μπορούν να ενισχύσουν την φροντίδα του εαυτού σε συναισθηματικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο.

Φροντίζοντας τον συναισθηματικό εαυτό

Τα συναισθήματα μας παίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία και στις ασθένειες. Τα θετικά συναισθήματα παράγουν νευροχημικά που δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αρνητικά ή τα καταπιεσμένα συναισθήματα μπορούν να μειώσουν την ανοσολογική αντίδραση και να ανοίξουν την πόρτα σε διάφορα προβλήματα υγείας. Γι αυτόν τον λόγο η συναισθηματική ευημερία είναι μια σημαντική πτυχή της θεραπείας του σώματος με το μυαλό σας. Αντί να προσπαθείτε να καταπιέσετε, να αρνηθείτε ή να ελέγξετε τα συναισθήματα σας πρέπει να τα θρέψετε και να τα καθοδηγήσετε ώστε να σας βοηθήσουν να ολοκληρωθείτε.

Η συναισθηματική φροντίδα μπορεί να περιλαμβάνει την δημιουργία ενός συστήματος υποστήριξης. Αυτό μπορεί να έχει την μορφή άλλων που υποστηρίζουν την διαδικασία θεραπείας μυαλού-σώματος όπως συγγενών και φίλων. Κατά καιρούς, ίσως χρειαστεί να απομακρυνθείτε από αυτούς που δεν σας υποστηρίζουν ή που δεν γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες σας και το πώς μπορούν να σας βοηθήσουν με θετικό τρόπο.

Η αποδοχή όλων των συναισθημάτων μας (συμπεριλαμβανομένων και των σεξουαλικών) μπορεί να είναι μια ισχυρή τεχνική θεραπείας. Η έκφραση του θυμού, της θλίψης, της απογοήτευσης και της στεναχώριας δεν είναι πάντα τόσο εύκολή όσο η έκφραση της χαράς, του ενθουσιασμού και της στοργής. Όπως εμποδίζεται η ροή ενός ποταμού, τα συναισθήματα που είναι μπλοκαρισμένα τείνουν να γίνονται μολυσμένα και βλαβερά, καθώς από την φύση τους τα συναισθήματα πρέπει να βιώνονται και να εκφράζονται. Η μακροχρόνια καταπίεση των συναισθημάτων θεωρείται ως ένας παράγοντας σε αρκετές συνηθισμένες ασθένειες συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, των εγκεφαλικών και της καρδιακής προσβολής. Μάλλον συμβάλλει και σε λιγότερο δραματικές ασθένειες όπως στην κατάθλιψη και στην χρόνια κόπωση. Γι αυτό πρέπει να ανακτήσουμε την σύνδεση σώματος-μυαλού μέσω των συναισθημάτων και να τα εκφράζουμε με μη καταστροφικούς τρόπους.

Η Candace B. Pert γράφει στο «Molecules of Emotion»: «Πιστεύω ότι όλα τα συναισθήματα είναι υγιή επειδή τα συναισθήματα είναι αυτά που ενώνουν το μυαλό και το σώμα. Ο θυμός, ο φόβος και η θλίψη, τα αποκαλούμενα αρνητικά συναισθήματα είναι τόσο υγιή όσο η γαλήνη, το θάρρος και η χαρά. Το να καταπιέζουμε αυτά τα συναισθήματα και να μην τους επιτρέπουμε να κυκλοφορούν ελεύθερα γίνεται για να δημιουργηθεί μια αποσύνθεση στο σύστημα, ενεργώντας έτσι σε διασταυρωμένους σκοπούς και όχι ως ενοποιημένο σύνολο. Το άγχος που δημιουργεί αυτό, το οποίο παίρνει την μορφή μπλοκαρίσματος και ανεπαρκών πεπτιδιακών σημάτων για να διατηρηθεί η λειτουργία σε κυτταρικό επίπεδο, είναι αυτό που δημιουργεί τις αδύναμες συνθήκες που μπορούν να οδηγήσουν σε ασθένειες. Όλα τα ειλικρινή συναισθήματα είναι θετικά συναισθήματα.»

Μέσω του διαλογισμού, της άσκησης ή άλλων θεραπευτικών τεχνικών, μπορούμε να μάθουμε να δεχόμαστε τα ανθρώπινα συναισθήματα μας και να τα διοχετεύουμε σε πιο θετικούς τομείς έκφρασης.

Ένα άλλο σημαντικό συστατικό της συναισθηματικής φροντίδας και θεραπείας του σώματος με το μυαλό είναι το χιούμορ. Στο βιβλίο «Anatomy of an Illness» ο Norman Cousins έγραψε για το πώς δέκα λεπτά γέλιου σε συχνές χρονικές περιόδους τον βοήθησαν να ξεπεράσει μια θανατηφόρα ασθένεια.

Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι πρέπει να θεραπεύσουμε τις παλιές συναισθηματικές πληγές του παρελθόντος. Η συμφιλίωση με τους άλλους, που μπορεί να περιλαμβάνει την συγχώρεση όσων μας έχουν πληγώσει, το να ζητήσουμε συγχώρεση από αυτούς που πληγώσαμε, το να αφήσουμε την δυσαρέσκεια και κυρίως η συγχώρεση του εαυτού μας, είναι ουσιώδη γι αυτή την διαδικασία.

Φροντίζοντας το μυαλό

Σε αυτό το σημείο της ανθρώπινης ιστορίας, έχουμε πρόσβαση σε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ. Ενώ η πρόσβαση στην πληροφόρηση μπορεί να είναι πολύτιμη, το αδιάκοπο κουτσομπολιό, η εντύπωση, οι επιφανειακές ιδέες και οι αρνητικές έννοιες που παράγουν φόβο, οι ειδήσεις και η πολιτική είναι τύποι ψυχικής μόλυνσης. Θαμπώνουν την ψυχική μας συνείδηση, μας κρατούν στο περιθώριο και εμποδίζουν την έμφυτη σύνδεση του σώματος και του μυαλού και την ικανότητα θεραπείας.

Ιδιαίτερη ανησυχία αποτελεί ο συνεχής φραγμός των αρνητικών αναφορών σχετικά με τον θάνατο και τις ασθένειες. Παρά την συμβουλή του Louis Pasteur πως «το μικρόβιο δεν είναι τίποτα. Το έδαφος είναι τα πάντα» (εννοώντας ότι ένα υγιές σώμα δεν θα παρέχει εύφορο έδαφος για να προκαλέσουν τα μικρόβια ασθένειες), οι ειδήσεις και τα άρθρα των περιοδικών συχνά εστιάζουν σε έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό εξωτερικών παραγόντων που προκαλούν καρκίνο, φυματίωση, AIDS και πολλές άλλες ασθένειες. Αυτό δημιουργεί ένα ψυχικό περιβάλλον φόβου και απελπισίας.

Αν δεν πετάξουμε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και αποφασίσουμε να αποφύγουμε τις ειδήσεις, πιθανώς δεν θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτή την επίθεση. Ωστόσο, μπορούμε να αποφύγουμε πολλές από αυτές τις αρνητικές πληροφορίες μέσω της ικανότητας μας να διακρίνουμε. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε να μην κολλήσουμε σε αρχικές αναφορές για συγκεκριμένες ασθένειες, κατανοώντας ότι πολλές είναι αποτέλεσμα περιορισμένης προσέγγισης και μερικής κατανόησης. Για παράδειγμα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έλεγαν ότι το AIDS ήταν τερματική ασθένεια. Αφού διαπιστώθηκε ότι πολλοί ασθενείς παρέμειναν ζωντανοί και παραγωγικοί για πέντε με δέκα χρόνια μετά την αρχική τους διάγνωση, τα μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν ότι δεν ήταν απαραίτητα μια αναγκαστική θανατηφόρα νόσος. Το 2003, το ΣΟΑΣ (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο) παρουσιάστηκε ως ασθένεια που θα σκότωνε εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά λιγότερα από οχτακόσια άτομα πέθαναν.


Διαβάστε όλο το άρθρο: www.awakengr.com

Η Μαρίνα Ζεκάκου στο Σφαίρα 94.4 FM


Η πρόεδρος του Σωματείου ομάδα αλληλεγγύης ανθρώπων με Σκλήρυνση κατά Πλακάς, Μαρίνα Ζεκάκου, μίλησε σήμερα 10 Οκτωβρίου 2018, στο ραδιόφωνο Σφαίρα 94.4 FM και στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, για την διοργάνωση του πρώτου Street Food Festival στο χώρο του Θερινού Δημοτικού Κινηματογράφου Αλίμου στις 13 και 14 Οκτωβρίου.


Άκου Έφη τώρα τι είναι και τα ΚΕ.Π.Α. όταν έχεις Σκλήρυνση!


Όταν τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας γονατίζουν ψυχολογικά και εξευτελίζουν ασθενείς και συνοδούς. Μια επιστολή προς την υπουργό Εργασίας για τον Γολγοθά που ανεβαίνουν όσοι προσέρχονται στα αρμόδια κέντρα ώστε να τους πιστοποιήσουν τον βαθμό αναπηρίας τους.

Η Αργυρώ Γιαννουδάκη απευθύνεται εκ νέου στην υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, με αφορμή το γεγονός ότι τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας, εξοντώνουν ψυχολογικά και εξευτελίζουν ασθενείς και συνοδούς. Με το νέο της γράμμα περιγράφει τη διαδρομή των ασθενών αλλά και όσα δυστυχώς θυμίζει η λαϊκή ρήση “αν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη”.

“Κυρία Υπουργέ Εργασίας, επειδή στην πρόσφατη, τυχαία, συνάντηση μας στο Φεστιβάλ Σπούτνικ, όταν έσπευσα να σας ευχαριστήσω και διά ζώσης, μου απαντήσατε με τις δικές σας ευχαριστίες καθώς όπως μου είπατε σας έκανα με την προηγούμενη επιστολή μου να καταλάβετε τι είναι Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (και να αλλάξετε τον νόμο που αφορούσε στις ανίατες ασθένειες), αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να επανέλθω.

Δυστυχώς, αναγκάζομαι να το κάνω, την ώρα που ο πατέρας μου βρίσκεται νοσηλευόμενος στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων, κατάκοιτος και ανήμπορος να αυτοεξυπηρετηθεί, προκειμένου να σας εξηγήσω τι είναι ΚΕ.Π.Α. ειδικά όταν πάσχεις από ΣΚΠ.

Θα συνεχίσουμε λοιπόν την ιστορία της Έφης από εκεί που την αφήσαμε, με σκοπό όχι να επωφεληθεί ο δικός μου πατέρας, αλλά να πάψουν να εξοντώνονται ψυχολογικά και να εξευτελίζονται οι ασθενείς αλλά και οι συνοδοί τους.

«Σε διάστημα έξι μηνών η Έφη κλήθηκε να περάσει από τα ΚΕ.Π.Α. τρίτη φορά! Η επιτροπή είχε κρίνει ότι το ποσοστό αναπηρίας της στις 10/06/2016 ήταν 82% και φέτος με την πάροδο της διετίας κλήθηκε όπως ορίζει ο νόμος να επανέλθει προκειμένου να αξιολογηθεί εκ νέου από την επιτροπή.

Την εκνεύριζε αφάνταστα η όλη διαδικασία, αλλά ήξερε ότι δεν μπορούσε να την αποφύγει. Θεωρούσε προσβλητικό το γεγονός ότι τρεις γιατροί της ζητούσαν να αποδείξει κάθε φορά ότι δεν είναι ελέφαντας. Άλλοτε ήταν επιθετικοί απέναντι της, άλλοτε προσβλητικοί, άλλοτε ο ένας είχε το ρόλο του καλού «μπάτσου» και άλλοτε ο άλλος αυτόν του κακού.

Και έπειτα αυτές οι ερωτήσεις... «Γράφει εδώ ότι έχετε ακράτεια». Να θες να του απαντήσεις: «όχι ρε φίλε έτσι το 'γραψε ο θεράπων ιατρός μου και την πάνα την φοράω από άποψη γιατί τη βρίσκω πιο σέξι», αλλά να πρέπει να διατηρείς την ψυχραιμία σου και να αυτοεξευτελίζεσαι με καρτερικότητα μπροστά στο «πειθαρχικό».

Ούτε της πέρασε ποτέ από το μυαλό να δώσει «παράσταση», ούτε να παρακαλέσει. Πήγε λοιπόν, στις 17/05/2018 και η επιτροπή αποφάσισε ότι βελτιώθηκε στην υγεία της θεαματικά και ως εκ τούτου το ποσοστό αναπηρίας της μειώθηκε σε 75%, γεγονός που σήμαινε ότι διακόπτονταν το εξωιδρυματικό επίδομα.

Με δεδομένο ότι η κατάσταση της υγείας της είναι συνεχώς επιδεινούμενη από την εμφάνιση της νόσου, ευτυχώς με σχετικά βραδείς ρυθμούς, το πόρισμα της επιτροπής, από την μία την έκανε να γελά και από την άλλη να κλαίει.

Η «μαύρη τρύπα» της κατάθλιψης τη ρούφηξε ξανά και αυτό επηρέασε ραγδαία την κατάσταση της, όπως ακριβώς συμβαίνει κάθε φορά, που νιώθει ψυχολογική αστάθεια. Έμεινε στο κρεβάτι για τουλάχιστον μία εβδομάδα με τα πόδια της να αδυνατούν να τη στηρίξουν.

Δεν την βοηθούσε ούτε το τετράποδο στήριγμα τύπου «Π», ούτε φυσικά το μπαστούνι που τόσο μισούσε, αφού η αδυναμία και η απώλεια ισορροπίας είχε ως συνέπεια να σωριάζεται στο έδαφος σε κάθε της προσπάθεια να σταθεί όρθια.

Περνώντας οι μέρες αποφάσισε ότι ήταν αστεία η απόφαση της επιτροπής και αποφάσισε να κάνει ένσταση.

Έτσι, στις 26/07/2018 πέρασε εκ νέου από την επιτροπή. Ευτυχώς αυτή τη φορά ήταν ευγενείς και την εξέτασαν λεπτομερώς, όμως αρνήθηκαν να βγάλουν πόρισμα. Της ζητήθηκε να προσκομίσει μία πρόσφατη εξέταση ηλεκτρομυογραφίας κάτω άκρων και να περάσει ξανά από επιτροπή...

Όταν έμαθε τα αποτελέσματα ένιωσε να καταρρέει πραγματικά. Όμως ήξερε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να παρουσιαστεί εκ νέου στην επιτροπή για τρίτη φορά σε διάστημα έξι μηνών.

Στις 27/09/2018 παρουσιάστηκε ξανά ενώπιον των Ιεροεξεταστών. Έγινε λεπτομερής έλεγχος από το έναν από τους γιατρούς της επιτροπής, ο δεύτερος επίσης εξέτασε και ήλεγξε τον ιατρικό της φάκελο και ο τρίτος άφησε το βλέμμα και τις σκέψεις του να χαθούν από το παράθυρο παρατηρώντας με σπουδή τις κινήσεις των σπουργιτιών, ενώ μασουλούσε μαχμουρλίδικα τη ζεστή του τυρόπιτα, αδιαφορώντας παντελώς για τη διαδικασία.

Μετά το πέρας της εξέτασης και όταν ο συνοδός της, ζήτησε από την επιτροπή να προσθέσει κάποια πράγματα, ο ένας εκ των ιατρών του επιτέθηκε λέγοντας του: «Τι μας τα λες για να μας ευαισθητοποιήσεις;». Η απάντηση ήταν ξεκάθαρα αρνητική. «Όχι, σας παραθέτω το ιατρικό ιστορικό με περισσότερες λεπτομέρειες. Δεν ήρθα ούτε για να σας ξεγελάσω, ούτε να σας παρακαλέσω. Διεκδικώ τα αυτονόητα».

Δέκα μέρες μετά, το ποσοστό αναπηρίας που ανακοινώθηκε ήταν 80%, το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί και συνεπώς δεν χρήζει χορήγησης εξωιδρυματικού επιδόματος.

Δέκα μέρες μετά από την ανακοίνωση του αποτελέσματος, η Έφη κάθισε σε μία χαμηλή καρέκλα, από την οποία δεν ξανασηκώθηκε...

Από τη μία στιγμή στην άλλη οι δυνάμεις της την είχαν εγκαταλείψει εντελώς. Σε απόλυτο πανικό ζήτησε βοήθεια από τον σύντροφο της, όμως το χειρουργημένο του χέρι δεν του επέτρεψε να την βοηθήσει να σηκωθεί. Όσο και να προσπάθησε να την πείσει να σηκωθεί ήταν αδύνατον, τα πόδια της δεν υπάκουαν σε καμία από τις εντολές που έδινε ο εγκέφαλος. Έμεναν άψυχα κρεμασμένα, νεκρωμένα.

Κλήθηκε ασθενοφόρο και αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Αφαιμάξεις, εντοφλέβιες αντιβιώσεις, εξετάσεις, νέα παρακέντηση στη σπονδυλική στήλη και πάει λέγοντας...

Σε πρώτη φάση έχει διαπιστωθεί ότι πάσχει από μία λοίμωξη του ουροποιητικού, η οποία σε έναν υγιή άνθρωπο περνά σχεδόν απαρατήρητη και του επιτρέπει να μην αλλάξει τίποτα από την καθημερινότητα του, όμως για εκείνη σημαίνει ότι μένει παράλυτη, χωρίς να ξέρει αν θα μπορέσει να ξανασηκωθεί. Αυτό μένει να διαγνωστεί από τις νευρολογικές εξετάσεις.

Βεβαίως για να είμαστε ακριβείς, η λοίμωξη αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέεται άρρηκτα με τη φύση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας. Τα νευρικά κύτταρα δεν δίνουν σήμα στον εγκέφαλο για το πότε έχει αδειάσει η κύστη, με αποτέλεσμα τα ούρα που παραμένουν να αναπτύσσουν μικροοργανισμούς και να προκαλούν φλεγμονή.

Με τα νέα δεδομένα έχει δικαίωμα να ξανακάνει αίτηση για να περάσει άμεσα από επιτροπή. Αναρωτιέται όμως αν το αντέχει όχι ψυχολογικά πια, αλλά σωματικά».

Κανείς ευσυνείδητος πολίτης δεν μπορεί να επιθυμούσε ή δεν μπορεί να ευχήθηκε ποτέ τη διαιώνιση της ασυδοσίας που βασίλευσε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, με τις επιτροπές των ΚΕ.Π.Α. να πιστοποιούν αναπηρίες όταν είχες μπάρμπα στην Κορώνη και οι ασθενείς «φαντάσματα» να επωφελούνται από συντάξεις και επιδόματα.

Σε ένα κράτος Πρόνοιας όμως, ειδικά όταν έχεις έναν ασθενή, ο οποίος λόγω της φύσεως της νόσου του, από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί μόνο να επιδεινωθεί δραματικά (και ποτέ να βελτιωθεί θεαματικά γιατί απλούστατα ποτέ δεν έχει συμβεί στα 20 χρόνια που νοσεί), αν η επιτροπή τον αξιολογεί με 80% την ώρα της εξέτασης οφείλει να έχει κατά νου ότι το 80% ακριβώς την επομένη μπορεί να είναι 95%.

Επομένως προτάσσοντας -αν όχι αυστηρά ιατρικούς λόγους- ανθρωπιστικούς λόγους να χορηγεί το εξωιδρυματικό επίδομα και ουχί να σου πετάει στα μούτρα ότι «βάσει του Νόμου που ψηφίστηκε τον Ιανουάριο του 2018 κόβονται πλέον οι ασθενείς», εξαναγκάζοντας σε μία ανείπωτη ταλαιπωρία από απανωτές αξιολογήσεις...".

Το πρώτο γράμμα όταν η σκλήρυνση κατά πλάκας ήταν εκτός λίστας των μη αναστρέψιμων ασθενειών

Διαβάστε την πρώτη της επιστολή-γράμμα για την οποία είχε μεριμνήσει η υπουργός Εργασίας. Άκου Έφη τι είναι Σκλήρυνση Κατά Πλάκας...


Πηγή: www.news247.gr

Κάνε δώρο στον εαυτό σου την ηρεμία σου


Τις θυμάσαι εκείνες τις μέρες. Τις δύσκολες, τις στενάχωρες, που σου έφερναν τεράστια εσωτερική αναστάτωση. Τις θυμάσαι έντονα. Ακόμη και τώρα, όταν το μυαλό σου τις ανακαλεί, σου φέρνουν ταχυκαρδίες, σφίξιμο και μια γεύση πίκρας. Όλοι λίγο-πολύ έχουμε περάσει ή περνάμε δύσκολα.

Σημασία όμως δεν έχει τι περνάμε, αλλά πώς το διαχειριζόμαστε. Πώς μπορούμε να μετατρέψουμε την κακοκεφιά και τη σύγχυση σε κάτι όμορφο. Και τι πιο όμορφο απ’ το να κάνεις δώρο στον εαυτό σου την ηρεμία σου;

Μεγάλη υπόθεση να είσαι ήρεμος. Τίποτα δεν μπορεί να σ’ αγγίξει και τίποτα δεν μπορεί να σε αναστατώσει. Είσαι σε μια κατάσταση πλήρους ζεν. Το μυαλό σου επικεντρώνεται μόνο στα όμορφα, αφήνοντας στην άκρη ό,τι μπορεί να του προκαλέσει σύγχυση και δυσάρεστες σκέψεις. Σαν μια διαδικασία άμυνας απέναντί τους. Σίγουρα δεν είναι εύκολο να γίνει, αλλά όταν συμβεί θα είσαι άλλος άνθρωπος.

Γιατί να μην προσπαθήσεις; Γιατί να αφήσεις να σε επηρεάζουν όλα αυτά; Άγχος, πίεση κι υποχρεώσεις είναι σε ημερήσια διάταξη. Ποιος είναι άλλωστε ο καθένας, που έχει έτσι αυθαίρετα το δικαίωμα, να σε ταράζει; Υπάρχουν πολλοί, που το κάνουν στην καθημερινότητά σου. Απ’ το αφεντικό που ξύπνησε μες τα νεύρα και ξεσπάει πάνω σου, το φίλο που σε κατακρίνει για τις επιλογές σου, το άτομο που είσαι ερωτευμένος και σε αγνοεί ή ακόμη κι απ’ τους ίδιους σου τους γονείς. Γκρίνιες, μουρμούρες, αναρίθμητα κατηγορώ που σου προσφέρουν απλόχερα κι εσύ απλώς σφίγγεις τις γροθιές σου, για να μην εκτοξευτούν στα μούτρα κανενός.

Λάθος τακτική. Αδιαφόρησε. Εσύ είσαι εκείνος, που είσαι υπεύθυνος για τη ζωή σου. Κανένας άλλος. Κι όσο πιο σύντομα το ενστερνιστείς, τόσο πιο ήρεμα θα αισθανθείς. Σκληρή τακτική. Θέλει δουλειά. Αλλά τίποτα δεν έρχεται εύκολα, πόσο μάλλον η ηρεμία. Η αδιαφορία σε κάνει να έχεις τόσο γαλήνη στην ψυχή, που αυτό μετά σε βοηθά να έχεις σ’ όλα μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση.

Άλλωστε το αξίζεις. Είσαι σε κανένα πρόγραμμα τιμωρίας και πρέπει να αυτομαστιγώνεσαι συνεχώς κι αδιαλείπτως; Έτσι καταντάει μαζοχισμός. Όλοι αξίζουν μια ήρεμη ζωή, μακριά από συνεχείς διαλόγους στο μυαλό και δεύτερες φωνές, να σε κατακρίνουν. Βούλωσέ τους το στόμα. Κι ακόμη όταν πάνε να ξαναπούν κάτι, κλείσε τα αυτιά σου. Γύρνα το κεφάλι σου αλλού κι ασχολήσου με κάτι όμορφο.

Διότι τα όμορφα κι ήρεμα πράγματα μας κάνουν όμορφους κι ήρεμους τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Μας κάνουν να αναλωνόσαστε στα ουσιαστικά και μόνο. Δεν ασχολούμαστε με μικρότητες. Επικεντρωνόμαστε έτσι μόνο στα καλά στοιχεία των άλλων, στην ποιότητα της σχέσης μας μαζί τους και δεν εστιάζουμε στα αρνητικά τους. Βλέπουμε έτσι τη ζωή αισιόδοξα κι αντιμετωπίζουμε τα πάντα με χαμόγελο. Κι όταν κάποιος χαμογελά λάμπει και κάνει και τους άλλους να χαμογελούν. Είναι μεταδοτικό.

Να είστε ήρεμοι λοιπόν. Να φροντίζετε τον εαυτό σας σαν το πολυτιμότερο δώρο. Να του λέτε λόγια γλυκά, να τον παινεύετε και σε καμία περίπτωση να μην τον τιμωρείτε. Μπορεί η ζωή να είναι ομαδικό άθλημα, αλλά στο τέλος μόνος σου είσαι πάντα παρέα με τον εαυτό σου.

Τι λέτε, δεν του αξίζει να είναι τουλάχιστον ήρεμος κι ευτυχισμένος;


Συντάκτης: Εύα Αροτσίδου
Επιμέλεια κειμένου: Αναστασία Νάννου
Πηγή: www.pillowfights.gr

Γιατί νοσούμε κατά τον Ιπποκράτη - Όλα ξεκινούν από την ψυχή


Ο Ιπποκράτης έλεγε ότι κάθε νόσος ξεκινά πρώτα από την ψυχή και μετά καταλήγει στο σώμα. Και πριν αποφασίσουμε ποια θεραπεία θα ακολουθήσουμε για το σώμα, πρέπει πρώτα να έχουμε θεραπεύσει το τραύμα της ψυχής.

Είναι τραγικό σήμερα να μην γνωρίζουμε καν την τεράστια δύναμη της ψυχικής μας κατάστασης αλλά και των σκέψεων που προέρχονται από αυτήν, και πως ακριβώς λειτουργεί όλο αυτό και επηρεάζει το σώμα μας. Μόνο τα τελευταία χρόνια η σύγχρονη ιατρική άρχισε να μελετά και να αποδέχεται την επίδραση των σκέψεων στην υγεία μας.

Έχει αποδειχθεί πλέον ότι ανάλογα με τον τύπο των σκέψεων μας ο εγκέφαλος μας κάνει και ανάλογες συνάψεις, στέλνοντας τα ανάλογα μηνύματα-εντολές στα κύτταρα μας.

Για παράδειγμα σε έναν άνθρωπο που είναι μόνιμα δυστυχισμένος ή καταθλιπτικός το σώμα του βρίσκεται σε συνεχή άμυνα με αποτέλεσμα να επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα. Τα λεγόμενα αυτοάνοσα νοσήματα είναι δημιουργίες του ίδιου του σώματος που προσπαθεί να καταπολεμήσει την δυστυχία του εαυτού του.

Μη γνωρίζοντας μέχρι σήμερα το γιατί γίνεται αυτό, το είχαν αποδώσει σε κληρονομικούς παράγοντες ή σε άγχος. Που βέβαια αυτό που “κληρονομείται” από τον ασθενή γονέα είναι το ψυχικό του πρόβλημα πού πολύ εύκολα μπορεί να “εναποθέσει” στο παιδί του.

Τα παιδιά είναι πάντα ο εύκολος στόχος για έναν προβληματικό γονέα. Γιατί είναι πάντα ανοιχτά σε εκείνον και του έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη, με αποτέλεσμα εκείνος να ξεφορτώνει πάνω τους όλα του τα ψυχολογικά προβλήματα, τις ανασφάλειες και την δυστυχία του, με αποτέλεσμα τα παιδιά να αναπτύσσουν ακριβώς το ίδιο μοτίβο. Και αυτό το ονομάζουμε κληρονομικότητα……

Ο άλλος μεγάλος “ένοχος” το άγχος, μας επηρεάζει αρνητικά προκαλώντας υπερβολική έκκριση κορτιζόλης στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να έχουμε μόνιμο αίσθημα της ανασφάλειας, και την πεποίθηση ότι τίποτα δεν θα πάει καλά.

Και φυσικά, δεν πάει εφόσον οι ίδιοι βάζουμε σε άμεση εφαρμογή το καταστροφικό, απόλυτα δικό μας δημιούργημα, που ονομάσαμε “ο νόμος του Μέρφι”. Για να εκδηλωθεί όμως ένα νόσημα αυτοάνοσο ή μη, χρειάζεται ένα ισχυρό υπόβαθρο.

Συνήθως οι άνθρωποι που εκδηλώνουν χρόνια νοσήματα φέρουν πολύ ισχυρά ψυχικά τραύματα που πολλές φορές (αλλά όχι πάντα) δεν τα θυμούνται καν. Υπάρχουν μέσα στον υποσυνείδητο νου ενώ ο συνειδητός έχει μπλοκάρει την συγκεκριμένη μνήμη.

Επίσης αιτία εκδήλωσης της νόσου μπορεί να είναι ένα πολύ ισχυρό συναισθηματικό σοκ, ή ένα έντονα αρνητικό συναίσθημα και σ’αυτές τις περιπτώσεις το νόσημα εμφανίζεται άμεσα.

Κάθε αρνητική σκέψη ρίχνει το βιομαγνητικό-ηλεκτρικό φορτίο του κυττάρου κάτω από τα 50 μιλιβόλτ, με άριστο τα 85 με 100. Αν μείνει έτσι κάποιες μέρες γίνεται νόσος ενώ αν συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω συνεχόμενων αρνητικών αισθημάτων και αρνητικών σκέψεων και διάθεσης, μετατρέπεται σε χρόνιο νόσημα.

Σήμερα υπάρχουν ομάδες σε μεγάλα πανεπιστήμια ανά τον κόσμο που μελετούν όλο αυτό το κομμάτι. Και όποιος ανατρέξει σε αξιόπιστα ιατρικά περιοδικά του εξωτερικού βρίσκει δημοσιευμένα αποτελέσματα που αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. Ότι όλες τις ασθένειες εμείς τις δημιουργούμε, γιατί με κάποιο τρόπο χρειάζεται να αποφορτιστούμε από όλον αυτό τον αρνητισμό που κουβαλάμε μέσα μας. Οπότε σωματοποιούμε το πρόβλημα και το κάνουμε ασθένεια.

Το θετικό και πολύ ελπιδοφόρο είναι ότι αρχίζουν σιγά σιγά να βγαίνουν νέοι γιατροί με ανοιχτά μυαλά, (γιατί είναι απαραίτητη προϋπόθεση να έχουν ανοιχτά μυαλά για μπορέσουν να ξεφύγουν από τον ιατρικό δογματισμό), που αντιμετωπίζουν πλέον τον ασθενή ολιστικά συνδυάζοντας την κλασσική ιατρική με της εναλλακτικές θεραπείες.

Σήμερα πάρα πολλά νοσοκομεία της Γερμανίας έχουν επίσημα ηχοθεραπευτές που ασκούν την μέθοδο Peter Hess με εξαιρετικά αποτελέσματα σε ανθρώπους με εγκεφαλικά, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυοσκελετικά προβλήματα, ανθρώπους με εγκεφαλική παράλυση και ένα σωρό άλλα.

Όπως επίσης αρκετά νοσοκομεία επιτρέπουν σε ενεργειακούς ψυχολόγους και θεραπευτές να έρχονται και να εφαρμόζουν τις τεχνικές τους σε ασθενείς μέσα στο νοσοκομείο.

Θα τολμήσω να πω ότι είναι στο χέρι μας να μην νοσούμε πια, αρκεί να δούμε την αλήθεια κατάματα δίχως να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας.

Ότι δημιουργούμε μπορούμε και να το αναστείλουμε.

Μπορεί να ακούγεται περίπλοκο αλλά στην πραγματικότητα είναι απλό και μεγαλειώδες. Όσοι το έχουν κάνει δεν είναι υπεράνθρωποι, είναι απλοί άνθρωποι που αποφάσισαν συνειδητά να μην νιώθουν και να μην είναι πια άρρωστοι.

Ο κόσμος αρχίζει να αλλάζει, και να κατανοεί ότι για να υπάρξει μια ανθρωπότητα δίχως ασθένειες χρειάζεται μια ολιστική προσέγγιση του εκάστοτε προβλήματος και όχι μονομερής θεραπεία.

Χρειάζεται όπως ακριβώς είπε ο Ιπποκράτης θεραπεία πρώτα της ψυχής και μετά του σώματος.


Πηγή: www.pronews.gr

Συντάξεις Νοεμβρίου 2018 - Πότε πληρώνονται


Συντάξεις Νοεμβρίου 2018 - Πότε πληρώνονται
Οι συντάξεις Νοεμβρίου 2018 – Οι ημερομηνίες πληρωμής για όλους τους συνταξιούχους όλων των Ταμείων

Το Δημόσιο  θα καταβάλλει τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018  την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018

Το ΙΚΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018  την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018

Για τα υπόλοιπα Ταμεία οι συντάξεις του Νοεμβρίου 2018 θα πληρωθούν ως εξής:


Το ΝΑΤ θα καταβάλλει τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018  την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018

Ο ΟΑΕΕ θα καταβάλλει τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018 την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018

Ο ΟΓΑ θα καταβάλλει τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018 την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018

(Τα υπόλοιπα ταμεία του Υπουργείου Εργασίας θα καταβάλλουν τις συντάξεις Νοεμβρίου 2018  την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018)

(Οι προσωρινές συντάξεις Ενόπλων Δυνάμεων, Σωμάτων Ασφαλείας και Πυροσβεστικού Σώματος του Νοεμβρίου 2018 θα καταβληθούν την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018)
Επικουρικές Συντάξεις (ΕΤΕΑΕΠ)  Νοεμβρίου 2018 – Πληρωμή στις 02 Νοεμβρίου 2018 ημέρα Παρασκευή

Το ΕΤΕΑΕΠ θα καταβάλλει τις επικουρικές συντάξεις Νοεμβρίου 2018 στις 02 Νοεμβρίου 2018 ημέρα Παρασκευή

Υγεία ματιών: ποια συμπτώματα απαιτούν άμεσο έλεγχο


Τα μάτια είναι πολύ ευαίσθητα και μπορεί να επηρεαστούν από πολλές διαταραχές που κυμαίνονται από έναν μικροτραυματισμό από σκουπιδάκι έως σοβαρές ή ακόμα και απειλητικές για τη ζωή ασθένειες.

Μολονότι κάθε επίμονο σύμπτωμα σε αυτά πρέπει να ελέγχεται από γιατρό, ιδίως όταν επιδεινώνεται και/ή δεν είναι στιγμιαίο αλλά διαρκεί για πολλή ώρα, υπάρχουν μερικά που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση από τον οφθαλμίατρο. Και αυτό διότι μπορεί να οφείλονται σε κάτι σοβαρό που χρειάζεται επείγουσα θεραπεία, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος μόνιμης βλάβης της όρασης.

Ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School, εξηγεί ποια είναι αυτά τα συμπτώματα και πού θα μπορούσαν να οφείλονται.

1. Λάμψεις, αστραπές και κινητά μαύρα στίγματα («μυγάκια»)

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν «δει» στιγμιαία μερικά μαύρα στίγματα να περνούν μπροστά από το οπτικό πεδίο τους, χωρίς αυτό να είναι κάτι ανησυχητικό. Ωστόσο, η απότομη και μαζική εμφάνιση μαύρων κηλίδων ή σκιών στο οπτικό πεδίο, που μπορεί να συνοδεύεται από λάμψεις σύντομης διάρκειας (σαν να ανάβει ένα φλας), πρέπει να οδηγεί αμέσως στον οφθαλμίατρο.

Τα συμπτώματα αυτά ενδέχεται να οφείλονται σε μια καλοήθη κατάσταση που λέγεται αποκόλληση του υαλοειδούς ή στην πιο σοβαρή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς και αποτελεί επείγον περιστατικό.

2. Σκοτεινό πέπλο (σαν κουρτίνα) στο οπτικό πεδίο

Όταν το «πέπλο» αυτό αρχίζει από το πλάι του οπτικού πεδίου και εκτείνεται προς το κέντρο του, ενδέχεται να οφείλεται σε αιμορραγία μέσα στο μάτι, σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς κ.ά.

3. Θόλωμα της όρασης

Η όραση μπορεί να θολώσει από πολλές αιτίες, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η μυωπία, η πρεσβυωπία, ο αστιγματισμός, ο καταρράκτης κ.ά.

Ωστόσο, το ξαφνικό θόλωμα μπορεί να έχει και σοβαρές αιτίες, όπως η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η αιμορραγία ή κάποιο νευρολογικό πρόβλημα.

Αν λοιπόν παρουσιάσετε θόλωμα της όρασης και ταυτοχρόνως πόνο στο μάτι, πρέπει να απευθυνθείτε αμέσως στον οφθαλμίατρο, ιδίως αν το μάτι σας κοκκινίσει κιόλας.

4. Διπλωπία

Το να βλέπει κάποιος διπλά είδωλα (π.χ. διπλά αντικείμενα) μπορεί να οφείλεται σε καλοήθεις ή κακοήθεις καταστάσεις. Έως ότου όμως βρεθεί η αιτία της διπλωπίας, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επείγον περιστατικό ακόμα κι αν είναι παροδική, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας.

Η διπλωπία μπορεί να εμφανιστεί στο ένα ή και στα δύο μάτια. Αν περιορίζεται στο ένα μάτι, η πιθανή αιτία μπορεί να εντοπίζεται στον κερατοειδή χιτώνα. Το πιο συνηθισμένο, όμως, είναι να εκδηλώνεται και στα δύο μάτια. Σε τέτοια περίπτωση, οι πιθανές αιτίες είναι πολλές και συμπεριλαμβάνουν από απλό στραβισμό έως θυρεοειδοπάθεια, μυασθένεια ή άλλες παθήσεις.

Αν η διπλωπία συνοδεύεται από πόνο, αδυναμία στη μία πλευρά του σώματος, μπερδεμένη ομιλία και/ή μούδιασμα, καλό είναι να πάτε αμέσως στα επείγοντα περιστατικά ενός νοσοκομείου για να σας αξιολογήσει νευρολόγος.

5. Διαφορετικό μέγεθος στις κόρες των ματιών

Η κόρη του ματιού είναι ο μαύρος κύκλος στο κέντρο τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι γεννιούνται με ισομεγέθεις κόρες, αλλά μερικοί έχουν ανισοκορία, δηλαδή κόρες με διαφορετική διάμετρο.

Αν ένας ενήλικας παρουσιάσει ξαφνικά αλλαγή στη διάμετρο της κόρης του ενός ματιού (δίχως να έχει χρησιμοποιήσει οφθαλμικές σταγόνες), πρέπει να τηλεφωνήσει αμέσως στον οφθαλμίατρό του. Μερικές φορές η αλλαγή αυτή έχει σοβαρές αιτίες (π.χ. ανευρύσματα, όγκοι, λοιμώξεις του εγκεφάλου, εγκεφαλικά επεισόδια), επομένως πρέπει να εντοπιστεί η αιτία της.

6. Πόνος στο μάτι

Τα μάτια δεν πρέπει ποτέ να μας πονάνε και γι’ αυτό πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη κάθε πόνο που θα εκδηλωθεί σε αυτά.

Ο πόνος μπορεί να είναι ήπιος ή έντονος, αλλά η έντασή του δεν είναι ενδεικτική για τη σοβαρότητα του αιτίου που τον προκαλεί. Για παράδειγμα, ένα ήπιο πρόβλημα (όπως μια εκδορά στον κερατοειδή) μπορεί να προκαλεί έντονο πόνο, ενώ ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα (όπως η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς) να είναι ανώδυνο.

Τα πράγματα περιπλέκει το γεγονός ότι η αιτία του πόνου άλλοτε είναι εμφανής (π.χ. κάποιο κτύπημα) και άλλοτε όχι. Στις πιθανές μη εμφανείς αιτίες συμπεριλαμβάνονται τοπικά και συστηματικά νοσήματα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι εκδορές του κερατοειδούς, η οπτική νευροπάθεια, το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, η σκλήρυνση κατά πλάκας (πολλαπλή σκλήρυνση), η θυρεοειδοπάθεια κ.ά.

7. Κοκκίνισμα και δάκρυσμα των ματιών

Το επίμονο κοκκίνισμα και δάκρυσμα των ματιών δεν είναι ακριβώς επείγον περιστατικό, αλλά ούτε και ένα σύμπτωμα που πρέπει να αγνοούμε.

Αν και τα μάτια κοκκινίζουν από διάφορες αθώες αιτίες (π.χ. ξενύχτι, πολύ διάβασμα, έκθεση σε ερεθιστικές ουσίες όπως ο καπνός των τσιγάρων), υπάρχουν και σοβαρότερες, όπως η κερατίτιδα. Η κερατίτιδα είναι φλεγμονή στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού και μπορεί να συνοδεύεται από πόνο.

Η φλεγμονή αυτή αντιμετωπίζεται πιο εύκολα όταν ανιχνεύεται νωρίς. Αντιθέτως, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να κοστίσει ακόμα και την όραση.

«Η κερατίτιδα είναι ιδιαιτέρως συχνή στους χρήστες φακών επαφής, αλλά δυστυχώς πολλοί την αμελούν και δεν έρχονται να τους εξετάσουμε παρά μόνο όταν γίνεται ανυπόφορη» λέει ο Δρ Κανελλόπουλος.

Άμεσος έλεγχος απαιτείται και όταν το κοκκίνισμα εξαπλωθεί γρήγορα στο μάτι και συνοδεύεται από οίδημα (πρήξιμο). Σε τέτοια περίπτωση μια πιθανή αιτία είναι η επιπεφυκίτιδα, η οποία είναι μεταδοτική λοίμωξη.

Αν, τέλος, το κοκκίνισμα συνοδεύεται από θόλωμα της όρασης και αίσθηση ότι υπάρχει κόκκος άμμου στο μάτι, μπορεί να έχει παγιδευτεί κάποιο σκουπιδάκι κάτω από το βλέφαρο ή να έχετε εκδορά (γρατζουνιά) στον κερατοειδή.


Πηγή: politis.com.cy