Άρθρα

Πολλαπλή Σκλήρυνση το χρονικό της ασθένειας

7:24 μ.μ. Αλληλέγγυοι 2 Comments

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση δεν είναι ίδια σε κανέναν ασθενή, στον κάθε ένα ξεχωριστά έχει διαφορετικό αποτύπωμα.

Το χρονικό της ασθένειας

Θα έχετε ακούσει σίγουρα αναφορές σε ανθρώπους που έπαψαν να περπατούν ή τυφλώθηκαν από την στεναχώρια τους κι ίσως να γνωρίζετε για «θαύματα» ασθενών που περπάτησαν μετά από κάποιο τάμα, ξαναβρήκαν το φως τους κλπ.

Κι αν όλα αυτά ήταν πολλαπλή σκλήρυνση; Αν το διάστημα της «κρίσης» (δηλαδή της διάρκειας που εμφανίζονται οι φλεγμονές και πριν εξαφανιστούν) ήταν το διάστημα που ο ασθενής τυφλώνεται και μετά ξαναβρίσκει με υπερφυσικό τρόπο το φως του;

Η σύγχρονη επιστήμη δίνει απαντήσεις που το παρελθόν δεν μπορούσε να προβλέψει.  Και η ιστορία της νόσου αποδεικνύει πως δεν πρόκειται για «ασθένεια του σύγχρονου τρόπου ζωής».

Ο Γάλλος νευρολόγος Jean-Martin Charcot (1825–1893) ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας ως ξεχωριστή ασθένεια το 1868. Πριν από τον Charcot, ο Robert Carswell (1793–1857), ένας Βρετανός καθηγητής της παθολογίας, και ο Jean Cruveilhier (1791–1873), ένας Γάλλος καθηγητής της παθολογικής ανατομίας, είχαν περιγράψει και απεικονίσει πολλά από τα κλινικά στοιχεία της νόσου, χωρίς όμως να την ταυτοποιήσουν ως ξεχωριστή ασθένεια.

Συγκεκριμένα, ο Carswell, περιέγραψε τις βλάβες που διέγνωσε στον οργανισμό ως «μια αξιοσημείωτη βλάβη του νωτιαίου μυελού που συνοδεύεται από ατροφία».Ο Ελβετός παθολόγος Georg Eduard Rindfleisch (1836-1908) ανέφερε το 1863 ότι η μικροσκοπική ανάλυση δείχνει φλεγμονές που σχετίζονται με βλάβες, διάσπαρτες γύρω από τα αιμοφόρα αγγεία. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα αναπτύχθηκαν θεωρίες σχετικά με τα αίτια και την παθογένεια, ενώ στη δεκαετία του 1990 έκαναν την εμφάνισή τους κάποιες αποτελεσματικές θεραπείες.

Ο Jean-Martin Charcot γεννήθηκε στο Παρίσι το 1825 σε μια εποχή που το πεδίο της Νευρολογίας δεν είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ξεχωριστή ειδικότητα. Ήταν και ταλαντούχος ζωγράφος που χρησιμοποίησε τις καλλιτεχνικές του ικανότητες και την ισχυρή οπτική του μνήμη για να κάνει συσχετισμούς σχετικά με μοτίβα ασθενειών στον τομέα της ιατρικής και της ανατομίας.

Η γνώση της Γαλλικής, Αγγλικής, Γερμανικής και της Ιταλικής γλώσσας του επέτρεψε να διαβάσει την ιατρική βιβλιογραφία σε αυτές τις γλώσσες, η οποία εξηγούσε τη σωστή γνώση για μια ποικιλία θεμάτων όπως γεροντολογία, ασθένειες των αρθρώσεων, των πνευμόνων, της ανατομίας, φυσιολογία, παθολογία και του νευρικού συστήματος.

Η πρώτη ιστορική αναφορά για τη νόσο γίνεται για μία γυναίκα ονόματι Χαλντόρα στην Ισλανδία, που έζησε γύρω στο 1200μΧ!  Η Αγία Lidwinaτου Schiedam (1380–1433), Ολλανδή μοναχή, εικάζεται ότι είναι από τις πρώτες αναγνωρισμένες περιπτώσεις ατόμου με πολλαπλή σκλήρυνση. Από τα 16 της μέχρι και τον θάνατό της σε ηλικία 53 ετών υπέφερε από περιστασιακούς πόνους, αδυναμία στα κάτω άκρα και απώλεια της όρασης. Και οι δυο αυτές περιπτώσεις έδωσαν τροφή σε εικασίες ύπαρξης ενός «γονιδίου των Βίκινγκ», το οποίο ευθύνεται για τη διάδοση της ασθένειας.


Τι είναι η Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι αυτοάνοση νόσος που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα με τη μορφή της παραγωγής φλεγμονών. Αν και το αίτιο δεν είναι σαφές, πιστεύεται ότι ο υποκείμενος μηχανισμός είναι είτε η καταστροφή από το ανοσοποιητικό σύστημα, είτε η αποτυχία των κυττάρων που παράγουν μυελίνη. Τα προτεινόμενα αίτια γι’ αυτό περιλαμβάνουν τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως οι λοιμώξεις.

Τα καινούρια φάρμακα έκαναν την Πολλαπλή Σκλήρυνση να μην είναι πλέον θανατηφόρα, αλλά ούτε και ιάσιμη (προς το παρόν). Η συχνότερη αιτία θανάτου σε ασθενείς με ΣΚΠ στο παρελθόν ήταν η νεφρική ανεπάρκεια, λόγω της προσβολής του ουροποιητικού συστήματος από την ασθένεια, ως, δηλαδή, συνεπακόλουθο της νόσου.

Πάντως, η ΣΚΠ εξακολουθεί να θεωρείται μία σοβαρή ασθένεια, που επηρεάζει τον οργανισμό με τρόπους που αλλάζουν την ζωή του ασθενούς: Σχεδόν καθολικά «σημεία» της νόσου είναι η χρόνια κόπωση, τα προβλήματα στο ουροποιητικό (που αντιμετωπίζονται με κατάλληλη αγωγή), ενώ σε πολλούς ασθενείς αφήνει χρόνιους πόνους, αναπηρίες κ.α.


Τι δεν είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Η γνώση μας γύρω από τα αυτοάνοσα (ημών των εκτός της ιατρικής κοινότητας) είναι μάλλον περιορισμένη. Εξάλλου, μία ασθένεια η οποία προκαλείται από τον οργανισμό του ασθενούς και δεν έχει θεραπεία είναι μάλλον «μυστηριώδης». Αυτό αφήνει ελεύθερο το πεδίο να αναπτυχθούν εικασίες, παραφιλολογίες και πολύ συχνά καταστροφικές απόψεις.

Η ΣΚΠ, λοιπόν, δεν είναι αποτέλεσμα ψυχολογικών παραγόντων, όπως το άγχος. Δεν της κάνει καλό, φυσικά, αλλά και σε ποια ασθένεια κάνει; Ούτε είναι αποτέλεσμα κακής διατροφής. Εξάλλου, όλοι πρέπει να τρεφόμαστε σωστά.

Οι εικασίες γύρω από τη νόσο σε συνδυασμό με το άγχος του ασθενούς και τη μη ύπαρξη θεραπείας έχουν δώσει πάτημα σε «τσαρλατάνους» της υγείας να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Έτσι, εμφανίζονται «ειδήμονες» διατροφολόγοι, health coatches, ακόμα και ψυχολόγοι οι οποίοι -όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις ασθενειών- υπόσχονται οριστική θεραπεία.

Πηγές: avant-garde.com.cy | www.ncbi.nlm.nih.gov | www.wikipedia.org




2 σχόλια:

  1. Οι εικασίες γύρω από τη νόσο σε συνδυασμό με το άγχος του ασθενούς και τη μη ύπαρξη θεραπείας έχουν δώσει πάτημα σε «τσαρλατάνους» της υγείας να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Έτσι, εμφανίζονται «ειδήμονες» διατροφολόγοι, health coatches, ακόμα και ψυχολόγοι οι οποίοι -όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις ασθενειών- υπόσχονται οριστική θεραπεία.
    Αυτό τα λέει όλα για τους εμπόρους ελπίδας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ..δεν είμαι γιατρός, ούτε τσαρλατάνος!!! Ηλεκτρονικά σπούδασα!! Από παρατηρήσεις μου κατέληξα, οτι ασθένειες που δεν οφείλονται σε μικρόβια και ιούς, ούτε σε τυχαιότητες "εργοστασιακής παραγωγής" τής ζωής, μάλλον έχουν να κάνουν με το λογισμικό τού εγκεφάλου, δηλαδή, το συναισθηματικό λογισμικό.. Την Ψυχολογία!!!
    Ενώ στούς υπολογιστήρες το λογισμικό δεν μπορεί να καταστρέψει την σκληροδομή τού μηχανήματος, στα έμβια όντα υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ σκληροΔομής, hardware,σάρκα, και λογισμικού, software, συναισθήματα, τα οποία αντιστοιχούν στα "αναλογικά ηλεκτρονικά" !!
    Μιά ισόρροπη καλλιέργεια τής Λογικής (αίτιο&αιτιατό), που αντιστοιχεί στα "ψηφιακά ηλεκτρονικά", και τού Συναισθήματος, πιστεύω θα λειτουργεί προληπτικά στην αποφυγή τέτοιων ασθενειών, αλλά τών άλλων από μικρόβια και ιούς. κλπ κλπ

    ΑπάντησηΔιαγραφή